تصویب نامه هیات وزیران مربوط به سازمان تشخیص مالیات

هیات وزیران در جلسه مورخه 21/1/42 بنا بر پیشنهاد شماره 245 - 11/1/42 وزارت دارائی لایحه قانونی سازمان تشخیص مالیات را که مشتمل بر 128‌ماده و ضمیمه این تصویب نامه قانونی است (و ذیل هر صفحه آن از طرف اینجانب امضا شده است) تصویب نمودند که یک نسخه آن بپیوست‌ارسال میشود.
به منظور تعیین شرایط انتخاب مامورینی که بر طبق مقررات قوانین مالیات بر درآمد میزان درآمد و مالیات مودیان را باید رسیدگی و تشخیص دهند و‌وضع قواعدی که طرز رسیدگی و حدود اختیار و وظائف آنها را مشخص و معلوم داشته و همچنین تعیین شرایط انتخاب اعضاء کمیسیونهای تشخیص‌مالیات و طرز کار آنها و به طور کلی تعیین مراجع تشخیص درآمد و مالیات و حدود اختیار و وظائف مراجع مزبور و به علاوه تنظیم مقررات و قواعدی به منظور رسیدگی فوری بتخلفات این مامورین و مجازات متخلفین و بالاخره ایجاد تسهیلات لازم برای تسریع در امر وصول از طریق حذف‌تشریفات زائد و حصول اطمینان لازم برای وزارت دارائی بنا به پیشنهاد شماره وزارت دارائی هیات دولت مقررات زیر را به نام لایحه قانونی(سازمان تشخیص مالیات) تصویب مینماید:

فصل اول
ممیزین مالیات و طرز انتخاب آنها

ماده 1 - ممیزین مالیات بمامورینی اطلاق میشود که وظائف آنها تشخیص میزان درآمد و مالیات مودیان بر اساس موارد مندرجه در قوانین مالیاتی و‌مقررات این لایحه قانونی است و کلیه اختیارات و وظائفی که ادارات دارائی حسب قوانین مالیاتی برای تشخیص درآمد و مالیات دارند بر عهده ممیزین‌مندرج در این قانون خواهد بود که با رعایت مقررات این لایحه قانونی به موقع اجرا بگذارند.

تبصره - منظور از مالیات مذکور در این لایحه قانونی مالیاتهای مستقیم میباشد و مالیات مستقیم عبارت از مالیاتهائی است که بر طبق قوانین مالیات بر‌درآمد و ارث بر درآمد اشخاص به عنوان مودی معین تعلق گرفته و بطرق مذکور در آن قوانین تشخیص و تعیین می‌گردد.

ماده 2 - ممیزین مالیات بچهار درجه تقسیم می‌گردند و عبارت خواهند بود از:
1 - کمک‌ممیز
2 - ممیز
3 - سرممیز
4 - ممیز کل

ماده 3 - کسانی میتوانند به سمت کمک‌ممیز از بین کارمندان وزارت دارائی منصوب و یا از بین اشخاص خارج استخدام شوند که دارای گواهینامه‌خاتمه تحصیل از آموزشگاه عالی وزارت دارائی و یا لیسانس در رشته مالی یا اقتصادی و یا بازرگانی باشند و در صورتی که تعداد داوطلبین مزبور کافی‌نباشند وزارت دارائی می‌تواند لیسانسیه‌های رشته قضایی را هم بپذیرد.

تبصره 1 - انتصاب یا استخدام کمک‌ممیزین از طریق امتحان به عمل خواهد آمد و در صورتی که معدل امتحان آنها از ده کمتر نباشد بشغل مزبور‌پذیرفته میشوند و نیز هر گاه تعداد داوطلبان از حد مورد نیاز تجاوز نماید انتخاب آنها از طریق مسابقه انجام خواهد شد.

تبصره 2 - مواد امتحان عبارت خواهد بود از انشاء فارسی - علم مالیه مقررات مالیاتهای مستقیم دفترداری و حسابرسی.

ماده 4 - شرط احراز مشاغل مذکور در بند 2 و 3 و 4 ماده 2 به قرار زیر است:
الف - برای احراز شغل ممیزی چهار سال توقف و اشتغال در شغل کمک‌ممیزی.
ب - برای احراز شغل سرممیزی چهار سال توقف و اشتغال در شغل ممیزی.
ج - برای احراز شغل ممیز کل چهار سال توقف و اشتغال در شغل سرممیزی.
ارتقاء به هر یک از مشاغل مذکور با رعایت سایر شرایط و مقررات این لایحه قانونی صورت‌پذیر خواهد بود.

ماده 5 - برای انتخاب شاغلین شغل ممیزی، سرممیزی، ممیزی کل مادام که واجد شرایط به شرح مندرج در ماده 4 یافت نشود از کارمندان وزارت دارائی که‌داوطلب احراز مشاغل مذکور باشند استفاده خواهد شد به شرط اینکه برای شغل ممیزی دارای پنجسال و برای شغل سرممیزی دارای ده سال و برای‌شغل ممیزی کل دارای پانزده سال سابقه خدمت باشند و در امتحان مواد مندرج در تبصره 2 ماده 3 شرکت نموده و حداقل با معدل ده پذیرفته شوند.

تبصره - کارمندانیکه در اجرای ماده 39 قانون مالیات بر درآمد مصوب 16 فروردین 35 از طرف وزارت دارائی برای مطالعه و تحصیل بخارج کشور‌مامور گردیدند از شرکت در امتحان معاف خواهند بود به شرط این که هیات عالی انتظامی مالیاتی کفایت مطالعات و تحصیلات آنها را بدینمنظور‌تصدیق نماید.

ماده 6 - در تمام مواد بالا حق تقدم با واجدین شرایطی است که دارای درجه تحصیلی عالیتری باشند.

ماده 7 - تغییر شغل ممیزین مالیات پس از انتصاب بمشاغل مربوطه مجاز نخواهد بود مگر بنا بتقاضای شخصی یا موافقت آنها یا حسب نظر‌دادستان انتظامی مالیاتی و یا رای هیات عالی انتظامی مالیاتی بر طبق مقررات مربوط بفصل هفتم این لایحه قانونی لیکن تغییر حوزه خدمت آنها‌امکان‌پذیر است.

فصل دوم
وظائف و اختیارات ممیزین مالیات

ماده 8 - اجرای قوانین مالیاتهای مستقیم از لحاظ رسیدگی و تشخیص درآمد و مالیات مودیان مربوطه (اعم از این که مودی موظف بتسلیم اظهارنامه‌بوده یا نباشد) از وظائف ممیزین مالیات خواهد بود.

ماده 9 - کمک‌ممیزین مالیات و بر طبق تعلیمات آنها وظایف محوله را به موقع اجرا خواهند گذارد و از جهت تشخیص درآمد و مالیات مسئول اقدامات‌خود در حدود وظائف و ارجاعات محوله میباشند و بهر حال مسئولیت کمک‌ممیزین رافع مسئولیت قانونی ممیزین مالیات نخواهد بود.

ماده 10 - ممیزین مالیات باید مندرجات اظهارنامه‌های تسلیمی مودیان را بدقت رسیدگی نموده و در صورتی که ایرادی بر آن وارد نباشد قبولی خود‌را ظهر اظهارنامه مربوطه اعلام نمایند.

ماده 11 - تسلیم اظهارنامه از طرف مودی در خارج از مواعد مقرر قانونی مانع رسیدگی اظهارنامه به وسیله ممیزین مالیات نمیباشد لکن جریمه مقرر‌قانونی بایستی از مودی مربوطه وصول گردد.

ماده 12 - قبولی ممیزین مالیات در حدود فعالیتهای مندرج در اظهارنامه موثر است بنا بر این در کلیه مواردیکه یک یا تمام فعالیت مودی کتمان شده‌باشد ممیزین مالیات موظف بتشخیص درآمد و مطالبه مالیات متعلق به آن خواهند بود و چنانچه ظرف مدت پنج سال از تاریخ سررسید مالیات هر‌سال متعلقه مطالبه نشود مالیات مزبور مشمول مرور زمان خواهد گردید و دیگر قابل مطالبه نخواهد بود.

ماده 13 - ممیزین مالیات میتوانند رسیدگی بترازنامه یا حساب سود و زیان یا دفاتر یا صورتحساب و به طور کلی اظهارنامه مودی را به انجمن حسابداران‌قسم‌خورده موضوع ماده 33 قانون مالیات بر درآمد مصوب 1335 و آیین‌نامه مربوطه مصوب 26/5/40 ارجاع نمایند و در این صورت و همچنین در‌مواردی که مودی خود به انجمن مزبور مراجعه نمود نسبت به نتیجه رسیدگی حسابدار قسم‌خورده و انجمن برابر مقررات مزبور رفتار خواهند نمود.

ماده 14 - ممیزین مالیات برای رسیدگی به اظهارنامه با تشخیص هر گونه درآمد مودی باید بکلیه دفاتر و اسناد و مدارک مربوطه مراجعه و رسیدگی‌نمایند و مودی مالیات مکلف به ارائه و تسلیم آن بممیزین مالیات است و الا بعداً بنفع مودی در امور مالیاتی قابل استناد نخواهد بود.

ماده 15 - ممیزین مالیات در صورتی که دفاتر یا مدارک مودی را در دفتر کار مودی یا محل دیگری مشاهده نمایند باید آنها را برای رسیدگی بحوزه مالیاتی برده و پس از رفع نیاز اعاده نمایند.

ماده 16 - ممیزین مالیات باید ضمن مراجعه و رسیدگی به اظهارنامه و دفاتر مودیان از جریان فعالیت عمده آنها با هم یکدیگر را مطلع و چه بدین‌وسیله و چه به وسائل دیگر از دفاتر و اسناد سایر مودیان برای تشخیص درآمد مودی مربوطه استفاده نمایند.

ماده 17 - اشخاص ثالث در مواردی که بسبب اعمال حقوقی آنها یا مودی درآمدی عاید مودی شده که سند مربوطه به آن درآمد نزد آنها باشد مکلف‌میباشند با مراجعه و مطالبه ممیزین مالیات آن دفاتر و همچنین اصل و یا رونوشت اسناد مربوطه را در اختیار ممیزین مالیات بگذارند والا چنانچه در‌اثر استنکاف آنها زیانی متوجه دولت شود علاوه بر این که مسئول جبران زیان وارده به دولت خواهند بود بجریمه‌ای معادل یک دهم اصل مالیات‌مربوط به آن درآمد محکوم خواهند شد. مرجع ثبوت زیان و در صدور حکم بر طبق مفاد این ماده مراجع صالحه قضایی است.

ماده 18 - ممیزین مالیات باید در موارد لزوم به طور کتبی یا حضوری از وزارتخانه‌ها و شرکتها و موسساتیکه با سرمایه دولت اداره میشوند و‌شهرداری ها اطلاعات و اسناد لازم را در زمینه فعالیت و معاملات و درآمد مودی بخواهند و ادارات و موسسات مزبور مکلفند هر گونه اطلاع و اصل و یا‌رونوشت مصدق اسناد مربوطه را در اختیار ممیزین مالیات بگذارند.

ماده 19 - در مواردی که لازم باشد در محل دیگری نیز تحقیق و یا اسناد و اطلاعاتی جمع‌آوری شود ممیزین مالیات باید آنها را از مقامات مربوطه‌محلی بخواهند و مقامات مزبور مکلف به انجام آن خواهند بود.

ماده 20 - در صورت موجود بودن اسناد مربوطه در موسسات فوق‌الذکر و عدم تسلیم آن در مواعدیکه ممیزین مالیات کتباً تعیین مینمایند چنانچه‌ثابت شود سند یا اطلاع مورد نظر موثر در تشخیص درآمد مودی و نتیجه عدم تسلیم بزیان دولت بوده است مسئول امر مشمول ماده 304 قانون آیین‌دادرسی مدنی بوده و از خدمت منفصل خواهد شد مگر این که مسئول امر ابراز آن را مخالف مصالح مملکت بداند که در این صورت بر حسب گزارش‌ممیزین مالیات و موافقت وزیر دارائی از ابراز آن خودداری میشود لیکن ارائه اسناد و اطلاعاتی که نزد مقامات قضایی است و مقامات مزبور ارائه آن را‌مخالف مصالح مملکت میدانند منوط به موافقت وزیر دادگستری خواهد بود.

ماده 21 - هرگاه در حین ایفای وظیفه از طرف ممیزین مالیات نسبت به آنها مقاومتی بشود ممیز حق دارد از مامورین انتظامی استمداد نماید و مامورین‌مزبور مکلف بکمک ممیز در حدود قوانین و مقررات جاریه میباشند.

ماده 22 - ممیزین مالیات باید با کمال بی‌غرضی در جمع‌آوری اطلاعات و اسناد اقدام نموده و در کشف حقیقت بین آنچه حاکی از نفع یا ضرر مودی‌است فرقی نگذارند.

ماده 23 - ممیزین مالیات باید در ضمن جمع‌آوری اطلاعات و اسناد مودی آنچه مربوط بدرآمد و مالیات نیست موجب افشاری مضمون آن نگردند.

ماده 24 - در مواردی که مودی قسمتی از فعالیتهای خود را در اظهارنامه قید نکرده و یا اظهارنامه ناقص یا اشتباه یا خلاف واقع بوده و بهر حال‌مورد قبول ممیزین مالیات نباشد و یا این که اساساً مودی اظهارنامه تسلیم نکرده باشد و همچنین در مواردی که مودی اصولاً موظف به تسلیم اظهارنامه‌نیست و مالیات متعلقه بخود را نپرداخته باشد به طور کلی در تمام مواردی که اداره دارائی به موجب قوانین و مقررات مالیاتی میبایستی تمام یا‌قسمتی از درآمد و مالیات مودی را تشخیص دهد ممیزین مالیات موظف خواهند بود که در کلیه این موارد برای تشخیص درآمد و مالیات مودی بر‌اساس قوانین مالیاتی مربوط بهر دسته از مودیان اقدامات لازم را بر طبق مقررات این لایحه قانونی به عمل آورده و برگ تشخیص مالیاتی به عنوان‌مودی تهیه و تنظیم نمایند.

ماده 25 - ممیزین مالیات باید در اجرای ماده فوق برگ تشخیص مالیاتی را بر اساس ماخذ صحیح و متکی بدلایل و اسناد مثبته و اطلاعات کافی و ب‌نحوی تنظیم نمایند که کلیه فعالیتهای مختلفه مودی و درآمدهای حاصل از آن جداگانه و بدون ابهام در آن قید و برای مودی روشن گردد.

ماده 26 - ممیزین مالیات ذیل برگ تشخیص را با نام کامل و سمت خود امضا و بمهر اداره دارائی ممهور مینمایند و مسئول مندرجات برگ‌تشخیص و نظریه خود از هر جهت خواهند بود.

ماده 27 - ممیزین مالیات برگ تشخیص مالیاتی را در 4 نسخه تهیه مینمایند که یک نسخه آن برای تسلیم بمودی و یک نسخه برای تشکیل پرونده‌مالیاتی و نسخه‌ای نیز برای جمع‌آوری آمار و نسخه آخر برای اداره دارائی اختصاص داده میشود.

ماده 28 - اداره دارائی مکلف است برگ تشخیص مالیاتی را بمودی ابلاغ نماید و انجام ابلاغ را در پرونده ثبت و بممیز مربوطه نیز اطلاع دهد.ممیزین مالیات نیز میتوانند برگ تشخیص را بمودی حضوراً ابلاغ نمایند.

ماده 29 - برگ تشخیص مالیاتی که بر طبق مقررات این لایحه قانونی صادر می‌شود به جای پیش‌آگهی مالیاتی است.

ماده 30 - در صورتی که ممیز مالیات ضمن رسیدگی‌های خود بتخلفات و تقلبات موضوع ماده 19 قانون اصلاح قانون مالیات بر درآمد مصوب اول‌تیر ماه 37 و تبصره (3) ماده یک قانون ایجاد تسهیلات برای مودیان مالیاتی در مورد پرداخت مالیات برخورد نمودند مکلف میباشند مراتب را به دادستان انتظامی مالیاتی گزارش دهند که بر طبق ماده113 و 114 رفتار گردد.

ماده 31 - سرممیزین نسبت بکمک ممیزین و ممیزین کل نسبت بکلیه آنها مکلفند در صورتی که اشتباه یا نقصی در کار آنها کلاً یا جزئاً مشاهده نمایند‌رفع اشتباه و نقص و یا تکمیل کار را از آنها خواستار شوند و آنها نیز در حدود مقررات مربوطه موظف به انجام آن خواهند بود.

ماده 32 - ممیزین کل نسبت بتشخیص مودیان مالیاتی حوزه خود و تعیین درآمد و مالیات آنها مسئولیت کلی داشته و همچنین بر اقدامات کمک‌ممیزین و ممیزین و سرممیزین آن حوزه حق نظارت دارند و در مقابل شورای عالی مالیاتی و وزارت دارائی مسئول امور مالیاتی حوزه خود خواهند‌بود.

فصل سوم
ترتیب رسیدگی ممیزین مالیات

ماده 33 - چنانچه اظهارنامه مالیاتی که بر طبق مقررات فصل قبل مورد رسیدگی ممیزین قرار میگیرد مورد قبول او باشد ممیز آن را برای رسیدگی و‌تایید تسلیم سرممیز مینماید والا برگ تشخیص مالیاتی تنظیم مینماید.

ماده 34 - چنانچه اظهارنامه مودی با ترازنامه و دفاتر و صورتحساب مودی مورد رسیدگی و تصدیق حسابدار قسم‌خورده واقع شده و مورد قبول ممیز‌و سرممیز نباشد در این صورت مطابق مقررات آیین‌نامه انجمن حسابداران قسم‌خورده و کارشناسان حساب رفتار خواهد شد.

ماده35 - در صورتی که سرممیز نیز پس از رسیدگی نظر ممیز را تایید نماید مراتب تایید آن را در ذیل قبولی ممیز نوشته و بمهر خود و به اداره دارائی‌ممهور مینماید.

ماده 36 - چنانچه اظهارنامه‌ای به شرح فوق مورد تایید قرار گرفت و یا به طور کلی در هر موردی که مطابق مقررات این لایحه قانونی میزان مالیات‌قطعی گردید ممیز برگ مالیات قطعی به نام مودی صادر و برای مودی می‌فرستد و یک نسخه از آن را نیز به اداره دارائی برای اجراء و وصول مالیات‌ارسال مینماید و نسخه‌ای نیز نزد ممیز باقی و محفوظ میماند که به وسیله آن از طرفی حساب وصولی اداره دارائی تطبیق و از طرف دیگر در سال بعد‌مراجعه بوضع و سابقه مالیاتی مودی ممکن گردد.

ماده 37 - در مورد بالا بمحض اینکه مودی مالیات مقرر را پرداخت اداره دارائی مکلف است وصول آن را بممیز مربوطه اعلام و ممیز پس از‌رسیدگی مفاصاحساب آن را صادر و بمودی تسلیم خواهد نمود نسخه‌ای از مفاصاحساب مزبور باید به هر یک از نسخ برگ مالیات قطعی الصاق گردد.

ماده 38 - در مواردی که ممیز بر طبق مقررات برگ تشخیص مالیاتی تنظیم مینماید باید برگ مزبور را به انضمام سوابق و مدارک مربوطه و با اظهار نظر‌مستدل و موجه تسلیم سرممیز کند و نظر خود را نزد سرممیز کتباً توجیه نماید.

ماده 39 - در صورتی که حسب اظهارنامه مودی که مورد قبول ممیز واقع گردیده و یا بر طبق برگ تشخیص مالیاتی که مورد قبول مودی واقع شده است‌مالیات متعلقه بمودی بیش از مبلغ 25000 ریال نباشد، دیگر احتیاجی به ارسال نزد سرممیز برای تایید نخواهد بود.

ماده40 - سرممیز پس از رسیدگی به اظهارنامه مودی (در صورت تسلیم اظهارنامه) و یا برگ تشخیص مالیاتی تنظیمی به وسیله ممیز و همچنین‌رسیدگی به دفاتر و مدارک و فعالیت‌های مودی بر طبق مقررات فصل قبل چنانچه با اظهارنامه مودی که مورد قبول ممیز واقع گردیده و یا با مندرجات‌برگ تشخیص مالیات موافق نبود در مورد اول خود برگ تشخیص مالیاتی تنظیم و صادر نموده و در مورد دوم برگ تشخیص مالیات را به میزان درآمد و‌مالیات بیشتر و یا کمتر اصلاح و آن را صادر مینماید.

ماده 41 - ممیز و سرممیز مالیات میتوانند قبل از تنظیم یا صدور برگ تشخیص مالیاتی رفع اشتباه یا نقص و تکمیل اظهارنامه و با صورتحساب و‌پرداخت مابه‌التفاوت مالیات مقرر را بمودی توصیه نماید و در صورتی که مودی قبل از صدور برگ تشخیص و رویت آن در رفع اشتباه یا نقص و یا‌تکمیل اظهارنامه یا صورتحساب اقدام نمود و به شرح مقررات این لایحه قانونی مورد قبول سرممیز قرار گرفت و مودی ترتیب قطعی پرداخت آن را با‌دارایی داد در این صورت مودی از جریمه متعلقه معاف و بر طبق مواد 36 و 37 رفتار خواهد گردید.

ماده 42 - در صورتی که برگ تشخیص مالیاتی صادر و مودی بعداً به مندرجات برگ تشخیص اعتراضی نداشت و تسلیم باشد باید ظرف یک ماه از‌تاریخ رویت برگ مزبور مالیات متعلقه و مقرر در برگ تشخیص را بپردازد یا ترتیب قطعی پرداخت آن را به اداره دارائی بدهد در غیر این صورت در حکم‌اعتراض مودی تلقی و مطابق ماده ذیل عمل خواهد گردید.

تبصره - در صورتی که مودی مطابق جزء اول این ماده رفتار نمود از هفتاد و پنج درصد جریمه مقرر معاف بوده و بر طبق مواد 36 و 37 رفتار خواهد‌شد.

ماده 43 - چنانچه مودی بمفاد ماده بالا عمل ننماید ممیز یا سرممیز مربوطه باید ظرف ده روز از انقضاء مهلت مذکور برگ تشخیص مالیاتی را به‌انضمام سوابق و مدارک مربوطه لاک و مهر شده برای تجدید رسیدگی و رفع اختلاف نزد ممیز کل ارسال نماید. مودی نیز میتواند راساً از ممیز کل‌تجدید رسیدگی را تقاضا نماید.

ماده 44 - ممیز کل در موارد فوق مکلف است به مندرجات اظهارنامه (در صورت تسلیم اظهارنامه) و برگ تشخیص و دفاتر و سایر اسناد و مدارک‌مربوطه و اظهارات و دلایل مودی رسیدگی نماید و در خصوص اختلاف بین مودی و سرممیز از هر جهت اظهار عقیده بصحت برگ تشخیص یا‌اصلاح آن به میزان کمتر درآمد و مالیات و یا به طور کلی رد برگ تشخیص و قبول اظهارنامه یا صورتحساب نماید و عقیده خود را در ظهر برگ تشخیص‌نوشته و به امضا و مهر خود و اداره دارائی ممهور نماید.

ماده45 - چنانچه مودی بعقیده ممیز کل تسلیم بود و ظرف یک ماه از تاریخ رویت اظهار عقیده ممیز کل ترتیب قطعی پرداخت آن را به اداره دارائی‌داد در این صورت از نصف جریمه مقرره معاف بوده و بر طبق مواد 36 و 37 رفتار خواهد شد.

ماده 46 - مودی چنانچه بعقیده ممیز کل نیز تسلیم نبود ظرف یکماه مقرر فوق میتواند اعتراض خود را بکمیسیون تشخیص مالیات تسلیم نماید‌و رونوشت آن را بضمیمه گواهی کمیسیون برای ممیز کل ارسال دارد و در صورتی که در مهلت مذکور اعتراض خود را تسلیم ننمود اظهار عقیده ممیز‌کل مندرج در ظهر برگ تشخیص قطعی و قابل اجرا است و از طرف اداره دارائی به موقع اجرا گذارده میشود.

ماده 47 - در صورت تسلیم اعتراض مودی بکمیسیون تشخیص مالیات ممیز کل بایستی پرونده امر را فوراً بکمیسیون مربوطه ارسال و ممیز یا‌سرممیزی که به نظر او اعتراض شده به کمیسیون معرفی نماید ممیز و یا سرممیز مربوطه باید در جلسات مقرر کمیسیون شرکت و در رد اظهارنامه‌مالیاتی مودی (در صورت تسلیم) و بهر حال توجیه مندرجات برگ تشخیص و نظریات خود دلایل کافی اقامه نموده و توضیحات لازمه را بدهد.

ماده 48 - مودی در صورتی که مطابق رای کمیسیون تشخیص مالیات بپرداخت مالیات مندرج در برگ تشخیص و یا بیش از آنچه قبلاً پرداخت کرده یا‌اظهار نموده محکوم گردد مکلف بپرداخت مبلغی معادل ده درصد مابه‌التفاوت مالیات به عنوان هزینه رسیدگی باعتراض خواهد بود و مبلغ مزبور‌باید از مودی وصول گردد.

ماده 49 - در مورد ماده بالا به مالیات مورد رای که در سررسید معینه پرداخت نشده باشد زیان دیرکرد از همان تاریخ سررسید که برای پرداخت مالیات‌مربوطه معین است تعلق میگیرد و باید از مودی مزبور وصول گردد.

ماده 50 - در مواردی که از مودی به هر یک از درجات زیر:
1 - وقوع اشتباه در محاسبه مالیات از طرف مودی یا ممیزین مالیات.
2 - پرداختهای مختلف مودی در یک یا چند حوزه مالیاتی از بابت درآمد معینی به طوریکه مجموع مالیات متعلقه بآن درآمد کمتر از مجموع‌پرداخت‌های مودی باشد.
3 - منظور نکردن حداقل معافیت مالیاتی در هیچ یک از حوزه‌های مالیاتی با وجود استحقاق آن.
4 - عدم مطابقت مورد و نوع مالیات دریافتی با به قوانین و مقررات مخصوص بآن مالیات اضافی دریافت شده باشد مودی میتواند ظرف یکماه از‌تاریخ آخرین پرداخت درخواست استرداد اضافی پرداختی را از ممیز محل اقامت خود بنماید.

ماده 51 - ممیز مربوطه موظف است به موضوع رسیدگی نماید و در مورد شق 2 و 3 ماده بالا از حوزه‌های مختلف استعلام نموده و پس از وصول‌گواهی ممیزین مالیاتی آن حوزه چنانچه پس از رسیدگیهای لازم درخواست را صحیح تشخیص داد درخواست را با ذکر مورد و جهات قانونی و تعیین‌مبلغ اضافی دریافتی بانضمام سوابق مربوطه بسر ممیز تسلیم دارد و چنانچه سرممیز نیز پس از رسیدگی مراتب را تایید نمود آن را برای اتخاذ‌تصمیم نزد ممیز کل ارسال میدارد.

ماده 52 - ممیز کل پس از رسیدگی و قبول این درخواست چنانچه موضوع مربوط بشق 1 و2 و 3 ماده 50 باشد برگ استرداد مالیات اضافی حاکی از‌مورد و جهات قانونی و مبلغ مالیات اضافی صادر مینماید و در صورتی که موضوع مربوط بشق 4 ماده 50 باشد ممیز کل قبلاً جریانرا با اعلام‌تصمیم خود به شورای عالی مالیاتی گزارش میدهد و در صورتی که نظر شوری نیز بر استرداد مالیات اضافی باشد ممیز کل برابر نظر شوری برگ‌استرداد مالیات اضافی صادر خواهد نمود.

ماده 53 - ممیز کل یک نسخه از برگ مالیات اضافی صادره را باداره دارائی مربوطه میفرستد و اداره دارائی مربوطه مکلف است برابر رقم مندرج در‌برگ استرداد مالیات اضافی وجه آن را بمودی پرداخت و یک نسخه از رسید وجه را برای ممیز کل ارسال دارد.

ماده 54 - چنانچه ممیزین مالیات درخواست استرداد مالیات اضافی مودی را وارد ندانسته مودی میتواند ظرف یکماه از تاریخ اعلام نظر ممیز کل به شورای عالی مالیاتی شکایت و رسیدگی به موضوع را خواستار شود.

ماده 55 - کلیه مواردیکه رای کمیسیون تشخیص مالیات صادر شده یا به طور کلی موضوع از موارد اختلاف مالیاتی است مشمول مقررات بالا راجع‌باسترداد مالیات نخواهد بود.

ماده 56 - مرجع رسیدگی به شکایت از عملیات اجرایی ممیز کل خواهد بود.

ماده 57 - ممیز کل موظف است در هر مورد که نظر ممیز یا سرممیز مندرج در برگ تشخیص را قانونی و موجه ندانست و بدین سبب آن را رد و یا‌اصلاح موثر و عمده نمود رونوشت برگ تشخیص تنظیمی به وسیله آنها و همچنین تشخیص نظریه خود را برای دادستان انتظامی مالیاتی ارسال دارد.

فصل چهارم
سازمان کمیسیون تشخیص مالیات و طرز انتخاب اعضاء آنها

ماده 58 - کمیسیون تشخیص مالیات تشکیل خواهد گردید از سه عضو که دو نفر نماینده وزارت دارائی و یکنفر نماینده فرمانداری محل خواهد بود.

ماده 59 - نمایندگان وزارت دارائی عضو کمیسیون تشخیص از بین ممیزین مالیات که حداقل دارای چهار سال سابقه خدمت در شغل ممیز کل باشد‌انتخاب میگردد.

ماده 60 - مادام که برای عضویت تشخیص کارمند واجد شرایط مطابق مقررات این لایحه قانونی وجود نداشته باشد از بین کارمندان وزارت دارائی که‌لااقل دارای پانزده سال سابقه خدمت بوده و پنجسال آن را در ادارات دارائی و مالیاتی اشتغال داشته باشند انتخاب خواهند شد.

ماده 61 - فرماندار باید از بین اشخاص مطلع بامور مالیاتی و مورد اعتماد و اطمینان ساکن محل که بحسن شهرت و امانت معروف باشند یکنفر‌نماینده و یا برای امور مالیاتی هر یک از رشته‌های مخصوص فعالیت اقتصادی از قبیل امور بازرگانی کشاورزی و حمل و نقل و غیره که در آن محل اتاق‌یا سندیکای مربوطه تشکیل شده یکنفر را از بین هر یک از اعضاء اتاقهای مزبور و در صورت عدم تشکیل اتاق و غیره از اشخاص دیگر که در هر یک‌از این رشته‌ها مطلع و بصیر باشند به عنوان نماینده خود در آن رشته انتخاب و معرفی نماید. هر یک از نمایندگان مربوطه در جلسات یک یا چند شعبه‌کمیسیون تشخیص مالیات که امور مالیاتی مربوط بآن رشته جریان دارد به عنوان نماینده فرماندار و عضو سوم کمیسیون تشخیص مالیات شرکت‌خواهند نمود. نماینده فرماندار در صورتی که یکنفر انتخاب شده باشد میتواند عضو کلیه شعب کمیسیون بوده و در جلسات هر چند شعبه کمیسیون‌شرکت نماید.

ماده 62 - وزارت دارائی میتواند در هر حوزه دارائی بنا به موقعیت محل و کثرت کار چند شعبه کمیسیون تشخیص مالیات تشکیل و یا هر شعبه آنرا‌به یک یا چند رشته از امور مالیاتی اختصاص دهد.

ماده 63 - امور دفتری هر کمیسیون تشخیص مالیات به وسیله مدیر دفتر تحت نظر آن کمیسیون انجام خواهد گرفت و در صورتی که کمیسیون متعدد‌باشد امور دفتری کلیه آنها در شعبه یک متمرکز و انجام میگیرد.

ماده 64 - رئیس شعبه یک ارجاع پرونده‌های مالیاتی را بر حسب ترتیب و نوبت به عهده خواهد داشت.

فصل پنجم
طرز رسیدگی کمیسیونهای تشخیص مالیات

ماده 65 - کمیسیون تشخیص مالیات باید اوقات رسیدگی خود را در مورد هر پرونده بممیز مالیاتی و مودی مربوطه اخطار نماید.

ماده 66 - چنانچه مودی یا وکیل او با ارائه وکالت‌نامه رسمی در موعد مقرر در کمیسیون حاضر نشود کمیسیون وقت مجدد رسیدگی را که دیرتر از یک ماه نخواهد بود معین و بمودی یا وکیل او و ممیز اخطار مینماید ولی عدم حضور مودی یا وکیل او در موعد مجدد مانع رسیدگی کمیسیون نیست.

ماده 67 - در صورتی که کمیسیون ملاحظه اسناد و مدارک مودی را لازم بداند و مودی برای ارائه آن تقاضای مهلت نماید کمیسیون با توجه باوضاع و‌احوال پرونده و مقتضیات و موجبات تقاضای مودی مهلت‌های مناسبیکه جمعاً از یکماه تجاوز ننماید در نظر گرفته تعیین خواهد نمود.

ماده 68 - کمیسیون میتواند در صورتی که مقتضی بداند قرار ارجاع امر برسیدگی دفاتر و اسناد مودی و کارشناسان و حسابدار قسم‌خورده و یا‌تحقیق از اشخاص ثالث صادر نماید نتیجه اجرای قرار باید ظرف مدت دو ماه کتباً برای کمیسیون ارسال گردد و یا در محضر کمیسیون شفاهاً توضیح‌داده شود و در این صورت جریان اجرای قرار در صورت جلسه کمیسیون منعکس خواهد شد در صورتی که قرار کمیسیون در ظرف مدت مزبور اجرا‌نشود قرار صادر بلااثر خواهد بود.

ماده 69 - موارد و مقررات رد اعضاء کمیسیون تشخیص مالیات در امر رسیدگی باختلاف مالیاتی مطابق مقررات آیین دادرسی مدنی راجع برد‌دادرسان موضوع مواد 208 الی 212 قانون مزبور خواهد بود.

ماده 70 - در صورتی که عضو کمیسیون رد خود را قبول نداشت، یکنفر از شعبه دیگر کمیسیون به جای عضوی که درخواست رد آن شده موقتاً در آن‌شعبه کمیسیون شرکت مینماید و کمیسیون قرار مقتضی در قبول رد یا عدم آن صادر مینماید.

ماده 71 - چنانچه قرار کمیسیون مبنی بر عدم قبول رد باشد و یا اساساً در آن حوزه یک شعبه کمیسیون بیشتر نباشد کمیسیون به کار رسیدگی بآن‌پرونده ادامه میدهد لیکن مودی که درخواست رد نموده میتواند در ضمن جریان رسیدگی یا پس از صدور رای کمیسیون از قرار یا رای کمیسیون بدین‌سبب شورای عالی مالی شکایت نماید.

ماده 72 - در صورتی که عضو کمیسیون رد خود را قبول داشت و بدین جهت از رسیدگی امتناع نمود و یا قرار صادره کمیسیون یا رای شورای عالی‌مالیاتی مبنی بر رد باشد پرونده مالیاتی بشعبه دیگر کمیسیون احاله میشود و چنانچه در آن حوزه یک شعبه بیشتر نباشد و دو نفر عضو دیگر‌کمیسیون راجع به موضوع اتفاق نظر داشتند رای متفق آنها اجراء میشود والا یکنفر از اعضای کمیسیون مرکز استان برای این کار انتخاب و در غیاب‌عضو مردود در کمیسیون شرکت مینماید.

تبصره - چنانچه رای شورای عالی مالیاتی مبنی بر رد پس از رای کمیسیون تشخیص در باب مالیات مودی صادر بشود پرونده مالیاتی مودی برای‌تجدید رسیدگی بشعبه دیگر کمیسیون و چنانچه در آن حوزه یک شعبه بیشتر نباشد پرونده مالیاتی بکمیسیون تشخیص مالیات مراکز استان ارجاع‌میشود و کمیسیون مجدداً به پرونده مالیاتی مودی رسیدگی نموده و رای مقتضی صادر مینماید.

تبصره - در صورتی که رد مربوط بنماینده فرماندار باشد نماینده دیگر فرماندار به جای عضو مردود شرکت خواهد نمود.

ماده 73 - کلیه آراء کمیسیون باید حاوی نکات زیر باشد:
1 - تاریخ رای.
2 - نام و نام خانوادگی و محل اقامت مودی.
3 - خلاصه جریان مطالبه مالیات و مندرجات برگ تشخیص مالیاتیکه موضوع رای است.
4 - خلاصه اظهارات و دلائل ممیزین مالیات و مودی.
5 - نام و نام خانوادگی اعضاء کمیسیون و اعلام شماره شعبه کمیسیون.
6 - جهات و دلائل قانونی رای و مدارک و دلائل مورد استناد به نحویکه رای موجه و مستدل باشد.
7 - نظریه عضو مخالف (در صورتی که رای به اکثریت صادر می‌شود).
8 - امضا کلیه اعضاء کمیسیون با تصریح نام و نام خانوادگی.

ماده74 - کمیسیون پس از امضا رای حق تغییر آن را ندارد.

ماده 75 - رای کمیسیون باید ظرف یکهفته پاکنویس و از طرف اعضاء کمیسیون امضا و نسخه‌ای تسلیم ممیز مربوطه و دو نسخه نیز تسلیم اداره دارائی گردد که اداره دارائی یکی از آن را بمودی ابلاغ و نسخه دیگر برای تشکیل پرونده اجرایی مورد استفاده قرار دهد. نسخه آخر نیز در دفتر‌کمیسیون نگاهداری خواهد شد.

تبصره - دفتر کمیسیون مکلف است متن رای کمیسیون را نیز در دفتر ثبت آراء در ظرف مدت مذکور نوشته و بامضا اعضاء کمیسیون برساند.

ماده 76 - چنانچه در آراء کمیسیون در محاسبه اشتباه مشاهده شود کمیسیون صادرکننده رای مکلف است رسیدگی و رفع اشتباه نماید.

ماده 77 - رای کمیسیون تشخیص مالیات به اکثریت قطعی و قابل اجرا است و از طرف اداره دارائی به موقع اجرا گذارده میشود.

ماده 78 - کمیسیون باید در رای خود مبلغیکه به عنوان هزینه رسیدگی (موضوع ماده 48) تعلق میگیرد و همچنین قسمتی از مالیات پرداخت نشده را‌که مشمول زیان دیرکرد از تاریخ سررسید معینه میشود (موضوع ماده 49) تعیین نماید.

ماده 79 - کمیسیون باید همه ماهه آمار پرونده‌های مختومه و مطروحه خود را باداره دارائی بدهد.

ماده 80 - چنانچه رای کمیسیون موافق قوانین موضوعه صادر نشده باشد مودی یا ممیز کل میتواند ظرف یکماه از تاریخ رویت از رای مزبور به شورای مالیاتی شکایت نموده و نقص رای و تجدید رسیدگی را با اعلام دلائل کافی از شورای عالی مالیاتی بخواهد.

ماده 81 - در مواردی که کمیسیون بر طبق رای خود عقیده ممیز کل را رد و یا آن را اصلاح عمده و موثر نمود نسخه‌ای از رای خود را بانضمام‌رونوشت عقیده ممیز کل برای دادستان انتظامی مالیاتی ارسال میدارد.

فصل ششم
سازمان شورای عالی مالیاتی و وظایف و اختیارات آن

ماده 82 - شورای عالی مرکب خواهد بود از پنج نفر عضو اصلی و دو نفر علی‌البدل که از بین کسانی که حداقل چهار سال سابقه عضویت کمیسیونهای‌تشخیص مالیات را داشته باشند و صلاحیت فنی و اخلاقی آنها مورد ایراد هیات عالی انتظامی مالیاتی نباشد از طرف وزیر دارائی انتخاب و باین‌سمت منصوب میشوند.

ماده 83 - رئیس شورای عالی مالیاتی از بین اعضاء شورای مزبور با حکم وزیر دارائی تعیین و منصوب میشود.

ماده84 - مادام که برای عضویت شورای عالی مالیاتی کارمند واجد شرایط مطابق مقررات فوق وجود نداشته باشد از بین کارمندان عالی مقام وزارت‌دارائیکه دارای بیست سال سابقه خدمت بوده و شش سال آن را در ادارات دارائی و مالیاتی اشتغال داشته باشند به شرح فوق انتخاب خواهند شد.

ماده 85 - اختیارات و وظایف شورای عالی مالیاتی به شرح زیر مقرر میشود:
الف - رسیدگی بآراء کمیسیونهای تشخیص مالیات که از لحاظ عدم مطابقت با قوانین و مقررات موضوعه مورد شکایت مودی یا ممیز کل واقع‌میشود.
ب - اعلام نظر در زمینه اجرای قوانین و مقررات مالیاتی و تهیه بخشنامه‌ها و اتخاذ تدابیر لازم به منظور پیشرفت و بهبود وضع امور مالیاتی کشور در‌حدود قوانین و مقررات جاریه و تسلیم آنها بوزیر دارائی.
ج - نظارت عالیه بر ممیزین مالیات به منظور صحت و حسن اجرای قوانین و مقررات و امور مالیاتی کشور.
د - مطالعه به منظور اصلاح و تغییر مقررات مالیاتی و تدوین آیین‌نامه‌های لازم و تسلیم پیشنهادات مربوط بوزیر دارائی.
ه - اظهار نظر و تسلیم گزارش بوزیر دارائی راجع به موضوعات و مسائلی که وزیر دارائی حسب اقتضاء برای مشورت و اظهار نظر به شورای عالی‌ارجاع مینماید.

ماده 86 - چنانچه رای کمیسیون تشخیص مالیات موافق قوانین موضوعه صادر نشده و از طرف ممیز کل یا مودی شکایتی بدین سبب به شورای عالی تسلیم شده باشد شورای عالی مالیاتی موظف است بدون این که وارد رسیدگی بماهیت یعنی موضوع تشخیص درآمد و مالیات گردد صرفاً از‌لحاظ رعایت تشریفات و رسیدگیهای قانونی و مطابقت مورد با قوانین مربوطه به موضوع رسیدگی نموده و مستنداً به جهات و اسباب و دلائل قانونی‌رای مقتضی بر نقض رای کمیسیون و با رد شکایت مزبور صادر نماید.

تبصره 1 - شکایت مذکور در صورتی که یکبار از طرف شوری مردود گردید دیگر قابل تجدید شکایت نخواهد بود.

تبصره 2 - متن آراء شورای عالی مالیاتی باید در دفتر ثبت آراء نوشته شود و بامضا کلیه اعضاء برسد.

ماده 87 - رای شورای عالی مالیاتی در مورد ماده 86 لازم‌الاتباع است و کلیه کمیسیونهای تشخیص مالیات و همچنین ممیزین و سایر مامورین‌مالیاتی در موارد مشابه موظف به تبعیت از آن میباشند و برای این که رویه واحدی نیز اتخاذ شود آراء مزبور هر یک ماه یکبار جمع‌آوری و منتشر‌میشود.

ماده 88 - چنانچه شکایت مزبور در مهلت قانونی مذکور در ماده 80 تسلیم شده و رای مورد شکایت از طرف شورای عالی مالیاتی نقض گردد در این صورت شورای رای بارجاع و تجدید رسیدگی در شعبه دیگر کمیسیون تشخیص میدهد و چنانچه در آن محل یک شعبه بیشتر نباشد بکمیسیون‌تشخیص حوزه مرکز استان ارجاع میشود شعبه مرجوعه با تبعیت از مفاد رای شوری مجدداً به موضوع و اختلاف مالیاتی رسیدگی نموده و رای‌مقتضی در تشخیص درآمد و مالیات متعلقه مودی مربوطه میدهد رای مزبور قطعی‌الاجرا است.

ماده 89 - چنانچه شکایت از رای خارج از مهلت قانونی مذکور و در ماده 80 تسلیم شورای عالی مالیاتی شده باشد در این صورت شورای مزبور فقط‌من‌باب محافظت قوانین موضوعه و اتخاذ رویه مشابه و واحد بر طبق مواد بالا به موضوع رسیدگی و رای بلاارجاع صادر مینماید و این رای شوری‌موجب تجدید رسیدگی نبوده و تاثیری در میزان مالیات و رای کمیسیون نخواهد داشت.

ماده 90 - رئیس شورای عالی مالیاتی به ترتیب ورود شکایت‌های مذکور را به هر یک از اعضاء شورای عالی مالیاتی احاله مینماید و عضو مربوطه به عنوان عضو محقق بشکوائیه واصله رسیدگی مقدماتی نموده و اظهار عقیده بر قابلیت طرح شکایت در شوری یا رد آن را مینماید و در هر دو حال‌موضوع در شورای عالی مالیاتی مطرح و مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت.

ماده 91 - چنانچه عضو محقق یا شورای مراجعه بپرونده و یا برگ تشخیص و رای صادره از کمیسیون تشخیص مالیات را لازم بداند آن را از کمیسیون‌مزبور یا واحد مربوطه خواهد خواست.

ماده 92 - چنانچه شکایت از رای کمیسیون تشخیص از طرف مودی به عمل آمده باشد و مودی به میزان مالیات مورد رای تامین بدهد رای کمیسیون تا‌صدور رای شورای عالی مالیاتی موقوف‌الاجرا میماند.

تبصره - در صورتی که رای شورای عالی مالیاتی مبنی بر نقص رای کمیسیون و تجدید رسیدگی باشد تامین مزبور مسترد خواهد شد.

ماده93 - در مواردی که شورای عالی رای کمیسیون تشخیص مالیات را نقض مینماید موظف است یک نسخه از رای خود را بانضمام یک نسخه از‌رای کمیسیون برای دادستان انتظامی مالیاتی ارسال دارد.

ماده 94 - شورای عالی مالیاتی و اعضاء آن در مقابل وزیر دارائی مسئول نظریات و تصمیمات خود و به طور کلی اجرای وظایف مقرره و حسن‌تشخیص و صحت اجرای قوانین و تامین مالیاتهای کشور به وسیله حوزه‌های مختلف مالیاتی میباشند.

فصل هفتم
سازمان و وظایف هیات عالی انتظامی مالیاتی و دادستان مالیاتی

ماده 95 - هیات عالی انتظامی مالیاتی مرکب خواهد بود از 3 نفر عضو اصلی و دو نفر عضو علی‌البدل و اعضاء هیات مزبور از بین اعضای‌کمیسیونهای تشخیص مالیات که لااقل 4 سال سابقه عضویت کمیسیون تشخیص را داشته و از طرف وزیر دارائی برای عضویت هیات مزبور متناسب‌تشخیص شوند به انتخاب و حکم وزیر دارائی باین سمت منصوب میشوند.

تبصره - رئیس هیات عالی انتظامی مالیاتی از بین اعضاء هیات مزبور به حکم وزیر دارائی باین سمت منصوب میشود.

ماده 96 - شرایط و انتخاب و انتصاب دادستان انتظامی مالیاتی نیز به شرح ماده بالا صورت خواهد گرفت.

ماده 97 - مادام که برای عضویت هیات عالی انتظامی و دادستان انتظامی واجدین شرایط که بر طبق مقررات این لایحه قانونی طی مدارج نموده باشند‌وجود ندارد اعضاء هیات عالی و دادستان انتظامی مالیاتی از بین کارمندان عالیمقام وزارت دارائی به تشخیص و انتخاب وزیر دارائی تعیین و باین‌سمت منصوب میشوند. و هر موقع که واجد شرایط پیدا شد از واجدین شرایط به جای منتخبین مزبور استفاده خواهد شد.

ماده 98 - اعضاء هیات عالی انتظامی قابل تغییر نخواهند بود مگر این که بنا بتقاضای خود تغییر شغل دهند. دادستان انتظامی از طرف وزیر دارائی‌قابل تغییر است.

ماده 99 - وظایف و اختیارات هیات عالی انتظامی مالیاتی به شرح زیر است:
الف - تصویب صلاحیت فنی و اخلاقی کمک ممیزین و ممیزین و سرممیزین و ممیزین کل و اعضاء کمیسیون تشخیص (نمایندگان وزارت دارائی) و‌شورای عالی مالیاتی به منظور انتخاب آنها برای هر یک از مقامات مذکور. ب - تصویب ترفیع رتبه و مقام هر یک از شاغلین مقامات فوق و اضافات آنها با توجه بسابقه خدمت و طرز کار و رفتار آنها و پیشنهاد به وزیر دارائی.
ج - رسیدگی به تخلفات اداری کلیه اشخاص مذکور بنا بر ارجاع وزیر دارائی یا درخواست دادستان انتظامی مالیاتی.
د - نفی صلاحیت اشخاص مذکور در ادامه خدمات مالیاتی به جهات اخلاقی و اعمال و رفتار منافی با حیثیت و شئون مامورین مالیاتی و سوء شهرت‌و اهمال و مسامحه مکرر آنها در انجام وظایف خود.

ماده 100 - هیات عالی انتظامی مالیاتی میتواند چنانچه چهار سال متوالی استحقاق ترفیع یا اضافات هر یک از شاغلین مذکور در این لایحه قانونی را‌به علت عدم رضایت و سایر جهات مقرر در این لایحه قانونی رد نمود صلاحیت خدمت آنها را نفی نمینماید و به مجرد نفی صلاحیت کارمند از طرف‌وزارت دارائی تغییر داده میشود و وزارت دارائی میتواند در صورت داشتن محل خالی و احتیاج و عدم اشکال از لحاظ محکومیت اداری از وجود‌این کارمند در سایر قسمتها استفاده نماید.

ماده 101 - چنانچه شکایاتی علیه ممیزین و سایر شاغلین مذکور در این لایحه قانونی مستقیماً به هیات عالی انتظامی مالیاتی برسد هیات شکوائیه را‌به دادستان انتظامی مالیاتی برای رسیدگی احاله خواهد نمود و در این مورد دادستان مکلف است نظر خود را نفیاً یا اثباتاً بهیات عالی مزبور برای‌اتخاذ تصمیم اعلام نماید.

ماده 102 - وظایف دادستان انتظامی مالیاتی به شرح ذیل است:
الف - رسیدگی و کشف تخلفات و تقصیرات اداری کلیه ممیزین مالیات و اعضاء کمیسیون تشخیص و شورای عالی مالیاتی و تعقیب آنها.
ب - تحقیق در جهات اخلاقی و اعمال و رفتار منافی با حیثیت و شئون مامورین مذکور و سوء شهرت آنها و همچنین اهمال و مسامحه مکرر آنها در‌انجام وظایف.
ج - اعلام نظر نسبت به ترفیع رتبه و مقام و اضافات اشخاص مذکور.

ماده 103 - جهات ذیل موجب شروع بازرسی و تعقیب خواهد بود.
الف - شکایت ذینفع.
ب - گزارش مراجع رسمی اعم از ادارات دارائی یا حوزه‌های مالیاتی یا سایر مراجع رسمی.
ج - ارجاع وزیر دارائی.
د - مشهودات و اطلاعات دادستان انتظامی مالیاتی.
بنامه‌هائیکه از طرف شخص ثالث برسد ولو با امضا باشد ترتیب اثر داده نمیشود.
ه - ارجاع هیات عالی انتظامی مالیاتی.

ماده 104 - دادستان انتظامی مالیاتی شکایت واصله را مورد بررسی مقدماتی قرار میدهد چنانچه شکایت را موجه و وارد ندانست آن را ضبط مینماید والا موضوع را مورد رسیدگی و تعقیب قرار میدهد لیکن در صورتی که اعلام‌کننده به شکایت خود باقی باشد می‌تواند مستقیماً بهیات عالی‌انتظامی شکایت نماید.

تبصره 1 - در مورد ارجاعات وزیر دارائی دادستان انتظامی مالیاتی باید مانند جزء آخر ماده 101 نظر خود را نفیاً یا اثباتاً برای اتخاذ تصمیم بهیئت‌عالی انتظامی اعلام نماید و یک نسخه از آن را به وزیر دارائی تقدیم نماید تا وزیر دارائی چنانچه به نظر خود باقی باشد یکنفر از کارمندان وزارت‌دارائی را برای توجیه مطلب بهیات عالی انتظامی مالیاتی بفرستد.

تبصره - دادستان انتظامی مالیاتی میتواند برای همکاری و کمک در اجرای وظایف خود از وجود ممیزین مالیاتی با حکم وزارت دارائی استفاده نماید.

ماده105 - چنانچه نتیجه رسیدگی‌های معموله به نظر دادستان انتظامی حاکی از عدم وقوع تخلف باشد قرار منع تعقیب صادر میشود و در غیر این صورت دادستان ادعانامه علیه متهم تنظیم و بهیات عالی انتظامی مالیاتی تسلیم مینماید.

ماده 106 - در موقع رسیدگی در هیات عالی انتظامی مالیاتی دادستان انتظامی با یکنفر از ممیزین بنمایندگی دادستان در هیات حاضر شده و اظهار‌عقیده می‌نماید.

ماده 107 - صاحبان دفاتر اسناد رسمی در مواردی که به موجب قوانین و مقررات مالیات بر درآمد تکالیفی بر عهده آنها باشد که به آن عمل ننمایند و یا‌بر خلاف قوانین و مقررات مالیاتی اقدام نماید و یا در مواردی که حسب تصویب‌نامه شماره 1848 - 41.2.6 مودی تشخیص و مسئول پرداخت‌مالیات دولت هستند آن را نپردازند از طرف دادستان انتظامی مالیاتی تحت تعقیب قرار خواهند گرفت.

ماده 108 - محاکمه و مجازات سردفتر متخلف در مرجع صالحه مذکور در قانون دفتر اسناد رسمی به عمل خواهد آمد ولی دادستان انتظامی مالیاتی‌علاوه بر تسلیم ادعانامه می‌تواند یک نفر از ممیزین مالیاتی را برای اظهار عقیده در مرجع مزبور معرفی نماید.

ماده 109 - چنانچه نماینده منتخب از طرف فرماندار (عضو کمیسیون تشخیص مالیات) کارمند دولت باشد از طرف دادستان انتظامی مالیاتی در نزد‌دادگاه اداری وزارت‌خانه مربوطه تحت تعقیب قرار می‌گیرد و اگر کارمند دولت نباشد طبق مقررات عمومی تعقیب می‌شود.

ماده 110 - دادستان انتظامی مالیاتی میتواند در اثر اهمیت یا تکرار تخلف منتسب بممیزین مالیات یا اعضاء کمیسیون تشخیص بنمایندگان وزارت‌دارائی یا تسامح و تعلل مکرر و یا مستثنیات دیگر نظر دهند که وزارت دارائی حوزه خدمت آنها را تغییر داده و یا موقتاً آنها را از شغل خود تا صدور رای‌از هیات عالی انتظامی مالیاتی معلق نماید در صورت اول وزارت دارائی مطابق نظر دادستان انتظامی اقدام و در مورد دوم چنانچه وزیر دارائی مقتضی‌بداند موقتاً کارمند مزبور را معلق خواهد نمود در این فاصله حقوق رتبه استخدامی آنها در صورت اشتغال به کار اداری پرداخت میشود.

ماده 111 - هیات انتظامی مالیاتی بر طبق مقررات این لایحه قانونی و قوانین مالیاتی و نظامنامه محاکمات اداری و سایر مقررات موضوعه رسیدگی و‌رای مقتضی بر برائت یا محکومیت متهم صادر خواهد نمود رای مزبور قطعی و لازم‌الاجرا است مگر در مورد مجازات از فقره چهار به بالا (مذکور در‌ماده 2 نظامنامه محاکمات اداری) که قابل تجدید نظر است.

ماده 112 - مرجع تجدید نظر مرکب خواهد بود از پنج نفر که سه نفر آن از کارمندان عالی مقام و مطلع وزارت دارائی به انتخاب وزیر دارائی و دو نفر از‌اعضاء هیات عالی انتظامی مالیاتی به انتخاب هیات مزبور و رای مرجع تجدید نظر قطعی و لازم‌الاجرا است.

ماده 113 - تعقیب و اقامه دعوای جزایی متهمین جرائم مذکور در تبصره (3) ماده یک قانون مراجع به ایجاد تسهیلات برای مودیان مالیاتی در مورد‌پرداخت مالیات مصوب اول اسفند 1338 و ماده 19 قانون اصلاح مالیات بر درآمد مصوب سال 37 بر عهده دادستان انتظامی مالیاتی است که با رعایت‌مفاد مواد مذکور نزد مقامات صالحه قضایی تعقیب نماید.

ماده 114 - در مورد جرائم عمومی مودی موضوع ماده بالا بعد از تسلیم ادعانامه از طرف دادستان قضایی بمحاکم صالحه دیگر دعوای جزایی‌مطروحه علیه مودی قابل استرداد نمیباشد و مودی باید از لحاظ جنبه عمومی تحت تعقیب قرار گیرد.

ماده 115 - کلیه ممیزین و اعضای کمیسیون تشخیص و شورای عالی مالیاتی چنانچه به تخلفات و تقصیرات مامورین مذکور در این قانون برخورد‌کردند باید مراتب را به دادستان انتظامی مالیاتی اعلام نمایند.

ماده 116 - در کلیه موارد شمول مرور زمان نسبت بتعقیب و تخلفات انتظامی مالیاتی 3 سال از تاریخ وقوع تخلف خواهد بود.

ماده 117 - اعضاء هیات عالی انتظامی و دادستان انتظامی مالیاتی مسئول نظریات خود بوده و در مقابل وزیر دارائی مسئولیت اداری خواهند داشت و‌در صورتی که به نظر وزیر دارائی تقصیر یا تخلفی متوجه آنها بشود طبق نظامنامه محاکمات اداری تحت تعقیب قرار گرفته و در دادگاه‌های اداری‌محاکمه خواهند شد.

فصل هشتم
مقررات عمومی و مختلفه

ماده 118 - وزارت دارائی مکلف است هر چه زودتر در تکمیل کادر مقرر در این لایحه قانونی و در درجه اول در شهر تهران اقدام نماید و هر موقع که‌کادر لازم به شرح مقررات مربوطه برای حوزه دارائی یا رشته‌ای از امور مالیاتی تکمیل گردید مقررات این لایحه قانونی را برای اول سال مالیاتی در آن‌حوزه یا رشته مالیاتی به موقع اجرا بگذارد و مراتب را نیز برای اطلاع عموم آگهی نماید.

ماده 119 - وزارت دارائی حدود هر حوزه مالیاتی را که حوزه مالیاتی یک ممیز کل خواهد بود دقیقاً تعیین و اعلام نموده و نقشه آن را ترسیم و چاپ و‌منتشر مینماید.

ماده 120 - وزارت دارائی مجاز است برای شغل کمک ممیزی بر طبق مقررات این لایحه قانونی بتعداد لازم استخدام نماید و مستخدمین مزبور‌مستخدم رسمی دولت محسوب و پایه شروع بخدمت و ترفیع پایه و حقوق و سایر مزایا و به طور کلی از لحاظ مقررات استخدامی تابع قانون‌استخدام کشور و کلیه مقررات مربوط به آن خواهند بود.

ماده 121 - کمک ممیزین که از لحاظ احراز مشاغل بالاتر (ممیزی - سرممیزی - ممیزی کل - عضو کمیسیون تشخیص مالیات - شورای عالی مالیات- هیات عالی انتظامی) به تدریج استحقاق ارتقاء پیدا می‌کنند به طور کلی بر سایر شاغلین آن مشاغل که بر حسب مقررات این لایحه قانونی از بین سایر‌کارمندان موجود بشغل ممیزی و بالاتر منصوب شده‌اند حق تقدم خواهند داشت که در اینگونه موارد با نظر و تصویب هیات عالی انتظامی مالیاتی‌یکی از شاغلین آن مشاغل از خدمات مالیاتی معاف و به وزارت دارائی برای ارجاع خدمات دیگر معرفی میشود و کارمند مورد نظر به جای او بشغل‌معینه منصوب می‌شود به نحوی که به تدریج در آینده کلیه شاغلین مذکور در این لایحه قانونی کسانی باشند که بدواً از شغل کمک ممیزی شروع و طی‌مدارج نموده باشند.

ماده 122 - برقراری ترفیع پایه استخدامی یا ارتقاء از شغلی بشغل بالاتر یا اضافات سالیانه منوط به احراز استحقاق شرایط زیر است:
ا - توقف در شغل به مدتهای مقرر.
2 - اظهار رضایت از طرز کار و خدمت در مدت اشتغال.
3 - پیشنهاد حوزه مربوطه.
4 - پست بدون شاغل.
5 - تصویب کلیه این مراتب و همچنین صلاحیت فنی و اخلاقی کارمند از طرف هیات عالی انتظامی مالیاتی با رعایت سایر مقررات مربوطه.
صدور‌احکام با وزارت دارائی است.

ماده 123 - هرگاه کارمندی در مدت سه سال نتواند به علت عدم رضایت استحقاق دریافت اضافات سالیانه مقرر را پیدا کند از ترفیع پایه استخدامی و‌همچنین ارتقاء بمقام بالاتر محروم خواهد بود.

ماده 124 - ادامه خدمت اعضاء شورای عالی مالیاتی با هیات عالی انتظامی مالیاتی در شغلهای مزبور تا سن 65 سالگی مجاز خواهد بود مشروط بر‌این که مدت عضویت آنها در مشاغل مزبور از ده سال متوالی تجاوز ننماید.

ماده 125 - وزارت دارائی میتواند اعضاء شورای عالی یا هیات عالی انتظامی مالیاتی را که بشصت سال سن یا سی سال سابقه خدمت رسیده‌اند‌بازنشسته نماید.

ماده 126 - در صورتی که بر اثر حذف یا تقلیل عده سازمانی مامورین مذکور در این قانون بی‌کار شوند تا اشتغال مجدد از حقوق انتظار خدمت بماخذ‌جمع حقوق دریافتی استفاده خواهند نمود.

ماده 127 - وزارت دارائی میتواند به منظور بالا بردن سطح معلومات و اطلاعات متصدیان مشاغل مذکور در این لایحه قانونی و سایر کارکنان مالیاتی‌در هر سال برای یک الی سه ماه عده‌ای را که مقتضی بداند جهت طی یک دوره تعلیمات علمی و عملی انتخاب و به آن عده که جهت شرکت در دوره‌مزبور از شهرستانها دعوت میشوند فوق‌العاده روزانه برابر مقررات از محل اعتبار مربوطه پرداخت نماید.

ماده 128 - وزارت دارائی مامور اجرای این لایحه قانونی میباشد و کلیه قوانین و مقررات مصوب که مغایر مفاد این لایحه قانونی باشد ملغی است و‌وزارت دارائی مکلف است پس از افتتاح مجلسین مجوز قانونی آن را تحصیل نماید.

دریافت فایل پی‌دی‌اف