مقدمه کنوانسیون مربوط به اتخاذ تدابیر برای ممنوع کردن و جلوگیری از ورود، صدور و انتقال مالکیت غیرقانونی اموال فرهنگی
با توجه به اینکه تبادل اموال فرهنگی میان ملتها، برای مقاصد علمی فرهنگی و تربیتی، آگاهی نسبت به تمدن بشری را عمیقتر میکند و زندگی فرهنگیهمه مردمان را غنی میسازد و احترام و ارجگذاری متقابل را بین همه ملتها به وجود میآورد،
با توجه به اینکه اموال فرهنگی یکی از عناصر اساسی تمدن و فرهنگ ملتها هستند و هنگامی ارزش واقعی خود را کسب میکنند که منشا تاریخ ومحیط آنها با دقت هرچه تمامتر شناخته شوند،
با توجه به اینکه هر دولت موظف است میراث ناشی از اموال فرهنگی موجود در قلمرو خود را در برابر خطرات سرقت، کاوشهای پنهانی و صدور غیر قانونی، حمایت کند،
با توجه به اینکه، برای اجتناب از این خطرات، ضرورت دارد که هر دولت نسبت به الزامهای اخلاقی مربوط به احترام میراث فرهنگی خود و کلیه ملتها وقوف بیشتری حاصل کند،
با توجه به اینکه موزهها، کتابخانهها، بایگانیها، به عنوان موسسات فرهنگی، باید مراقبت کنند که تشکیل مجموعههای آنها بر اصول اخلاقی پذیرفته شده جهانی، استوار باشد،
با توجه به اینکه ورود، صدور و انتقال مالکیت غیرقانونی اموال فرهنگی مانع تفاهم متقابل ملتها میشود که یونسکو وظیفه دارد آن را ضمن تکالیف خود، از طریق توصیه کنوانسیونهای بینالمللی، به دولتهای ذینفع تسهیل کند،
با توجه به اینکه حمایت میراث فرهنگی وقتی موثر خواهد بود که در سطح ملی و بینالمللی تنظیم شود و مستلزم همکاری نزدیک بین دولتها باشد،
با توجه به اینکه کنفرانس عمومی یونسکو قبلا توصیهنامهئی را در 1964 در این باره تصویب کرده است،
با در نظر گرفتن پیشنهادهای جدید راجع به اتخاذ تدابیر برای ممنوع کردن و جلوگیری از ورود، صدور و انتقال مالکیت غیر قانونی اموال فرهنگی، موضوع بند 19 دستور مذاکرات اجلاسیه کنفرانس عمومی،
پس از اتخاذ تصمیم در پانزدهمین اجلاسیه مبنی بر قبول این مطلب به عنوان موضوع یک کنوانسیون بینالمللی، کنوانسیون حاضر را در چهاردهم نوامبر 1970 مورد تصویب قرار داد.