صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1400/04/07
برگزار شده توسط: استان تهران/ شهر تهران
موضوع
تخفیف مجازات در محکومیت «تمرد نسبت به مامور دولت»
پرسش
در محکومیت به تمرد نسبت به مامورین دولت، آیا محکومعلیه میتواند با اخذ رضایت از مامور گزارشدهنده که مورد تمرد قرار گرفته است، درخواست تخفیف مجازات وفق ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 را بنماید؟
نظر هیات عالی
نظر به اینکه مامور دولت در اتهام تمرد صرفاً اعلامکننده جرم میباشد نتیجتاً در صورت رضایت، وی مشمول ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری که ناظر به شاکی یا مدعی خصوصی میباشد، نمیگردد.
نظر اکثریت
مامور دولت صرفاً یک اعلامکننده جرم است و شاکی خصوصی و بزهدیده به معنای خاص موضوع ماده 11 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 محسوب نمیگردد. از طرفی در صدر ماده 483 قانون اخیرالذکر اشاره شده است: «. .. هرگاه شاکی یا مدعی خصوصی....» و اشاره به اعلامکننده جرم نکرده است و در نظریه مشورتی به شماره 1549/94/7 مورخه 1394/06/16 آمده است ماده 483 منصرف از اعلامکننده جرم است و در ادارات و سازمان دولتی مامور، اعلامکننده جرم است و هیچیک از وظایف و اختیارات شاکی را ندارد، پس نتیجه حاصل میشود. مامور دولت در اتهام تمرد، صرفاً اعلامکننده جرم است و محکومعلیه حق اعمال ماده 483 را پس از رضایت مامور جهت اعمال تخفیف ندارد.
نظر اقلیت
در تمامی جرایم غیر قابل گذشت، شاکی، گزارشکننده جرم است و در بحث ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری قائل به تفکیک نشده است. مامور نیز بزهدیده است و محکومعلیه میتواند با رضایت شاکی تقاضای اعمال تخفیف نماید.
برخی از همکاران نیز قائل به تفکیک شدند و اظهار داشتند: اگر در پرونده اسم مامور بهعنوان شاکی ثبت شود و اظهارات نامبرده در برگ اظهارات شاکی قید شود شاکی خصوصی و بزهدیده محسوب و محکومعلیه با رضایت مامور میتواند تقاضای اعمال ماده 483 را بنماید ولی اگر بهعنوان گزارشدهنده باشد و اظهارات او در برگ اظهارات شاکی نباشد، صرفاً اعلامکننده است و محکومعلیه نمیتواند با رضایت مامور تقاضای تخفیف نماید.