قانون عفو و بخشودگی قسمتی از مجازات محکومین به مناسبت جشن دو هزار و پانصد ساله بنیانگذاری شاهنشاهی ایران

مصوب 1350/07/21 مجلس شورای ملی

ماده 1 - به مناسبت جشن دو هزار و پانصد ساله بنیانگذاری شاهنشاهی ایران کیفر کسانی که تا تاریخ تصویب این قانون در دادگاه‌های دادگستری محکومیت قطعی پیدا کرده‌اند به شرح زیر بخشوده میشود.

الف - مجازات محکومین به حبس دائم در صورت نبودن مدعی خصوصی و یا گذشت او بده سال و در صورت عدم گذشت مدعی خصوصی بپانزده سال حبس تبدیل میشود.

ب - در مورد کسانی که به سایر مجازاتهای جنائی محکوم شده‌اند در صورت نبودن مدعی خصوصی یا گذشت او نصف مدت مجازات و در‌صورت عدم گذشت مدعی خصوصی یک سوم آن بخشوده میشود.

ج - در مورد محکومین به حبس تادیبی یا حبس در دارالتادیب در صورت نبودن مدعی خصوصی یا گذشت او دو سوم و در صورت عدم گذشت مدعی خصوصی یک سوم مجازات بخشوده میشود.

د - مجازاتهای نقدی محکومین تا میزان - یک میلیون ریال بخشوده میشود و نسبت به باقیمانده جریمه ایام بازداشت بدل از جریمه قبلی آنها از‌قرار روزی پانصد ریال احتساب خواهد شد.

تبصره 1 - در مورد کسانی که متضامناً بپرداخت جریمه نقدی محکوم شده‌اند کل جریمه نقدی بین آنان بتساوی تقسیم میشود و هر یک نسبت بسهم خود مشمول مقررات بند (‌د) این ماده خواهند بود. به طور کلی کسانی که در هر مورد بپرداخت جریمه نقدی به نحو تضامن محکوم و‌در اجرای ماده یک اضافی بقانون آیین دادرسی کیفری به علت عدم معرفی مال یا عدم دسترسی باموال آنان بازداشت میشوند جریمه نقدی مورد‌حکم بین آنان بالسویه تقسیم و مبنای احتساب بازداشت بدل از جریمه قرار میگیرد.

تبصره 2 - محکومینی که تا تاریخ تصویباین قانون غرامت یا جریمه نقدی خود را تقسیط کرده‌اند تا میزان یک میلیون ریال از پرداخت باقیمانده اقساط معاف هستند.

تبصره 3 - کسانی که بسبب ارتکاب جنحه و جنایت نسبت باطفال (‌موضوع فصل سوم از باب سوم قانون مجازات عمومی) و سارقینی که به لحاظ داشتن سابقه به موجب شقوق ماده 25 اصلاحی قانون مجازات عمومی محکوم شده‌اند و همچنین محکومین مربوط بجرائم مواد مخدر (‌در‌مورد مجازات حبس) از شمول این قانون مستثنی هستند.

ماده 2 - وزارت جنگ میتواند نسبت بکسانی که تا تاریخ تصویب این قانون در دادگاه‌های نظامی محکومیت قطعی پیدا کرده‌اند بدون رعایت قسمت اخیر ماده 55 قانون مجازات عمومی عفو تمام یا قسمتی از کیفر آنان را از پیشگاه مبارک ملوکانه استدعا کند.

ماده 3 - کسانی که فقط به علت عدم پرداخت عشریه و نیم عشر اجرایی در امور مدنی و وجه‌التزام و وجه‌الکفاله در امور کیفری یا بدهی مالیاتی یا‌سایر جریمه‌ها در تاریخ تصویب این قانون بازداشت هستند تا میزان مبلغ یکصد هزار ریال از بدهی آنان بخشوده میشود.

ماده 4 - دولت مجاز است کسانی را که بر اثر صدور اجراییه از طرف محاکم دادگستری یا عملیات اجرایی ثبتی در تاریخ تقدیم این قانون زندانی‌هستند در صورتی که اصل بدهی آنان از مبلغ دویست هزار ریال تجاوز نکند از زندان آزاد و برای تامین طلب طلبکاران به شرح زیر اقدام نماید.
الف. تا میزان پنجاه هزار ریال از بدهی بدهکار را دولت پرداخت مینماید.
ب - نسبت به باقیمانده بدهی و خسارات تا زمان پرداخت دین (‌به استثنای حقوق دولتی که در هر حال تا میزان یکصد هزار ریال آن مشمول ماده3 این قانون میباشد).
در صورتی که بدهکار ظرف دو سال از تاریخ آزادی ترتیب پرداخت بدهی خود را ندهد و یا طلبکار نتواند به نحوی از انحاء طلب‌خود را استیفا نماید پس از انقضای دو سال بتقاضای طلبکار نسبت به بازداشت مجدد بدهکار اقدام خواهد شد.

ماده 5 - کسانی که قبلا از عفو ملوکانه یا بخشودگی قانونی استفاده کرده‌اند نسبت به بقیه مجازات مشمول این قانون خواهند بود.

ماده 6 - مقررات این قانون تاثیری در اجرای حکم ضرر و زیان مدعی خصوصی نخواهد داشت.

ماده 7 - این قانون بلافاصله پس از تصویب قابل اجراست.

ماده 8 - دولت مامور اجرای این قانون است.

قانون فوق مشتمل بر هشت ماده و سه تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز یکشنبه 1350/07/18 در جلسه روز چهارشنبه بیست و‌یکم مهر ماه یکهزار و سیصد و پنجاه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.

نایب رئیس مجلس سنا - دکتر سید محمد سجادی

دریافت فایل پی‌دی‌اف