رای شماره 256 مورخ 1390/06/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

بسم الله الرحمن الرحیم

تاریخ دادنامه: 1390/06/21

کلاسه پرونده: 88/105

شماره دادنامه: 256

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: آقای مهدی رفیع جهاندیده

موضوع شکایت و خواسته: ابطال تفاهم‌نامه فی‌مابین سازمان کار و آموزش فنی حرفه‌ای و سازمان تامین اجتماعی استان گیلان

گردش کار: آقای مهدی رفیع جهاندیده به موجب دادخواست تقدیمی اعلام کرده است که: " این جانب مهدی رفیع جهاندیده بر اساس رای شماره 137 مورخ 1387/07/17 هیات حل اختلاف اداره‌ی کار لاهیجان در تاریخ 1387/06/12 از سوی کارفرمای نانوایی لواشی سلیمانی واقع در لاهیجان، خیابان جمهوری از کار اخراج شدم، که بر اساس ماده‌ی 2 قانون بیمه بیکاری، مستحق دریافت مقرری بیمه بیکاری حسب رای مذکور هستم ولیکن بر اساس تفاهم‌نامه‌ای که تصویر آن به پیوست ضمیمه است، مدیران کل سازمان کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی این حق را از کارگران نانوایی سلب کرده‌اند. حال با عنایت به مراتب فوق خواهان ابطال نامه‌ی مذکور می‌باشم." در پاسخ به شکایت شاکی، رییس سازمان کار و امور اجتماعی استان گیلان به موجب لایحه دفاعیه شماره 659 مورخ 1388/01/11 توضیح داده است که: " دعوای شاکی، حسب دادخواست تسلیمی به خواسته رسیدگی به موضوع اخراج از کار در مراجع حل اختلاف مطرح شد و هیات تشخیص در تاریخ 1387/07/17 نظر به این که خواهان از سال 1382 لغایت 1387/06/12 دارای سابقه کار بوده است و مغازه توسط صاحب آن از طریق مراجع قضایی تحویل گرفته شده است، لذا اخراج موجه بوده است و بابت سنوات خدمت و سایر مزایا جمعاً مبلغ 447/434/17 ریال کارفرمایان را محکوم کرده است که به جهت عدم تمکین کارفرمایان نسبت به اجرای رای مذکور و تقاضای کتبی خواهان، رای صادر شده مذکور به مراجع قضایی احاله شد. علی‌هذا با عنایت به مراتب مارالبیان، ملاحظه جامع کلیه سوابق تحصیلی و کیفیت اظهارات و مدافعات اصحاب دعوا ایراد و اشکالی که ابطال رای مذکور را ایجاب کند مشهود نیست لذا صدور حکم شایسته دال بر رد شکایت نامبرده مورد استدعاست." همچنین مدیرکل تامین اجتماعی استان گیلان به موجب لایحه دفاعیه شماره 4520/ق/40 مورخ 1388/02/09 توضیح داده است که: " 1- شاکی به واسطه اشتغال در کارگاههای مشمول قانون تامین اجتماعی، بیمه شده سازمان بوده است. 2- ارائه هر گونه تعهدی از سوی سازمان صرفاً بر اساس قوانین و مقررات بوده است و در خصوص متقاضیان مقرری بیمه بیکاری، قانون بیمه بیکاری مصوب 1369 مجلس شورای اسلامی و آیین‌نامه اجرای مربوطه ملاک عمل می‌باشد. 3- برابر ماده 4 قانون بیمه بیکاری، بیمه شده بیکار با معرفی کتبی واحد کار و امور اجتماعی محل از مزایای این قانون منتفع خواهد شد و در ما نحن فیه شاکی از طریق سازمان کار و امور اجتماعی به واحد اداری سازمان جهت بررسی استحقاق مقرری بیمه بیکاری معرفی نشده است. همچنین دادنامه شماره 39 مورخ 1376/04/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقام تشخیص تعلق بیمه بیکاری را به بیمه شده با توجه به معرفی کتبی واحد کار و امور اجتماعی اعلام کرده است. با عنایت به مراتب عرض شده اقدامی مغایر قوانین و مقررات که به ضرر شاکی باشد از سوی این سازمان صورت نگرفته است. لذا صدور دادنامه شایسته مبنی بر رد شکایت ابرازی استدعا می‌شود." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی و مشاوره با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت می‌کند.

رای هیات عمومی

وفق ماده 2 قانون بیمه بیکاری مصوب 1366/04/24، بیکار بیمه شده‌ای است که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده کار باشد و مطابق مفاد ماده 3 آیین‌نامه اجرایی قانون مذکور مصوب 1369/10/12، تشخیص و تاریخ بیکاری بدون میل و اراده به عهده اداره کار و امور اجتماعی است. نظر به این که تفاهم نامه تنظیمی فی‌مابین ادارات کار و تامین اجتماعی استان گیلان مبنی بر عدم برقراری بیمه بیکاری خبازان با این استدلال که اکثریت کارگران خبازی با توافق اخراج و در کارگاه دیگری به صورت پنهان اشتغال به کار دارند، مغایر احکام مقررات یاد شده است، مستند به بند 1 ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می‌شود.

رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری

منبع