ماده اول) ماده 13 قانون راجع به ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب نوزدهم اردیبهشت ماه 1310 به شرح ذیل اصلاح میشود.
«ماده 13 - برای حفظ امنیت و یا مصالح عمومی و یا بملاحظات صحی هیات وزیران میتوانند تصمیمات ذیل را که ورود و اقامت و خروج و عبور خارجیان را محدود یا مشروط مینماید اتخاذ کند:
الف - جلوگیری از کلیه یا قسمتی از مراودات سرحدی.
ب - منع توقف موقتی یا دائمی در بعضی از مناطق یا عبور از بعضی مناطق ایران.
ج - اتخاذ وسایل مخصوص نظارت نسبت بخارجیان در موارد فوق العاده
د - خارجیانی که بدون داشتن اسناد لازم وارد خاک ایران شده یا میشوند و یا با داشتن اسناد لازم از راههای غیرمجاز به کشور وارد گردیده یا میگردند بنا به پیشنهاد وزارت دفاع ملی برای مدتیکه از پنج سال تجاوز نکند ملزم به اقامت اجباری در محل یا محل های معین نموده و یا اینکه آنها را از کشور اخراج نماید».
ماده 2) وزارت دفاع ملی - وزارت کشور - وزارت دادگستری مامور اجرای این لایحه قانونی میباشند
برطبق قانون اعطای اختیارات مصوب بیستم مردادماه 1331 لایحه قانونی اصلاح ماده13 قانون راجع بورود و اقامت اتباع خارجه در ایران مشتمل بر 2 ماده تصویب میشود
به تاریخ 16 بهمن ماه 1331
نخست وزیر - دکتر محمد مصدق