ماده واحده
الف - تبصره 4 ماده 102 قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی به شرح زیر اصلاح و از تاریخ اول فروردین ماه 1350 لازم الاجراء خواهد بود.
افسران و کارمندانی که با داشتن حداقل بیست سال تمام سابقه خدمت به استناد بند «د» ماده 15 این قانون و یا به موجب مقررات بند 8 ماده 15 قانون تشکیل دادگاههای انتظامی قضات ارتش اخراج شده یا میشوند از تاریخ اخراج با عائله تحت تکفل آنان برابر مقررات تبصره 2 این ماده رفتار خواهد شد
این قبیل اخراج شدگان حق استفاده از مقررات ماده 106 قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی را ندارند مگر اینکه فاقد عائله مستمری بگیر باشند.
افسران و کارمندان اخراجی با عائله تحت تکفل آنان که تابعیت ایران را ترک کرده یا بعداً ترک نمایند نمیتوانند از مقررات این تبصره استفاده کنند همچنین در صورتی که افسران و کارمندان موضوع این تبصره در یکی از وزارتخانه ها و سازمانهای دولتی و وابسته به دولت موظفاً بخدمت مشغول شوند از تاریخ اشتغال بخدمت مستمری عائله آنان قطع خواهد شد مقررات این تبصره درباره افسران و کارمندانی که قبل از تصویب قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی در شرایط مشابه اخراج شده اند و همچنین عائله تحت تکفل آنان قابل اجراء میباشد مشروط بر اینکه وجوهی را که ازبابت کسور بازنشستگی در موقع اخراج دریافت کرده اند باقساط ماهانه در مدت حداکثر سه سال تعهد و بصندوق بازنشستگی مسترد دارند.
ب - مقررات قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی در مورد مستمری با رعایت ماده واحده الحاقی مصوب بهمن ماه 1347 شامل وراث مستمری بگیر افسران و کارمندانی که قبل از تاریخ تصویب قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی با داشتن سابقه خدمت کمتر از 20 سال فوت نمودهاند نیز خواهد بود مشروط بر اینکه کسور بازنشستگی دریافتی را باقساط ماهانه حداکثر در مدت سه سال تعهد و پرداخت نمایند.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده پس از اظهار ملاحظات مجلس سنا در جلسه روز شنبه 1350/3/29 در جلسه فوق العاده عصر روز یک شنبه سی ام خرداد ماه یکهزار و سیصد و پنجاه به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - عبداله ریاضی