مقدمه کنوانسیون حمایت میراث فرهنگی و طبیعی جهان

کنفرانس عمومی سازمان ترتیبی، علمی و فرهنگی ملل متحد منعقد در پاریس ضمن هفدهمین اجلاسیه خود مورخ 17 اکتبر تا 21 نوامبر 1972، با در‌نظر گرفتن اینکه میراث فرهنگی و میراث طبیعی، نه تنها بر اثر عوامل عادی تخریب بلکه به علت تحول زندگی اجتماعی و اقتصادی که با پدیده‌های زیان بار و مخرب وخامت آن تشدید می‌گردد، بیش از پیش در معرض تهدید قرار میگرند[میگیرند]، با توجه به اینکه ویرانی یا انهدام هر قسمت از میراث فرهنگی و طبیعی موجب فقر شدید میراث همه ملل جهان می‌گردد. با توجه به اینکه حمایت از این میراث در سطح ملی غالباً بخاطر کثرت وسائل مورد نیاز و کمبود منابع اقتصادی، علمی و فنی کشوری که اموال مورد حمایت در قلمرو آن واقع است کافی نیست، با یادآوری اینکه در اساسنامه سازمان پیش‌بینی شده، که این سازمان با مراقبت در حفظ و حمایت میراث جهانی و توصیه کنوانسیون‌های بین‌المللی لازم به ملل ذینفع بپاسداری پیشبرد و اشاعه دانش کمک خواهد کرد، با توجه به اینکه کنوانسیون‌ها توصیه‌نامه‌ها و قطعنامه‌های بین‌المللی موجود درباره اموال فرهنگی و طبیعی نمایشگر اهمیتی است که حفظ این اموال منحصر بفرد و جایگزین ناپذیر بهر ملتی که متعلق باشد، برای کلیه ملل جهان در بر دارد، با توجه به اینکه برخی از میراث فرهنگی و طبیعی دارای مزایای استثنائی هستند که باید به عنوان میراث جهانی بشریت حفظ گردند، با توجه به اینکه در مقابل وسعت و وخامت خطرات جدیدی که این اموال را تهدید میکند، لازم است که جامعه بین‌المللی با بذل کمک جمعی، که جای اقدامات دولت مربوط را نمیگیرد، لیکن کمک موثری برای آن به شمار می‌رود، در امر حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی دارای ارزش جهانی استثنائی، شرکت جوید، با توجه به اینکه برای نیل باین مقصود ضرورت دارد مقررات تازه‌ای به صورت کنوانسیون، که متضمن روش موثری جهت حمایت جمعی میراث فرهنگی و طبیعی دارای ارزش جهانی استثنائی باشد به نحو دائم و بر طبق روشهای علمی و جدید وضع گردد، کنفرانس عمومی پس از اینکه طی شانزدهمین اجلاسیه خود تصمیم گرفت که این امر، موضوع یک کنوانسیون بین‌المللی واقع شود، در تاریخ 16 نوامبر 1972 کنوانسیون حاضر را مورد تصویب قرار داد.