آیین نامه شماره 48 در خصوص ضوابط اعطای پروانه نمایندگی بیمه به اشخاص حقیقی در مناطق آزاد

مصوب 1382/04/03 شورای عالی بیمه

شورای عالی بیمه در اجرای تبصره 2 ماده 2 مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد تجاری‌- صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب 8/6/79 هیات وزیران‌، درجلسه مورخ‌1382/4/3 که با حضور نماینده دبیر شورای عالی مناطق آزاد تشکیل شد ضوابط اعطای نمایندگی بیمه به اشخاص حقیقی در مناطق آزاد جمهوری اسلامی ایران را مشتمل بر 6 ماده و یک تبصره به شرح ذیل تصویب نمود.

ماده 1- اشخاص حقیقی متقاضی نمایندگی موسسات بیمه مناطق آزاد باید واجد شرایط ذیل باشند:

الف - دارا بودن حداقل مدرک دیپلم و تجربه کافی در زمینه فعالیتهای بیمه‌ای به تشخیص موسسه بیمه

ب - انجام خدمت وظیفه عمومی و یا داشتن معافیت دائم برای اتباع ذکور ایرانی‌.

پ - عدم اعتیاد به مواد مخدر و سابقه محکومیت موثر کیفری به گواهی مراجع ذیربط.

ت - عدم شهرت به نادرستی و نداشتن سوابق سوء حرفه‌ای‌.

ث - عدم اشتغال به کار در سایر مشاغل در مناطق آزاد و یا سایر مناطق کشور.

تبصره - تدریس در دانشگاهها و موسسات آموزشی مستثنی می‌باشد.

ج (اصلاحی 1387/11/02)- موسسه بیمه می‌تواند برای پذیرش نماینده، هر نوع شرایط رقابتی برای انتخاب نمایندگان برتر از جمله برگزاری آزمون را تعیین و اعمال نماید.

ماده 2- نحوه فعالیت نماینده در مناطق آزاد تابع قرارداد فیمابین وی و موسسه بیمه و بارعایت مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه درمناطق آزاد تجاری‌- صنعتی و سایر قوانین و مقررات مربوط خواهد بود.

ماده 3- قرارداد نمایندگی باید حداقل شامل موارد زیرباشد:

الف - مشخصات ونشانی طرفین قرارداد

ب - حدود اختیارات و وظایف متقابل نماینده وموسسه بیمه

پ - نرخ کارمزد به تفکیک رشته‌های مختلف بیمه‌ای

ت - مدت قرارداد

ث - میزان ونوع تضمین دریافتی از نماینده به منظور تامین و تضمین حقوق و مطالبات بیمه‌گذاران‌، بیمه‌شدگان، موسسه بیمه و یا ذینفع بیمه‌نامه

ج - ممنوعیت انعقاد قرارداد نمایندگی با سایر موسسات بیمه در مدت اعتبار قرارداد

چ - موارد محدود نمودن فعالیت‌، تعلیق یا فسخ قرارداد

ح - در قرارداد نمایندگی بایستی موارد ذیل مورد تاکید قرار گیرد:
- نماینده مسئول جبران خسارات مستقیم و یا غیرمستقیم ناشی از عمد، تقصیر، غفلت و یا قصور خود، کارکنان و بازاریابهای تابع در رابطه با عملیات بیمه‌ای موضوع قرارداد نمایندگی می‌باشد. در هرحال مفاد این ماده نافی مسئولیت موسسه بیمه دربرابر بیمه گذاران نخواهد بود.
- نماینده بیمه باید از رقابت مکارانه و ناسالم با موسسات بیمه‌، دلالان رسمی و سایر نمایندگان بیمه و نیز انجام تبلیغات سوء علیه موسسات بیمه خودداری نماید.
- پرداخت حق بیمه به نماینده در حکم پرداخت به موسسه بیمه بوده و امضا نماینده ذیل اسناد بیمه‌ای به منزله امضا موسسه بیمه می‌باشد.
- مرجع رسیدگی به اختلاف موسسه بیمه و نماینده‌، بیمه مرکزی ایران می‌باشد.
- در صورتی که شورای عالی بیمه مقررات جدیدی وضع نماید، مقررات مذکور از تاریخ تصویب بر شرایط قرارداد حاکم خواهد بود.

ماده 4- موسسه بیمه مکلف است حداکثر یکماه پس از انعقاد قرارداد نمایندگی بیمه‌، یک نسخه رونوشت آن را به بیمه مرکزی ایران ارسال نماید.

ماده 5- موسسه بیمه موظف است برای نمایندگان خود پروانه نمایندگی صادر نماید. مدت اعتبار پروانه سه سال بوده و تمدید آن بلامانع است‌. در هر صورت مدت اعتبار پروانه نمایندگی نمی‌تواند بیشتر از مدت اعتبار قرارداد نمایندگی باشد.

ماده 6- در صورت عدم رعایت ضوابط تعیین شده در این مصوبه از سوی موسسه بیمه و همچنین عدم رعایت مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد از طرف نماینده بنا به اعلام بیمه مرکزی ایران‌، موسسه بیمه موظف‌است نسبت به تعلیق یا فسخ قرارداد نماینده اقدام نماید.

دریافت فایل پی‌دی‌اف