هیات وزیران در جلسه 1397/7/11 به پیشنهاد وزارت کشور (با همکاری وزارتخانه های دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، اطلاعات، نفت، نیرو، راه و شهرسازی و جهاد کشاورزی، ستاد کل نیروهای مسلح و سازمان انرژی اتمی ایران) و به استناد ماده (10) قانون تعیین حریم حفاظتی - امنیتی اماکن و تاسیسات کشور - مصوب 1392 - آییننامه اجرایی قانون یاد شده را به شرح زیر تصویب کرد.
ماده 1 - در این آییننامه اصطلاحات زیر، در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
الف - قانون: قانون تعیین حریم حفاظتی - امنیتی اماکن و تاسیسات کشور - مصوب 1393-
ب - شعام: شورای عالی امنیت ملی.
پ - شاک: شورای امنیت کشور.
ت - اماکن و تاسیسات حیاتی: اماکن و تاسیساتی که اگر تمام یا قسمتی از آنها، مورد تعرض یا تخریب واقع شود یا به اشغال دشمن درآید، خسارت جبران ناپذیر به کشور وارد میشود یا زندگی عادی مردم دچار اختلال میشود.
ث - اماکن و تاسیسات حساس: اماکن و تاسیساتی که اگر تمام یا قسمتی از آنها، مورد تعرض یا تخریب واقع شود یا به اشغال دشمن درآید، زیان کلی به کشور وارد میشود یا زندگی مردم تا حدودی مختل میشود.
ج - اماکن و تاسیسات مهم: اماکن و تاسیساتی که اگر تمام یا قسمتی از آنها، مورد تعرض یا تخریب واقع شود یا به اشغال دشمن درآید، مشکلاتی برای کشور ایجاد میشود یا زندگی عادی بخشی از مردم مختل میشود.
چ - اماکن و تاسیسات قابل حفاظت: اماکن و تاسیساتی که اگر تمام یا قسمتی از آنها، مورد تعرض یا تخریب واقع شود یا به اشغال دشمن درآید مشکلاتی برای منطقه ای از کشور ایجاد میشود یا زندگی عادی گروهی از مردم همان منطقه مختل میشود.
ح - اماکن و تاسیسات طبقه بندی شده (دارای رده حفاظتی): اماکن و تاسیساتی که حیاتی، حساس، مهم یا قابل حفاظت هستند.
خ - دستگاه اجرایی: دستگاه های اجرایی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری - مصوب -1386-.
د - دستگاه صاحب حریم: دستگاه اجرایی دارای اماکن و تاسیسات طبقه بندی شده.
ذ - سازمان حفاظت کننده: یگان های نظامی، انتظامی، امنیتی و حفاظتی که بر اساس قوانین و مقررات، مسئولیت حفاظت سازمان های مربوط را بر عهده دارند.
ر - حریم حفاظتی: محدوده ای که در تملک دستگاه صاحب حریم است یا بر اساس قانون به تملک دستگاه صاحب حریم در میآید و بخش معینی از قسمت بیرونی آن که سازمان حفاظت کننده میتواند به وسیله تجهیزات سخت افزاری، نرم افزاری و نیروی انسانی محافظت کند.
ز - حریم امنیتی: محدوده ای که در ادامه حریم حفاظتی قرار دارد و تا حد حریم تعیین شده در این آییننامه، حسب نوع رده حفاظتی، امتداد دارد و در آن محدوده، در چهارچوب این آییننامه نباید ساخت و سازها بر اماکن طبقه بندی شده اشراف داشته باشد یا تاسیسات و تجهیزات تهدیدکننده امنیت اماکن یاد شده (به تشخیص شاک با کسب نظر فنی دستگاه تخصصی مربوطه) مستقر شود.
ژ - حریم: حریم حفاظتی - امنیتی.
س - حقوق مالکانه: حقوق مکتسب ناشی از مالکیت اشخاص حقیقی یا حقوقی، مطابق اسناد و مدارک معتبر قانونی یا تصریح شده در قوانین و مقررات و طرح های جامع، تفصیلی و هادی.
ش - تراکم پایه: حداقل تراکمی که برای هر نوع کاربری در طرح های جامع، تفصیلی و هادی و نقشه شهر تعیین میشود.
ماده 2 - دستگاه اجرایی متقاضی تعیین یا تغییر رده حفاظتی درخواست خود را به همراه مستندات، برای بررسی و تصمیم گیری به شعام ارسال می کند.
ماده 3 - رده حفاظتی حیاتی، حساس و مهم و الزامات مترتب بر آن در اماکن موجود و جدیدالاحداث که به تصویب شعام رسیده است، توسط شاک، برای اعمال و اصلاح در طرح های جامع وتفصیلی و هادی در مناطق شهری به وزارت راه و شهرسازی، وزارت کشور، استانداری ها وشهرداری ها و در مناطق روستایی به بنیاد مسکن انقلاب اسلامی ابلاغ میشود تا حسب مورد، از طریق دستگاه های یاد شده به اطلاع مالکان املاک واقع در حریم برسد.
ماده 4 - دستگاه اجرایی موظف است برای احداث و استقرار اماکن و تاسیسات حیاتی، حساس و مهم، ضمن رعایت حداقل تعارض با حقوق مالکانه، قبلاً نظر کارشناسی شعام را به لحاظ انتخاب مکان مناسب، دریافت کند.
ماده 5 - در تعیین حریم حفاظتی اماکن و تاسیسات موجود (حیاتی، حساس و مهم) چنانچه به تشخیص شاک، امکان اعمال حریم های حفاظتی به دلیل محدودیت تملک اراضی وجود نداشته باشد، با اعمال سایر روش های حفاظتی از جمله نصب تجهیزات سخت افزاری، نرم افزاری و پدافند غیرعامل اقدام خواهد شد.
ماده 6 - حریم اماکن و تاسیسات طبقه بندی شده به شرح زیراست:
الف - حریم حفاظتی:
1 - اماکن و تاسیسات حیاتی تا صد (100) متر.
2 - اماکن وتاسیسات حساس تا پنجاه (50) متر.
3 - اماکن و تاسیسات مهم تا بیست (20) متر.
ب - حریم امنیتی:
1 - اماکن و تاسیسات حیاتی، در شهرها پانصد (500) متر و خارج از شهرها هزار (1000) متر.
2 - اماکن و تاسیسات حساس، در شهرها سیصد (300) متر و خارج از شهرها پانصد (500) متر.
3 - اماکن و تاسیسات مهم در شهرها یکصد و پنجاه (150) متر و خارج از شهرها سیصد (300) متر.
تبصره 1 - حریم هر یک از اماکن و تاسیسات طبقه بندی شده، بر اساس رده های تعیین شده در چهارچوب این ماده، توسط شاک تعیین میشود.
تبصره 2 - اماکن و تاسیسات قابل حفاظت، حریم ندارند و حفاظت آنها بر عهده سازمان حفاظت کننده است.
ماده 7 - ساخت و ساز و استقرار تجهیزات در حریم امنیتی اماکن و تاسیسات دارای رده حفاظتی، باید به گونه ای باشد که در چهارچوب مفاد این آییننامه، بر اماکن یاد شده مشرف نباشد. شاک، با حضور دستگاه صاحب حریم و بر اساس نظر فنی وزارت راه و شهرسازی و شهرداری، میزان ارتفاع، تعداد طبقات، کاربری زمین یا املاک واقع در حریم امنیتی اماکن و تاسیسات طبقه بندی شده را تعیین می کند و از طریق دستگاه های ذی ربط به اطلاع عموم می رساند. دستگاه اجرایی ذی ربط باید حقوق متعلق به آن را بر اساس قانون و این آییننامه به مالکان املاک (عرصه و اعیان) پرداخت کند.
تبصره 1 - در مواردی که بلندمرتبه سازی در خارج از حریم امنیتی اماکن و تاسیسات دارای رده حیاتی، ناقض امنیت اماکن و تاسیسات مذکور باشد، شاک میتواند با پیشنهاد دستگاه صاحب حریم و بر اساس نظر فنی وزارت راه وشهرسازی و شهرداری، ضوابط صدور مجوز بلندمرتبه سازی را در حداکثر تا دو برابر حریم امنیتی مربوط، تعیین کند.
تبصره 2 - در صورت عدم رعایت مفاد این ماده، موضوع از طریق کمیسیون موضوع ماده (100) قانون شهرداری -مصوب 1334- قابل تعقیب است.
ماده 8 - تملک اراضی واقع در حریم، پس از پرداخت نقدی حقوق شرعی مالکان، حسب مورد با رعایت قوانین مربوط، از جمله لایحه قانونی نحوه خرید و تملک اراضی و املاک برای اجرای برنامه های عمومی، عمرانی و نظامی دولت -مصوب 1358- انجام میشود.
ماده 9 - حریم های فنی مصوب و قانونی و حریم اماکن و تاسیسات طبقه بندی شده نباید نافی یکدیگر باشند، مگر اینکه با توافق باشد. در مورد مستحدثات موجود و موارد تعارض یا اختلاف احتمالی، شاک تصمیم گیری می کند.
ماده 10 - شاک بر حسن اجرای این آییننامه نظارت می کند.
اسحاق جهانگیری
معاون اول رئیس جمهور