ماده 1 (اصلاحی 1360/09/08)- حداکثر مبلغ وام مسکن قابل پرداخت، به منظور ساخت یا خرید مسکن توسط بانکها، وزارتخانه ها، موسسات و شرکتهای دولتی یا وابسته به دولت، شهرداریها، دانشگاهها و سازمانهائیکه شمول جکم مستلزم ذکر نام آنها باشد از تاریخ تصویب این قانون به شرح زیر تعیین میگردد:
1 - خانواده های تا 3 نفر 3000000 ریال
2 - خانواده های تا 5 نفر 3500000 ریال
3 - خانواده های از 5 نفر ببالا 4000000 ریال
تبصره 1 - جمع پرداخت و ام به افراد یک خانواده از مبالغ تعیین شده در فوق تجاوز نخواهد کرد.
تبصره 2 - درصد وام قابل پرداخت نسبت به قیمت ارزیابی شده واحد مسکونی بین 70 تا 100 درصد قیمت ارزیابی میباشد و این درصد با عکس میزان دارائی متقاضی رابطه خواهد داشت.
تبصره 3 - زمان باز پرداخت 15 تا 20 سال میباشد که متناسب با درآمد خانواده تعیین خواهد شد.
تبصره 4 - افراد یک خانواده فقط از یک محل حق گرفتن و ام دارند و در صورت ثبوت خلاف آن بیشترین وام تبدیل بحال و وصول خواهد شد.
تبصره 5 - به خانواده هائیکه هریک از افراد آن در حال حاضر از وام مسکن استفاده میکنند وام تعلق نخواهد گرفت.
تبصره 6 - منظور از خانواده در این ماده و احده عبارتست از زن و شوهر و فرزندان تحت تکفل آنها و همچنین پدر و مادر زوجین در صورت تکفل آنها.
تبصره 7 - تشخیص درآمد خانواده در مورد کارکنان دو لتی با اداره کارگزینی مربوطه و در مورد بخش خصوصی با مدیران مربوط میباشد و در مورد افراد آزاد تشخیص با بانک از طریق مراجعه به هیات امناء مساجد محل و یا امام جماعت مسجد و یا مراجع معتمد محلی دیگری که بانک تعیین خواهد نمود.
ماده 2 (اصلاحی 1360/09/08)- حداکثر وام مسکن قابل پرداخت به متقاضیان ساخت یا خرید مسکن در شهرکهائی که تحت مدیریت دولتی اداره میشوند در مورد پرداختوامهای بیش از چهار میلیون ریال منوط به آنکه متقاضی پنجاه درصد بهای عرصه و اعیان واحد مسکونی را پرداخت نماید با تشخیص و موافقتوزارت مسکن و شهرسازی بلامانع است.
تبصره (اصلاحی 1360/09/08)- آییننامه اجرایی پرداخت اینگونه وامها با تصویب وزارت مسکن و شهرسازی میباشد.
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران