قانون موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری سنگال

ماده واحده - موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری سنگال مشتمل بر یک مقدمه و نه ماده که در تاریخ 18‌تیر ماه 1353 (9 ژوئیه 1974) بین نمایندگان مختار دو دولت در تهران بامضا رسیده است، تصویب و اجازه مبادله اسناد تصویب آن داده میشود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقتنامه ضمیمه پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز یکشنبه دهم آذر ماه 1353، در جلسه روز دوشنبه پنجم اسفند ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف‌امامی

دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری سنگال
نظر به روابط دوستانه بین دو کشور و با توجه به اهمیت جهانگردی چه در زمینه اقتصادی و چه به عنوان عامل حسن تفاهم بین دو ملت. و با ارزیابی گسترش کنونی جهانگردی در دو کشور و بهره‌برداری هر چه بیشتر از این آمادگی. و با وقوف به لزوم همکاری بین دو کشور بسبب وجود جاذبه‌های جهانگردی مشترک یا مکمل. و با تصمیم به اینکه این همکاری را تا سرحد امکان ثمربخش‌تر سازند با الهام از مدلول توصیه‌های کنفرانس ملل متحد در مورد جهانگردی و‌مسافرتهای بین‌المللی - که از 21 اوت تا 5 سپتامبر 1963 در رم تشکیل گردید و توصیه‌های اتحادیه بین‌المللی سازمان‌های رسمی جهانگردی. در موارد زیر توافق حاصل نمودند:

ماده 1 - طرفین معظم متعاهد برای اتخاذ کلیه تدابیر لازم به منظور پیشرفت و گسترش مبادلات جهانگردی بین دو کشور و تشویق بازدید جهانگردان کشورهای ثالث اتفاق نظر دارند. بدین منظور دولتین بمسئله تسهیل تشریفات مسافرت و همکاری در زمینه ارتباطات- تبلیغات و انتشارات مشترک جهانگردی - مبادله اطلاعات و مساعدت فنی متقابل توجه خاص مبذول میدارند.

ماده 2 - یک کمیسیون مختلط (‌که ذیلا کمیسیون خوانده میشود) تشکیل و به مطالعه و انجام اقداماتیکه بتحقیق هدفهای مورد نظر کمک میکند موظف خواهد گردید. ریاست هیات نمایندگی هر یک از دو کشور در کمیسیون مذکور به عهده مدیر مسئول سازمان رسمی جهانگردی یا نماینده وی خواهد بود. کمیسیون میتواند در صورتی که مسائل مندرج در دستور جلسه آن ایجاب کند نمایندگان سایر سازمان‌های ذینفع دو کشور را در جلسات خود شرکت دهد.

ماده 3 - کمیسیون حداقل سالی یکبار تشکیل جلسه خواهد داد و میتواند در صورت لزوم با موافقت روسای هیئتهای نمایندگی طرفین جلسات فوق‌العاده تشکیل دهد. جلسات کمیسیون در تاریخی که به اتفاق نظر روسای هیئت‌های نمایندگی طرفین معین میگردد به طور متناوب در هر یک از دو کشور تشکیل خواهد گردید. ریاست جلسات کمیسیون به عهده رئیس هیات نمایندگی کشور میزبان است. هیات نمایندگی کشور محل تشکیل جلسه عهده‌دار انجام وظایف و تامین هزینه دبیرخانه است.

ماده 4 - زبان رسمی کمیسیون فرانسه خواهد بود.

ماده 5 - کمیسیون برنامه کار خود و ترتیب تقدم و تاخر مسائل مطروحه را تنظیم خواهد نمود. تدابیری که به تصویب کمیسیون میرسد پس از تصویب مقامات ذیصلاحیت دو کشور بمرحله اجرا در میآید.

ماده 6 - روسای هیئتهای نمایندگی تدابیری را که برای اجرای قطعنامه‌های مصوبه کمیسیون اتخاذ شده به اطلاع یکدیگر خواهند رسانید.

ماده 7 - هرگاه ممالک دیگری که دارای منافع ناحیه‌ای و ملی مشابه هستند ابراز تمایل نمایند میتوانند باین موافقتنامه ملحق گردند مشروط بر اینکه این امر قبلا مورد تصویب دولتین واقع شده باشد.

ماده 8 - این موافقتنامه از تاریخ لازم‌الاجرا شدن تا یک سال معتبر میباشد و هر سال خود بخود تمدید میگردد مگر آنکه یکی از دولتین شش ماه قبل از انقضای مدت اعتبار تمایل به فسخ آن را کتباً اعلام نماید.

ماده 9 - این موافقتنامه از تاریخی که دولتین تصویب آن را متقابلا بیکدیگر ابلاغ نمایند لازم‌الاجرا میگردد.
در دو نسخه بزبانهای فارسی و فرانسه تنظیم گردیده و هر دو متن متساویاً معتبر میباشند.
تهران - به تاریخ 18 تیر ماه 1353 برابر با 9 ژوئیه 1974.
از طرف دولت شاهنشاهی ایران - غلامرضا کیانپور از طرف دولت جمهوری سنگال

موافقتنامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و نه ماده منضم به قانون موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری سنگال میباشد.

رئیس مجلس سنا - جعفر شریف‌امامی