رای شماره 737 مورخ 1396/08/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

بسم الله الرحمن الرحیم

شماره دادنامه: 737

تاریخ دادنامه: 2/8/1396

کلاسه پرونده: 95/1353

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: آقای شاهرخ صالحی کرهرودی

موضوع شکایت و خواسته: ابطال تبصره (3) بند «ب» ماده 90، تبصره (6) بند «ب» ماده 91 و تبصره (1) ماده «101» اصلاحی آیین‌نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب سال 1375 (موضوع تصویب نامه شماره 160277/ت52660ه--5/12/1394) هیات وزیران

گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال تبصره (3) بند «ب» ماده 90، تبصره (6) بند «ب» ماده 91 و تبصره (1) ماده «101» اصلاحی آیین‌نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب سال 1375 (موضوع تصویب نامه شماره 160277/ت52660ه--5/12/1394) هیات وزیران را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:

" رئیس و قضات محترم دیوان عدالت اداری

با سلام و احترام،

هیات وزیران در مصوبه شماره 160277/ ت 52660ه- - 5/12/1394 در حالی اقدام به بازنگری و اصلاح آیین‌نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان کرده است که در این اصلاح، بخشی از موارد در حدود قانون و در مواردی خارج از اختیارات هیات وزیران بوده است، به خصوص اصلاح بخشی از مواد 90، 91 و 101 آیین‌نامه که در قالب مواد 16، 17 و 20 مصوبه اصلاحی قید شده اند، به شرح زیر در مغایرت با قانون بوده و از این رو، در اجرای اصل یک صد و هفتادم قانون اساسی، اینحانب استدعای رسیدگی و ابطال این بخشهای مورد اشاره در هیات وزیران را دارم. لازم به ذکر است که برای ایجاز از کلمه «آیین‌نامه» به جای آیین‌نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان و تطبیق مواد اصلاح شده در مصوبه هیات وزیران در داخل پرانتز با قید (شماره مواد مصوبه اصلاحی) در پی می آید:

اول) در تبصره 3 بند ب ماده 90 آیین‌نامه (ماده 16 مصوبه اصلاحی) مصوب شده است که:

«محکومان به مجازات درجه شش پس از گذراندن (10) سال از زمان قطعیت رای انتظامی می‌توانند از شورای انتظامی نظام مهندسی تقاضای عضویت مجدد و رفع منع استفاده از پروانه اشتغال نمایند. در صورت نظر مثبت شورای انتظامی نظام مهندسی و موافقت رئیس شورای مرکزی، موضوع توسط رئیس شورای مرکزی به وزیر راه و شهرسازی پیشنهاد و با تصویب وی عضویت متقاضی در نظام مهندسی استان و اخذ پروانه اشتغال جدید با احراز شرایط و آزمون و آموزش اعمال می‌شود. مجازات تبعی مشمول بخشودگی فوق نمی شود.» این مقرره در حالی مصوب شده است که:

1- در ماده 6 قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب 1374 که شرایط عضویت مهندسان در سازمان برشمرده شده است، هیچ اشاره ای مبنی بر نظر مثبت شورای انتظامی، موافقت رئیس شورای مرکزی و تصویب وزیر راه و شهرسازی برای عضویت در سازمان ذکر نکرده است، بنابراین تعیین این شروط از سوی مرجع تصویب کننده، خارج از حدود اختیارات قانونی بوده است.

2- حتی با فرض اینکه، با قید شروط گفته شده، باز هم ماده 6 مقرره ای در خصوص عضویت مجدد پس از لغو عضویت ندارد. کما اینکه پیش بینی مجازات انتظامی درجه شش مبنی بر لغو پروانه اشتغال با توجه به سلسله مراتب وعظ و اخطار و تعلیق، مورد اشاره قرار گرفته و حاکی از دائمی بودن مجازات است نه اینکه پس از گذشت 10 سال، قابل بخشش و اعاده باشد.

دوم) در تبصره 6 بند ب ماده 91 آیین‌نامه (ماده 17 مصوبه اصلاحی) مصوب شده است که:

« اعمال مجازات تبعی در مورد آرای محکومیتی که متضمن لغو اعتبارنامه ها و یا احکام صادره توسط وزارت راه و شهرسازی، وزیر راه و شهرسازی و یا رئیس جمهور است، نیازمند رای مثبت دو نماینده وزیر راه و شهرسازی در شورای انتظامی نظام مهندسی و تایید صاحب سمت امضاءکننده آن اعتبارنامه یا حکم در زمان اجرا خواهد بود».

این مقرره در حالی به تصویب رسیده است که در قسمت اخیر ماده 24 قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب 1374 تاکید شده است که « نظرات شورای انتظامی نظام مهندسی» با اکثریت سه رای موافق قطعی و لازم الاجرا است.» پس هیات وزیران با چه دلیلی، در حالی که «قانون» نظرات شورای انتظامی را «قطعی و لازم الاجرا» می‌داند، با تصویب «آیین‌نامه» اجرای این آرا را منوط به رای مثبت دو نماینده وزیر راه و شهرسازی و تائید صاحب سمت امضاءکننده آن حکم کرده است. در اینجا می توان مصوبه هیات وزیران، در تضاد قطعی و غیرقانونی با قانون قرار دارد.

سوم) در تبصره 1 ماده 101 آیین‌نامه (ماده 20 مصوبه اصلاحی) پس از ذکر جهات رد اعضای شورای انتظامی در رسیدگی به تخلفات در صدر ماده، به موضوع جدیدی تحت عنوان «شورای همعرض» اشاره شده و آمده است که.... «چنانچه در شکایتی تعداد اعضای دارای جهات رد شورای انتظامی استان از یک عضو بیشتر شود، مراتب به وسیله رئیس شورای انتظامی استان کتباً به رئیس شورای انتظامی نظام مهندسی اطلاع داده می‌شود و وی رسیدگی به آن شکایت را به شورای انتظامی همعرض متشکل از پنچ نفر از اعضای شوراهای انتظامی سایر استانها که یکی از آنها قاضی دادگستری خواهد بود و برای سه سال در ابتدای هر دوره شورای مرکزی به وسیله این شورا انتخاب می‌شوند، ارجاع می‌کند. شوراهای انتظامی همعرض حداقل دو شورا خواهد بود و استقرار آنها در محل شورای انتظامی نظام مهندسی و دوره تصدی عضویت اعضای هر یک سه سال است که قابل تجدید پس از انقضای سه سال یا قابل جایگزینی پیش از انقضای سه سال می‌باشند».

این مصوبه در حالی است که در ماده 17 قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب 1374 گفته شده است که « هر سازمان استان دارای یک شورای انتظامی متشکل از یک نفر حقوقدان به معرفی رئیس دادگستری استان و دو تا چهار نفر مهندس خوشنام که به معرفی هیات مدیره و با حکم شورای مرکزی سازمان نظام مهندسان ساختمان برای مدت 3 سال منصوب می‌شوند خواهد بود و انتخاب مجدد آنان بلامانع است. رسیدگی بدوی به شکایات اشخاص حقیقی و حقوقی در خصوص تخلفات حرفه ای و انضباطی و انتظامی مهندسان و کاردانهای فنی به عهده شورای یاد شده است.» همچنین در ماده 24 قانون فوق الذکر هم آمده است که « شورای انتظامی نظام مهندسی» از چهار نفر عضو سازمان که دو نفر با معرفی وزیر مسکن و شهرسازی و دو نفر دیگر با معرفی شورای مرکزی سازمان و یک حقوقدان با معرفی ریاست قوه قضاییه تشکیل می‌شود.» بنابراین غیر از شوراهای مذکور در مواد 17 و 24 قانون، هیچ شورای دیگری در قانون پیش بینی نشده است. پس چگونه است هیات وزیران، خارج از حدود اختیارات خود و در «آیین‌نامه» مصوب کرده اند که شورایی خلاف «قانون» به نام «شورای انتظامی همعرض» تشکیل شود. حتی به فرض اینکه، به واسطه وجود جهات رد در خصوص چند عضو شورا، نیاز به شعبه دیگری برای رسیدگی باشد، طبق ترکیب گفته شده در مواد 17 و 24 باید شعبه دوم یا شعبه سوم و الی آخر برای شوراهای انتظامی مذکور تشکیل شود، نه اینکه در «آیین‌نامه» یک شورای جدیدی به اسم «شورای انتظامی همعرض» تشکیل شود که ترکیب آن، تناسبی با ماده 17 قانون ندارد. در مجموع با توجه به موارد گفته شده در بالا، به نظر می‌رسد که بخشی از مصوبه هیات وزیران در اصلاح آیین‌نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان، خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع تصویب کننده بوده است، لذا ابطال تبصره 3 بند ب ماده 90 و تبصره 6 بند ب ماده 91 و تبصره 1 اصلاحی ماده 101 مصوبه شماره 160277/ت53660 ه--5/12/1394 هیات وزیران را خواستار است. همچنین با توجه به فوریت امر و خساراتی که از اجرای این تبصره ها به اعضای سازمان نظام مهندسی وارد می‌شود، بدواً تقاضای صدور دستور موقت برای جلوگیری و ممانعت از اجرای تبصره های فوق الاشاره تا زمان صدور رای قطعی از آن دیوان را دارم. پیشاپیش از حسن توجهی که به موضوع می فرمایید، سپاسگزارم. "

متن آیین‌نامه در قسمتهای مورد اعتراض به قرار زیر است:

اصلاح آیین‌نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب سال 1375 (موضوع تصویب نامه شماره 160277/ت52660ه--5/12/1394 هیات وزیران)

ماده 90- مجازاتهای انتظامی به قرار زیر است:

" الف-......

ب- مجازاتهای انتظامی تبعی:

1-.........

2-.........

تبصره3: محکومان به مجازات درجه شش پس از گذراندن (10) سال از زمان قطعیت رای انتظامی می‌توانند از شورای انتظامی نظام مهندسی تقاضای عضویت مجدد و رفع منع استفاده از پروانه اشتغال نمایند. در صورت نظر مثبت شورای انتظامی نظام مهندسی و موافقت رئیس شورای مرکزی، موضوع توسط رئیس شورای مرکزی به وزیر راه و شهرسازی پیشنهاد و با تصویب وی عضویت متقاضی در نظام مهندسی استان و اخذ پروانه اشتغال جدید با احراز شرایط و آزمون و آموزش اعمال می‌شود. مجازات تبعی مشمول بخشودگی فوق نمی شود."

ماده 91 به شرح زیر اصلاح می‌شود:

"ماده 91: تخلفات انتظامی موضوع قانون شامل تخلفات حرفه ای و تخلفات انضباطی زیر است و انجام آنها توسط اشخاص حقیقی یا حقوقی عضو سازمان نظام مهندسی یا نظام کاردانی ساختمان، مستوجب محکومیت به مجازاتهای انتظامی در محدوده حداقل و حداکثرهای ذکر شده برای ارتکاب هر یک می‌باشد که متناسب با نوع، درجه اهمیت و آثار تخلف و حسن و سوء سابقه متخلف و درجه تجری وی به هنگام تخلف از حیث قصد، آگاهی، بی پروایی و بی مبالاتی تعیین و مورد صدور حکم قرار می‌گیرد.

الف-.........

ب-......

تبصره 6- اعمال مجازات تبعی در مورد آرای محکومیتی که متضمن لغو اعتبارنامه ها و یا احکام صادره توسط وزارت راه و شهرسازی، وزیر راه و شهرسازی و یا رئیس جمهور است، نیازمند رای مثبت دو نماینده وزیر راه و شهرسازی در شورای انتظامی نظام مهندسی و تایید صاحب سمت امضا کننده آن اعتبار نامه یا حکم در زمان اجرا خواهد بود.

20- ماده (101) به شرح زیر اصلاح می‌شود:

ماده 101- جهات رد اعضای شورای انتظامی برای رسیدگی در پرونده های انتظامی به شرح زیر است و هر یک از اعضای شورای انتظامی در صورت وجود هر یک از شرایط زیر در یک پرونده شکایت، در خصوص خود، باید قبل از آغاز رسیدگی به شکایت، کتباً مراتب را به رئیس شورای انتظامی استان و رئیس شورای انتظامی نظام مهندسی اعلام کرده و از جریان رسیدگی و حضور در جلسات رسیدگی به آن شکایت و صدور رای در آن کناره گیری نماید. هر یک از طرفهای شکایت نیز می‌توانند ایراد رد را مطرح کنند.

تبصره 1: چنانچه در شکایتی تعداد اعضای دارای جهات رد شورای انتظامی استان از یک عضو بیشتر شود، مراتب به وسیله رئیس شورای انتظامی استان کتباً به رئیس شورای انتظامی نظام مهندسی اطلاع داده می‌شود و وی رسیدگی به آن شکایت را به شورای انتظامی همعرض متشکل از 5 نفر از اعضای شوراهای انتظامی سایر استانها که یکی از آنها قاضی دادگستری خواهد بود و برای سه سال در ابتدای هر دوره شورای مرکزی به وسیله این شورا انتخاب می‌شوند، ارجاع می کند. شوراهای انتظامی همعرض حداقل دو شورا خواهد بود و استقرار آن در محل شورای انتظامی نظام مهندسی و دوره تصدی عضویت اعضای هر یک سه سال است که قابل تجدید پس از انقضای سه سال یا قابل جایگزینی پیش از انقضای سه سال می‌باشند."

در پاسخ به شکایت مذکور، سرپرست معاونت امور حقوقی دولت [حوزه معاونت حقوقی رئیس جمهور] به موجب لایحه شماره 66902/33807-1/6/1396 توضیح داده است که:

"1- برابر بند 16 مقرره، موضوع اصلاح تبصره (3) ماده (90) آیین‌نامه اجرایی مذکور (مربوط به مجازاتهای انتظامی) مقرر گردیده است:

«تبصره 3- محکومان به مجازات درجه شش پس از گذراندن (10) سال از زمان قطعیت رای انتظامی می‌توانند از شورای انتظامی نظام مهندسی تقاضای عضویت مجدد و رفع منع استفاده از پروانه اشتغال نمایند. در صورت نظر مثبت شورای انتظامی نظام مهندسی و موافقت رئیس شورای مرکزی، موضوع توسط رئیس شورای مرکزی به وزیر راه و شهرسازی پیشنهاد و با تصویب وی عضویت متقاضی در نظام مهندسی استان و اخذ پروانه اشتغال جدید با احراز شرایط و آزمون و آموزش اعمال می‌شود. مجازات تبعی مشمول بخشودگی فوق نمی شود.»

شاکی با استناد به اینکه شرایط عضویت اعضاء در ماده 6 قانون یاد شده تصریح گردیده، تبصره موصوف را مغایر با قانون عنوان می‌نماید. حکم مقرر در این ماده، بدین شرح است:

« ماده6- برای تشکیل سازمان استان وجود حداقل 50 نفر داوطلب عضویت از بین مهندسان حوزه آن استان که دارای مدرک مهندسی در رشته های اصلی مهندسی شامل معماری، عمران، تاسیسات مکانیکی، تاسیسات برقی، شهرسازی، نقشه برداری و ترافیک باشند ضروری است.

تبصره1: مهندس حوزه هر استان در این قانون به شخصی اطلاق می‌شود که حداقل متولد آن استان یا 6 ماه ممتد پیش از تاریخ تسلیم درخواست عضویت، در آن استان مقیم باشد.

تبصره2: هر یک از مهندسان در بیش از یک سازمان نمی توانند عضویت یابند.»

همان گونه که ملاحظه می‌شود، در ماده 6 قانون، شرایط عضویت اعضاء صرفاً در رابطه با مدرک تحصیلی مشخص گردیده لیکن برابر ماده 25 همان قانون، جهت عضویت در سازمان نظام مهندسی، علاوه بر داشتن مدارک تحصیلی موردنیاز، دارا بودن سایر شرایط مقرر در آیین‌نامه، به شرح ذیل تصریح گردیده است: « ماده 25- مهندسان متقاضی پروانه اشتغال به کار مهندسی در رشته های اصلی مهندسی ساختمان و رشته های مرتبط ضمن داشتن کارت عضویت نظام مهندسی استان مربوط و احراز شرایط یاد شده در آیین‌نامه...» از سوی دیگر، مفاد تبصره 3 مورد اعتراض شاکی، در بیان امکان عضویت مجدد محکومان به مجازات درجه شش (محرومیت دائم از عضویت نظام مهندسی استانها و استفاده از پروانه اشتغال) با رعایت ترتیبات مندرج در این تبصره است که با ملاحظه کلیه جوانب مربوطه از جمله برخورد مقتضی با تخلفات انتظامی از یک سو و همچنین امکان عضویت مجدد و رفع موانع استفاده از پروانه اشتغال با رعایت ترتیبات و مراحل پیش بینی شده در این تبصره جهت اشتغال مجدد و بهبود فضای اشتغال و کسب وکار بوده است و با لحاظ اینکه قانون یاد شده فاقد حکمی در خصوص موضوع می‌باشد، لذا مغایرتی بین مفاد مقرره موصوف و قانون مشاهده نمی گردد.

2- برابر بند 17 مقرره، موضوع اصلاح تبصره 6 ماده 91 آیین‌نامه اجرایی قانون (مربوط به مجازاتهای انتظامی) مقرر گردیده، « تبصره 6- اعمال مجازات تبعی در مورد آرای محکومیتی که متضمن لغو اعتبارنامه ها و یا احکام صادره توسط وزارت راه و شهرسازی، وزیر راه و شهرسازی و یا رئیس جمهور است، نیازمند رای مثبت دو نماینده وزیر راه و شهرسازی در شورای انتظامی نظام مهندسی و تایید صاحب سمت امضا کننده آن اعتبارنامه یا حکم در زمان اجرا خواهد بود.»

شاکی تبصره موصوف را مغایر با ماده 24 قانون اعلام و عنوان می‌دارد در ماده 24 قانون نظرات «شورای انتظامی نظام مهندسی» با اکثریت سه رای موافق، قطعی و لازم الاجرا است در حالی که در مقرره موصوف، نصاب کمتری برای این موضوع لحاظ شده است، حکم مزبور در این ماده بدین شرح است: «ماده 24- شورای انتظامی نظام مهندسی» از 4 نفر عضو سازمان که 2 نفر با معرفی وزیر مسکن و شهرسازی و 2 نفر دیگر با معرفی شورای مرکزی سازمان و یک حقوقدان با معرفی ریاست قوه قضاییه تشکیل می‌شود. نظرات «شورای انتظامی نظام مهندسی» با اکثریت سه رای موافق، قطعی و لازم الاجرا است.»

با توجه به مفاد مقرره و قانون اشتباه برداشت شاکی از متن مقرره محرز است چرا که تبصره 6 موصوف صرفاً جهت اعمال مجازاتهای تبعی (نظیر: محرومیت از انتخاب شدن به سمت عضو هیات مدیره سازمان استان تا 5 سال، محرومیت از تصدی یا انتخاب شدن به سمت عضو شورای انتظامی و بازرس نظام مهندسی استان و...» است و به منظور حفظ حقوق اعضاء سازمان، برقراری این مجازاتها نیازمند تدقیق بیشتر است و در آن به حکم قانون مبنی بر اکثریت آراء تعرض نشده و صرفاً وجود رای دو نفر نماینده وزارت راه و شهرسازی در رای موصوف لازم عنوان شده است. مضافاً اینکه برابر ماده 17 قانون: « چگونگی رسیدگی به تخلفات و طرز تعقیب و تعیین مجازاتهای انضباطی و موارد قابل تجدیدنظر در شورای انتظامی نظام مهندسی در آیین‌نامه اجرایی تعیین می‌شود.» که موید صلاحیت هیات وزیران در صدور مصوبه مرقوم است.

3- برابر تبصره 1 بند 20 مقرره، موضوع اصلاح ماده 101 آیین‌نامه اجرایی قانون (مربوط به جهات رد اعضای شورای انتظامی برای رسیدگی در پرونده های انتظامی) مقررگردیده است: « تبصره1- چنانچه در شکایتی تعداد اعضای دارای جهات رد شورای انتظامی استان از یک عضو بیشتر شود، مراتب به وسیله رئیس شورای انتظامی استان کتباً به رئیس شورای انتظامی نظام مهندسی اطلاع داده می‌شود و وی رسیدگی به آن شکایت را به شورای انتظامی همعرض متشکل از 5 نفر از اعضای شوراهای انتظامی سایر استانها که یکی از آنها قاضی دادگستری خواهد بود و برای سه سال در ابتدای هر دوره شورای مرکزی به وسیله این شورا انتخاب می‌شوند، ارجاع می کند. شوراهای انتظامی همعرض حداقل دو شورا خواهد بود و استقرار آنها در محل شورای انتظامی نظام مهندسی و دوره تصدی عضویت اعضای هر یک سه سال است که قابل تجدید پس از انقضای سه سال یا قابل جایگزینی پیش از انقضای سه سال می‌باشند».

با توجه به اینکه برابر قوانین آیین دادرسی موجود، ایراد رد دادرس همواره مانع از رسیدگی به پرونده مطروحه است لذا در چنین مواردی ضرورت رسیدگی در یک مرجع جایگزین بی طرف وجود دارد. با توجه به این موضوع و اینکه برابر ماده 17 قانون «چگونگی رسیدگی به تخلفات و طرز تعقیب و تعیین مجازاتهای انضباطی و موارد قابل تجدیدنظر در شورای انتظامی نظام مهندسی در آیین‌نامه اجرایی تعیین می‌شود.» لذا صلاحیت هیات وزیران در صدور مصوبه مرقوم، محرز است. در ضمن، ایراد شاکی به تعداد اعضاء هیات همعرض نیز صحیح نمی‌باشد چرا که به تصریح صدر ماده 17 قانون (به شرح ذیل)، تعداد اعضاء شوراهای موصوف، با در نظر گرفتن نماینده دادگستری می‌تواند بین 3 تا 5 نفر باشد، لذا مغایرتی بین مقرره و قانون وجود ندارد. « ماده 17- هر سازمان استان دارای یک شورای انتظامی متشکل از یک نفر حقوقدان به معرفی رئیس دادگستری استان و دو تا چهار نفر مهندس خوشنام که به معرفی هیات مدیره و با حکم شورای مرکزی سازمان نظام مهندسان ساختمان برای مدت سه سال منصوب می‌شوند خواهد بود.» 4- علاوه بر موارد مبحوث عنه، برابر ماده 42 قانون، تدوین آیین‌نامه های اجرایی مربوطه به شرح ذیل بر عهده دولت قرار گرفته است لذا ایراد شاکی قابل پذیرش نمی‌باشد، « وزارت مسکن و شهرسازی مکلف است حداکثر ظرف شش ماه نسبت به تهیه آیین‌نامه های اجرایی این قانون اقدام نماید.» همچنین در دادنامه شماره 508-510-8/7/1386 هیات عمومی دیوان عدالت اداری نیز ضمن تاکید بر صلاحیت هیات وزیران در وضع این آیین‌نامه (به استناد ماده قانونی موصوف)، تعیین شرایط احراز صلاحیت داوطلبان اشتغال در حرف مذکور، توسط دولت تصریح گردیده که لازم است مورد توجه قرار گیرد. در خاتمه با توجه به موارد معنونه، صدور تصمیم شایسته مبنی بر رد شکایت مطروحه مورد استدعاست. "

در اجرای ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، پرونده به هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری ارجاع می‌شود، هیات مذکور در خصوص خواسته شاکی مبنی بر ابطال تبصره «3» بند «ب» ماده 90 و تبصره «یک» ماده 101 اصلاحی آیین‌نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب سال 1375 (موضوع تصویب نامه شماره 160277/ت52660ه--5/12/1394 هیات وزیران) را مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات مقام وضع کننده ندانسته و به استناد بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 132-29/6/1396 رای به رد شکایت شاکی صادر می کند. رای مذکور به علت عدم اعتراض از سوی رئیس دیوان عدالت اداری و یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قطعیت یافته است.

پرونده در راستای رسیدگی به تبصره «6» بند «ب» ماده 91 در دستور کار هیات عمومی قرار گرفت. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 2/8/1396 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.

رای هیات عمومی

نظر به اینکه تبصره 6 بند (ب) ماده 91 آیین‌نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان اصلاحی سال 1394، اعمال مجازات را به وجود رای مثبت دو نماینده وزیر راه و شهرسازی در شورای انتظامی نظام مهندسی موکول کرده است در حالی که به موجب قسمت اخیر ماده 24 قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب سال 1374 نظرات شورای انتظامی نظام مهندسی با اکثریت سه رای موافق قطعی و لازم الاجراست و قیدی مبنی بر وجود رای مثبت دو نماینده وزیر راه و شهرسازی در آن موجود نیست، بنابراین چون نصاب رای گیری در تبصره مورد شکایت با قانون مذکور مغایر است، مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، تبصره 6 بند ب ماده 91 آیین‌نامه مورد شکایت ابطال می‌شود.

مرتضی علی اشراقی - معاون قضایی دیوان عدالت اداری

منبع