ماده 1 - ادارات دارائی میتوانند پس از ده روز از تاریخ ابلاغ مالیات قطعی شده و لازم الاجراء در مورد هر مودی که بدهی سالیانه او بابت اصل مالیات بیش از ده هزار ریال باشد و باموال او دسترسی پیدا نشود و بدهکار مالی که متناسب با مبلغ بدهی بوده و دسترسی بآن میسر باشد ارائه ندهدو یا برای پرداخت بدهی خود قراری با اداره دارائی ندهد و یا ضامن متناسب با بدهی معرفی نکند و یا گواهی تسلیم دادخواست اعسار و یا افلاس به دادگاه صالح به طرفیت اداره دارائی ارائه ندهد بازداشت مودی را بخواهند.
تبصره 1) در صورتی که حکم بدوی از دادگاه بر رد اعسار یا افلاس صادر شد مودی تا نتیجه حکم قطعی بازداشت میشود.
تبصره 2) درخواست بازداشت ضمن تعیین مبلغ بدهی از اداره ثبت محل میشود و اداره ثبت مکلف است با رعایت مقررات اجرایی مربوط ببازداشت بدهکاران اقدام ببازداشت بدهکار نماید.
تبصره 3) اداره دارائی موظف است ضمن درخواست بازداشت بدهکار هزینه بازداشت او را مطابق مقررات مربوطه باداره ثبت محل پرداخت نماید و در صورتی که قبل از بازداشت موجبات آن رفع و یا بعد از آن بدهکار مبلغی از هزینه بازداشت باقی مانده باشد اداره ثبت باید تمام باقیمانده هزینه پرداختی را باداره دارائی مسترد دارد.
تبصره 4) هزینه بازداشت که بمصرف رسیده جزء هزینه های اجرایی از بدهکار وصول خواهد شد.
ماده 2 - در موارد ذیل اداره دارائی مکلف است نسبت برفع بازداشت از بدهکار فوراً اقدام کند.
الف - در صورتی که بدهکار مالی نشان بدهد که با بدهی او متناسب باشد و توقیف آن مال قانوناً از طرف اداره دارائی بلامانع باشد.
ب - بدهکار ضامن متناسب با بدهی بدهد.
ج - بدهکار بدهی خود را با تنظیم سند رسمی و دادن ضامن معتبر تا مدت شش ماه تقسیط نماید.
د - هر گاه تقاضای تقسیط از طرف بدهکار برای مدت بیش از شش ماه بشود اداره دارائی باید فوراً از پیشکار دارائی و دارائیهای مستقل از رئیس دارایی کسب اجازه نماید در صورت موافقت پیشکار دارائی و یا رئیس دارایی برای اخذ سند رسمی اقساطی و ضامن معتبر اقدام کند.
آییننامه فوق که مشتمل بر دو ماده و چهار تبصره است و در تاریخ 20 تیر ماه 1338 به تصویب کمیسیونهای دارائی و دادگستری مجلس شورای ملی و همچنین به تصویب کمیسیونهای شماره 3 و 4 مجلس سنا رسیده است قابل اجراء میباشد.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت.