ماده 1 - افراد مسلح گارد هنگام نگهبانی در موارد زیر حق استعمال اسلحه خواهند داشت:
الف - در صورتی که جان نگهبان در خطر باشد.
ب - موقعیکه محل یا حوزه نگهبانی به وسیله متجاوز در خطر باشد.
ج - در مواقع اضطراری به منظور اعلام خطر با شلیک تیر هوایی.
د - هر گاه عابری در محوطه تحت حفاظت به سه اخطار (ایست) نگهبان توجه ننماید.
ه - وقتیکه دستور استعمال اسلحه وسیله سلسله مراتب گارد از طریق یک رده بالاتر به نگهبان صادر و ابلاغ گردد.
تبصره - در موارد فوق نگهبان باید سعی کند حتیالمقدور به نقاط غیر حساس بدن تیراندازی نماید.
ماده 2 - سلسله مراتب که مجاز به صدور دستور استعمال اسلحه میباشد به شرح زیر است:
الف - پاسبخش.
ب - رئیس پاسدار یا رئیس پاسگاه.
ج - افسر نگهبان که از بین افسران - افسریاران - ستوانیاران - استواران شاغل یا بازنشسته نیروهای مسلح شاهنشاهی و یا افراد گارد هر یک ازصنایع که به موجب ضوابط و شرایط خاص آموزشهای لازم را برای این منظور فرا گرفته باشند.
د - رئیس حفاظت موسسه (در صورتی که افسر شاغل یا بازنشسته باشد).
ه - رئیس حفاظت منطقه)در صورتی که افسر شاغل یا بازنشسته باشد).
و - رئیس کل حفاظت (در صورتی که افسر شاغل یا بازنشسته باشد).
تبصره - هر یک از واحدهای صنایع مذکور در ماده یک قانون مجازات اخلالگران در صنایع طبق سازمان مصوب مربوط میتوانند تمام یا قسمتیاز سلسله مراتب مندرج در ماده 2 را بر حسب نیازهای سازمانی در اختیار داشته باشند.
ماده 3 - در مورد خدمات پاسداری و نگهبانی کلیه قوانین و مقررات آیین نامههای نیروهای مسلح شاهنشاهی درباره سلسله مراتب مذکور در ماده 2و در مورد افراد گارد واحدها و شرکتها اجرا میگردد و سایر ترتیبات راجع به پاسداری و نگهبانی طبق دستورالعملهائی خواهد بود که به وسیله هر یکاز واحدها و شرکتها تهیه و به موقع اجرا گذارده میشود.
آییننامه فوق مشتمل بر سه ماده و دو تبصره به استناد ماده 7 قانون اخلالگران در صنایع پس از تصویب کمیسیونهای نظام و دادگستری مجلس شورای ملی در جلسات 9 و 13 اردیبهشت ماه 1354 به ترتیب در جلسات بیست و نهم اردیبهشت ماه و هفتم خرداد ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و چهارشمسی به تصویب کمیسیونهای جنگ و دادگستری مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا- جعفر شریفامامی