قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون وین راجع به نمایندگی دول در روابط خود با سازمانهای بین المللی جهانی

ماده واحده - کنوانسیون وین راجع به نمایندگی دول در روابط خود با سازمانهای بین‌المللی جهانی مورخ 14 مارس 1975 (23 اسفند 1353)‌مشتمل بر یک مقدمه و 92 ماده به شرح پیوست و اجازه تسلیم سند الحاق آن داده می‌شود.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده به انضمام متن کنوانسیون مشتمل بر 92 ماده ساده در جلسه علنی روز سه شنبه بیست وهشتم تیر ماه یکهزارو سیصد وشصت و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1367/05/04 به تائید شورای نگهبان رسیده است

رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی

کنوانسیون وین راجع به نمایندگی دول در روابط خود با سازمانهای بین‌المللی جهانی دولتهای طرف کنوانسیون حاضر با آگاهی از نقش مهم و روزافزون دیپلماسی چند جانبه در روابط بین دولتها و مسئولیتهای سازمان ملل متحد و آژانسهای تخصصی آن و سایر‌سازمانهای بین‌المللی جهانی در جامعه بین‌المللی - و با توجه به اهداف و اصول منشور ملل متحد در مورد برابری کامل دولتها، حفظ صلح بین‌المللی و‌تامین و پیشبرد روابط دوستانه و همکاری بین دول و با یادآوری امر تدوین و توسعه پیشبرد حقوق بین‌الملل حاکم بر روابط دو جانبه بین دول که طی کنوانسیون وین راجع به روابط دیپلماتیک مورخ 1961 و کنوانسیون وین راجع به روابط کنسولی مورخ 1963 و کنوانسیون مربوط به ماموریتهای ویژه‌مورخ 1969 حاصل گردید - و با اعتقاد به این که کنوانسیون بین‌المللی راجع به نمایندگی دول در روابط خود با سازمانهای بین‌المللی جهانی در گسترش روابط دوستانه و همکاری میان دولتها، صرفنظر از نظامهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آنها موثر خواهد بود - و با یادآوری مفاد 105 منشور ملل متحد - و با وقوف بر این که مزایا و مصونیتهای مندرج در کنوانسیون حاضر برای بهره مندی افراد نمی‌باشد بلکه به منظور تامین اجرای موثر وظایف آنها در قبال سازمانها و کنفرانسها اعطاء میگردد - وبا توجه به مفاد کنوانسیون راجع به مزایا و مصونیت های سازمان ملل متحد مورخ 1946 و کنوانسیون مزایا و‌مصونیت های آژانسهای تخصصی مورخ 1947 و سایر موافقتنامه‌های معتبر بین دول و بین دول سازمانهای بین‌المللی - و با اذعان به این که مقررات حقوق بین‌الملل عرفی همچنان نسبت به مسائل که در موارد کنوانسیون حاضر صراحتاً پیش بینی نشده است حاکم خواهد بود، به شرح زیر موافقت نمودند.

بخش اول - مقدمه

ماده 1 - تعریف اصطلاحات:
از لحاظ کنوانسیون حاضر:
1 - اصطلاح «‌سازمان بین‌المللی» به سازمانهای بین‌الدول اطلاق.
2 - اصطلاح «‌سازمان بین‌المللی جهانی» به سازمان ملل متحد، آژانسهای تخصصی آن، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و سازمانهای مشابهی که عضویت‌و مسئولیتهای آنها در سطح جهانی قرار دارد، اطلاق می‌گردد.
3 - واژه «‌سازمان» یعنی سازمان بین‌المللی مورد نظر.
4 - واژه «‌ارگان» به دو مورد زیر اطلاق می‌گردد. الف) هر ارگان اصلی یا فرعی از یک سازمان بین‌المللی - یا ب) هر کمیسیون، کمیته یا گروه فرعی از آن گونه ارگانها که دولتها در آنها عضویت دارند.
5 - کلمه «‌کنفرانس» به کنفرانس دول اطلاق که توسط یک سازمان بین‌المللی یا تحت نظر چنین سازمانی تشکیل گردد.
6 - واژه «‌ماموریت» بر حسب مورد به یک ماموریت دائم یا یک ماموریت دائم ناظر اطلاق می‌گردد. 7 - اصطلاح «‌ماموریت دائم »‌به ماموریتی اطلاق که جنبه دائمی داشته باشد و از طرف یک دولت عضو یک سازمان بین‌المللی به نمایندگی آن دولت به سازمان مزبور اعزام شده باشد.
8 - اصطلاح «‌ماموریت دائم ناظر» به ماموریتی اطلاق که جنبه دائمی داشته باشد و توسط دولت غیر عضو یک سازمان بین‌المللی به نمایندگی‌آن دولت به سازمان مزبور اعزام شده باشد.
9 - اصطلاح «هیات نمایندگی» بر حسب مورد به هیات نمایندگی در یک ارگان یا هیات نمایندگی در یک کنفرانس اطلاق می‌گردد.
10 - عبارت «‌هیات نمایندگی در یک ارگان» به هر هیات نمایندگی اطلاق که توسط و به نمایندگی از طرف یک دولت برای شرکت در مذاکرات‌ارگان اعزام شده باشد.
11 - عبارت «‌هیات نمایندگی در یک کنفرانس» به هر هیات نمایندگی اطلاق که توسط و به نمایندگی از طرف یک دولت برای شرکت در‌کنفرانس اعزام شده باشد.
12 - اصطلاح «هیات نمایندگی ناظر» بر حسب مورد به هر هیات نمایندگی ناظر در یک ارگان یا کنفرانس اطلاق می‌گردد.
13 - عبارت «‌هیات نمایندگی ناظر در یک ارگان» به هر هیات نمایندگی اطلاق میشود که توسط و به نمایندگی از طرف یک دولت برای شرکت در‌مذاکرات ارگان به عنوان ناظر اعزام گردد.
14 - عبارت هیات «‌نمایندگی ناظر در یک کنفرانس» به هر هیات نمایندگی اطلاق میشود که توسط و به نمایندگی از طرف یک دولت برای شرکت در‌مذاکرات کنفرانس به عنوان ناظر اعزام گردد.
15 - اصطلاح «‌دولت پذیرنده» به دولتی اطلاق میشود که: الف) مقر سازمان یا دفتر سازمان در قلمرو آن قرار داشته باشد. ب) اجلاسیه یک ارگان یا کنفرانس در قلمرو آن تشکیل گردد.
16 - «‌دولت فرستنده» به دولتی اطلاق که: الف) هیاتی به مقر سازمان یا دفتر آن اعزام دارد - یا ب) یک هیات نمایندگی را به یک ارگان یا کنفرانس اعزام دارد - یا ج) یک هیات نمایندگی ناظر را به یک ارگان یا کنفرانس اعزام نماید.
17 - «‌رئیس ماموریت» بر حسب مورد به نماینده دائم یا ناظر دائم اطلاق. میشود
18 - «نماینده دائم» یعنی شخصی که از طرف دولت فرستنده به عنوان رئیس ماموریت دائم انجام وظیفه مینماید.
19 - «‌ناظر دائم» به شخصی اطلاق میشود که از طرف دولت فرستنده متصدی ریاست یک هیات دائم ناظر باشد.
20 - «‌اعضای ماموریت» به رئیس ماموریت و کارمندان او اطلاق میگردد. 21 - «‌رئیس هیات نمایندگی» به نماینده‌ای گفته میشود که از طرف دولت فرستنده در این سمت انجام وظیفه نماید.
22 - منظور از کلمه «‌نماینده» هر شخصی است که از طرف یک دولت برای شرکت در مذاکرات یک ارگان یا کنفرانس به نمایندگی از طرف آن دولت معرفی‌معرفی گردد.
23 - «‌اعضای هیات نمایندگی» به نمایندگان و کارمندان هیات اطلاق. میشود
24 - «‌رئیس هیات نمایندگی ناظر» به نماینده ناظری اطلاق میشود که از طرف دولت فرستنده برای انجام وظیفه در این سمت مامور شده باشد.
25 - «‌نماینده ناظر» یعنی شخصی که از طرف یک دولت برای شرکت در مذاکرات یک ارگان یا کنفرانس به عنوان ناظر تعیین شده باشد.
26 - «‌اعضای هیات نمایندگی ناظر» به نمایندگان ناظر و کارمندان هیات اطلاق می‌گردد.
27 - اصطلاح «‌کارمندان» اطلاق به کارمندان دیپلماتیک، اداری، فنی و خدمه ماموریت، هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر.
28 - «‌کارمندان دیپلماتیک» به آن دسته از کارمندان ماموریت، هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر اطلاق که از سمت دیپلماتیک در ماموریت یا هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر برخوردار باشند.
29 - «کارمندان اداری و فنی» اطلاق میشود به کارمندانی که در کادر اداری و فنی یک ماموریت، هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر انجام وظیفه‌میکنند.
30 - «خدمه» به کارکنانی اطلاق که برای انجام امور خانگی یا خدمات مشابه در یک ماموریت هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر‌استخدام شده باشند.
31 - «‌مستخدمین شخصی» به افرادی اطلاق که منحصراً برای خدمت شخصی اعضای ماموریت یا هیات نمایندگی استخدام شده باشند.
32 - اصطلاح «اماکن ماموریت»یعنی ابنیه یا قسمتهائی از ابنیه و زمین متصل به آن که مالک آن هر که باشد، برای انجام امور ماموریت منجمله به عنوان محل محل اقامت رئیس ماموریت مورد استفاده قرار گیرد.
33 - «‌اماکن هیات نمایندگی» یعنی ابنیه یا قسمتهایی از ابنیه که مالک آن هر که باشد، منحصراً به عنوان دفاتر هیات نمایندگی مورد استفاده قرار گیرد.
34 - «‌مقررات سازمان» بویژه اطلاق میشود به اساسنامه، تصمیمات و قطعنامه‌های مربوطه و رویه ثابت سازمان.
2 - مفاد بند یک ماده حاضر در خصوص تعریف اصطلاحات مندرج در کنوانسیون حاضر به نحوه کاربرد این اصطلاحات در سایر اسناد بین‌المللی یا‌قوانین داخلی هر کشور یا معانی که ممکن است در این گونه اسناد و قوانین به آنها داده شده لطمه ای وارد نمی‌سازد.

ماده 2 - دامنه شمول کنوانسیون حاضر
1 - کنوانسیون حاضر شامل نمایندگی دولتها در روابط خود با هر سازمان بین‌المللی که دارای جنبه جهانی می‌باشد و نمایندگی دولتها در کنفرانسهایی که توسط یا تحت سرپرستی چنین سازمانی تشکیل، میشود خواهد بود - مشروط بر آنکه این کنوانسیون مورد قبول دولت پذیرنده قرار گیرد و سازمان تشریفات مندرج در ماده 90 را تکمیل کرده باشد.
2 - عدم شمول کنوانسیون حاضر در مورد سایر سازمانهای بین‌المللی، مانع از آن نخواهد بود که هر یک از مقررات مندرج در این کنوانسیون که به موجب حقوق بین‌الملل بدون توجه به کنوانسیون حاضر قابل اجراءاست، نسبت به نمایندگی دولتها در روابطشان با سایر سازمانهای مشابه قابل اجرا باشد.
3 - عدم شمول کنوانسیون حاضر نسبت به کنفرانس‌های دیگر مانع از آن نخواهد بود که هر یک از مقررات مندرج در کنوانسیون حاضر که به موجب حقوق بین‌الملل بدون توجه به این کنوانسیون قابل اجراست نسبت به نمایندگی دولتها در کنفرانس‌های مشابه قابل اجرا باشد.
4 - هیچ یک از مقررات کنوانسیون حاضر مانع از انعقاد موافقتنامه‌هائی بین دولتها یا بین دولتها و سازمانهای بین‌المللی به منظور تعمیم تمام یا قسمتی از مقررات این کنوانسیون نسبت به سازمانها یا کنفرانس‌های بین‌المللی دیگری غیر از آنچه در بند یک این ماده ذکر گردیده نخواهد گردید.

ماده 3 - رابطه بین کنوانسیون حاضر و مقررات مربوطه سازمانها یا کنفرانسهای بین‌المللی مقررات کنوانسیون حاضر لطمه‌ای به مقررات مربوط سازمان یا هر گونه مقررات مربوطه آیین‌نامه داخلی کنفرانس وارد نمی‌سازد.

ماده 4 - رابطه کنوانسیون حاضر با سایر موافقتنامه‌های بین‌المللی الف) مفاد کنوانسیون حاضر هیچگونه لطمه‌ای به سایر موافقتنامه‌های لازم‌الاجرا بین دولتها یا بین دولت ها و سازمانهای بین‌المللی که دارای جنبه جهانی می‌باشند، وارد نخواهد ساخت. ب) مفاد کنوانسیون حاضر مانع از انعقاد سایر موافقت نامه‌های بین‌المللی راجع به نمایندگی دولت ها در روابط خود با سازمانهای بین‌المللی که دارای جنبه جهانی میباشد یا نمایندگی آن دولت ها در کنفرانس هائی که توسط این گونه سازمانها تشکیل میگردد، نخواهد بود.

بخش دوم - ماموریتها در سازمانهای بین‌المللی

ماده 5 - تاسیس ماموریت. 1 - دولتهای عضو می‌توانند - در صورتی که مقررات سازمان اجازه دهد، ماموریت های دائمی را برای اجرای وظایف مذکور در ماده 6 در سازمان تاسیس نمایند. 2 - دول غیر عضو می‌توانند - در صورتی که مقررات سازمان اجازه دهد، نسبت به تاسیس ماموریت های دائم ناظر در سازمان برای اجرای وظایف مذکور‌در ماده 7 اقدام نمایند. 3 - سازمان امکان برقراری یک ماموریت را قبل از تاسیس آن به دولت پذیرنده اطلاع خواهد داد.

ماده 6 - وظایف ماموریت دائم. وظایف ماموریت دائم از جمله شامل موارد زیر خواهد بود.: الف) تامین انجام نمایندگی دولت فرستنده در سازمان ب) حفظ ارتباط بین دولت فرستنده و سازمان ج) مذاکره با سازمان و در سازمان د) تعیین فعالیتهائی که باید در سازمان انجام شود و گزارش این فعالیتها به دولت فرستنده. ه) تضمین شرکت دولت فرستنده در فعالیتهای سازمان > و) حفظ منافع دولت فرستنده در رابطه با سازمان ز) پیشبرد تحقق اهداف و اصول سازمان از طریق همکاری با سازمان و در سازمان.

ماده 7 - وظایف ماموریت دائم ناظر وظایف ماموریت دائم ناظر شامل موارد زیر خواهد بود: الف) تامین انجام نمایندگی دولت فرستنده و حفظ منافع آن دولت در رابطه با سازمان و حفظ روابط با سازمان. ب) تعیین فعالیتهائی که باید در سازمان انجام شود و گزارش این فعالیتها به دولت فرستنده. ج) پیشبرد همکاری با سازمان و مذاکره با آن.

ماده 8 - انتصاب چندگانه. 1 - دولت فرستنده می‌تواند شخص واحدی را به عنوان رئیس ماموریت در دو یا چند سازمان بین‌المللی انتصاب نماید یا می‌تواند رئیس ماموریتی را به‌عنوان کارمند دیپلماتیک در یکی دیگر از نمایندگی‌های خود مامور نماید. 2 - دولت فرستنده می‌تواند یکی از کارمندان دیپلماتیک ماموریت خود را به عنوان رئیس ماموریت در سایر سازمانهای بین‌المللی منصوب یا یکی از‌کارمندان ماموریت را به عنوان کارمند ماموریت دیگری تعیین کند. 3 - دو یا چند دولت می‌توانند شخص واحدی را به عنوان رئیس ماموریت در سازمان بین‌المللی واحدی منصوب نمایند.

ماده 9 -‌تعیین اعضای ماموریت دولت فرستنده می‌تواند با رعایت مقررات مواد 14 و 73، اعضای ماموریت خود را آزادانه تعیین نماید.

ماده 10 - اعتبارنامه رئیس ماموریت. اعتبارنامه رئیس ماموریت توسط رئیس کشور، رئیس دولت، وزیر امور خارجه یا در صورتی که مقررات سازمان اجازه دهد، توسط مقام ذیصلاح دیگری در کشور فرستنده صادر و برای سازمان ارسال خواهد گردید.

ماده 11 - انتصاب در ارگانهای سازمان. 1 - هر دولت عضو می‌تواند در اعتبارنامه صادره برای نماینده دائمی خود تصریح کند که وی مجاز است به عنوان نماینده آن دولت در یک یا چند ارگان‌سازمان عمل نماید. 2 - جز در مواردی که دولت عضو به نحو دیگری مقرر کرده باشد، نماینده دائم می‌تواند در ارگانهایی که نمایندگی در آنها مستلزم احراز شرایط خاصی نمی‌باشد، به عنوان نماینده دولت متبوع خود عمل نماید. 3 - هر دولت غیر عضو می‌تواند در اعتبارنامه صادره جهت ناظر دائم خود تصریح کند که در صورتی که مقررات سازمان یا ارگان مربوطه اجازه دهد، ‌ناظر مذکور می‌تواند به عنوان نماینده ناظر در یک یا چند ارگان سازمان عمل نماید.

ماده 12 - اختیارنامه برای انعقاد عهدنامه با سازمان 1 - رئیس ماموریت بواسطه وظائف خود و بدون ارائه اختیارنامه از لحاظ پذیرفتن متن عهدنامه بین دولت خود و سازمان به عنوان نماینده دولت‌متبوع خود تلقی خواهد گردید. 2 - رئیس ماموریت بر اساس وظائف خود از لحاظ امضای عهدنامه بین دولت متبوع خود و سازمان یا امضای عهدنامه به شرط تصویب دولت متبوع‌خود، به عنوان نماینده دولت خود تلقی نخواهد گردید، مگر آنکه رویه سازمان یا مقتضیات و شرایط دیگر نشان دهد که مقصود طرفین عهدنامه صرفنظر کردن از اختیارنامه بوده است.

ماده 13 - ترکیب ماموریت ماموریت ممکن است علاوه بر رئیس، شامل کارمندان دیپلماتیک، کارمندان اداری و فنی و خدمه نیز باشد.

ماده 14 - تعداد افراد ماموریت. تعداد افراد ماموریت، با توجه به وظایف سازمان و نیازهای هر ماموریت خاص و شرایط و مقتضیات دولت پذیرنده از میزان معقول و عادی تجاوز‌نخواهد کرد.

ماده 15 - اطلاعیه‌ها. 1 - دولت فرستنده موارد زیر را به اطلاع سازمان خواهد رسانید: الف) انتصاب، مقام، عنوان و درجه تقدم و تاخر اعضاء ماموریت و تاریخ ورود و عزیمت قطعی و یا خاتمه ماموریت آنها و هر گونه تغییرات دیگری که ممکن است در طول خدمت آنان رخ دهد و در وضع و موقعیت آنان موثر باشد. ب) تاریخ ورود و عزیمت قطعی هر یک از افراد خانواده عضو ماموریت که اهل خانه او هستند و در صورت لزوم، ورود فرد جدید به خانواده عضو یا خروج فردی از عضویت خانواده. ج) تاریخ ورود و عزیمت قطعی افرادی که به عنوان مستخدمین شخصی توسط اعضاء ماموریت استخدام شده‌اند و تاریخ خاتمه استخدام آنها. د) آغاز و خاتمه استخدام افراد مقیم در کشور پذیرنده به عنوان کارمندان ماموریت یا مستخدمین شخصی اعضاء ماموریت. ه) موقعیت اماکن ماموریت و منازل خصوصی که به موجب مواد 23 و 29 مصون از تعرض می‌باشند و هر گونه اطلاع دیگری که ممکن است برای مشخص ساختن اماکن و منازل مذکور لازم باشد. 2 - در صورت امکان، اعلام قبلی ورود و عزیمت قطعی نیز انجام خواهد گرفت. 3 - سازمان اطلاعیه‌های مذکور در بندهای 1 و 2 ماده حاضر را جهت دولت پذیرنده ارسال خواهد داشت. 4 - دولت فرستنده نیز می‌تواند اطلاعیه‌های مذکور در بندهای 1 و 2 ماده حاضر را جهت دولت پذیرنده ارسال دارد.

ماده 16 - کفیل ماموریت. هر گاه پست ریاست ماموریت بدون تصدی باشد یا رئیس ماموریت قادر به انجام وظایف خود نباشد، دولت فرستنده می‌تواند شخصی را به عنوان کفیل ماموریت منصوب نماید. نام فرد مذکور به اطلاع سازمان و سپس توسط سازمان به اطلاع دولت پذیرنده خواهد رسید.

ماده 17 - تقدم و تاخر 1 - تقدم و تاخر نمایندگان دائمی به ترتیب حروف الفبا و از روی فهرست اسامی دول که در سازمان مورد استفاده است، تعیین خواهد شد. 2 - تقدم و تاخر ناظران دائم به ترتیب حروف الفبا و از روی فهرست اسامی دول که در سازمان مورد استفاده است، تعیین خواهد شد.

ماده 18 - محل ماموریت. ماموریت ها بایستی در حوالی محلی مستقر شوند که مقر سازمان در آنجاست. مع‌الوصف چنانچه مقررات سازمان اجازه دهد، دولت فرستنده میتواند ماموریت یا یک دفتر ماموریت را با موافقت قبلی دولت پذیرنده در محلی غیر از حوالی مقر سازمان تاسیس نماید.

ماده 19 - استفاده از پرچم و آرم 1 - ماموریت حق خواهد داشت که از پرچم یا آرم دولت فرستنده بر روی اماکن خود استفاده نماید. رئیس ماموریت نیز چنین حقی را نسبت به محل‌اقامت و وسیله نقلیه خود خواهد داشت. 2 - استفاده از حق مذکور در این ماده بایستی با رعایت قوانین و مقررات و عرف دولت پذیرنده صورت گیرد.

ماده 20 - تسهیلات عمومی 1 - دولت پذیرنده کلیه تسهیلات لازم را برای اجرای وظایف ماموریت فراهم خواهد کرد. 2 - سازمان مساعدت خواهد کرد که ماموریت از تسهیلات مزبور برخوردار شود و تسهیلات دیگر را نیز در حدود صلاحیت خود برای ماموریت فراهم‌خواهد ساخت.

ماده 21 - تهیه مسکن. 1 - دولت پذیرنده و سازمان به دولت فرستنده مساعدت خواهند کرد تا اماکن لازم را با شرایط مناسب برای استفاده ماموریت در خاک کشور پذیرنده بیابد. در مواقع لزوم، دولت پذیرنده طبق قوانین خود تحصیل چنین اماکنی را تسهیل خواهد نمود. 2 - دولت پذیرنده و سازمان همچنین در موارد لزوم، ماموریت را در یافتن مسکن مناسب با شرایط معقول برای کارمندان ماموریت مساعدت خواهند نمود.

ماده 22 - مساعدت سازمان در مورد مزایا و مصونیت‌ها. 1 - سازمان در موارد لزوم دولت فرستنده و ماموریت و کارمندان آن را از لحاظ برخورداری از مزایا و مصونیت‌های مندرج در کنوانسیون حاضر‌مساعدت خواهد نمود. 2 - سازمان در موارد لزوم، دولت پذیرنده را از لحاظ تامین اجرای وظایف و تعهدات دولت فرستنده و ماموریت و کارمندان آن بر حسب مزایا و‌مصونیت‌های اعطایی تحت کنوانسیون حاضر، مساعدت خواهد نمود.

ماده 23 - مصونیت اماکن. 1 - اماکن ماموریت مصونیت دارند و مامورین دولت پذیرنده جز با رضایت رئیس ماموریت حق ورود به این اماکن را نخواهند داشت. 2 -‌الف) دولت پذیرنده وظیفه خاص دارد که کلیه تدابیر لازم را به منظور اینکه اماکن ماموریت مورد تجاوز و خسارت قرار نگرفته و آرامش و شئون آن‌متزلزل نگردد، اتخاذ نماید. ب) در صورتی که اماکن ماموریت مورد حمله قرار گیرد، دولت پذیرنده کلیه تدابیر لازم را برای تعقیب و مجازات افرادی که مرتکب حمله شده‌اند، به عمل خواهد آورد. 3 - اماکن ماموریت و اسباب و اثاث و سایر اموال موجود در آن و وسائل نقلیه ماموریت مصون از تفتیش و مصادره و توقیف یا اقدامات اجرایی‌خواهد بود.

ماده 24 - معافیت اماکن ماموریت از پرداخت مالیات اماکن ماموریت که در مالکیت یا اجاره دولت فرستنده یا نماینده آن قرار دارد. 1 - از پرداخت هر نوع مالیات و عوارض ملی و منطقه‌ای یا شهری معاف خواهد بود مگر آنکه دریافت این مالیاتها و عوارض در ازاء انجام خدمات خاص باشد. 2 - در صورتی که طبق قوانین دولت پذیرنده پرداخت این مالیات ها و عوارض به عهده شخصی باشد که با دولت فرستنده یا نماینده آن طرف معامله‌است، معافیت مالیاتی مذکور در این ماده منتفی خواهد بود.

ماده 25 - مصونیت بایگانی و اسناد ماموریت از تعرض. بایگانی و اسناد ماموریت در هر زمان و در هر مکان از تعرض مصون خواهد بود.

ماده 26 - آزادی رفت و آمد دولت پذیرنده آزادی رفت و آمد و مسافرت تمام اعضای ماموریت و افراد خانواده آنان را در قلمرو خود، با رعایت قوانین و مقررات مربوط به مناطقی که‌ورود بدان از لحاظ امنیت ملی ممنوع بوده و یا تابع مقررات خاصی است، تامین خواهد نمود.

ماده 27 - آزادی ارتباطات.
1 - دولت پذیرنده آزادی ارتباطات ماموریت را به منظورهای رسمی اجازه داده و حمایت خواهد نمود. ماموریت می‌تواند برای تماس با حکومت دولت فرستنده و نمایندگی های سیاسی دائم و یا نمایندگیهای کنسولی و ماموریت های دائم و ماموریت های دائم ناظر و ماموریت های ویژه و هیات های نمایندگی‌و هیات های نمایندگی ناظر آن در هر جا که واقع باشند، از کلیه وسائل ارتباطی مناسب منجمله پیک و پیامهای «‌کد» و رمز استفاده نماید. معهذا ماموریت نمی‌تواند جز با رضایت دولت پذیرنده، دستگاه فرستنده رادیوئی نصب نموده و مورد استفاده قرار دهد.
2 - مکاتبات رسمی ماموریت از تعرض مصون خواهد بود. اصطلاح مکاتبات رسمی به تمام مکاتبات مربوط به ماموریت و وظائف آن اطلاق‌میگردد.
3 - کیسه‌های حاوی پست ماموریت نباید باز شده یا توقیف گردد.
4 - بسته‌های جزء کیسه باید دارای علامات خارجی مشهود و مشخص‌کننده کیفیت آن بوده و فقط حاوی اسناد یا اشیاء مورد استفاده رسمی ماموریت باشد.
5 - پیک ماموریت که باید دارای مدرک رسمی حاکی از سمت وی و تعداد بسته‌های جزء کیسه باشد، در اجرای وظایف خود از حمایت دولت پذیرنده برخوردار خواهد بود. شخص پیک از مصونیت برخوردار بوده و بهیچ عنوان توقیف یا بازداشت نخواهد داشت.
6 - دولت فرستنده یا ماموریت می‌تواند پیک‌های مخصوص برای ماموریت منصوب نماید که در این صورت مقررات بند 5 این ماده حاکم خواهد بود‌لیکن مصونیت های مندرج در آن فقط تا زمانی که پیک مزبور کیسه خود را به مقصد می‌رساند، جاری است.
7 - کیسه را می‌توان به فرمانده یک کشتی یا هواپیماهای بازرگانی که باید در یک محل ورودی مجاز وارد گردد، سپرد. فرمانده مزبور که پیک ماموریت‌تلقی نخواهد شد باید دارای مدرک رسمی حاکی از تعداد بسته‌های جزء کیسه باشد. ماموریت می‌تواند طبق قرار قبلی با مقامات ذیصلاح دولت پذیرنده‌یکی از اعضاء خود را برای دریافت مستقیم و آزادانه کیسه که از فرمانده کشتی یا هواپیما اعزام دارد.

ماده 28 - مصونیت از تعرض.
روسای ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت از تعرض مصون خواهند بود و بهیچ عنوان نمی‌توان آنها را توقیف یا بازداشت نمود. دولت پذیرنده با افراد مذکور رفتار محترمانه‌ای که در شان آنهاست، خواهد داشت و کلیه اقدامات لازم را برای ممانعت از هر گونه تعرض به شخص و آزادی یا حیثیت‌آنها به عمل خواهد آورد و اشخاص معترض را تحت تعقیب قرار داده و مجازات خواهد نمود.

ماده 29 - مصونیت محل اقامت و اموال
1 - محل اقامت خصوصی رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت مانند اماکن ماموریت مصون و مورد حمایت خواهد بود.
2 - اسناد و مکاتبات رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت و همچنین با رعایت بند 2 ماده 30 اموال آنها مصون خواهد بود.

ماده 30 - مصونیت قضائی.
1 - رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت از مصونیت تعقیب جزایی در کشور پذیرنده برخوردار خواهند بود و از مصونیت دعاوی مدنی و‌اداری نیز بهره‌مند خواهند بود مگر در موارد زیر: الف) دعاوی مربوط به اموال خصوصی غیر منقول که در خاک دولت پذیرنده واقع است مگر آنکه این افراد اموال را به نمایندگی دولت فرستنده و برای‌مقاصد ماموریت در تصرف داشته باشند.
ب) دعاوی راجع به ماترکی که در آن افراد مزبور به طور خصوصی و نه به نام دولت فرستنده، وصی و امین ترکه و وارث یا موصی له واقع شده باشند.
ج) دعاوی راجع به فعالیتهای حرفه‌ای یا تجارتی از هر نوع که این افراد در خاک دولت پذیرنده و خارج از وظایف رسمی خود به آن اشتغال دارند.
2 - علیه رئیس ماموریت یا کارمندان دیپلماتیک ماموریت مبادرت به هیچ گونه عملیات اجرایی نخواهد شد جز در موارد مذکور در قسمتهای الف، ب و ج بند 1 این ماده و به شرط آنکه این عملیات اجرایی به مصونیت شخص یا محل اقامت او لطمه‌ای وارد نیاورد.
3 - رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت مجبور به ادای شهادت نیستند.
4 - مصونیت قضایی رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت در دولت پذیرنده آنها را از تعقیب قضایی دولت فرستنده معاف نخواهد نمود.

ماده 31 - سلب مصونیت
1 - دولت فرستنده می‌تواند مصونیت قضایی رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت و اشخاصی را که بر طبق ماده 36 از مصونیت برخوردار‌می‌باشند، سلب نماید.
2 - سلب مصونیت بایستی همواره با صراحت بیان شود.
3 - در صورت اقامه دعوی از طرف هر یک از افراد مذکور در بند 1 این ماده استناد به مصونیت قضایی در قبال دعاوی متقابل که مستقیماً با دعوای‌اصلی ارتباط دارد پذیرفته نخواهد بود.
4 - سلب مصونیت قضایی نسبت به دعوای مدنی یا اداری متضمن سلب مصونیت نسبت به اجرای حکم نخواهد بود که برای اجرای آن اعلام سلب‌مصونیت جداگانه ضروری است.
5 - چنانچه دولت فرستنده مصونیت هیچ یک از افراد مذکور در بند 1 این ماده را نسبت به اقدامات مدنی سلب ننماید، بایستی برای حل و فصل‌عادلانه دعوی نهایت سعی خود را به عمل آورد.

ماده 32 - معافیت از مقررات بیمه‌های اجتماعی.
1 - رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک با رعایت مقررات بند 3 این ماده، نسبت به خدماتی که برای دولت فرستند انجام میدهند از مقررات‌بیمه‌های اجتماعی که ممکنست در دولت پذیرنده لازم‌الاجرا باشد - معاف خواهند بود.
2 - معافیت مذکور در بند یک این ماده همچنین شامل افرادی که منحصراً در استخدام خصوصی رئیس ماموریت یا کارمندان دیپلماتیک ماموریت باشند‌خواهد بود، مشروط بر آنکه افراد مذکور: الف) تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده نباشند - و ب) مقررات بیمه‌های اجتماعی مجری در کشور فرستنده یا کشور ثالث در مورد آنان اعمال گردد.
3 - رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت باید در مورد اشخاصی که در خدمت آنها هستند و مشمول معافیت مذکور در بند 2 این ماده‌نمی‌باشند، تکالیف ناشی از مقررات بیمه‌های اجتماعی کشور پذیرنده را که به کارفرمایان تحمیل میگردد، رعایت نمایند.
4 - معافیت مذکور در بندهای 1 و 2 این ماده مانع از قبول بالاختیار و استفاده از نظام بیمه‌های اجتماعی کشور پذیرنده تا حدودی که مورد قبول این کشور باشد، نخواهد بود.
5 - مقررات این ماده خللی به موافقتنامه‌های دو جانبه یا چند جانبه که در گذشته راجع به بیمه‌های اجتماعی منعقد گردیده وارد نیاورده و مانع از انعقاد‌آن گونه موافقتنامه‌ها در آینده نخواهد بود.

ماده 33 - معافیت از عوارض و مالیاتها. رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت از پرداخت کلیه عوارض و مالیات‌های شخصی یا مالی یا ملی‌یا منطقه‌ای یا شهری جز در موارد زیر معاف خواهند بود: الف) مالیاتهای غیر مستقیم از نوعی که معمولاً جزء قیمت کالا یا خدمت منظور میگردد.- ب) عوارض و مالیاتهای وضع شده بر اموال غیر منقول خصوصی واقع در قلمرو دولت پذیرنده، جز در مواردی که فرد مذکور مال را به نمایندگی دولت فرستنده برای مقاصد ماموریت در تصرف داشته باشد.- ج) مالیات بر ارث که از طرف دولت پذیرنده دریافت میگردد، با رعایت مفاد بند 4 ماده 38 - د) عوارض و مالیاتهای اخذ شده از درآمدهای شخصی حاصل در کشور پذیرنده و همچنین مالیات بر سرمایه‌های به کار افتاده در فعالیتهای تجارتی آن کشور.- ه) عوارضی که در برابر انجام خدمات خاص وصول میگردد. و) هزینه‌های ثبت و دادرسی و رهن و تمبر در مورد اموال غیر منقول با رعایت مقررات ماده 24.

ماده 34 - معافیت از خدمات شخصی. دولت پذیرنده، رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت را از انجام خدمات شخصی و خدمات عمومی بهر شکل و صورت که باشد و‌همچنین از تعهدات نظامی از قبیل بیگاری و خدمات نظامی و اسکان افراد نظامی معاف خواهد داشت.

ماده 35 - معافیت از حقوق گمرکی و بازرسی. 1 - دولت پذیرنده طبق قوانین و مقرراتی که ممکن است وضع نماید ورود اشیاء زیر را با معافیت از کلیه حقوق گمرکی و مالیاتها و سایر هزینه‌های فرعی - جز مخارج انبارداری و باربری و هزینه‌های ناشی از خدمات مشابه اجازه خواهد داد. الف) اشیاء مورد استفاده رسمی ماموریت.- ب) اشیاء مورد استفاده شخصی رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت منجمله اثاثیه‌ای که برای منزل خود لازم دارند.
2 - توشه شخصی رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت از تفتیش معاف است مگر آنکه دلائل جدی دال بر وجود اشیائی در آن که مشمول‌معافیت‌های مندرج در بند 1 این ماده نمیگردد، در دست بوده و یا ورود و صدور آن اشیاء به موجب قوانین یا مقررات قرنطینه دولت پذیرنده ممنوع باشد. در آن گونه موارد تفتیش فقط با حضور شخص برخوردار از این معافیت یا نماینده مجازش صورت خواهد گرفت.

ماده 36 - مزایا و مصونیت‌های سایر اشخاص. 1 - اعضاء خانواده رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت که اهل خانه آنها هستند به شرط آنکه تبعه یا مقیم دائمی کشور پذیرنده نباشند، از‌مزایا و مصونیت‌های مصرحه در مواد 28، 29، 30، 32، 33، 34 و بندهای 1 (ب) و 2 ماده 35 برخوردار خواهند بود.
2 - کارمندان اداری و فنی ماموریت و اعضای خانواده آنها که اهل خانه آنها هستند به شرط آنکه تبعه کشور پذیرنده یا مقیم دائم آن کشور نباشند، از‌مزایا و مصونیت‌های مصرحه در مواد 28، 29، 30، 32، 33 و 34 برخوردار خواهند بود. لیکن مصونیت از صلاحیت مقامات دولت پذیرنده در امور‌مدنی و اداری موضوع بند یک ماده 30 شامل اعمالی که این افراد خارج از حدود وظایف خود انجام داده باشند - نخواهد گردید. افراد مذکور همچنین از‌مزایای مندرج در بند 1 (ب) ماده 35 در مورد اشیائی که برای استقرار اولیه وارد می‌کنند، استفاده خواهند نمود.
3 - خدمه ماموریت به شرط آنکه تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده نباشند، نسبت به اعمالی که در محدوده وظایف خود انجام میدهند، مصونیت داشته و از پرداخت عوارض و مالیات بابت حقوقی که در قبال انجام کار دریافت می‌دارند معاف می‌باشند و نیز از معافیت مصرحه در ماده 32 استفاده خواهند کرد.
4 - خدمتکاران شخصی اعضای ماموریت به شرط آنکه تبعه یا مقیم دائمی کشور پذیرنده نباشند، از پرداخت عوارض و مالیات بابت حقوقی که در‌قبال انجام وظیفه دریافت میدارند، معاف خواهند بود. استفاده آنان از مزایا و مصونیت های دیگر فقط تا حدودی خواهد بود که مورد قبول دولت پذیرنده باشد. معهذا دولت پذیرنده بایستی حق حاکمیت خود را نسبت به اشخاص مذکور طوری اعمال نماید که به نحو نامعقولی مانع اجرای وظایف ماموریت نگردد.

ماده 37 - اتباع دولت پذیرنده و کسانی که در سرزمین آن دولت اقامت دائم دارند.
1 - رئیس ماموریت یا هر یک از کارمندان دیپلماتیک ماموریت که تبعه کشور پذیرنده یا مقیم دائمی آن کشور باشند، فقط در مورد اعمال رسمی مربوط‌به وظایف خود از مصونیت قضایی و مصونیت از تعرض برخوردار خواهند بود مگر آنکه دولت پذیرنده، مزایا و مصونیتهای بیشتری به آنها اعطا کرده‌باشد.
2 - سایر کارمندان ماموریت که تبعه کشور پذیرنده یا مقیم دائمی آن کشور میباشند فقط نسبت به اعمال رسمی مربوط به وظایف خود از مصونیت‌قضایی برخوردار خواهند بود. اعضای مذکور و مستخدمین شخصی که تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده باشند فقط تا حدودی که مورد قبول دولت‌پذیرنده باشند از سایر مزایا و مصونیتها برخوردار خواهند گردید. معهذا دولت پذیرنده بایستی حق حاکمیت خود را در مورد این افراد طوری اعمال‌نماید که به نحو نامناسبی مانع اجرای وظایف ماموریت نگردد.

ماده 38 - مدت اعتبار مزایا و مصونیتها. 1 - افرادی که در استفاده از مزایا و مصونیتها ذیحق می‌باشند، به مجرد ورود به قلمرو دولت پذیرنده برای تصدی ماموریت خود، از این مزایا و‌مصونیتها برخوردار خواهند شد و اگر قبلاً در قلمرو آن دولت باشند، استفاده از این مزایا و مصونیتها از تاریخی است که انتصاب آنها توسط سازمان یا‌توسط دولت فرستنده به دولت پذیرنده اعلام گردد.
2 - هنگامی که ماموریت شخصی که از مزایا و مصونیتها بهره‌مند است خاتمه یابد، این مزایا و مصونیتها معمولا به هنگام ترک خاک دولت پذیرنده یا در‌انقضای مهلت مناسبی که برای انجام این منظور به وی اعطاء میشود، قطع می‌گردد. مع‌الوصف مصونیت نسبت به اعمالی که شخص مذکور در اجرای‌وظایف خود در به عنوان عضو ماموریت انجام داده است. همچنان باقی خواهد ماند.
3 -‌در صورت فوت یکی از اعضای ماموریت، اعضای خانواده او تا انقضای مهلت مناسبی که برای ترک خاک دولت پذیرنده به آنها اعطاء می‌شود،‌کمافی‌السابق از مزایا و و مصونیت‌های خود برخوردار خواهند بود.
4 - در صورت فوت یک عضو ماموریت که تبعه یا مقیم دائمی کشور پذیرنده نمی‌باشد یا در صورت فوت یکی از افراد خانواده وی که اهل خانه او‌است، دولت پذیرنده خروج اموال منقول متوفی را اجازه خواهد داد به استثنای اموالی که در کشور پذیرنده تحصیل شده و در موقع فوت ممنوع‌الصدور‌باشد. از اموال منقول متوفی که صرفاً به دلیل حضور متوفی به عنوان عضو ماموریت یا فرد خانواده او در کشور پذیرنده قرار دارد، مالیات بر ارث اخذ نخواهد شد.

ماده 39 - فعالیت‌های حرفه‌ای و تجاری. 1 - رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت در دولت پذیرنده فعالیت حرفه‌ای یا تجاری به قصد انتفاع شخصی نخواهند داشت.
2 - کارمندان اداری و فنی ماموریت و افراد خانواده آنان که اهل خانه آنها هستند در مورد فعالیت‌های حرفه‌ای یا تجاری خود که به قصد انتفاع شخصی‌انجام میدهند، از هیچ گونه مزیت و مصونیتی به جزآنکه ممکن است توسط دولت پذیرنده اعطاء گردد، برخوردار نخواهند بود.

ماده 40 - خاتمه ماموریت.
وظایف رئیس ماموریت یا کارمندان دیپلماتیک ماموریت، از جمله در موارد زیر خاتمه می‌یابد: الف) اعلام خاتمه ماموریت توسط دولت فرستنده به سازمان. ب) فراخواندن قطعی یا موقتی ماموریت.

ماده 41 - حفاظت از اماکن، اموال و بایگانی.
1 - هنگامی که ماموریت به طور موقتی یا قطعی فراخوانده میشود، دولت پذیرنده بایستی اماکن، اموال و بایگانی ماموریت را مورد حفاظت قرار دهد.‌دولت فرستنده کلیه اقدامات مقتضی را به عمل خواهد آورد تا وظیفه خاص دولت پذیرنده در این مورد، در اسرع وقت پایان یابد. دولت فرستنده‌می‌تواند حفاظت اماکن، اموال و بایگانی ماموریت را در صورت موافقت به سازمان یا دولت ثالثی که مورد قبول دولت پذیرنده باشد، محول نماید.
2 - دولت پذیرنده در صورت تقاضای دولت فرستنده، تسهیلات لازم را برای انتقال اموال و بایگانی ماموریت از قلمرو آن دولت فراهم خواهد ساخت.

بخش سوم - هیاتهای نمایندگی اعزامی به ارگانها و کنفرانسها

ماده 42 - اعزام هیاتهای نمایندگی.
1 - هر دولت می‌تواند طبق مقررات سازمان یک هیات نمایندگی را به یک ارگان یا کنفرانس اعزام دارد.
2 - دو یا چند دولت می‌توانند طبق مقررات سازمان، مشترکاً هیات نمایندگی واحدی را به یک ارگان یا کنفرانس اعزام نمایند.

ماده 43 - انتصاب اعضای هیاتهای نمایندگی. دولت فرستنده می‌تواند با رعایت مقررات مندرج در مواد 46 و 47 آزادانه اعضای هیات نمایندگی خود را تعیین نماید.

ماده 44 - اعتبارنامه هیاتهای نمایندگی اعتبارنامه رئیس هیات نمایندگی و سایر اعضای آن توسط رئیس دولت یا رئیس حکومت یا وزیر امور خارجه یا اگر مقررات سازمان یا آیین‌نامه داخلی‌کنفرانس اجازه دهد توسط یک مقام ذیصلاحیت دیگر دولت فرستنده صادر خواهد شد. اعتبارنامه‌های مذکور بر حسب مورد - جهت سازمان یا کنفرانس‌ارسال خواهد گردید.

ماده 45 - ترکیب هیات نمایندگی. هیات نمایندگی علاوه بر رئیس هیات می‌تواند شامل نمایندگان دیگر و کارمندان دیپلماتیک و کارمندان اداری و فنی و نیز خدمه باشد.

ماده 46 - تعداد اعضای هیات نمایندگی.
اعضای هیات نمایندگی حسب مورد با توجه به وظایف ارگان یا هدف کنفرانس و نیز با در نظر گرفتن نیازهای یک هیات نمایندگی خاص و همچنین‌شرایط و مقتضیات دولت پذیرنده از تعداد معقول و متعارفی تجاوز نخواهد کرد.

ماده 47 - اطلاعیه‌ها.
1 - دولت فرستنده موارد زیر را - بر حسب مورد - به اطلاع سازمان یا کنفرانس خواهد رسانید. الف) ترکیب هیات نمایندگی با تعیین سمت و عنوان و درجه تقدم و تاخر اعضای هیات و هر گونه تغییرات بعدی. ب) ورود و عزیمت قطعی هیات نمایندگی و خاتمه وظایف آنها نزد هیات نمایندگی. ج) ورود و عزیمت قطعی هر یک از افرادی که اعضای هیات نمایندگی را همراهی می‌کنند. د) آغاز و خاتمه استخدام افرادی که در کشور پذیرنده به عنوان کارمندان هیات یا خدمه اقامت دارند. ه) محل و موقعیت اماکن هیات نمایندگی و مسکن خصوصی اعضای هیات که به موجب ماده 59 از تعرض مصون میباشند و همچنین هر گونه اطلاع دیگری که ممکن است برای شناسایی این اماکن و مساکن لازم باشد.
2 - هر بار که ممکن باشد ورود و عزیمت قطعی اشخاص نیز باید قبلاً اعلام گردد.
3 - بر حسب مورد سازمان یا کنفرانس، اطلاعیه‌های مذکور در بندهای 1 و 2 این ماده را جهت دولت پذیرنده ارسال خواهد داشت.
4 - دولت فرستنده نیز می‌تواند اطلاعیه‌های مذکور در بندهای 1 و 2 این ماده را جهت دولت پذیرنده ارسال دارد.

ماده 48 - کفیل هیات نمایندگی.
1 - چنانچه رئیس هیات نمایندگی غایب باشد یا نتواند وظایف خود را انجام دهد، رئیس هیات نمایندگی یا اگر وی معذور باشد فرد ذیصلاحیتی از‌طرف دولت فرستنده یکی از اعضای هیات نمایندگی را به عنوان کفیل هیات نمایندگی تعیین خواهد کرد. نام کفیل مذکور - بر حسب مورد - به اطلاع سازمان یا کنفرانس خواهد رسید.
2 - چنانچه در بین اعضای هیات نمایندگی شخصی که به عنوان کفیل انتخاب شود، وجود نداشته باشد، ممکن است شخص دیگری را بدین منظور‌تعیین نمود. در آن گونه موارد بایستی طبق ماده 44 اعتبارنامه مربوطه صادر و ارسال گردد.

ماده 49 - تقدم و تاخر
تقدم و تاخر هیات های نمایندگی به ترتیب حروف الفبا و از روی فهرست اسامی دول که در سازمان مورد استفاده قرار می‌گیرد، تعیین خواهد شد.

ماده 50 - وضعیت رئیس دولت و اشخاص عالیرتبه.
1 - رئیس دولت یا هر عضو هیات حاکمه که تحت قانون اساسی دولت مربوطه وظایف او را انجام میدهد، هنگامی که ریاست هیات نمایندگی را‌عهده‌دار است - در کشور پذیرنده یا در یک کشور ثالث علاوه بر مزایائی که تحت کنوانسیون حاضر به وی اعطاء میشود، از تسهیلات مزایا و‌مصونیت‌هایی که تحت حقوق بین‌الملل به روسای دول اعطاء میگردد، برخوردار خواهد بود. 2 - در صورتی که رئیس حکومت، وزیر امور خارجه یا یک شخصیت عالیرتبه دیگر رئیس هیات نمایندگی یا عضو آن باشد، دولت پذیرنده یا یک‌دولت ثالث علاوه بر مزایای اعطائی تحت کنوانسیون حاضر، از تسهیلات و مزایا و مصونیت‌هایی که تحت حقوق بین‌الملل به آن گونه اشخاص اعطاء می‌گردد، برخوردار خواهند بود.

ماده 51 - تسهیلات عمومی.
1 - دولت پذیرنده کلیه تسهیلات لازم را برای هیات نمایندگی به منظور اجرای وظائف آن فراهم خواهد ساخت.
2 - بر حسب مورد، سازمان یا کنفرانس هیات نمایندگی را در به دست آوردن تسهیلات مذکور یاری خواهند نمود و نیز تسهیلاتی را در حدود‌صلاحیت خود به هیات نمایندگی اعطاء خواهد نمود.

ماده 52 - اماکن و محل اقامت. دولت پذیرنده و عنداللزوم سازمان یا کنفرانس، در صورت درخواست دولت فرستنده، آن دولت را در تحصیل اماکن لازم با شرایط معقول برای هیات‌نمایندگی و محل اقامت مناسب برای اعضای آن یاری خواهد نمود.

ماده 53 - مساعدت در مورد مزایا و مصونیتها.
1 - سازمان یا بر حسب مورد سازمان و کنفرانس عنداللزوم دولت فرستنده و هیات نمایندگی و اعضای هیات نمایندگی آن دولت را در تامین‌برخورداری از مزایا و مصونیت های پیش‌بینی شده در کنوانسیون حاضر مساعدت خواهند نمود.
2 - سازمان یا بر حسب مورد سازمان و کنفرانس عنداللزوم دولت پذیرنده را در تامین انجام تعهدات دولت فرستنده و هیات نمایندگی و اعضای هیات‌نمایندگی آن دولت در قبال مزایا و مصونیت های پیش‌بینی شده در کنوانسیون حاضر مساعدت خواهند نمود.

ماده 54 - معافیت اماکن از مالیات.
1 - دولت فرستنده یا هر یک از اعضای هیات نمایندگی آن که از طرف هیات عمل میکند، از پرداخت کلیه عوارض و مالیات های ملی و منطقه‌ای یا‌شهری مربوط به اماکن هیات نمایندگی به جزعوارضی که در ازاء انجام خدمات خاص اخذ میگردد، معاف خواهد بود.
2 - در صورتی که طبق قوانین دولت پذیرنده پرداخت این عوارض و مالیات ها به عهده شخصی باشد که با دولت فرستنده یا با یکی از اعضای هیات‌نمایندگی آن دولت طرف معامله است - معافیت مالیاتی موضوع این ماده منتفی خواهد بود.

ماده 55 - مصونیت بایگانی.
بایگانی و اسناد هیات نمایندگی در هر زمان و مکان از مصونیت برخوردار است.

ماده 56 - آزادی رفت و آمد.
بار رعایت قوانین و مقررات مربوط به مناطقی که ورود بدان از لحاظ امنیت ملی ممنوع بوده یا تابع مقررات خاصی است - دولت پذیرنده آزادی رفت و‌آمد و مسافرت تمام اعضای هیات نمایندگی را که برای انجام وظایف هیات ضرورت دارد - تامین خواهد نمود.

ماده 57 - آزادی ارتباطات.
1 - دولت پذیرنده آزادی ارتباطات هیات نمایندگی را به منظورهای رسمی اجازه داده و حمایت خواهد نمود. هیات نمایندگی می‌تواند به منظور تماس‌با حکومت دولت فرستنده و نمایندگیهای دیپلماتیک دائم، پست‌های کنسولی، ماموریت های دائم، ماموریت های ناظر دائم، ماموریت های مخصوص، سایر‌هیات های نمایندگی و هیات های نمایندگی ناظر دولت فرستنده در هر کجا که واقع شده باشند، از کلیه وسائل ارتباطی مناسب منجمله پیک و پیامهای «‌کد» و رمز استفاده نماید. معهذا هیات نمایندگی نمی‌تواند جز با رضایت دولت پذیرنده دستگاه فرستنده رادیوئی نصب نموده و مورد استفاده قرار دهد.
2 - مکاتبات رسمی هیات نمایندگی مصون است. منظور از مکاتبات رسمی کلیه مکاتباتی است که به هیات نمایندگی و وظایف آن مربوط می‌گردد.
3 - در صورتی که امکان‌پذیر باشد، هیات نمایندگی از وسائل ارتباطی منجمله کیسه و پیک نمایندگی دیپلماتیک دائم، پست کنسولی، ماموریت دائم و‌یا ماموریت ناظر دائم دولت فرستنده استفاده خواهد نمود.
4 - کیسه پستی هیات نمایندگی نباید باز شود و یا توقیف گردد.
5 - بسته‌های جزء کیسه پستی هیات نمایندگی بایستی دارای علائم خارجی مشهود و مشخص‌کننده کیفیت آن بوده و فقط حاوی اسناد یا اشیاء مورد‌استفاده رسمی هیات نمایندگی باشد.
6 - پیک هیات نمایندگی که باید دارای مدرک رسمی حاکی از سمت وی و تعداد بسته‌های جزء کیسه باشد، در اجرای وظایف خود از حمایت دولت‌پذیرنده برخوردار خواهد بود. شخص پیک مصونیت دارد و تحت هیچ عنوان بازداشت یا زندانی نخواهد شد.
7 - دولت فرستنده، یا هیات نمایندگی می‌تواند پیک‌های مخصوص منصوب نماید و در این صورت مقررات بند 6 این ماده و مصونیت‌های مندرج در‌آن فقط تا زمانی که پیک مزبور کیسه خود را به مقصد می‌رساند جاری خواهد بود.
8 - کیسه هیات نمایندگی را می‌توان به فرمانده کشتی یا هواپیماهای بازرگانی که باید به یک محل ورودی مجاز وارد گردد - سپرد. فرمانده مزبور که پیک‌هیات نمایندگی تلقی نخواهد شد باید دارای مدرک رسمی حاکی از تعداد بسته‌های جزء کیسه باشد. هیات نمایندگی می‌تواند طبق قرار قبلی با مقامات ذیصلاحیت دولت پذیرنده یکی از اعضای خود را برای دریافت مستقیم و آزادانه کیسه از فرمانده‌کشتی یا هواپیما اعزام دارد.

ماده 58 - مصونیت شخصی در برابر تعرض. رئیس هیات نمایندگی و سایر اعضای هیات نمایندگی و کارمندان دیپلماتیک آن از تعرض مصون هستند و از جمله بهیچ عنوان بازداشت یا زندانی‌نخواهند شد. دولت پذیرنده با آنها رفتار محترمانه‌ای که در شان آنهاست خواهد داشت و کلیه اقدامات لازم را برای جلوگیری از هر گونه تعرض به‌شخص و آزادی و حیثیت آنها به عمل آورده و افراد متعرض را تعقیب و مجازات خواهد نمود.

ماده 59 - مصونیت محل اقامت خصوصی و اموال.
1 - محل اقامت خصوصی رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات از مصونیت و حمایت برخوردار خواهد بود.
2 - اوراق، مکاتبات و همچنین با رعایت موارد پیش‌بینی شده در بند 2 ماده 60 اموال رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان یا کارمندان دیپلماتیک‌هیات از مصونیت برخوردار است.

ماده 60 - مصونیت قضائی.
1 - رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات نسبت به کلیه اعمالی که در اجرای وظایف خود انجام میدهند از مصونیت‌تعقیب جزایی و از مصونیت دعاوی مدنی و اداری دولت پذیرنده برخوردار خواهند بود
2 - هیچ گونه اقدامات اجرایی نسبت به اشخاص مذکور نمی‌توان به عمل آورد مگر آنکه اقدامات مذکور به حقوق این افراد موجب مواد 58 و 59 لطمه‌ای وارد نیاورد.
3 - افراد مذکور ملزم به ادای شهادت نخواهند بود..
4 - هیچ یک از مقررات این ماده افراد مذکور را از صلاحیت مقامات دولت پذیرنده در امور مدنی و اداری در مورد اقدامات مربوط به خسارات ناشی از‌تصادفاتی که توسط اتومبیل، کشتی یا هواپیمای متعلق به اشخاص مذکور یا مورد استفاده آنها رخ دهد، معاف نخواهد بود مشروط بر این که خسارات‌مذکور توسط بیمه قابل پرداخت نباشد.
5 - برخورداری اشخاص مذکور از مصونیت‌های قضایی دولت پذیرنده، آنان را از تعقیب قضایی دولت فرستنده معاف نخواهد داشت.

ماده 61 - سلب مصونیت.
1 - دولت فرستنده می‌تواند مصونیت قضایی رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک و اشخاصی را که به موجب ماده 66 از‌مصونیت برخوردارند، سلب نماید.
2 - سلب مصونیت بایستی صراحتاً اعلام شود.
3 - در صورت اقامه دعوی از طرف افراد مذکور در بند یک ماده حاضر، استناد به مصونیت قضایی در قبال دعاوی متقابل که مستقیماً با دعوای اصلی‌ارتباط دارد، پذیرفته نخواهد شد.
4 - سلب مصونیت قضایی نسبت به دعاوی مدنی یا اداری متضمن سلب مصونیت نسبت به اجرای حکم نخواهد بود که برای اجرای آن اعلام سلب‌مصونیت جداگانه ضروری است.
5 - چنانچه دولت فرستنده مصونیت افراد مذکور در بند یک این ماده را نسبت به یک دعوای اداری سلب ننماید - بایستی نهایت سعی خود را برای حل‌و فصل عادلانه موضوع به عمل آورد.

ماده 62 - معافیت از قوانین بیمه‌های اجتماعی.
1 - رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات با رعایت مفاد بند 3 ماده حاضر در مورد خدماتی که برای دولت فرستنده‌انجام میدهند از مقررات بیمه‌های اجتماعی که ممکن است در کشور پذیرنده لازم‌الاجراء باشد، معاف خواهند بود.
2 - معافیت مندرج در بند 1 این ماده همچنین شامل افرادی که منحصراً در استخدام خصوصی رئیس هیات نمایندگی یا سایر نمایندگان کارمندان‌دیپلماتیک هیات می‌باشند خواهد بود - مشروط بر آنکه اشخاص مذکور. الف) تبعه یا مقیم کشور پذیرنده نباشند - و ب) مقررات بیمه‌های اجتماعی مجری در کشور فرستنده یا کشور ثالثی در مورد آنها اعمال گردد.
3 - رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات بایستی در مورد اشخاصی که در استخدام آنها هستند و مشمول معافیت‌مندرج در بند 2 این ماده نمیباشند، تکالیف ناشی از مقررات بیمه‌های اجتماعی دولت پذیرنده را که به کارفرمایان تحمیل میشود، رعایت نمایند.
4 - معافیت پیش بینی شده در بندهای 1 و 2 این ماده مانع از قبول اختیاری و استفاده از نظام بیمه‌های اجتماعی دولت پذیرنده تا حدودی که مورد‌قبول این دولت باشد، نخواهد بود.
5 - مقررات این ماده خللی به موافقتنامه‌های دو جانبه یا چند جانبه که در گذشته راجع به بیمه‌های اجتماعی منعقد گردیده، وارد نیاورده و مانع از‌انعقاد چنین موافقتنامه‌هائی در آینده نخواهد بود.

ماده 63 - معافیت از عوارض و مالیات‌ها. رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات تا حدودی که قابل اجرا باشد، از پرداخت کلیه عوارض و مالیات‌های شخصی یا‌مالی یا ملی یا منطقه‌ای یا شهری جز در موارد زیر معاف خواهند بود:
الف) مالیات‌های غیر مستقیم که معمولاً در قیمت کالاها یا خدمات منظور می‌شود.
ب) عوارض مالیات‌های وضع شده بر اموال غیر منقول خصوصی واقع در قلمرو دولت پذیرنده - جز در مواردی که فرد مذکور مال را به نمایندگی دولت فرستنده برای مقاصد هیات نمایندگی در تصرف داشته باشد.
ج) مالیات بر ارث که از طرف دولت پذیرنده دریافت می‌گردد. با رعایت مفاد بند 4 ماده 68.
د) عوارض و مالیات اخذ شده از درآمدهای شخصی که در کشور پذیرنده به دست آید و همچنین مالیات بر سرمایه‌های به کار افتاده در فعالیت‌های تجارتی آن کشور.
ه) عوارضی که در برابر انجام خدمات خاص وصول میشود.
‌و) هزینه‌های ثبت و دادرسی و رهن و تمبر در مورد اموال غیر منقول، با رعایت مفاد ماده 54.

ماده 64 - معافیت از خدمات شخصی. دولت پذیرنده، رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات را از انجام خدمات شخصی و خدمات عمومی بهر شکل و‌صورت که باشد و همچنین از تعهدات نظامی از قبیل بیگاری و خدمات نظامی و اسکان افراد نظامی معاف خواهد داشت.

ماده 65 - معافیت از حقوق گمرکی و بازرسی.
1 - دولت پذیرنده طبق قوانین و مقرراتی که ممکن است وضع نماید، ورود اشیاء زیر را با معافیت از کلیه حقوق گمرکی و مالیاتها و سایر هزینه‌های فرعی - جز مخارجی انبارداری و باربری و هزینه‌های ناشی از خدمات مشابه اجازه خواهد داد.
الف) اشیاء مورد استفاده رسمی هیات نمایندگی.-
ب) اشیاء مورد استفاده شخصی رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات که جز اثاثیه آنها به هنگام ورود اولیه به کشور‌پذیرنده برای شرکت در یک ارگان یا کنفرانس میباشد.
2 - توشه شخصی رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات از تفتیش معاف خواهد بود مگر آنکه دلائل جدی دال بر وجود اشیائی در آن که مشمول معافیت‌های مندرج در بند یک این ماده نمیگردد، در دست بوده و یا ورود و صدور آن اشیاء به موجب قوانین یا مقررات قرنطینه‌دولت پذیرنده ممنوع باشد. در آن گونه موارد تفتیش فقط با حضور شخص برخوردار از این معافیت یا نماینده مجازش صورت خواهد گرفت.

ماده 66 - مزایا و مصونیت‌های سایر اشخاص. 1 - اعضای خانواده رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات که آنها را همراهی میکنند به شرط آنکه تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده نباشند، از مزایا و مصونیتهای مصرحه در مواد 58 و 60 و 64 و بندهای 1 (ب) و 2 ماده 65 و همچنین معافیت از الزامات مربوط به‌ثبت نام افراد بیگانه برخوردار خواهند بود.
2 - کارمندان اداری و فنی هیات نمایندگی که تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده نمی‌باشند، از مزایا و مصونیت‌های مصرحه در مواد 58 و 59 و60 و62و63 و64 برخوردار خواهند شد. افراد مذکور همچنین از مزایای مندرج در بند 1 (ب) ماده 65 نسبت به اشیائی که جزء اثاثیه شخصی آنها به هنگام ورود اولیه با خاک کشور پذیرنده به منظور شرکت در جلسات یک ارگان یا کنفرانس میباشد، بهره‌مند خواهند گردید. اعضای خانواده کارمندان اداری و‌فنی که آنها را همراهی میکنند مشروط بر آنکه تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده نباشند، از مزایا و مصونیت‌های مندرج در مواد 58 و60 و64 و بند 1(ب) ماده 65 تا حدودی که به این افراد اعطاء میگردد، استفاده خواهند نمود.
3 - خدمه هیات نمایندگی، مشروط به آنکه تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده نباشند نسبت به اعمالی که در اجرای وظایف خود انجام میدهند از‌مصونیت‌های اعطائی به کارمندان اداری و فنی برخوردار میباشند و از پرداخت عوارض و مالیات بابت حقوقی که در قبال انجام کار دریافت میدارند معاف بوده و نیز از معافیت مندرج در ماده 62 بهره‌مند خواهند بود.
4 - خدمتکاران شخصی اعضای هیات نمایندگی در صورتی که تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده نباشند، از پرداخت عوارض و مالیات بابت حقوقی که‌در قبال انجام وظیفه دریافت میدارند، معاف خواهند بود. استفاده آنان از مزایا و مصونیت‌های دیگر فقط تا حدودی خواهد بود که مورد قبول دولت‌پذیرنده باشد، معهذا دولت پذیرنده بایستی حق حاکمیت خود را نسبت به این افراد طوری اعمال نماید که به نحو نامعقولی مانع از اجرای وظایف‌هیات نمایندگی نگردد.

ماده 67 - اتباع دولت پذیرنده و کسانی که در سرزمین آن دولت اقامت دائم دارند.
1 - رئیس هیات نمایندگی و یا سایر نمایندگان یا کارمندان دیپلماتیک که تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده باشند، فقط در مورد اعمال رسمی مربوط به‌وظایف خود از مصونیت قضایی و مصونیت از تعرض برخوردار خواهند بود - مگر آنکه دولت پذیرنده مزایا و مصونیت‌های بیشتری به آنها اعطاء کرده‌باشد.
2 - سایر کارمندان هیات نمایندگی و مستخدمین شخصی که تبعه یا مقیم دائم کشور پذیرنده باشند، از مزایا و مصونیتها فقط تا حدودی که مورد قبول‌دولت پذیرنده باشد، برخوردار خواهند بود. معهذا دولت پذیرنده بایستی حق حاکمیت خود را نسبت به این افراد به نحوی اعمال نماید که به طور‌نامعقولی مانع اجرای وظایف هیات نمایندگی نگردد.

ماده 68 - مدت اعتبار مزایا و مصونیتها. 1 - اشخاصی که در استفاده از مزایا و مصونیتها ذیحق می‌باشند، به مجرد ورود به قلمرو دولت پذیرنده برای شرکت در جلسات یک ارگان یا کنفرانس‌از این مزایا و مصونیت ها برخوردار خواهند شد و چنانچه قبلاً در قلمرو آن دولت باشند، استفاده از این مزایا و مصونیتها از تاریخی است که انتصاب آنها‌توسط سازمان یا کنفرانس یا دولت فرستنده به دولت پذیرنده اعلام گردد.
2 - هنگامی که ماموریت شخصی که از مزایا و مصونیتها بهره‌مند است خاتمه یابد، این مزایا و مصونیتها معمولاً به هنگام ترک خاک دولت پذیرنده یا‌در انقضای مهلت مناسبی که برای انجام این منظور به وی اعطاء می‌شود قطع می‌گردد. مع‌الوصف مصونیت نسبت به اعمالی که شخص مذکور در‌اجرای وظایف خود به عنوان عضو هیات نمایندگی انجام داده است کماکان باقی خواهد ماند.
3 - در صورت فوت یکی از اعضای هیات نمایندگی، اعضای خانواده او تا انقضای مهلت مناسبی که برای ترک خاک دولت پذیرنده به آنها اعطاء می‌شود کمافی‌السابق از مزایا و مصونیت‌های خود بهره‌مند خواهند بود.
4 - در صورت فوت یک عضو هیات نمایندگی که تبعه یا مقیم دائمی کشور پذیرنده نمیباشد یا در صورت فوت یکی از افراد خانواده او که وی را‌همراهی میکند، دولت پذیرنده خروج اموال منقول متوفی را اجازه میدهد، به استثنای اموالیکه در آن کشور تحصیل شده و در موقع فوت ممنوع الصدور باشد. از اموال منقولی که صرفاً به سبب حضور متوفی به عنوان عضو هیات نمایندگی یا به عنوان یکی از افراد خانواده عضو هیات در‌کشور پذیرنده قرار دارد، مالیات بر ارث اخذ نمیگردد.

ماده 69 - خاتمه ماموریت.
وظایف رئیس هیات نمایندگی یا سایر نمایندگان یا کارمندان دیپلماتیک هیات از جمله در موارد زیر خاتمه میبابد:
الف) اعلام خاتمه ماموریت توسط دولت فرستنده به سازمان یا کنفرانس.
ب) پایان جلسات ارگان یا کنفرانس.

ماده 70 - حفاظت از اماکن، اموال و بایگانی.
1 - هنگامی که جلسات یک ارگان یا کنفرانس خاتمه میبابد، دولت پذیرنده موظف است اماکن هیات نمایندگی را تا هنگامی که در استفاده هیات قرار‌دارد و نیز اموال و بایگانی هیات نمایندگی را محترم داشته و مورد حمایت قرار دهد. دولت فرستند کلیه اقدامات مقتضی را به عمل خواهد آورد تا‌وظیفه خاص دولت پذیرنده در این مورد در اسرع وقت پایان یابد.
2 - دولت پذیرنده در صورت تقاضای دولت فرستنده، تسهیلات لازم را برای انتقال اموال و بایگانی هیات نمایندگی از خاک کشور خود فراهم خواهد کرد

بخش چهارم - هیاتهای نمایندگی اعزامی به ارگانها و کنفرانسها.

ماده 71 - اعزام هیات‌های نمایندگی ناظر.
هر دولت می‌تواند طبق مقررات سازمان یک هیات نمایندگی ناظر را به یک ارگان یا کنفرانس اعزام دارد.

ماده 72 - مقررات عمومی راجع به هیاتهای نمایندگی ناظر. کلیه مقررات مندرج در مواد 43 تا 70 کنوانسیون حاضر نسبت به هیاتهای نمایندگی ناظر مجری خواهد بود.

بخش پنجم - مقررات عمومی

ماده 73 - تابعیت اعضاء ماموریت و هیات نمایندگی و هیات نمایندگی ناظر.
1 - رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت، رئیس هیات نمایندگی و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات، رئیس هیات نمایندگی‌ناظر و سایر نمایندگان و کارمندان دیپلماتیک هیات نمایندگی ناظر بایستی اصولا دارای تابعیت دولت فرستنده باشند.
2 - رئیس ماموریت و کارمندان دیپلماتیک ماموریت را نمی‌توان از میان اشخاصی که تابعیت دولت پذیرنده را دارند، انتخاب نمود مگر با رضایت آن‌دولت که هر زمان قابل پس گرفتن است.
3 - در مواردی که رئیس هیات نمایندگی یا هر یک از نمایندگان یا کارمندان دیپلماتیک هیات یا رئیس هیات نمایندگی ناظر یا هر یک از نمایندگان یا‌کارمندان دیپلماتیک آن از بین اتباع دولت پذیرنده انتخاب می‌گردد - چنانچه انتصاب فرد مذکور به اطلاع دولت پذیرنده رسیده باشد و اعتراضی از طرف‌آن دولت نشده باشد، رضایت دولت پذیرنده مسلم فرض خواهد شد.

ماده 74 - قوانین مربوط به تحصیل تابعیت.
اعضای ماموریت یا هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر که دارای تابعیت کشور پذیرنده نیستند و اعضای خانواده افراد مذکور که بر حسب مورد اهل‌خانه آنها هستند یا آنان را همراهی می‌کنند - صرفاً به دلیل اعمال قوانین دولت پذیرنده تابعیت آن کشور را تحصیل نخواهند کرد.

ماده 75 - مزایا و مصونیتها در مورد وظایف چندگانه.
هنگامی که اعضای یک ماموریت دیپلماتیک دائم یا یک پست کنسولی در کشور پذیرنده جزء یک ماموریت یا هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر‌باشند علاوه بر مزایا و مصونیت‌های اعطایی تحت کنوانسیون حاضر از مزایا و مصونیت‌های خود به عنوان عضو ماموریت دیپلماتیک دائم یا پست‌کنسولی، همچنان بهره‌مند خواهند بود.

ماده 76 - همکاری بین دولت فرستنده و دولت پذیرنده. دولت فرستنده در موارد لزوم و تا حدودی که با اجرای مستقل وظائف ماموریت، هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر مغایر نباشد - در زمینه انجام‌هر گونه تحقیق یا پیگرد که طبق مقررات مواد 23، 28، 29، 58 به عمل می‌آید- با دولت پذیرنده حتی‌الامکان همکاری خواهد نمود.

ماده 77 - احترام به قوانین و مقررات دولت پذیرنده
1 - کلیه افرادی که از مزایا و مصونیتها برخوردار می‌باشند، بدون آنکه به مزایا و مصونیت های آنها لطمه‌ای وارد آید- مکلفند قوانین و مقررات دولت‌پذیرنده را محترم شمرده و از مداخله در امور داخلی آن دولت خودداری نمایند.
2 - در موردی که یک شخص دارای مصونیت قضائی، به نقض شدید و آشکار قوانین جزایی دولت پذیرنده مبادرت نماید، دولت فرستنده در صورتی‌که مصونیت شخص مزبور را سلب ننماید، می‌تواند وی را احضار کرده به وظایفش در ماموریت یا هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر خاتمه دهد یا‌به نحو مقتضی او را به کشور خود بازگرداند. دولت فرستنده همین اقدام را در موردی که شخص مذکور به دخالت شدید و آشکار در امور داخلی دولت‌پذیرنده مبادرت کرده باشد، به عمل خواهد آورد. مقررات این بند شامل اعمالی نمی‌شود که شخص مزبور در رابطه با وظایف ماموریت یا هیات‌نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر انجام داده است.
3 - اماکن ماموریت و اماکن هیات نمایندگی نبایستی به نحو دیگری مورد استفاده قرار گیرد که مغایر با اجرای وظایف آنها باشد.
4 - هیچ یک از مقررات این ماده نبایستی به نحوی تفسیر شود که دولت پذیرنده را از انجام اقدامات لازم برای حمایت از خود بازدارد. در آن صورت‌دولت پذیرنده با رعایت مواد 84 و 85 به نحو مقتضی با دولت فرستنده مشورت خواهد نمود تا اطمینان حاصل شود که اقدامات مذکور مانع از اجرای‌وظایف عادی ماموریت، هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر نخواهد گردید.
5 - اقدامات مذکور در بند 4 این ماده با موافقت وزیر امور خارجه یا هر وزیر ذیصلاحیت دیگر دولت پذیرنده و طبق مقررات قانون اساسی آن دولت‌انجام خواهد شد.

ماده 78 - خسارات وارده به شخص ثالث. اعضای ماموریت، هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر بایستی کلیه الزامات قوانین و مقررات دولت پذیرنده را در خصوص بیمه خسارات وارده به‌شخص ثالث نسبت به اتومبیل، کشتی یا هواپیماهای متعلق به وی یا مورد استفاده او رعایت نمایند.

ماده 79 - ورود به قلمرو دولت پذیرنده.
1 - دولت پذیرنده ورود افراد زیر را به قلمرو خود اجازه خواهد داد.
الف) اعضای ماموریت و اعضای خانواده‌شان که اهل خانه آنها میباشند.
ب) اعضای هیات نمایندگی و افراد خانواده‌شان که آنها را همراهی میکنند.- و
ج) اعضای هیات نمایندگی ناظر و افراد خانواده‌شان که آنها را همراهی میکنند.
2 - برای افراد مذکور در بند 1 این ماده، در صورت درخواست در اسرع وقت ممکن روادید صادر خواهد شد.

ماده 80 - تسهیلات برای عزیمت. دولت پذیرنده در صورت تقاضا، تسهیلاتی فراهم خواهد کرد تا افراد برخوردار از مزایا و مصونیتها به استثنای افرادی که تبعه کشور پذیرنده میباشند و‌اعضای خانواده افراد مذکور صرفنظر از تابعیت آنها، بتوانند قلمرو دولت پذیرنده را ترک نمایند.

ماده 81 - عبور از سرزمین دولت ثالث.
1 - در صورتی که رئیس ماموریت یا یکی از کارمندان دیپلماتیک آن، رئیس هیات نمایندگی، سایر نمایندگان یا کارمندان دیپلماتیک آن برای تصدی ماموریت یا از سرگرفتن آن یا در هنگام مراجعت به کشور خود، از سرزمین دولت ثالثی که در صورت لزوم برای فرد مذکور روادید صادر نموده است‌عبور کند یا در آن سرزمین توقف نماید، دولت ثالث مصونیت از تعرض و سایر مصونیت‌هائی را که برای تامین عبور او لازم است، به وی اعطاء خواهد‌نمود.
2 - مقررات بند 1 این ماده همچنین نسبت به موارد زیر مجری خواهد بود:
الف) افراد خانواده رئیس ماموریت یا کارمند دیپلماتیک ماموریت که اهل خانه وی هستند و از مزایا و مصونیتها برخوردار میباشند، اعم از آنکه بهمراهی رئیس یا کارمند مذکور یا به تنهایی برای پیوستن به او و یا بازگشت به میهن مسافرت می‌نمایند.-
ب) افراد خانواده رئیس هیات نمایندگی یا هر یک از نمایندگان یا کارمندان دیپلماتیک هیات که همراه وی بوده و از مزایا و مصونیتها برخوردار‌می‌باشند، اعم از این که در معیت او یا به تنهایی برای پیوستن به وی یا مراجعت به میهن مسافرت می‌نمایند.
ج) اعضای خانواده رئیس هیات نمایندگی ناظر یا هر یک از نمایندگان ناظر یا کارمندان دیپلماتیک هیات که همراه وی بوده و از مزایا و مصونیتها برخوردار هستند، خواه در معیت او یا به تنهایی برای پیوست به وی یا مراجعت به میهن مسافرت مینمایند.
3 - در شرایط مشابه آنچه که در بندهای 1 و 2 این ماده ذکر گردید، دولت‌های ثالث مانع عبور کارمندان اداری و فنی و خدمه و اعضای خانواده‌های آنها‌از سرزمینهای خود نخواهند گردید.
4 - دولت‌های ثالث نسبت به مکاتبات رسمی و سایر ارتباطات رسمی از جمله پیامهای «کد»‌و رمز که از خاک آنها میگذرد، همان آزادی و حمایتی را اعطاء خواهند کرد که دولت پذیرنده طبق کنوانسیون حاضر ملزم به رعایت آن است و همچنین نسبت به پیکهای ماموریت یا هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر- که در صورت لزوم روادید تحصیل کرده‌اند - و نسبت به کیسه‌های پستی ماموریت یا هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر که از سرزمین‌دولت ثالث میگذرد، همان مصونیت از تعرض و حمایتی را که دولت پذیرنده طبق کنوانسیون حاضر ملزم به رعایت آنست، اعطاء خواهند کرد.
5 - تکالیف دولت‌های ثالث به موجب بندهای 1، 2، 3 و 4 ماده حاضر، همچنین نسبت به اشخاص مذکور در بندهای فوق و ارتباطات رسمی و‌کیسه‌های پستی ماموریت یا هیات نمایندگی یا هیات نمایندگی ناظر در مواقعی که به علت«‌فورس‌ماژور» در سرزمین دولت ثالثی می‌باشند- مجری‌خواهد بود.

ماده 82 - عدم شناسایی دولتها یا حکومتها یا فقدان روابط سیاسی یا کنسولی.
1 - در صورتی که دولت پذیرنده و دولت فرستنده یا حکومت‌های آنها یکدیگر را برسمیت نشناسند یا در صورت فقدان یا قطع روابط دیپلماتیک یا‌کنسولی بین آنها به حقوق و تکالیف آنها طبق کنوانسیون حاضر لطمه‌ای وارد نخواهد آمد.
2 - تاسیس یا ابقاء یک ماموریت، اعزام یا شرکت یک هیات نمایندگی یا یک هیات نمایندگی ناظر یا هر اقدام در اجرای کنوانسیون حاضر، به خودی‌خود متضمن شناسایی دولت پذیرنده توسط دولت فرستنده یا حکومت آن یا بالعکس نخواهد بود.

ماده 83 - عدم تبعیض. در اجرای مقررات کنوانسیون حاضر هیچ گونه تبعیضی بین دولت به عمل نخواهد آمد.

ماده 84 - مشاوره.
هر گاه در مورد اجراء یا تفسیر کنوانسیون حاضر بین دو یا چند دولت عضو اختلافی بروز نماید بنا بر تقاضای هر یک بین آنها مشاوره به عمل خواهد آمد‌و بنا به درخواست هر یک از طرفهای اختلاف از سازمان یا کنفرانس دعوت خواهد شد که در مشاورات شرکت نماید.

ماده 85 - سازش.
1 - چنانچه ظرف یکماه از آغاز مشاوره، اختلاف از طریق مشاوره به ترتیبی که در ماده 84 ذکر شد برطرف نگردد، هر یک از دولت‌های شرکت‌کننده‌در مشاوره می‌تواند این اختلاف را به یک کمیسیون سازش که طبق مقررات ماده حاضر و با دادن اطلاعیه کتبی به سازمان و سایر دولتهای شرکت کننده‌در مشاوره تشکیل میگردد، احاله نماید.
2 - هر کمیسیون سازش مرکب از سه عضو خواهد بود که دو نفر آن به ترتیب توسط هر یک از طرفین اختلاف انتخاب خواهند شد و نفر سوم که رئیس‌کمیسیون خواهد بود، طبق بند 3 ماده حضر انتخاب میگردد، هر یک از دولتهای طرف کنوانسیون حاضر قبلاً فردی را به عنوان عضو این کمیسیون‌معرفی و مراتب را به سازمان اعلام خواهد نمود و سازمان فهرستی از این افراد را تهیه خواهد کرد. چنانچه یکی از دول طرف این کنوانسیون عضو‌مربوطه را قبلاً معرفی نکند، می‌تواند در جریان حل اختلاف و تا هنگامی که کمیسیون به تهیه پیش‌نویس گزارش طبق بند 7 این ماده می‌پردازد، عضو‌خود را معرفی نماید.
3 - رئیس کمیسیون توسط دو عضو دیگر به این سمت انتخاب خواهد شد. چنانچه دو عضو مذکور نتوانند ظرف یکماه از تاریخ اطلاعیه مذکور در‌بند 1 این ماده به توافق برسند یا چنانچه یکی از طرفهای اختلاف از حق خود برای تعیین عضو کمیسیون استفاده ننماید، رئیس کمیسیون بنا به تقاضای‌یکی از طرف‌های اختلاف، توسط مقام اداری ارشد سازمان و ظرف یکماه از تاریخ تقاضا تعیین خواهد شد. مقام مذکور یک حقوقدان ذیصلاحیت را‌که مامور سازمان یا تبعه هیچ یک از دولتهای طرف اختلاف نباشد به عنوان رئیس کمیسیون سازش تعیین خواهد کرد.
4 - احراز هر پست بلاتصدی به ترتیبی است که در مورد انتخاب نخست ذکر شده است.
5 - کمیسیون حتی اگر ترکیب اعضای آن ناقص باشد به مجرد انتخاب رئیس شروع به کار خواهد کرد.
6 - کمیسیون آییننامه داخلی خود را راساً تنظیم و تصمیمات و توصیه‌های خود را با اکثریت آراء اتخاذ خواهد نمود. کمیسیون می‌تواند به سازمان‌توصیه نماید که اگر بر طبق منشور ملل متحد مجاز به این امر باشد، از دیوان بین‌المللی دادگستری بخواهد که در رابطه با اجرا یا تفسیر کنوانسیون حاضر‌نظر مشورتی خود را اعلام نماید.
7 - چنانچه کمیسیون نتواند ظرف دو ماه از تاریخ انتصاب رئیس، نظر موافق طرفهای اختلاف را برای حل اختلاف جلب نماید، در اسرع وقت ممکن‌گزارشی از اقدامات خود را تهیه و آن را به اطلاع طرف‌های اختلاف خواهد رسانید. این گزارش متضمن نتایج حاصله در خصوص حقایق امر و مسائل‌حقوقی و توصیه‌هایی خواهد بود که کمیسیون ره طرفهای اختلاف برای تسهیل حل و فصل اختلاف ارائه نموده است. مهلت مقرر دو ماه را می‌توان بنا‌بر تصمیم کمیسیون تمدید کرد. توصیه‌های مندرج در گزارش کمیسیون برای هیچ یک از طرف‌های اختلاف الزام‌آور نخواهد بود مگر آنکه کلیه‌طرف‌های اختلاف توصیه‌های مزبور را پذیرفته باشند. مع‌الوصف هر یک از طرف‌های اختلاف می‌تواند به طور یکجانبه اعلام نماید که توصیه‌های مندرج در گزارش را تا آنجا که به طرف مذکور مربوط میگردد، اجرا خواهد نمود.
8 - هیچ یک از مقررات بندهای پیشین این ماده مانع از اتخاذ روش مناسب دیگری برای حل اختلافات ناشی از اجراء یا تفسیر کنوانسیون حاضر یا‌حصول توافق بین طرفهای اختلاف برای حل آن به طریقه پیشنهادی سازمان یا هر طریق دیگر نخواهد بود.
9 - مفاد ماده حاضر خللی به مقررات مربوط به حل اختلافات مندرج در موافقتنامه‌های بین‌المللی لازم‌الاجرا بین دولتها یا بین دولتها و سازمانهای‌بین‌المللی وارد نخواهد ساخت.

بخش ششم - مواد نهایی

ماده 86 - امضاء.
کنوانسیون حاضر تا تاریخ 30 سپتامبر 1975 در وزارت فدرال امور خارجه جمهوری اتریش و پس از آن تا تاریخ 30 مارس 1976 در مقر سازمان ملل‌متحد در نیویورک برای امضای کلیه دول مفتوح خواهد بود.

ماده 87 - تصویب.
کنوانسیون حاضر به تصویب خواهد رسید و اسناد تصویب نزد دبیر کل سازمان ملل متحد تودیع خواهد شد.

ماده 88 - الحاق.
کنوانسیون حاضر برای الحاق کلیه دول مفتوح خواهد بود و اسناد الحاق به دبیر کل سازمان ملل متحد سپرده خواهد شد.

ماده 89 - لازم‌الاجراء شدن.
1 - کنوانسیون حاضر در سی‌امین روز پس از تسلیم و سی و پنجمین روز سند تصویب یا الحاق لازم‌الاجراء خواهد گردید. 2 - این کنوانسیون برای هر دولتی که پس از تسلیم سی و پنجمین سند تصویب یا الحاق، آن را تصویب نموده یا بدان ملحق گردد در سی‌امین روز پس از‌تودیع سند تصویب یا الحاق توسط دولت مذکور لازم‌الاجراء خواهد گردید.

ماده 90 - اجرای کنوانسیون توسط سازمان‌ها.
پس از لازم‌الاجراء شدن کنوانسیون حاضر، ارگان ذیصلاحیت یک سازمان بین‌المللی که دارای جنبه جهانی باشد، می‌تواند تصمیمی را برای اجرای‌مقررات مربوطه این کنوانسیون اتخاذ نماید. سازمان این تصمیم را به دولت پذیرنده و به مرجع نگهدارنده کنوانسیون اطلاع خواهد داد.

ماده 91 - اطلاعیه‌های مرجع نگهدارنده. 1 - دبیر کل سازمان ملل متحد به عنوان مرجع نگهدارنده کنوانسیون حاضر، موارد زیر را به اطلاع کلیه دول خواهد رسانید:
الف) امضا کنوانسیون و تودیع اسناد تصویب یا الحاق طبق مواد 86، 87 و 88.
ب) تاریخ لازم‌الاجراء شدن کنوانسیون حاضر طبق ماده 89.
ج) هر گونه تصمیمی که طبق ماده 90 اعلام شده باشد.
2 - دبیر کل سازمان ملل متحد عنداللزوم کلیه دول را از سایر اقدامات و اطلاعیه‌ها یا ابلاغیه‌های مربوط به کنوانسیون حاضر مطلع خواهد ساخت.

ماده 92 - متون معتبر.
نسخه اصلی کنوانسیون حاضر که متون چینی، انگلیسی، فرانسه، روسی و اسپانیایی آن متساویاً معتبر میباشد، به دبیر کل سازمان ملل متحد تسلیم‌خواهد شد و دبیر کل رونوشت‌های مطابق با اصل و گواهی شده آن را برای کلیه دول ارسال خواهد داشت. بنا به مراتب نمایندگان تام‌الاختیار امضاکننده زیر که از طرف دولتهای متبوع خود دارای اختیارات لازم میباشند، کنوانسیون حاضررا امضا نمودند. وین - چهاردهم مارس یک هزار و نهصد و هفتاد و پنج

دریافت فایل پی‌دی‌اف