ماده واحده - کنوانسیون وین در مورد حفاظت از لایه اوزون مشتمل بر یک مقدمه و 21 ماده و 2 ضمیمه و نیز متن پروتکل مونرآل در مورد مواد کاهنده لایه اوزون مصوب 16 سپتامبر 1987 (سال 1366 شمسی) (از ملحقات کنوانسیون وین در مورد حفاظت از لایه اوزون) به شرح پیوست تصویب و اجازه تسلیم اسناد الحاق آن داده میشود.
کنوانسیون وین برای حفاظت از لایه اوزون
مقدمه
طرفهای این کنوانسیون:
با علم به اثر بالقوه زیان آور دگرگونیهای لایه اوزون بر زندگی انسان و محیط زیست، با تذکار مقررات مربوط در اعلامیه کنفرانس سازمان ملل درباره محیط زیست انسان و بویژه اصل 21، که پیش بینی کرده است.
«طبق منشور ملل متحد و اصول حقوق بین الملل، دولتها کاملا حق دارند تا در چهارچوب مقررات محیط زیستی خود از منابع خود بهره برداری کنند، و نیز مسئولند تضمین کنند که فعالیتهای انجام شده در حیطه صلاحیت یا کنترل آنها موجب زیان به محیط زیست کشورها یا مناطق خارج از محدوده صلاحیت ملی آنها نباشد.»
با توجه به اوضاع و احوال و شرایط خاص کشورهای در حال توسعه، با توجه به کارها و مطالعات در حال انجام در سازمانهای ملی و بین المللی و به ویژه طرح جهانی اقدام درباره لایه اوزون مربوط به برنامه محیط زیست سازمان ملل، و نیز با توجه به تدابیر احتیاطی برای حفظ لایه اوزون که در سطوح ملی و بین المللی تاکنون اتخاذ شده است، با علم به این که اقدامات برای حفاظت لایه اوزون از گزند دگرگونیهای ناشی از فعالیتهای انسان مستلزم همکاری و اقدامات بین المللی است و باید مبتنی بر ملاحظات علمی و فنی مربوط باشد، و نیز با علم به نیاز به پژوهش بیشتر و مطالعات منظم به منظور توسعه دانش علمی مربوط به لایه اوزون و اثرات زیان آور احتمالی ناشی از تغییرات آن، با تصمیم برای حفظ بهداشت انسان و محیط زیست در مقابل اثرات سوء ناشی از تحولات لایه اوزون، به نحو ذیل توافق نموده اند:
ماده 1- تعاریف.
از نظر اجرای این کنوانسیون:
1- لایه اوزون به معنی لایه اوزون جوی واقع در سطح فوق از لایه مرزی سیاره زمین است.
2 - «اثرات سوء» به معنی تغییرات در محیط فیزیکی یا «بیوتا»، از جمله تغییرات اقلیمی است، که بر سلامت انسان یا بر ترکیب، قابلیت کسب مجدد نیرو و حاصلخیزی اکوسیستم های طبیعی یا مصنوعی و یا بر مواد مفید برای انسان اثرات زیان آور جدی دارد.
3- «تکنولوژی یا تجهیزات جایگزین» یعنی تکنولوژیها یا تجهیزاتی که استفاده از آنها کاهش یا از بین بردن کامل پخش اجسامی را که اثرات بالفعل و یا بالقوه سوء بر لایه اوزون دارند امکان پذیر می سازد.
4 - «اجسام جایگزین» یعنی اجسامی که اثرات سوء بر لایه اوزون را کاهش می دهند، از بین می برند و یا از بروز آنها جلوگیری می نمایند.
5 - غیر از مواردی که در متن به گونه ای دیگر تصریح شده باشد «طرف ها و اعضاء و امضا کنندگان» این کنوانسیون به نحو مترادف به کار رفته اند.
6 - «سازمان یکپارچه سازی اقتصادی منطقه ای» یعنی سازمانی که به وسیله دولتهای منطقه معینی تشکیل شده است و نسبت به امور موضوع این کنوانسیون یا پروتکل های مربوط به آن واجد صلاحیت بوده و قانوناً مجاز میباشد که طبق آییننامه های داخلی خود اسناد مربوطه را امضاء، تصویب، قبول و تایید نموده و یا به اسناد مربوطه ملحق گردد.
7- «پروتکل ها» به معنی پروتکل های این کنوانسیون میباشند.
ماده 2- تعهدات کلی
1- طرفها طبق مقررات این کنوانسیون و پروتکلهای معتبر که عضویت آنها را دارا میباشند، اقدامات لازم را به منظور حفظ سلامت انسان و محیط زیست در قبال اثرات بالفعل و یا بالقوه سوء ناشی از فعالیتهای انسان که لایه اوزون را دگرگون می سازند یا ممکن است دگرگون سازند، معمول خواهند داشت.
2- بدین منظور طرفها بر حسب امکانات در دسترس و توانائیهای خود اقدامات زیر را معمول خواهند نمود:
الف- همکاری از طریق مشاهدات، پژوهش و مبادله اطلاعات منظم جهت فهم بهتر و ارزیابی اثرات فعالیتهای انسان بر لایه اوزون و اثرات تغییرات لایه اوزون بر سلامت انسان و محیط زیست.
ب- اتخاذ تدابیر مناسب قانونی و اداری و همکاری در هماهنگ سازی خط مشی های شایسته جهت کنترل، تحدید، تقلیل یا جلوگیری از فعالیتهای انسانی تحت اختیار و کنترل آنان، هرگاه تشخیص داده شود که این فعالیتها یقیناً و یا احتمالا موجد اثرات سوئی هستند که از دگرگونی یا دگرگونی محتمل لایه اوزون ناشی میگردد.
پ- همکاری در تدوین اقدامات، رویه ها و ضوابط مورد توافق جهت اجرا این کنوانسیون، به منظور تصویب پروتکل ها و الحاقیه ها.
ت- همکاری با ارگانهای ذیصلاح بین المللی جهت اجرای موثر این کنوانسیون و پروتکل هائی که عضو آنها میباشد.
3- مقررات این کنوانسیون به هیچ وجه به حق اعضاء نسبت به اتخاذ تدابیر داخلی، طبق قوانین بین المللی، علاوه بر آنهایی که در بندهای 1 و 2 فوق بدان اشاره شده است، لطمه وارد نمی سازد و نیز تاثیری در اقداماتی که تاکنون یکی از اعضاء کنوانسیون انجام داده است نخواهد داشت، مشروط به این که این تدابیر و اقدامات با تعهداتشان به موجب این کنوانسیون مغایر نبوده باشد.
4- اجرای این ماده مبتنی بر ملاحظات علمی و فنی مربوطه خواهد بود.
ماده 3- پژوهش و مشاهدات سیستماتیک
1 - اعضاء تعهد می نمایند که عندالاقتضاء انجام پژوهش و ارزیابیهای علمی را در خصوص موارد ذیل مستقیماً و یا از طریق ارگانهای ذیصلاح بین المللی آغاز کنند یا در مورد آنها همکاری نمایند.
الف - فرآیندهای فیزیکی و شیمیائی که ممکن است لایه اوزون را تحت تاثیر قرار دهند.
ب - تندرستی انسان و اثرات دیگر زیست شناسی ناشی از دگرگونیهای لایه اوزون، به ویژه اثرات معلول تغییرات در تشعشعات ماوراء بنفش خورشید که دارای اثرات زیست شناسی میباشد(UVB).
پ - اثرات اقلیمی ناشی از دگرگونیهای لایه اوزون.
ت - اثرات حاصل از هرگونه دگرگونی لایه اوزون و از هرگونه تغییر تبعی در تشعشعات بر مواد طبیعی و صنعتی مفید برای انسان.
ث - اجسام، رویه ها، فرآیندها و فعالیتهائی که ممکن است بر لایه اوزون اثر بگذارند، و اثرات جمعی آنها.
ج - اجسام و تکنولوژیهای جایگزین.
چ - امور اجتماعی، اقتصادی مربوط.
و آنچه که در الحاقیه های شماره 1 و 2 تشریح شده است.
2 - اعضاء تعهد می نمایند که عندالاقتضاء مستقیماً یا از طریق ارگانهای ذیصلاح بین المللی و با توجه کامل به قوانین داخلی خود و فعالیتهای جاری در سطوح ملی و بین المللی برنامه های مشترک یا تکمیلی جهت بررسی سیستماتیک وضع لایه اوزون و سایر عوامل مربوط، که در الحاقیه شماره 1 شرح داده شده است، برقرار نموده و یا گسترش دهند.
3 - اعضاء متعهد میشوند که مستقیماً یا از طریق سازمانهای ذیصلاح بین المللی در مراقبت نسبت به جمع آوری، ارزیابی و انتقال اطلاعات پژوهشی و مطالعاتی از طریق مراکز ذیربط اطلاعاتی جهان به طور منظم و به موقع همکاری نمایند.
ماده 4 - همکاری در زمینه های حقوقی، علمی و فنی
1 - اعضاء می بایستی مبادله اطلاعات علمی، فنی، اجتماعی، اقتصادی، تجاری و حقوقی مربوط به این کنوانسیون را، که در الحاقیه شماره 2 با تفصیل بیشتر ذکر شده است تسهیل و ترغیب نمایند. این گونه اطلاعات در دسترس سازمانهای مورد توافق اعضاء قرار خواهند گرفت. چنانچه تامین کننده اطلاعات آنها را محرمانه اعلام کرده باشد، هر یک از سازمانهای دریافت کننده اطلاعات باید در عدم افشای اطلاعات مزبور مراقبت و آنها را به نحوی ضبط و ربط نماید که قبل از قرار دادن آنها در دسترس همه اعضاء جنبه محرمانه بودن آنها ملحوظ و مراعات گردیده باشد.
2 - اعضاء باید طبق قوانین و مقررات و عرف داخلی خود و به ویژه با درنظر گرفتن نیازهای کشورهای در حال توسعه در پیشبرد توسعه و انتقال تکنولوژی و دانش مستقیماً یا از طریق سازمانهای بین المللی ذیصلاح، همکاری نمایند. این همکاری باید بخصوص از طریق ذیل انجام گردد:
الف - تسهیل در کسب تکنولوژیهای جایگزین توسط طرفهای دیگر.
ب - تامین اطلاعات در خصوص تکنولوژیها و تجهیزات جایگزین و فراهم آوردن دستورالعمل ها و جزوه های راهنمای خاص آنها.
پ - تامین تجهیزات و امکانات لازم برای پژوهش و مطالعات سیستماتیک.
ت - آموزش مناسب پرسنل علمی و فنی.
ماده 5 - انتقال اطلاعات
اعضاء می بایستی در چهارچوب روش و مقاطع زمانی تعیین شده در جلسات اعضای اسناد خاص، اطلاعات مربوط به تدابیر اتخاذ شده توسط خود را برای اجرای این کنوانسیون و پروتکلهائی که عضویت آنها را دارند، از طریق دبیرخانه به کنفرانس امضا کنندگان (مصوبه حاضر) موضوع ماده 6 آتی الذکر منتقل نمایند.
ماده 6 - کنفرانس امضا کنندگان
1 - بدینوسیله یک کنفرانس امضا کنندگان تشکیل میشود که نخستین جلسه آن به وسیله دبیرخانه ای که به طور موقت به موجب ماده 7، حداکثر یک سال پس از به اجراء درآمدن این کنوانسیون، تعیین میگردد، منعقد خواهد گردید. بعد از آن جلسات عادی کنفرانس امضا کنندگان باید به فواصل مرتب، که توسط خود کنفرانس و در نخستین جلسه آن تعیین خواهد شد، منعقد میگردد.
2 - تاریخ جلسات فوق العاده کنفرانس امضا کنندگان به تشخیص خود کنفرانس یا بر اساس درخواست کتبی هر یک از اعضاء تعیین خواهد شد، مشروط به آنکه درخواست ظرف شش ماه بعد از ارسال توسط دبیرخانه مورد تایید حداقل یک سوم اعضاء قرار گیرد.
3 - کنفرانس امضا کنندگان می بایستی به اتفاق آراء و آییننامه های اجرایی و مالی برای خود و ارگانهای فرعی که ممکن است تشکیل دهد و همچنین مقررات مالی حاکم بر انجام وظیفه دبیرخانه را مورد موافقت و تصویب قرار دهد.
4 - کنفرانس امضا کنندگان می بایستی در اجرای این کنوانسیون مراقبت و نظارت مستمر اعمال نموده و علاوه بر آن می بایستی:
الف - نحوه و فواصل زمانی انتقال اطلاعات موضوع ماده 5 را تعیین نموده و اطلاعات مزبور و همچنین گزارشهای تسلیمی از طرف ارگانهای فرعی خود را مورد بررسی قرار دهد.
ب - اطلاعات علمی مربوط به لایه اوزون، دگرگونی احتمالی آن و اثرات بالقوه چنین دگرگونیهائی را مورد بررسی قرار دهد.
پ - طبق ماده 2، در هماهنگی خط مشی ها، سیاستها تدابیر مناسب اتخاذ شده جهت تقلیل و پخش و نشر موادی که موجد دگرگونی لایه اوزون می گردند. مساعدت و توصیه های لازم را در مورد اقدامات مربوط به این کنوانسیون ارائه نمایند.
ت - طبق مواد 3 و 4 برنامه هایی برای پژوهش، مطالعات منظم، همکاریهای علمی و تکنولوژی، مبادله اطلاعات و انتقال تکنولوژی و دانش، تدوین نمایند.
ث - طبق مواد 9 و 10، در صورت لزوم اصلاحیه هائی بر این کنوانسیون و الحاقیه های آن مورد مطالعه و تصویب قرار دهند.
ج - اصلاح هر پروتکل و هر الحاقیه آن را مورد بررسی قرار دهند و در صورت اتخاذ تصمیمی در این زمینه، توصیه های خود را به طرفهای ذیربط پروتکل ارائه دهند.
چ - طبق ماده 10، الحاقیه های اضافی به این کنوانسیون را مورد بررسی و در صورت لزوم مورد تصویب قرار دهند.
ح - طبق ماده 8 پروتکلهائی را مورد بررسی و در صورت لزوم تصویب قرار دهند.
خ - به منظور اجرای این کنوانسیون در صورت لزوم ارگانهای فرعی تشکیل دهند.
د- عندالاقتضاء خدمات سازمانهای بین المللی ذیصلاح و کمیته های علمی به ویژه سازمان هواشناسی جهانی، سازمان بهداشت جهانی و همچنین کمیته هماهنگ کننده مربوط به لایه اوزون را در پژوهش های علمی، مطالعات سیستماتیک و فعالیتهای دیگر مربوط به اهداف کنوانسیون درخواست و حسب مورد از اطلاعات کسب شده از این سازمانها و کمیته ها استفاده نمایند.
ذ- هرگونه اقدامی اضافی را که ممکن است برای نیل به اهداف این کنوانسیون لازم گردد مورد توجه قرار دهند.
5 - سازمان ملل متحد، ارگانهای تخصصی آن و سازمان بین المللی انرژی اتمی و نیز هر کشوری که طرف این کنوانسیون نیست، میتوانند نمایندگانی را به عنوان ناظر در جلسات کنفرانس امضا کنندگان داشته باشند، هر سازمان یا ارگان، واجد شرایط در زمینه های مربوط به حفظ لایه اوزون اعم از ملی و بین المللی، دولتی یا غیردولتی، که تمایل خود را به اعزام نماینده به عنوان ناظر در کنفرانس امضا کنندگان به دبیرخانه اطلاع داده است، میتواند درجلسات کنفرانس شرکت نماید، مگر آنکه حداقل یک سوم اعضای حاضر با این امر مخالفت ورزند. پذیرش و شرکت ناظران تابع آییننامه مصوب در کنفرانس امضا کنندگان خواهد بود.
ماده 7 - دبیرخانه
1 - وظایف دبیرخانه به قرار ذیل خواهد بود:
الف - ترتیب دادن جلسات پیش بینی شده در موارد 6، 8، 9 و10 و تامین خدمات مربوط به آنها.
ب - تهیه و ارسال گزارشهائی بر اساس اطلاعات دریافت شده طبق مواد 4 و 5 و نیز بر پایه اطلاعات حاصل از جلسات ارگانهای فرعی که به موجب ماده 6 تشکیل شده اند.
پ - انجام وظایف محوله به آن به موجب هر پروتکل.
ت - تهیه گزارش درباره فعالیتهائی که در ایفای وظایف خود به موجب این کنوانسیون انجام داده است و ارائه آن گزارشها به کنفرانس امضا کنندگان.
ث - برقراری هماهنگیهای لازم با سایر ارگانهای بین المللی مربوط و به ویژه تمهید ترتیبات قراردادی و اداری، حسب ضرورت، برای ایفای موثر وظایف خود.
ج - ایفاء وظایف دیگری که کنفرانس امضا کنندگان تعیین نماید.
2 - وظایف دبیرخانه تا پایان اولین جلسه عادی کنفرانس امضا کنندگان. که طبق ماده 6 منعقد خواهد گردید، موقتاً توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل ایفاء خواهد گردید، کنفرانس امضا کنندگان در اولین جلسه عادی خود دبیرخانه را از میان سازمانهای بین المللی موجود و ذیصلاحی تعیین خواهد کرد که تمایل خود رانسبت به ایفای وظایف دبیرخانه به موجب این کنوانسیون اعلام داشته اند.
ماده 8 -
1 - کنفرانس امضا کنندگان میتواند در جلسه خود پروتکلهائی را طبق ماده 2 تصویب کند.
2 - متن کلیه پروتکلهای پیشنهادی توسط دبیرخانه لااقل شش ماه قبل از چنین جلسه ای به اطلاع امضا کنندگان خواهد رسید.
ماده 9 - اصلاح کنوانسیون و پروتکلها
1 - هر یک از اعضاء میتواند اصلاح این کنوانسیون یا هر یک از پروتکلهای آن را پیشنهاد نماید. در این اصلاحیه ها باید ملاحظات علمی و فنی مد نظر قرار گیرد.
2 - اصلاحیه های این کنوانسیون در جلسه کنفرانس امضاکنندگان مورد قبول قرار خواهد گرفت. اصلاحیه های مربوط به پروتکل در جلسه اعضای آن پروتکل خاص پذیرفته خواهد گردید. به جز مواردی که به نحو دیگری در پروتکل پیش بینی شده باشد، متن هر اصلاحیه پیشنهادی کنوانسیون حاضر یا هر پروتکل توسط دبیرخانه حداقل شش ماه پیش از جلسه ای که برای تصویب آن در نظر گرفته شده است، به اطلاع اعضاء خواهد رسید.
3 - امضا کنندگان به منظور نیل به اتفاق نظر در قبول هر یک از اصلاحیه های پیشنهادی مربوط به این کنوانسیون، کوششهای لازم را مبذول خواهند داشت. چنانچه علیرغم کلیه کوششهای به عمل آمده توافقی حاصل نگردد، به عنوان آخرین اقدام، اصلاحیه با رای اکثریت سه چهارم اعضای حاضر و دارنده حق رای مورد تایید قرار گرفته و توسط مرجع امانت دار جهت تایید، تصویب و پذیرش به کلیه اعضاء تسلیم خواهد گردید.
4 - روش مذکور در بند 3 فوق در مورد اصلاحیه های وارده به کلیه پروتکلها قابل اعمال است. ولی فقط احراز دوسوم اکثریت امضا کنندگان آن پروتکل که در جلسه حاضر و صاحب رای میباشند برای تصدیق و تصویب آن کفایت می نماید.
5 - تصویب، تایید و پذیرش اصلاحیه ها کتباً به اطلاع مرجع امانت دار خواهد رسید. اصلاحیه های پذیرفته شده طبق بندهای 3 و 4 فوق، در نودمین روز بعد از وصول اعلامیه تصویب، تایید و پذیرش اصلاحیه ها از جانب حداقل سه چهارم امضا کنندگان این کنوانسیون یا حداقل دوسوم اعضای پروتکل مربوط به مرجع امانت دار، نسبت به اعضای پذیرنده آنها قابل اجراء خواهد بود، مگر آنکه به نحو دیگری در پروتکل پیش بینی شده باشد.
اصلاحیه های مزبور نسبت به هر یک از اعضاء دیگر در نودمین روز پس از آنکه آن عضو مدارک مربوط به تصویب تایید و پذیرش اصلاحیه ها را تقدیم داشت، لازم الاجرا خواهد گردید.
6 - به منظور اجرای این ماده «اعضای حاضر و صاحب رای» به معنی طرفهای حاضر در جلسه میباشد که رای مثبت یا منفی می دهند.
ماده 10 - تصویب و اصلاح الحاقیه ها
1 - الحاقیه های این کنوانسیون یا هر پروتکل، حسب مورد جزء لاینجزای این کنوانسیون یا پروتکل خواهد بود و در صورتی که به نحوی دیگر تصریح نشده باشد، اشاره به این کنوانسیون یا پروتکل های آن به منزله اشاره به الحاقیه های آنها نیز خواهد بود. این الحاقیه ها به امور و مسائل علمی، فنی و اداری محدود خواهد بود.
2 - جز در مواردی که پروتکل در مورد الحاقیه های خود به نحو دیگری پیش بینی نموده باشد، رویه ذیل در خصوص پیشنهاد، تصویب و به اجراء درآمدن الحاقیه های منضم به این کنوانسیون یا به الحاقیه های هر پروتکل قابل اجراء خواهد بود.
الف - الحاقیه های منضم به کنوانسیون حاضر طبق رویه مذکور در بندهای 2 و 3 ماده 9، پیشنهاد و تصویب خواهد شد، در حالی که الحاقیه های پروتکلها طبق رویه مندرج در بندهای 2 و 4 ماده 9 پیشنهاد و پذیرفته می گردند.
ب - هر طرفی که قادر نباشد یک الحاقیه اضافی به این کنوانسیون یا یک الحاقیه به هر پروتکلی که خود طرف آن است تصویب نماید، باید مرجع امانت دار را ظرف مدت شش ماه از تاریخ اعلام تصویب از طرف مرجع امانت داراز این امر مطلع سازد. مرجع مزبور میبایستی بدون تاخیر همه اعضاء را از دریافت این اعلام تصویب آگاه سازد. هر یک از اعضا میتواند در هر زمان به جای مخالفت قبلی خود، اعلام تصویب نماید و الحاقیه ها از آن زمان برای آن طرف لازم الاجراء خواهد گردید.
پ - به محض انقضای شش ماه از تاریخ ارسال اطلاعیه از طرف مرجع امانت دار، الحاقیه برای همه طرفهای این کنوانسیون یا هر پروتکل مربوط، که اطلاعیه ای طبق مفاد بند (ب) فوق، تسلیم نکرده اند، قابل اجراء خواهد گردید.
3 - پیشنهاد، تصویب و لازم الاجراء گردیدن اصلاحیه های الحاقیه های این کنوانسیون، یا هر یک از پروتکل های آن تابع روش مذکور برای پیشنهاد، تصویب و لازم الاجراء گردیدن الحاقیه های کنوانسیون یا الحاقیه های پروتکل ها خواهد بود و الحاقیه ها و اصلاحیه ها باید از جمله ملاحظات علمی وفنی مربوطه را ملحوظ دارند.
4 - هرگاه یک الحاقیه اضافی یا یک اصلاحیه الحاقی موکول به اصلاحیه ای بر این کنوانسیون یا یک پروتکل گردد، الحاقیه اضافی یا اصلاحیه الحاقی تا زمانی که اصلاحیه این کنوانسیون یا پروتکل مربوط به مرحله اجرا در نیامده است، لازم الاجراء نخواهد شد.
ماده 11 - حل و فصل اختلافات
1 - در صورت بروز اختلاف بین امضا کنندگان، در مورد تفسیر یا اجرای این کنوانسیون، طرفهای ذیربط می بایستی از طریق مذاکره به حل و فصل آن مبادرت ورزند.
2 - هرگاه طرفهای ذیربط نتوانند از طریق مذاکره به حل و فصل اختلاف نائل آیند، میتوانند مشترکاً مساعی جمیله و یا وساطت شخص ثالثی را تقاضا نمایند.
3 - هنگام تصویب، پذیرش، تایید یا الحاق این کنوانسیون، یا هر زمان بعد از آن، یک دولت یا سازمان یکپارچه سازی اقتصادی منطقه ای میتواند کتباً به مرجع امانت دار اعلام دارد که در مورد اختلافی که هنوز طبق بندهای 1 و 2 فوق حل نشده است، یک و یا دو طریق اجباری حل و فصل اختلاف مشروحه در ذیل را خواهد پذیرفت:
الف - داوری طبق روش مصوب در اولین جلسه عادی کنفرانس امضا کنندگان.
ب - تسلیم اختلاف به دیوان بین المللی دادگستری.
4 - هرگاه اعضاء کنوانسیون طبق بند 3 فوق این روش و یا هر روش دیگری را نپذیرند، اختلاف حسب بند 5 به سازش ارجاع میشود، مگر آنکه اعضاء به نحو دیگری توافق نمایند.
5 - کمیسیون سازش به درخواست یکی از طرفهای اختلاف تشکیل میگردد، کمیسیون مرکب خواهد بود از تعداد مساوی اعضاء تعیین شده از جانب هر یک از طرفهای ذیربط و رئیس کمیسیون مشترکاً به وسیله اعضاء منصوب هر طرف انتخاب خواهد گردید. رای کمیسیون قطعی و توصیه آمیز میباشد و طرفها می بایستی آن را با حسن نیت مورد توجه قرار دهند.
6 - مفاد این ماده در مورد هر پروتکل دیگری قابل اجراء بوده مگر آنکه در پروتکل مربوط به نحو دیگر پیش بینی شده باشد.
ماده 12 - امضا
این کنوانسیون برای امضای دولتها یا سازمان منطقه ای یکپارچه سازی اقتصادی در وزارت امور خارجه فدرال جمهوری اتریش در وین از تاریخ 22 مارس 1985 تا 21 سپتامبر 1985 و در مقر اصلی سازمان ملل متحد در نیویورک از 22 سپتامبر 1985 تا 21 مارس 1986 مفتوح خواهد بود.
ماده 13 - تصویب، پذیرش یا موافقت
1 - این کنوانسیون و کلیه پروتکلهای آن تابع مقررات تصویب، پذیرش یا موافقت دولتها یا سازمان های منطقه ای یکپارچه سازی اقتصادی خواهد بود. مدارک مربوط به تصویب، پذیرش یا موافقت نزد مرجع امانت دار تودیع خواهد گردید.
2 - هر سازمانی که در بند 1 فوق به آن اشاره شده است و به عضویت این کنوانسیون یا هر پروتکل منضم به آن درمی آید، بدون آنکه دولتهای عضو آن سازمان امضا کننده کنوانسیون باشند، مکلف به اجرای تعهدات موضوع کنوانسیون یا پروتکل آن، حسب مورد خواهد بود. در مورد سازمانهایی که یک یا چند دولت عضو آنها عضو کنوانسیون یا پروتکل مربوطه میباشند. سازمان و دولتهای عضو آن در مورد مسئولیتهای مربوط به ایفای تعهدات خود به موجب کنوانسیون یا پروتکل، حسب مورد، تصمیم خواهند گرفت.
در این گونه موارد، سازمان و دولتهای عضو حق نخواهند داشت حقوق تحت کنوانسیون یا پروتکل مربوط را تواماً اعمال نمایند.
3 - سازمانهای مذکور در بند 1 فوق می بایستی در اسناد مربوط به تصویب، پذیرش و موافقت خود حدود صلاحیت خود را نسبت به امور موضوع کنوانسیون یا پروتکل مربوطه اعلام نمایند. همچنین این سازمانها می بایستی مرجع امانت دار را از هرگونه تغییر در حدود صلاحیتشان مطلع کنند.
ماده 14 - الحاق
1 - از زمانی که مهلت امضا کنوانسیون حاضر یا پروتکل مربوطه منقضی میگردد، و هر پروتکل مربوط به آن برای الحاق توسط دولتها و سازمانهای منطقه ای یکپارچه سازی اقتصادی مفتوح خواهد بود.
مدارک الحاق می بایستی نزد مرجع امانت دار ایداع گردد.
2 - سازمانهای مورد اشاره در بند 1 فوق می بایستی در مدارک الحاق خود حدود صلاحیت خود را نسبت به امور موضوع کنوانسیون یا پروتکل مربوطه اعلام نمایند. این سازمانها نیز می بایستی مرجع امانتدار را از هرگونه تغییرات عمده در حدود صلاحیت خود مطلع سازند.
3 - مقررات بند 2 ماده 13، نسبت به سازمانهای منطقه ای یک پارچه سازی اقتصادی که به این کنوانسیون یا هر پروتکل مربوط به آن ملحق میشوند،اعمال خواهد گردید.
ماده 15 - حق رای
1 - هر یک از امضا کنندگان این کنوانسیون یا پروتکل مربوط به آن حق یک رای خواهد داشت.
2 - جز در مورد پیش بینی شده در بند 1 فوق، سازمانهای منطقه ای یک پارچه سازی اقتصادی می بایستی حق خود را در اموری که در حیطه صلاحیتشان است، با دادن تعدادی رای مساوی، تعداد دولتهای عضو خود که اعضای کنوانسیون یا پروتکل مربوط بدان هستند اعمال نمایند. هرگاه دولتهای عضوآنها حق رای خود را اعمال کرده باشند، این سازمانها نمی بایستی از حق رای خود استفاده نمایند و بالعکس.
ماده 16 - ارتباط بین کنوانسیون و پروتکل های آن
1 - یک دولت یا یک سازمان منطقه ای یکپارچه سازی اقتصادی نمیتواند به عضویت یک پروتکل درآید، مگر آنکه از قبل طرف کنوانسیون بوده و یا در همان زمان به عضویت آن داخل شود.
2 - تصمیمات مربوط به هر پروتکل فقط می بایستی به وسیله طرفهای آن پروتکل اتخاذ گردد.
ماده 17 - لازم الاجراء گردیدن
1 - کنوانسیون حاضر در نودمین روز پس از تاریخ ابداع بیستمین سند مربوط به تصویب، پذیرش موافقت یا الحاق لازم الاجراء خواهد شد.
2 - کلیه پروتکل ها، جز در مواردی که به نحو دیگری پیش بینی شده باشد در نودمین روز پس از تاریخ ابداع یازدهمین سند تصویب، پذیرش یا موافقت با پروتکل یا الحاق بدان لازم الاجرا خواهد گردید.
3 - برای هر طرفی که این کنوانسیون را پس از ابداع بیستمین سند تصویب، پذیرش موافقت یا الحاق، تصویب قبول و یا تایید می کند یا بدان ملحقمی شود، کنوانسیون در نودمین روز بعد از تاریخ ابداع مدارک تصویب، پذیرش، موافقت یا الحاق آن طرف لازم الاجراء خواهد گردید.
4 - جز در مواردی که به نحو دیگری در پروتکل قید شده باشد کلیه پروتکل ها برای طرفی که بعد از لازم الاجراء شدن آن طبق بند 2 فوق آن را تصویب، قبول و یا تایید می کند یا بدان ملحق میگردد.
در نودمین روز بعد از تاریخ ابداع مدارک تصویب پذیرش، موافقت یا الحاق توسط آن طرف یا در تاریخی که کنوانسیون برای آن طرف قابل اجراء میشود، هر کدام دیرتر باشد، لازم الاجراء میگردد.
5 - به منظور اجرای بند 1 و 2 فوق هر یک از مدارک ابداع شده توسط یک سازمان منطقه ای یکپارچه سازی اقتصادی به عنوان مدرک اضافی بر مدارکی که دولتهای عضو آن سازمان ابداع کرده اند، محسوب نخواهد شد.
ماده 18 - شروط
هیچ شرطی در این کنوانسیون پیش بینی نشده است.
ماده 19 - رجوع
1 - در هر زمان پس از چهار سال از تاریخ لازم الاجراء گردیدن این کنوانسیون برای یکی از اعضاء عضو مزبور میتواند با اعلام کتبی به مرجع امانت دار از الحاق خود به کنوانسیون رجوع نماید.
2 - جز در مواردی که به نحو دیگری در پروتکل پیش بینی شده باشد، در هر زمان پس از چهار سال از تاریخ لازم الاجراء گردیدن پروتکل برای یکی ازاعضاء عضو مزبور میتواند با اعلام کتبی به مرجع امانت دار الحاق خود به پروتکل را مسترد دارد.
3 - چنین رجوع بعد از انقضای یک سال از تاریخ وصول آن توسط مرجع امانت دار، یا هر تاریخ بعدی که در اعلامیه رجوع مشخص شده باشد، موثر خواهد بود.
4 - رجوع هر طرفی از الحاق خود به این کمیسیون، به منزله رجوع آن طرف از کلیه پروتکلهائی است که عضویت آن را داشته است.
ماده 20 - مرجع امانت دار
1 - دبیرکل سازمان ملل متحد وظایف امانت دار این کنوانسیون و هر پروتکل مربوط به آن را به عهده خواهد گرفت.
2 - مرجع امانت دار اعضای کنوانسیون را به ویژه از موارد ذیل مطلع خواهد ساخت:
الف - امضای این کنوانسیون و هر پروتکل مربوط به آن و ابداع مدارک تصویب، پذیرش، موافقت یا الحاق طبق مواد 13 و 14.
ب - تاریخی که کنوانسیون و هر پروتکل مربوط به آن طبق ماده 17 لازم الاجراء خواهد گردید.
پ - اعلامیه های رجوع انجام شده طبق ماده 19.
ت - اصلاحیه های مصوبه در خصوص کنوانسیون یا هر پروتکل مربوط به آن، پذیرش آنها توسط اعضاء و تاریخ لازم الاجراء گردیدن آنها طبق ماده 9.
ث - کلیه مکاتبات مربوط به تصویب و موافقت با الحاقیه ها و اصلاحیه الحاقیه ها طبق ماده 10.
ج - اطلاعیه های سازمان منطقه ای یکپارچه سازی اقتصادی در مورد حدود صلاحیت آنها نسبت به امور موضوع این کنوانسیون و یا هر پروتکل مربوط به آن و همچنین تغییرات انجام شده در آنها.
چ - اعلامیههای تسلیم شده طبق بند 3 ماده 11.
ماده 21- متون معتبر
اصل این کنوانسیون که به زبانهای عربی، چینی، انگلیسی، فرانسه، روسی و اسپانیائی تهیه گردیده و کلیه آنها از اعتبار واحدی برخوردارند می بایستی نزد دبیرکل سازمان ملل متحد ابداع شود.
در تصدیق و تسجیل مراتب فوق، اینجانب امضا کننده ذیل، که دارای اختیار لازم در این مورد هستم، این کنوانسیون را امضا نمودم.
منعقد در وین در تاریخ 22 مارس 1985
الحاقیه 1
پژوهش و مشاهدات علمی
1- طرفهای این کنوانسیون تصدیق می نمایند که مسائل عمده علمی به قرار ذیل است:
الف- دگرگونی لایه اوزون منجر به تغییر مقدار تشعشعات ماوراء بنفش خورشیدی دارای اثرات زیستشناسی (UV - B) میگردد و این تشعشعات چون به سطح زمین میرسد عواقب بالقوه ای برای سلامت انسان، اورگانیسم ها، اکوسیستمها و مواد مفید برای انسان در بر دارد.
ب- تغییرات توزیع عمودی اوزون میتواند تغییراتی در ساختار دمای جو پدیدآورده و عواقب بالقوه ای در آب و هوا و اقلیم داشته باشد.
2 - امضا کنندگان کنوانسیون می بایستی طبق ماده 3 در انجام پژوهش و مشاهدات علمی و تنظیم و تدوین پیشنهادات خود جهت تحقیقات و مطالعات در زمینه های ذیل همکاری نمایند:
الف- پژوهش در فیزیک و شیمی جو)اتمسفر(:
1- الگوهای نظری جامع، توسعه بیشتر الگوهائی که تاثیرات متقابل بین فرآیندهای تشعشعی، دینامیک و شیمیائی را مورد توجه قرار می دهد، بررسی اثرات همزمان فعالیت های گوناگون انسان و آنچه به طور طبیعی روی می دهد بر اوزون اتمسفر، تفسیر مجموعه های اطلاعات اندازه گیری ماهواره ای وغیرماهواره ای، ارزیابی هرگونه تغییر در روندهای جوی و ژئوفیزیکی، و توسعه روشهائی برای مربوط ساختن تغییر این شاخص ها در موارد خاص.
2- مطالعات آزمایشگاهی در مورد نرخ ضرائب، سطح مقطع جذب و مکانیسم فرآیندهای شیمیائی یا فتوشیمیائی در لایه های تروپوسفر و استراتوسفر، اطلاعات طیف نگاری برای اطمینان از اندازه گیریهای صحرائی در تمام نواحی طیفی.
3- اندازه گیریهای صحرائی. غلظت و جریان گازهای منابع اصلی اعم از این که منشاء طبیعی داشته یا معلول فعالیتهای انسان باشد، مطالعات دینامیکی اتمسفر اندازه گیریهای همزمان ذرات ناشی از اعمال فتوشیمیائی تا پائین ترین سطح منتهی به لایه مرزی که زمین با استفاده از سیستمهای سنجش از دور محلی، مقایسه دستگاههای اندازه گیری گوناگون با یکدیگر، از جمله اندازه گیریهای هماهنگ شده جمعی برای وسائل ماهواره ای، میدانهای سه بعدی واجزاء کلیدی غیرقابل اندازه گیری جوی، جریان طیف خورشیدی و شاخصهای هواشناسی.
4- توسعه دستگاههای، از جمله دستگاههای حس کننده برای اجراء غیرقابل اندازه گیری جوی شاخصهای هواشناسی و جریان خورشیدی.
ب- پژوهش درباره اثرات بهداشتی، اثرات زیست شناسی و تجزیه با انرژی نورانی:
1- رابطه بین قرار گرفتن انسان در معرض تشعشعات مرئی و ماوراء بنفش خورشید و:
الف - شیوع سرطان های پوستی ملانوما و غیرملانوما
ب- اثرات بر سیستم های ایمنی انسان.
2 -اثرات تشعشعات UV - B برحسب طول موج به:
الف - محصولات کشاورزی، جنگلها و سایر اکوسیستمهای زمینی
ب- زنجیره غذائی آبی و آبزیان و نیز ممانعت احتمالی تولید اکسیژن توسط فیتوپلانکتونهای دریائی.
3- مکانیسم هائی که تشعشعاتUV - B طبق آنها بر مواد زیست شناسی گونه ها و اکوسیستم ها عمل می کند، از جمله ارتباط بین دوراژ نرخ دوراژ عکس العمل، ترمیم نوری انطباق و حفاظت.
4- مطالعات مربوط به اثرات طیفی و عکس العملهای طیفی با استفاده از تشعشعات چند رنگی به منظور در برگرفتن اثرات متقابل ممکن در تمام نواحی مختلف طول موج.
5- تاثیر تشعشعاتUV - B بر حساسیتها و فعالیتهای گونه های زیست شناسی که برای تعادل بیوسفریک حائز اهمیت هستند و فرآیندهای پایه ای مانند فتوسنتز و بیوسنتز.
6 - تاثیر تشعشعاتUV - B بر تجزیه مواد آلوده کننده توسط انرژی نورانی مواد شیمیائی کشاورزی و سایر مواد.
ج- پژوهش در مورد اثرات بر آب و هوا:
1 - مطالعات نظری و مشاهده ای اثرات تشعشعی اوزون و سایر انواع غیرقابل اندازه گیری و اثر بر شاخصهای اقلیمی، مانند دمای زمین و سطح اقیانوس چگونگی ریزش های آسمانی، تبادل بین تروپوسفر و استراتوسفر.
2- تحقیق درباره اثرات اینگونه عوامل اقلیمی بر جنبه های مختلف فعالیت انسان.
د- مشاهدات سیستماتیک درباره:
1- وضعیت لایه اوزون)یعنی تغییرپذیری فضائی و زمانی محتوی ستونی کل و توزیع عمودی (با استفاده از سیستم مشاهده جهانی اوزون بر اساس یکپارچه کردن سیستم های ماهواره ای و زمینی.
2- غلظت گازهای اصلی تروپرسفریک و استراتوسفریک برای CLOX وNOX وHOX خانواده های کربن.
3- دما از زمین تا مزوسفر، با استفاده از سیستم های مستقر در زمین و نیز سیستم های ماهواره ای.
4- جریان نور خورشید که بر حسب طول موج که به جو زمین میرسد و تشعشع حرارتی که از زمین منعکس میشود، با استفاده از اندازه گیریهای ماهواره ای.
5- جریان نور خورشیدی که بر حسب طول موج که محدوده طول موج ماوراء بنفش دارای اثرات بیولوژیکی (UV - B) به سطح زمین میرسد.
6- خصوصیات و توزیع آئروسول از زمین تا مزوسفر، با استفاده از سیستم های مستقر در زمین، هوابرد و ماهواره ای.
7- متغیرهای حائز اهمیت اقلیمی از طریق حفظ برنامه های اندازه گیری مدرن هواشناسی در سطح زمین.
8- انواع غیرقابل اندازه گیری، دماها، جریان نور خورشیدی و آئروسول ها، با استفاده از روشهای پیشرفته برای تفسیر داده های جهانی.
3- امضا کنندگان کنوانسیون می بایستی با در نظر گرفتن نیازهای ویژه کشورهای در حال رشد در پیشبرد برنامه های آموزش مناسب علمی و فنی مورد لزوم همکاری نمایند. تا از این طریق در تحقیقات و مشاهدات سیستماتیک که خلاصه وار در این الحاقیه بدان اشاره شده است مشارکت نمایند. و برای این منظور یابد به هماهنگ نمودن ابزار کار و روشهای مشاهده برای ایجاد مجموعه های قابل مقایسه و استاندارد شده اطلاعات علمی توجه خاصی مبذول گردد.
4- تصور بر این است که اجسام شیمیائی طبیعی و انسان ساخته ذیل، که در ذکر آنها رعایت اولویت نگردیده است، تغییرات بالقوه ای در خواص شیمیائی و فیزیکی لایه اوزون پدید می آورند.
الف - اجسام کاربنی
1- مونواکسید کربن(CO)
مونواکسید کربن منشاء های مهم طبیعی و انسان ساخته دارد و تصور میشود که نقش مستقیم عمده ای در فتوشیمی تروپوسفر و نقش غیرمستقیم در فتوشیمی استراتوسفر دارد.
2- دی اکسید کربن (گاز کربنیک) (CO)
گازکربنیک به طور عمده منشاء طبیعی و انسان ساخته دارد و با تاثیرگذاری بر ساختار دمای به اوزون استراتوسفر جو لطمه می زند.
3 - متان(CH) متان هم منشاء طبیعی درد و هم منشاء انسانی و اوزون تروپوسفر و استراتوسفر هر دو را تحت تاثیر قرار می دهد.
4 - انواع هیدروکربن غیر متانی
انواع هیدروکربن غیرمتانی که شامل تعداد بسیاری از مواد شیمیائی میباشد هم منشاء طبیعی دارند و هم منشاء انسانی و نقش مستقیم در فتوشیمی تروپوسفر و نقش مستقیمی در فتوشیمی استراتوسفر دارند.
ب - اجسام نیتروژنی
1- منواکسید ازت(NO)
منابع عمده اکسید ازت طبیعی است، ولی فعالیتهای انسان در این زمینه اهمیت روزافزونی پیدا می کند منواکسید ازت منبع اصلی استراتوسفر است که نقش حیاتی در کنترل کردن غلظت اوزون استراتوسفر ایفاء می نماید.
2 - اکسیدهای ازت (NOX)
منابع زمینیNOX نقش مستقیم عمده ای فقط در فرآیندهای فتوشیمی تروپوسفر و نقش غیرمستقیمی در فتوشیمی استراتوسفر دارند، در حالی که تزریق NOX در نزدیکی تروپوپوز (لایه بین تروپوسفر و استراتوسفر) ممکن است مستقیماً موجب تغییر در اوزون، تروپوسفر و استراتوسفر فوقانی شود.
ج- ترکیبات کلردار
1- آلکانهای کاملاً هالوژنی شده مثلاً (CFC-0113)CFC-12) (CFC-11)CFCL3 CCL4 CF4CL2 (CFC-113) C2F3CL3 آلکان های کاملاً هالوژنی شده ساخته انسان هستند و به عنوان منبع عمل می کند که نقش حیاتی در فتوشیمی اوزون، به ویژه در ارتفاع 30 تا 50 کیلومتری دارد.
2- آلکان های نیمه هالوژنه مانند CH3CCL3 CHFCL2(DCFC-21) CHF2CL (CFC-22) CHCL
منابع CH3 CL طبیعی است، در حالی که سایر آلکان های نیمه هالوژنه مذکور در فوق در اصل ساخته دست انسان است. این گازها به عنوان منبع CLOX استراتوسفر عمل می نمایند.
د- اجسام برومین
آلکان های کاملاً هالوژنی شده، مثلاً CFBR
این گازها انسان ساخته هستند و به عنوان منبع BROX عمل می کنند که به طریق متشابه CLOX رفتار می نمایند.
ه- ترکیبات هیدروژنی
1- هیدروژن (H2)
هیدروژن، با هر دو منشاء طبیعی و انسانی خود در فتوشیمی استراتوسفر نقش اندکی ایفاء می کند.
2- آب (H2O)
آب که منشاء طبیعی دارد، نقش حیاتی در فتوشیمی تروپوسفر و نیز استراتوسفر دارد. منابع محلی بخار آب در استراتوسفر شامل اکسیداسیون متان و تاحد کمتری، اکسیداسیون هیدروژن است.
الحاقیه 2
مبادله اطلاعات
1- امضا کنندگان کنوانسیون تاکید می نمایند که گردآوری و مبادله اطلاعات عاملی مهم در نیل به اهداف کنوانسیون حاضر و حصول اطمینان از این امراست که کلیه اقداماتی که در این رابطه صورت میگیرد مناسب و لازم میباشند. بنابراین امضا کنندگان کنوانسیون باید اطلاعات علمی، اجتماعی، اقتصادی، حرفه ای، تجاری و حقوقی را مبادله نمایند.
2 - امضا کنندگان کنوانسیون در اخذ تصمیم در مورد نوع اطلاعات قابل گردآوری و مبادله باید سودمندی اطلاعات و هزینه کسب آنها را در نظر داشته باشند. امضا کنندگان همچنین تایید می نمایند که همکاری موضوع این الحاقیه باید در چهارچوب قوانین داخلی مقررات و رویه های مربوط به حقوق انحصاری، اسرار حرفه ای، و حفظ اطلاعات محرمانه و مربوط به مالکیت انجام پذیرد.
3 - اطلاعات علمی
این امر شامل اطلاعاتی است راجع به:
الف- پژوهشهای برنامه ریزی شده و جاری، اعم از دولتی و خصوصی، به منظور هماهنگی برنامه های پژوهشی جهت بهره گیری هر چه بهتر از امکانات و منابع ملی و بین المللی.
ب- اطلاعات مربوط به پخش مواد و گازهای مورد نیاز برای پژوهش.
پ- در نشریات معتبر علمی راجع به فیزیک و شیمی جو زمین و قابلیت تحمل آن برای پذیرش تغییرات، به ویژه درباره وضع لایه اوزون و اثرات آن بر سلامت انسان، محیط زیست و اقلیم ناشی از دگرگونیهای حادث در طول زمان، خواه در کل محتوی ستونی اوزون و خواه توزیع عمودی آن.
ت- ارزیابی نتایج پژوهش و توصیه ها برای پژوهش های آینده.
4 - اطلاعات فنی
این بخش شامل اطلاعاتی است درباره:
الف- استفاده از مواد شیمیائی و تکنولوژی جایگزین به منظور تقلیل و پخش مواد تغییردهنده اوزون و پژوهشهای جاری و طرح ریزی شده در حال انجام مربوط به آن.
ب -محدودیتها و خطرات محتمل در استفاده از مواد شیمیائی یا مواد دیگر و یا تکنولوژیهای جایگزین.
5- اطلاعات اجتماعی- اقتصادی و بازرگانی درباره اجسام مذکور در الحاقیه شماره 1
این بخش شامل اطلاعاتی است درباره:
الف- تولید و ظرفیت تولید.
ب- کاربرد و الگوهای.
پ - واردات/ صادرات.
ت - هزینه ها، خطرات و فوائد فعالیتهای انسان که ممکن است به طور غیرمستقیم لایه اوزون را دگرگون سازد و اثرات اقدامات منظم که جهت تحت کنترل درآوردن این فعالیتها انجام میشود و یا مورد توجه قرار میگیرد.
6- اطلاعات حقوقی
این بخش حاوی اطلاعاتی است در خصوص:
الف - قوانین ملی، تدابیر اداری و پژوهشهای حقوقی مربوط به حفاظت از لایه اوزون.
ب- موافقتنامه های بین المللی، از جمله قراردادهای دوجانبه، مربوط به حفاظت از لایه اوزون.
پ- روشها و شرایط صدور اجازه در دسترس قرار داشتن حق انحصاری مربوط به حفاظت از لایه اوزون.
برنامه محیط زیست سازمان ملل
پروتکل مونرآل درباره اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میشوند مصوبه نهایی 1987
1 - کنفرانس نمایندگان تامالاختیار درباره پروتکل مربوط به کلروفلوئور و کربنها مربوط به کنوانسیون وین برای حفاظت از لایه اوزون، طبق تصمیمشماره 13.18 مورخ 23 ماه مه 1985 تصویب شده توسط شورای یونپ UNEPتوسط مدیر اجرایی برنامه محیط زیست سازمان ملل تشکیل گردید.
2 - کنفرانس، با مساعدت دولت کانادا از تاریخ 14 تا 16 سپتامبر 1987 در مقر اصلی سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری در شهر مونرآل منعقد شد.
3 - همه کشورها برای شرکت در این کنفرانس دعوت شدند. دولتهای ذیل دعوت را پذیرفتند و در کنفرانس شرکت جستند:
الجزیره، آرژانتین، استرالیا، اتریش، بلژیک، برزیل، بورکینافاسو، جمهوری سوسیالیستی سویتی بیلوروس، کانادا، شیلی، چین، کلمبیا، کنگو، کاستاریکا،چکسلواکی، دانمارک، یمن دمکراتیک، مصر، فنلاند، فرانسه، آلمان، غنا، یونان، اندونزی، اسرائیل، ایتالیا، ژاپن، کنیا، کره، لوکزامبورگ، مالزی، موریس،مکزیک، مراکش، هلند، زلاند نو، نیجریه، نروژ، پاناما، پرو، فیلیپین، پرتغال، سنگال، اسپانیا، سوئد، سوئیس، تایلند، توگو، تونس، اوگاندا، جمهوریسوسیالیستی سویتی اوکرائین، اتحاد جماهیر شوروی، انگلستان، ایالات متحده آمریکا، و ونزوئلا.
4 - جامعه اقتصادی اروپا نیز شرکت نمود.
5 - ناظرانی از دولتهای زیر جلسات مذاکرات کنفرانس حضور یافتند:
جمهوری دومینیکن، اکوادور، مجارستان، هند، کویت، لهستان.
6 - ناظرانی نیز از این ارگانهای سازمان ملل، موسسات تخصصی و سازمانهای دولتی و غیر دولتی در کنفرانس شرکت کردند.
سازمان هواشناسی جهانی (WMO)، موافقتنامه علمی درباره تعرفهها و تجارت (GATT) سازمان بینالمللی هواپیمایی (ICAO)، سازمان اتحادافریقا، شورای جوامع اروپا(CEC)، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) اتاق تجارت بینالمللی، فدراسیون شرکتهای اروپایی آئروسول،فدراسیون اروپایی صنعت شیمیایی، جامعه سازندگان مواد شیمیایی، شورای دفاع از منابع طبیعی، انستیتوی جهانی منابع و صندوق دفاع از محیطزیست، صلح سبز (green peace)، دوستداران زمین، بنیاد سیاتل(کانادا)، آزمایشگاههای بینالمللی واتو (کانادا)، دکتر اف ای.همانی و همکاران(کانادا)، موسسه بینالمللی سازندگان اتومبیل، اتحاد برای خط مشی مسئولانه CFCS، انستیتوی تهویه مطبوع و تبرید (ایالات متحده آمریکا)،سازمان حمایت از محیط زیست (ایالات متحده آمریکا)، انستیتوی خط مشی زیست محیطی اروپا، انجمن ملی حفاظت آتش، دوپون کانادا، گربلوف(کانادا)، محصولات شیمیایی متحد، اینک، نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا.
رسماً توسط دکتر مصطفی ک. طلبا، مدیر اجرایی یونپ افتتاح گردید.
در جریان مراسم افتتاح، جناب آقای تام مکمیلان، وزیر محیط زیست کانادا از طرف آن دولت به شرکتکنندگان در کنفرانس خیر مقدم گفت.
8 - دکتر مصطفی ک. طلبا به عنوان دبیر کل کنفرانس و دکتر ایوونارم البوسکا (از یونپ) به عنوان دبیر اجرایی انجام وظیفه کردند.
9 - کنفرانس با اتفاق آراء آقای و. لانگ سفیر اتریش را به عنوان رئیس انتخاب نمود.
معاونان رئیس. آقای حواص، سفیر مصر.
دکتر و. زاخاروف (اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی)
مخبر. آقای س. ر. روکوئه (فیلیپین)
11 - کنفرانس دستور کار زیر را تصویب کرد:
1 - افتتاح کنفرانس
2 - امور سازمانی.
الف - تصویب آییننامه.
ب - انتخاب رئیس.
پ - انتخاب معاون رئیس و مخبر.
ت - تصویب دستور کار.
ث - تصویب اعضاء کمیته اعتبارنامهها.
ج - تعیین اعضاء کمیته تدوین.
چ - سازماندهی کار کنفرانس.
3 - بررسی پیشنویس پروتکل کنوانسیون وین برای حفاظت لایه اوزون.
4 - گزارش کمیته اعتبارنامهها.
5 - تصویب پروتکل کنوانسیون وین برای حفاظت لایه اوزون.
6 - تصویب مصوبه نهایی کنفرانس.
7 - امضای تدارک نهایی.
8 - ختم کنفرانس.
12 - کنفرانس مدرک شماره یونپ. آی. جی.. 9. 2 را که توسط دبیرخانه پیشنهاد گردیده به عنوان آییننامه خود تصویب کرد.
13 - طبق آییننامه، کنفرانس کمیتههای ذیل را تشکیل داد:
کمیته کل
رئیس: رئیس کنفرانس
کمیته عمومی
رئیس: رئیس کنفرانس
اعضاء: معاون رئیس کنفرانس، مخبر و معاون رئیس کمیته تدوین.
کمیته تدوین
رئیس: آقای جان. جی. آلن (کانادا)
اعضاء: آرژانتین، استرالیا، فرانسه، ژاپن، انگلستان، ایالات متحده آمریکا.
کمیته اعتبارنامهها
رئیس: خوزه مام، بوستانی سفیر برزیل.
اعضاء: فنلاند، آلمان فدرال، اندونزی، کنیا، مکزیک، نروژ.
14 - مدارک عمدهای که مبنای مذاکرات کنفرانس قرار گرفت عبارت بودند از:
هفتمین پیشنویس تجدید نظر شده پروتکل درباره کلروفلوئورو کربنها و سایر اجسام کاهش دهنده اوزون، یونپ. آی. جی و تجدید نظر شماره 1
گزارشهای گروه کار ویژه متشکل از کارشناسان حقوقی و فنی برای تدوین یک پروتکل درباره کلروفلوئورو کربنها، مربوط به کنوانسیون وین برایحفاظت لایه اوزون (گروه وین).
UNEP/WG.151/L.4.UNEP/WG.167/2 and UNEP/WG.172/2
15 - علاوه بر این، کنفرانس مدارک دیگری در اختیار داشت که از طرف دبیرخانه یونپ در دسترس گذاشته شد.
16 - کنفرانس توصیه کمیته اعتبارنامههای خود را مبنی بر این که اعتبارنامههای نمایندگان دولتهای شرکتکننده طبق فهرست بند 3 را باید مورد تاییدقرار داد، تصویب کرد.
17 - بر اساس مذاکرات کمیته کل، کنفرانس در تاریخ 16 سپتامبر 1987 پروتکل مونرال را درباره اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند،پذیرفت. این پروتکل که ضمیمه این مصوبه نهایی است، از تاریخ 17 سپتامبر 1987 تا 16 ژانویه 1988 در وزارت امور خارجه کانادا در اتاوا و از تاریخ17 ژانویه 1988 تا 15 سپتامبر 1988 در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک برای امضا مفتوح خواهد بود.
18 - همچنین کنفرانس قطعنامههای ذیل را که ضمیمه این مصوبه نهایی است، تصویب نمود:
1 - قطعنامه درباره پروتکل مونرآل.
2 - قطعنامه درباره مبادله اطلاعات فنی.
3 - قطعنامه درباره گزارش اطلاعات.
4 - قدردانی از دولت کانادا.
19 - در زمان تصویب این مصوبه نهایی برخی از هیاتهای نمایندگی بیاناتی نمودند که در این مدرک ثبت گردیده است.
به منظور گواهی مندرجات، نمایندگان این مصوبه نهایی را امضا نمودند.
انجام شده در مونرآل در تاریخ شانزدهم ماه سپتامبر سال یک هزار و نهصد و هشتاد و هفت در یک متن اصلی به زبانهای عربی، چینی، انگلیسی،فرانسه، روسی و اسپانیایی، متن هر یک از زبانها متساویاً معتبر است، متن اصلی نزد دبیر کل سازمان ملل تودیع خواهد شد.
1 - قطعنامه درباره پروتکل مونرآل
کنفرانس
با تصویب پروتکل مونرآل درباره اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند، با قدردانی از این که پروتکل برای امضا در ششم سپتامبر 1987 درمونرآل مفتوح گردید، با یادآوری کنوانسیون وین برای حفاظت در لایه اوزون، مصوب 22 مارس 1985، با توجه به قطعنامه کنفرانس نمایندگانتامالاختیار درباره حفاظت لایه اوزون، مصوب همان روز که در بند ششم آن توصیه شده بود "کلیه دولتها و سازمانهای یکپارچهسازی اقتصادیمنطقهای، را ترغیب مینماید که تا زمانی که پروتکل به مرحله اجراء در نیامده است، مواد پخش CFC خود را مثلاً در آئروسلها، با هر وسیلهای کهدر اختیار دارند، از جمله کنترل تولید یا کاربرد تا حداکثر ممکن کنترل نمایند".
1 - از همه دولتها و سازمانهای یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای که تاکنون چنین کاری را انجام ندادهاند دعوت میشود که بند ششم را، با در نظر گرفتنوضع خاص کشورهای در حال رشد، به موقع اجراء بگذارند.
2 - از همه دولتها درخواست میشود که عضویت کنوانسیون وین برای حفاظت لایه اوزون را بپذیرند.
3 - همه دولتها و سازمانهای یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای را که تاکنون در این کنفرانس شرکت نجستهاند ترغیب مینماید که پروتکل مونرآل را درباره اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند، امضا و عضویت آن را قبول نمایند.
4 - از مدیر اجرایی برنامه محیط زیست سازمان ملل درخواست میکند که این قطعنامه را به دبیر کل سازمان ملل تسلیم نمایند و آن را بین همه دولتها وسازمانهای یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای توزیع کنند.
2 - قطعنامه درباره مبادله اطلاعات فنی
کنفرانس
با تصویب پروتکل مونرآل درباره اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند با علم به اهمیت تقلیل هر چه سریعتر پخش این اجسام، با توجه بهنیاز تبادل سریع اطلاعات درباره تکنولوژیها و خط مشیهایی که بتوانند این هدف را عملی سازند.
1 - از مدیر اجرایی برنامه محیط زیست سازمان ملل درخواست میکند که تا نخستین ملاقات اعضاء ترتیبات مناسب را جهت تسهیل مبادله اطلاعاتدرباره تکنولوژی مذکور در مادههای 9 و 10 پروتکل اتخاذ نماید.
2 - از دولتها و سازمانهای یکپارچهسازی منطقهای ذیعلاقه دعوت مینماید که با همکاری یونپ کارگاهی با اهداف زیر در اسرع وقت برپا نمایند.
الف - مبادله اطلاعات در خصوص تکنولوژیها، خط مشیهای اجرایی برای کاهش پخش اجسام فهرست شده در ضمیمه "الف" پروتکل و برای یافتنراه حلهای دیگر، با توجه به بند 2 ضمیمه 2 کنوانسیون وین برای حفاظت لایه اوزون.
ب - تعیین زمینههایی که پژوهشها و خط مشیهای فنی بیشتری را میطلبند.
3 - همه اعضاء علاقهمند را ترغیب مینماید که با شرکت در این کارگاه شرکت و کمک به پیشبرد اهداف آن از اطلاعاتی که از این طریق کسب شدهاست به منظور کاهش پخش آن مواد و یافتن راه حلهای دیگر استفاده شایسته بنمایند.
3 - قطعنامه درباره گزارش دادن اطلاعات
کنفرانس
با تصویب پروتکل مونرآل درباره اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند.
با اعتقاد به این که تهیه به موقع گزارش از اطلاعات کامل و دقیق درباره تولید و مصرف اجسام کنترل شده جهت اجرای موثر این پروتکل حائز اهمیتاست،
1 - از همه امضاءکنندگان دعوت مینماید برای کسب اطلاعات و گزارش در خصوص تولید، واردات و صادرات اجسام کنترل شده به صورت کامل وبه موقع مطابق با ماده 7 پروتکل و با توجه بند 1، ماده 4 کنوانسیون وین برای حفاظت لایه اوزون، هر گونه اقدام را معمول دارند.
2 - از همه امضاءکنندگان دعوت میکند که به منظور طرحریزی و اجراء سیستمهای گزارشدهی اطلاعات با یکدیگر مشورت نمایند و در صورت لزوماز نظرات و مساعدت برنامه محیط زیست سازمان ملل (یونپ) بهره گیرند.
3 - از مدیر اجرایی یونپ دعوت مینماید که ظرف شش ماه پس از تصویب این قطعنامه اجلاسی از کارشناسان دولتی، با کمک کارشناسان سازمانهایبینالمللی ذیربط، به منظور توصیه برای هماهنگ ساختن اطلاعات مربوط به تولید، واردات و صادرات جهت حصول اطمینان از انسجام و قابلیتسنجش اطلاعات مربوط به اجسام کنترل شده تشکیل دهند.
قدردانی از دولت کانادا
کنفرانس
که از 14 تا 16 سپتامبر 1987 به دعوت مبتنی بر حسن نیت دولت کانادا در مونرآل تشکیل گردید.
با یقین به این که مساعی دولت کانادا و مقامات شهر مونرآل در تامین تسهیلات محل کنفرانس و وسایل و منابع دیگر به نحو قابل توجهی در حسنجریان جلسات موثر بوده است، قدردانی عمیق خود را از عنایات و مهماننوازی دولت کانادا و شهر مونرآل نسبت به اعضاء هیاتها، ناظران و دبیرخانهشرکتکننده در کنفرانس، و سپاس صمیمانه خود را به دولت کانادا، مقامات شهر مونرآل و یا از طریق آنها به مردم کانادا و به ویژه اهالی مونرآل به سبباقبال بیشائبه آنها به کنفرانس و اشخاصی که با کار آن مربوطند و به دلیل مساعدت آنها به توفیق کنفرانس ابراز و تقدیم میدارد.
بیانات ایراد شده در هنگام تصویب مصوبه نهایی کنفرانس نمایندگان تامالاختیار در خصوص پروتکل مونرآل درباره اجسامی که موجب کاهش لایه اوزونمیگردند.
1 - هیات نمایندگی مصر که از جانب کشورهای در حال توسعه سخن میگفت اظهار داشت که استنباط کشورهای در حال توسعه از ماده 2 پروتکلمونرآل در خصوص اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند این است که هیچ یک از مقررات آن به هیچ وجه اثری بر موافقت حاصل درباره بندفرعی (ج) ماده 3 و مادههای 4 و 5 نخواهد داشت.
2 - هیات نمایندگی دانمارک به عنوان نماینده جامعه اقتصادی اروپا اظهار داشت که همه دولتهای عضو جامعه اقتصادی اروپا پروتکل مونرآل را دربارهاجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند -امضا خواهند کرد و همه دولتهای عضو جامعه اقتصادی اروپا کنوانسیون وین برای حفاظت لایهاوزون را در اسرع وقت امضا خواهند کرد، تا بتوان پروتکل مونرآل را از اول ژانویه 1989 به مرحله اجرا درآورد.
3 - هیات نمایندگی اتحاد جماهیر شوروی اظهار داشت که در عین حال که با این نظر موافق است که تجارت cfcs باید تحت کنترل باشد، معذالکدولت متبوعش لازم میداند که مقررهای به صورت مادهای تدوین شود که به اعضاء اجازه دهد تعهدات سابق خود را اجراء نمایند. این امر با نص و روحهمه موافقتنامههای بینالمللی مطابقت خواهد داشت. در نخستین ملاقات اعضاء باید کوشش شود که اصلاحیهها و تصحیحاتی در برخی از مواد بهعمل آید تا پروتکل انعطاف بیشتری پیدا کند و به نحو مناسبتری جوابگوی نیازهای کشورهای مختلف، به ویژه آنهایی باشد که از اجسامی که موجبکاهش لایه اوزون میگردند، کمتر مصرف کنند.
در اولین جلسه اعضاء، بهتر است علاوه بر اجسام کاهش دهنده اوزون، اطلاعات علمی مربوط به اثرات استفاده از اجسام جایگزین بر بهداشت ومحیط زیست انسان و همچنین نتیجههای زیست محیطی نیز مورد توجه و بررسی قرار گیرد. بدین منظور کارشناسان علمی باید یک بررسی از اجسامجایگزین تهیه نمایند. با تاکید بر اراده کشورمان برای بسط همکاریهای بینالمللی در زمینه حفظ محیط زیست و نیز لایه اوزون، نظر هیات اتحاد جماهیرجمهوری به طور کلی این است که پروتکل حاضر برای امضا آماده است و بعد از بررسی مبانی حقوقی مقررات مندرج در بعضی از مواد تدوین شده درروزهای اخیر کنفرانس، میتوان گفت که مشکلی در کار نیست.
پروتکل مونرآل درباره اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند
-امضاءکنندگان این پروتکل،
که عضو کنوانسیون وین برای حفاظت لایه اوزون میباشند،
با آگاهی از وظیفهشان به موجب آن کنوانسیون مبنی بر اتخاذ تدابیر مناسب جهت حفاظت از بهداشت انسان و محیط زیست در مقابل اثرات زیانآورقطعی یا بالقوه ناشی از فعالیتهای انسان که لایه اوزون را دگرگون میسازند یا ممکن است دگرگون سازند، با توجه به این که پخش بعضی از اجسام درسراسر جهان میتواند به نحو چشمگیری لایه اوزون را به گونهای تغییر دهند یا موجب کاهش آن شوند که محتملاً موجب اثرات زیانبخش بر بهداشتانسان و محیط زیست گردند،
با وقوف به اثرات بالقوه زیست محیطی پخش این اجسام،
با علم به این که تدابیری که به منظور حفاظت لایه اوزون از کاهش اتخاذ میشوند باید مبتنی بر داشتن علمی مربوط و با در نظر گرفتن ملاحظات فنی واقتصادی باشد،
با تصمیم برای حفاظت لایه اوزون از راه اتخاذ تدابیر احتیاطی جهت کنترل منصفانه پخش جهانی موادی که لایه اوزون را کاهش میدهند و با هدفنهایی حذف این پخشها بر پایه پیشرفتهای دانش علمی و فنی و با توجه به ملاحظات فنی و اقتصادی،
با قبول این واقعیت که مقررات خاصی جهت رفع نیازهای کشورهای در حال رشد به این اجسام لازم است،
با آگاهی از اقدامات احتیاطی که تاکنون به منظور کنترل پخش برخی کلروفلوئور و کربنها در سطح ملی و منطقهای معمول گردیده است.
با توجه به اهمیت ترغیب همکاریهای بینالمللی در پژوهشها و پیشبرد دانش و تکنولوژی مربوط به کنترل و تقلیل پخش اجسامی که موجب کاهشلایه اوزون میگردند، و با عنایت خاص به نیازهای کشورهای در حال رشد، به نحو ذیل توافق نمودند:
ماده 1 - تعاریف
از نظر اجرای این پروتکل
1 - "کنوانسیون" به معنی کنوانسیون وین برای حفاظت از لایه اوزون است که در تاریخ 22 مارس 1985 به تصویب رسیده است.
2 - غیر از مواردی که در متن به گونهای دیگر تصریح شده باشد، طرفها، اعضاء، و امضاءکنندگان این پروتکل به نحو مرادف به کار رفتهاند.
3 - "دبیرخانه" به معنی دبیرخانه "کنوانسیون" میباشد.
4 - "جسم کنترل شده" به معنی جسمی است که در پیوست الف این پروتکل فهرست گردیده است، خواه به تنهایی وجود داشته باشد و خواه بهصورت مخلوط، اما هر گونه جسم یا مخلوطی را که به صورت محصول مصنوعی باشد استثناء میکند جز ظروفی که برای حمل و نقل یا ذخیره کردن،اجسام فهرست شده به کار میرود.
5 - "تولید" به معنی مقدار اجسام کنترل شدهای است که تولید گردیده منهای مقداری که از طریق تکنولوژیهایی که مورد تصویب قرار خواهد گرفت ازمیان برود.
6 - "مصرف" به معنی تولید به علاوه واردات، منهای صادرات اجسام کنترل شده است.
7 - "سطوح پیشبینی شده" تولید، واردات، صادرات و مصرف به معنی سطوحی است که طبق ماده 3 تعیین گردیده است.
8 - "کفایتافزایی صنعتی" به معنی انتقال تماسی یا جزئی از سطح پیشبینی شده تولید یک عضو است به عضو دیگر به منظور نیل به کارآیی اقتصادییا جوابگویی به تنگناهای قابل پیشبینی در ذخایر در اثر تعطیل کارخانهها.
ماده 2 - تدابیر جهت اعمال کنترل
1 - هر عضو باید مراقبت کند که سطح پیشبینی شده مصرفش را از اجسام کنترل شده در گروه 1، پیوست الف، برای دوره دوازدهماهه بعد از نخستینروز هفتمین ماه پس از تاریخ لازمالاجرا شدن این پروتکل و در هر دوره دوازدهماهه بعد از آن، از سطح پیشبینی شده مصرف کشورش در سال 1986تجاوز ننماید. در پایان همین دوره هر عضو تولیدکننده یکی یا بیشتر از این اجسام، باید مراقبت نماید که سطح پیشبینی شده تولیدش از این اجسام ازسطح پیشبینی شده تولیدش در سال 1986 تجاوز نکند، مگر آنکه این سطح کمتر از ده درصد سطح 1986 افزایش یافته باشد.
2 - هر عضو باید مراقبت کند که سطح پیشبینی شده مصرف اجسام کنترل شده مندرج در گروه 2، پیوست الف، برای دوره دوازدهماهه بعد از نخستینروز سی و هفتمین ماه پس از تاریخ قابل اجرا شدن این پروتکل و در هر دوره دوازدهماهه بعد از آن، از سطح پیشبینی شده مصرف کشورش در سال1986 تجاوز نکند. هر عضو تولیدکننده یکی یا بیشتر از این اجسام باید مراقبت کند که سطح پیشبینی شده تولیدش از این اجسام از سطح پیشبینیشده تولیدش در سال 1986 تجاوز نکند مگر آنکه این سطح کمتر از ده درصد سطح 1986 افزایش یافته باشد. این افزایش فقط تا آنجا قابل قبول استکه جوابگوی نیازهای اساسی داخلی اعضاء مشمول ماده 5 و تنها به منظور کفایتافزایی صنعتی بین اعضاء باشد. شیوههای اجرای این تدابیر درنخستین ملاقات اعضاء متعاقب نخستین بررسی علمی اتخاذ خواهد شد.
3 - هر عضو باید مراقبت نماید که سطح پیشبینی شده مصرفش از اجسام کنترل شده در گروه 1، پیوست الف، برای دوره بین اول ژانویه 1993 تا 30ژوئن 1994 و در هر دوره دوازدهماهه پس از آن، سالانه از هشتاد درصد سطح پیشبینی شده مصرفش در سال 1986 تجاوز نکند. هر عضو تولیدکنندهیکی یا بیشتر از این اجسام باید مراقبت نماید که سطح پیشبینی شده تولیدش از این اجسام، سالانه از هشتاد درصد پیشبینی شده تولیدش در سال1986 تجاوز نکند. اما، جهت رفع نیازهای اساسی داخلی اعضاء مشمول ماده 5 و به منظور کفایتافزایی صنعتی بین اعضاء سطح پیشبینی شده تولیدآنها میتواند از آن حد تا ده درصد سطح پیشبینی شده تولیدش در سال 1986 فراتر رود.
4 - هر عضو باید مراقبت کند که سطح پیشبینی شده مصرفش از اجسام کنترل شده مندرج در گروه 1، ضمیمه الف، برای دوره بین اول ژوئیه 1998 تا30 ژوئن 1999 و هر دوره دوازدهماهه بعد، سالانه از پنجاه درصد سطح پیشبینی شده مصرفش در سال 1986 تجاوز نکند. هر عضو تولیدکننده یکی یابیشتر از این اجسام باید مراقبت نماید که سطح پیشبینی شده تولیدش از این اجسام سالانه از پنجاه درصد سطح پیشبینی شده تولیدش در سال 1986بیشتر نشود. اما جهت رفع نیازهای اساسی داخلی اعضاء مشمول ماده 5 و به منظور کفایتافزایی صنعتی بین اعضاء، سطح پیشبینی شده تولید آنهامیتواند از آن حد تا پانزده درصد سطح پیشبینی شده تولیدش در سال 1986 فراتر رود.
این بند قابل اجراء است، مگر آنکه اعضاء در جلسهای متشکل از دو سوم اکثریت اعضاء حاضر و صاحب رای، به نمایندگی از طرف حداقل دو سوممجموع سطح پیشبینی شده مصرف اجسام تولید شده توسط اعضاء به نحو دیگری تصمیم بگیرند. این تصمیم باید با توجه به معیارهای مذکور در -----ماده6 اتخاذ شود.
5 - هر عضوی که سطح پیشبینی شده تولیدش از اجسام کنترل شده مذکور در گروه
21 پیوست الف در سال 1986 کمتر از بیست و پنج هزار تن بوده است، میتواند به منظور افزایش خودکفایی صنعتی تولید مازاد بر حدود مقرر دربندهای 1 و 3 و 4 را به هر عضو دیگر منتقل یا از هر عضو دیگر دریافت نماید، مشروط بر این که کل تولید مجموع سطوح پیشبینی شده اعضاء ذیربطاز حدود تولید مقرر در این ماده فراتر نرود. هر گونه انتقال این نوع تولیدات باید تا زمان انتقال به اطلاع دبیرخانه برسد.
6 - هر عضوی که در شمول ماده 5 قرار ندارد، و کارخانههایی برای تولید اجسام کنترل شده در دست ساختمان دارد یا قبل از 16 سپتامبر 1987 قرارداداحداث آنها را منعقد نموده است و پیش از اول ژانویه 1987 مورد را در قوانین مملکتی خود منظور کرده است میتواند به منظور تعیین سطح پیشبینیشده تولید برای سال 1986، تولیدات این اجسام کارخانهها را به سطح تولید سال 1986 برساند، مشروط به این که این کارخانهها قبل از 31 دسامبر1990 تکمیل شده باشد و آن گونه تولیدات، سطح پیشبینی شده مصرف سالانه اجسام کنترل شده عضو مورد بحث را بیش از نیم کیلوگرم سرانهافزایش ندهد.
7 - هر گونه انتقال تولید طبق بند 5 یا هر گونه افزایش تولید طبق بند 6 باید قبل از زمان انتقال یا افزایش به آگاهی دبیرخانه برسد.
8 - (الف) امضاءکنندگانی که طبق تعریف ماده 1 (6) کنوانسیون دولتهای عضو یک سازمان یکپارچهسازی اقتصادی میباشند ممکن است موافقتنمایند که وظایف خود را نسبت به مصرف موضوع این ماده مشترکاً انجام دهند. مشروط بر این که مجموع سطح پیشبینی شده مصرف همگی آنها ازسطوح مقرر در این ماده تجاوز ننماید.
(ب) طرفهای چنین توافقی باید قبل از تاریخ تقلیل مصرف که موافقتنامه درباره آن است، شرایط موافقتنامه را به اطلاع دبیرخانه برساند.
(پ) آن گونه موافقتنامه فقط در صورتی قابل اجرا میشود که همه دولتهای عضو سازمان یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای و سازمان ذیربط اعضاء اینپروتکل باشند و دبیرخانه را از نحوه اجرای تعهدات خود آگاه ساخته باشند.
9 - (الف) بر اساس ارزیابیهای انجام شده طبق ماده 6، اعضاء میتوانند تصمیم بگیرند که:
(1) آیا تعدیلهای قابل اجرا در مورد امکانات کاهش دهنده اوزون، که در پیوست الف، مشخص شدهاند، باید صورت گیرد یا خیر و در صورتی اثباتی،چه تعدیلهایی باید انجام گیرد.
(2) آیا تعدیلها و تقلیل تولید یا مصرف اجسام کنترل شده بیشتری باید نسبت به سطوح سال 1986 انجام داد یا خیر و در صورت اثباتی حدود، مقدار وزمان این تعدیلها و کاهشها چه باید باشد.
(ب) پیشنهادهای مربوط به این تعدیلها باید لااقل شش ماه قبل از اجلاس اعضاء، که طی آن پیشنهادها برای تصویب عرضه میشوند، توسط دبیرخانهبه اطلاع اعضاء رسانده شود.
(پ) در جریان این تصمیمگیریها، اعضاء باید کلیه کوششهای خود را برای نیل به اتفاق آراء معمول دارند. در صورتی که این مساعی در خصوص توافقبیثمر بماند و توافقی حاصل نگردد، به عنوان آخرین راه حل، باید این تصمیمات توسط دو سوم آراء اکثریت اعضاء حاضر و دارای رای که نمایانگرپنجاه درصد مصرف کل اجسام کنترل شده اعضاء باشند، مورد تصویب قرار گیرد.
(ت) تصمیمات ماخوذه که نسبت به همه اعضاء الزامآور است، باید فوراً توسط مرجع امانتدار به اطلاع اعضاء برسد. جز در مواردی که به نحو دیگریدر تصمیمات تصریح شده است. تصمیمات مزبور در پایان شش ماه از تاریخ اطلاع مرجع امانتدار به اجرا در خواهد آمد.
10 - (الف) اعضاء میتوانند بر اساس ارزیابیهای انجام شده طبق ماده 6 این پروتکل و مطابق شیوه مقرر در ماده 9 کنوانسیون تصمیم بگیرند که:
(1) آیا باید اجسامی را به یکی از پیوستهای این پروتکل افزود یا از آن حذف نمود و اگر چنین است کدام جسم و
(2) آیا مکانیسم، حدود و زمانبندی تدابیر مربوط به کنترل باید در مورد آن اجسام اعمال گردد یا خیر.
(ب) چنین تصمیمی مشروط بر این که توسط دو سوم آراء اکثریت اعضاء حاضر و صاحب رای مورد قبول واقع شده باشد، قابل اجراء خواهد بود.
11 - با وجود مقررات مندرج در این ماده، اعضاء میتوانند تدبیر سختگیرانهای از آنچه در این ماده مقرر گردیده است اتخاذ نمایند.
ماده 3 - محاسبه پیشبینی سطوح کنترل
به منظور مواد 2 و 5 هر عضو باید برای هر گروه از اجسام مذکور در پیوست الف، سطوح پیشبینی شده خود را برای موارد ذیل تعیین نماید:
(الف) تولید از طریق:
(1) ضرب تولید سالانه از هر جسم کنترل شده در پتانسیل کاهش اوزون، که در رابطه با آن در پیوست الف مشخص گردیده است.
(2) جمع کردن ارقام حاصل برای هر یک از این گروهها.
(ب) واردات و صادرات، به ترتیب با رعایت (و تغییرات لازم در جزئیات حسب ضرورت) شیوه مقرر در بند فرعی (الف)، و
(پ) مصرف، با جمع کردن سطوح پیشبینی شده تولید و واردات و تفریق سطح پیشبینی شده صادرات، که طبق بند فرعی (الف) و (ب) مشخصشده است ولی، از آغاز ژانویه سال 1993، صادرات اجسام کنترل شده به کشورهای غیر عضو در هنگام محاسبه سطح مصرف کشور عضو صادرکنندهتفریق نخواهد شد.
ماده 4 - کنترل تجارت با کشورهای غیر عضو
1 - طی یک سال از تاریخ مجری شدن این پروتکل، هر کشور عضو باید واردات اجسام کنترل شده را از هر کشوری که عضو این پروتکل نیست لغونماید.
2 - از آغاز ژانویه 1993 هیچ عضو مشمول بند 1 ماده 5 نباید هیچگونه جسم کنترل شدهای را به هیچ کشور غیر عضو این پروتکل صادر نماید.
3 - ظرف سه سال از تاریخ به اجرا درآمدن این پروتکل، اعضاء باید، با رعایت شیوههای عمل پیشبینی شده در ماده 10 کنوانسیون، فهرستی ازتولیدات محتوی اجسام کنترل شده، به صورت یک ضمیمه تهیه نمایند. اعضایی که طبق شیوههای عمل مذکور اعتراضی به آن ضمیمه ننمودهاند، بایدطی یک سال پس از قابل اجرا شدن ضمیمه، واردات آن تولیدات را از هر کشوری که عضو این پروتکل نیست ممنوع کنند.
4 - ظرف پنج سال پس از مجری شدن این پروتکل، اعضاء باید، امکان ممنوع ساختن یا محدود کردن واردات تولیدات ساخته شده با (ولی عاری از)اجسام کنترل شده را از کشورهایی که عضو این پروتکل نیستند، تعیین نمایند. هر گاه چنین امری عملی تشخیص داده شده کشورهای عضو باید، بارعایت شیوههای عمل مذکور در ماده 10 کنوانسیون، فهرستی از آن گونه تولیدات تهیه کنند. اعضایی که طبق آن شیوههای عملی به فهرست مزبوراعتراض نکردهاند، باید طی یک سال پس از قابل اجرا شدن ضمیمه، واردات این محصولات را از هر کشور غیر عضو ممنوع نمایند.
5 - هر عضو باید از صدور تکنولوژی تولید و استفاده از اجسام کنترل شده به کشورهای غیر عضو این پروتکل جلوگیری کند.
6 - هر عضو باید از ارائه و تامین کمک، سوبسید، اعتبار، ضمانت، برنامههای بیمه برای صدور محصولات، تجهیزات، کارخانجات یا تکنولوژی کهتولید اجسام کنترل شده را تسهیل کند، به کشورهایی که عضو این پروتکل نیستند خودداری نماید.
7 - بندهای 5 و 6 شامل تولیدات، تجهیزات، کارخانجات یا تکنولوژیای نیست که در مهار کردن، بهبود بخشیدن، تغییر شکل دادن یا نابود کردناجسام کنترل شده کمک میکنند یا توسعه اجسام جایگزین را تسهیل مینمایند و در نهایت به کاهش پخشهای اجسام کنترل شده موثر واقع میشوند.
8 - با وجود مقررات این ماده، واردات مذکور در بندهای 1 و 3 و 4 را میتوان در مورد دولتی که عضو این پروتکل نیست مجاز دانست، هر گاه آندولت پس از تشکیل جلسه با اعضاء تصمیم گرفته باشد که مفاد ماده 2 و این ماده را کاملاً رعایت نماید و اطلاعاتی در آن زمینه طبق تعریف ماده 7تسلیم کرده باشد.
ماده 5 - وضع خاص کشورهای در حال رشد
1 - هر عضوی که در زمره کشورهای در حال رشد است و سطح پیشبینی شده مصرف سالانهاش را اجسام کنترل شده در تاریخ به اجرا درآمدن پروتکلبرای آن کشور یا هر زمان دیگری بعد از آن طی ده سال از تاریخ مجری شدن پروتکل، کمتر از 0.3 کیلوگرم سرانه باشد حق خواهد داشت که برای رفعنیازهای داخلی، مراعات تدابیر مربوط به کنترل مذکور در بندهای 1 تا 4 ماده 2 را به مدت ده سال پس از تاریخ مقرر در آن بندها به تعویق اندازد. ولی،آن گونه عضو نباید سطح پیشبینی شده مصرف سالانهاش از 0.3 کیلوگرم تجاوز نماید و چنین عضوی میتواند به عنوان پایه برای رعایت تدابیر مربوطبه کنترل یا متوسط سطح پیشبینی شده مصرف سالانهاش را برای دوره بین 1990 لغایت 1997 به مصرف برساند یا یک سطح پیشبینی شده مصرف،یعنی 0.3 کیلوگرم سرانه را، هر کدام کمتر باشد.
2 - اعضاء تعهد مینمایند در جهت دسترسی اعضایی که در زمره کشورهای در حال رشد هستند به اجسام و تکنولوژی جایگزینی که به لحاظ زیستمحیطی بیخطرند تسهیلاتی فراهم آورند و به آنها در استفاده صحیح از این اجسام و تکنولوژی جایگزین مساعدت نمایند.
3 - اعضاء متعهد میشوند سوبسیدها، کمکها، اعتبارات، تضمینها، یا برنامههای بیمه به منظور استفاده کشورهای عضوی که در حال رشد هستند ازتکنولوژی یا اجسام و تولیدات جایگزین، به طور دوجانبه یا چند جانبه تامین کنند.
ماده 6 - ارزیابی و بررسی تدابیر مربوط به کنترل
از آغاز سال 1990 و لااقل هر چهار سال یک بار پس از آن، اعضاء تدابیر مربوط به کنترل پیشبینی شده در ماده 2 را بر اساس اطلاعات موجود علمی،زیست محیط، فنی و اقتصادی ارزیابی خواهند کرد.
لااقل یک بار قبل از هر ارزیابی، اعضاء جلسات میز گرد متشکل از کارشناسان واجد شرایط در زمینههای موصوف تشکیل خواهند داد و درباره ترکیباین میز گردها و دستور کار آنها تصمیم خواهند گرفت. ظرف یک سال پس از انعقاد جلسات مزبور، میز گردها نتایج کار خود را از طریق دبیرخانه بهاطلاع اعضاء خواهند رسانید.
ماده 7 - گزارش اطلاعات
1 - هر عضو باید طی سه ماه پس از قبول عضویت، اطلاعات آماری درباره تولید، واردات و صادرات هر یک از اجسام کنترل شده را برای سال 1986،یا بهترین برآوردهای ممکن از این اطلاعات را در مواردی که خود اطلاعات در دسترس نباشند، تسلیم دبیرخانه نماید.
2 - هر عضو باید اطلاعات آماری در خصوص تولید (با اطلاعات جداگانه درباره مقادیر نابود شده توسط تکنولوژیهایی که باید مورد تصویب اعضاءقرار گیرند) واردات و صادرات سالیانه خود از آن گونه اجسام را به کشورهای عضو و غیر عضو برای سالی که طی آن عضو میشود و برای هر یک ازسالهای بعد از آن در اختیار دبیرخانه بگذارد.
اطلاعات باید قبل از پایان نه ماه بعد از پایان سالی که اطلاعات مربوط به آن است ارائه گردد.
ماده 8 - عدم رعایت
کشورهای عضو باید در نخستین اجلاس خود روشها و مکانیسمهای تشکیلاتی برای تعیین عدم رعایت مقررات این پروتکل و رفتار با اعضایی را کهخاطی تشخیص داده شدهاند، مورد بررسی و تصویب قرار دهند.
ماده 9 - پژوهش، توسعه، آگاهی عمومی و مبادله اطلاعات
1 - اعضاء باید مطابق با قوانین، مقررات و عرف کشور خود و خاصه با توجه به نیازهای کشورهای در حال رشد در پیشبرد پژوهش، توسعه و مبادلهاطلاعات در موارد ذیل با یکدیگر به طور مستقیم یا از طریق سازمانهای ذیصلاح بینالمللی همکاری کنند:
(الف) بهترین تکنولوژیها برای اصلاح شیوههای مهار کردن، بهبود بخشیدن، تغییر شکل دادن یا از میان بردن اجسام کنترل شده که در نهایت موجبکاهش پخشهای آنها میگردد.
(ب) جایگزینیهای ممکن برای اجسام کنترل شده، تولیدات حاوی این اجسام و محصولات ساخته شده با آنها، و
(پ) هزینهها و سود استراتژیهای کنترل مربوط.
2 - اعضاء باید در پیشبرد آگاهی عمومی از اثرات زیست محیطی پخشهای اجسام کنترل شده و سایر اجسامی که موجب کاهش لایه اوزون میگردند،منفرداً، مشترکاً یا از طریق سازمانهای ذیصلاح بینالمللی همکاری کنند.
3 - ظرف دو سال پس از به اجرا درآمدن این پروتکل و هر دو سال یک بار پس از آن، هر عضوی باید خلاصهای از فعالیتهایی که بر اساس این ماده بهعمل آورده است تسلیم دبیرخانه نماید.
ماده 10 - مساعدت فنی
1 - اعضاء باید از چهارچوب مقررات ماده 4 کنوانسیون و خاصه با توجه به نیازهای کشورهای در حال رشد در تامین کمکهای فنی به منظور تسهیلمشارکت در این پروتکل و اجرای آن همکاری نمایند.
2 - هر عضو یا امضاءکننده این پروتکل میتواند درخواستی برای دریافت مساعدت فنی به منظور مشارکت در پروتکل یا اجرای آن به دبیرخانه تسلیمکند.
3 - اعضاء باید در نخستین اجلاسشان مذاکرات مربوط به طرق اجرای تعهدات مندرج در ماده 9 و بندهای 1 و 2 این ماده، از جمله تهیه طرحهای کار راآغاز نمایند. در این طرحهای کار باید توجه خاص به نیازها و اوضاع و شرایط کشورهای در حال رشد مبذول گردد. دولتها و سازمانهای یکپارچهسازیاقتصادی که عضو این پروتکل نیستند باید به شرکت در فعالیتهای مشخص شده در این طرحهای کار ترغیب گردند.
ماده 11 - جلسات اعضاء
1 - اعضاء در فواصل زمان منظم جلساتی خواهند داشت. دبیرخانه نخستین جلسه اعضاء را قبل از پایان اولین سال بعد از تاریخ قابل اجرا شدن اینپروتکل و همراه با اجلاس کنفرانس اعضاء کنوانسیون هر گاه انعقاد اجلاس اخیرالذکر برای این دوره زمانی منظور گردیده باشد، تشکیل خواهد داد.
2 - هر گاه اعضاء به نحو دیگری تصمیم نگرفته باشند، جلسات عادی بعدی همراه با جلسات کنفرانس اعضاء کنوانسیون، جلسات فوقالعاده اعضاء درزمانهای دیگری که در صورت لزوم جلسه اعضاء تعیین خواهد کرد، یا به درخواست کتبی یکی از اعضاء تشکیل خواهد شد، مشروط به این که ظرفشش ماه پس از دریافت این درخواست از دبیرخانه لااقل یک سوم اعضاء از آن پشتیبانی کرده باشند.
3 - اعضاء باید در نخستین اجلاس خود.
(الف) به اتفاق آراء آییننامه داخلی جلسات خود را تصویب نمایند،
(ب) به اتفاق آراء مقررات مالی مورد اشاره در بند 2، ماده 3 را تصویب کنند،
(پ) میزگردها را تعیین کنند و حدود اختیارات مذکور در ماده 6 را مشخص نمایند،
(ت) روشها و مکانیسمهای تشکیلاتی مذکور در ماده 8 را مورد بررسی و تصویب قرار دهند،
(ث) تهیه طرحهای کار را مطابق بند 3، ماده 10 آغاز کنند.
4 - وظایف جلسات اعضاء به شرح ذیل خواهد بود:
(الف) بررسی اجرای این پروتکل،
(ب) تصمیمگیری درباره هر گونه تعدیل یا کاهش مذکور در بند 9، ماده 2،
(پ) تصمیمگیری درباره هر گونه افزایش یا حذف اجسام از هر یک از پیوستهای و نیز تصمیمگیری در خصوص تدابیر مربوط به کنترل مربوطه طبق بند10 ماده 2،
(ت) در موارد لزوم، تعیین رهنمودها و روشهای علمی برای گزارش اطلاعات، طبق مقررات پیشبینی شده در ماده 7 و بند 3 ماده 9،
(ث) بررسی درخواستهای مربوط به مساعدتهای فنی که بر اساس بند 2، ماده 10 تقدیم شدهاند،
(ج) بررسی گزارشهای تهیه شده توسط دبیرخانه طبق بند فرعی، (پ)، ماده 12،
(ح) بررسی و تصویب (حسب اقتضاء) پیشنهادهای اصلاح این پروتکل، یا هر پیوست آن و یا هر پیوست جدید،
(خ) بررسی و تصویب بودجه برای اجرای این پروتکل، و
(د) بررسی و تعهد هر گونه اقدام اضافی که ممکن است برای تحقق اهداف این پروتکل لازم باشد.
5 - سازمان ملل، سازمانهای تخصصی آن و سازمان انرژی اتمی بینالمللی و نیز هر دولتی که عضو این پروتکل نیست، میتوانند نمایندگان خود را بهعنوان ناظر در جلسات اعضاء کنوانسیون شرکت دهند.
درخواست هر ارگان یا سازمان خواه ملی و خواه بینالمللی، دولتی یا غیر دولتی، واجد شرایط در زمینههای مربوط به حفاظت لایه اوزون، که تمایلخود را جهت اعزام نماینده خود به عنوان ناظر به جلسات اعضاء کنوانسیون به دبیرخانه اطلاع داده است، ممکن است مورد قبول واقع شود، مگر آنکهلااقل یک سوم اعضاء حاضر مخالفت کنند. پذیرش و شرکت ناظران تابع آییننامه داخلی تصویب شده از جانب اعضاء خواهد بود.
ماده 12 - دبیرخانه
(الف) ترتیبات تشکیل جلسات اعضاء را فراهم خواهد کرد و خدمات مربوط را، طبق مقررات ماده 11 ارائه خواهد داد،
(ب) دریافت اطلاعات تهیه شده طبق ماه 7 و در صورت درخواست هر عضو در دسترس گذاشتن آنها،
(پ) تهیه مرتب گزارش بر اساس اطلاعات واصل طبق مواد 7 و 9 و توزیع منظم آنها بین اعضاء.
(ت) در صورت دریافت درخواست کمک فنی، طبق ماده 10، در جریان گذاشتن اعضاء به منظور تسهیل تامین آن گونه مساعدتها.
(ث) ترغیب کشورهای غیر عضو به حضور در جلسات اعضاء و به عنوان ناظر و اقدام طبق مقررات این پروتکل.
(ج) ارائه اطلاعات و درخواستهای (حسب اقتضاء) مذکور در بندهای فرعی (ب) و (ت) به آن گونه ناظران غیر عضو و،
(چ(انجام وظایف دیگر که اعضاء ممکن است به منظور تحقق اهداف این پروتکل به آن محول نمایند.
ماده 13 - مقررات مالی
1 - وجوه مورد نیاز برای اجراء این پروتکل، از جمله آنچه برای انجام وظیفه دبیرخانه مربوط به این پروتکل لازم است منحصراً از محل کمکهای مالیاعضاء تامین خواهد شد.
2 - اعضاء در نخستین جلسه خود به اتفاق آراء مقررات مربوط به اجراء این پروتکل را تصویب خواهند کرد.
ماده 14 - ارتباط این پروتکل به کنوانسیون
هر گاه به نحوی دیگری در این پروتکل تصریح نشده باشد، مقررات کنوانسیون مربوط به پروتکلها شامل این پروتکل نیز خواهد بود.
ماده 15 - امضا
این پروتکل برای امضا دولتها و سازمانهای یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای در 16 سپتامبر 1987 در مونرآل و از 17 سپتامبر 1987 تا 16 ژانویه1988 در اتاوا، و از 17 ژانویه 1988 تا 15 سپتامبر 1988 در مقر سازمان ملل در نیویورک مفتوح خواهد بود.
ماده 16 - لازمالاجرا گردیدن
1 - این پروتکل در اول ژانویه 1989 لازمالاجرا خواهد شد، مشروط بر این که حداقل یازده سند تصویب، پذیرش، موافقت پروتکل یا الحاق به آن،توسط دولتها یا سازمانهای یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای، که نمایانگر لااقل دو سوم مصرف جهانی از اجسام کنترل شده باشد ابلاغ گردیده ومقررات بند 1، ماده 17 کنوانسیون اجراء شده باشد. در صورتی که این شروط تا آن تاریخ تحقق نیافته باشد، پروتکل در نودمین روز بعد از تاریخی کهشروط اجراء شدهاند لازمالاجرا خواهد گردید.
2 - به منظور اجرای بند 1، هر سندی که توسط یک سازمان یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای ایداع شده باشد، به عنوان مدرک اضافی بر مدارکی کهدولتهای عضو آن سازمان ایداع کردهاند، محسوب نخواهد شد.
3 - بعد از لازمالاجرا شدن این پروتکل، هر دولت یا سازمان یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای در نودمین روز بعد از تاریخ ایداع مدارک تصویب،پذیرش موافقت یا الحاق خود، عضو پروتکل خواهد بود.
ماده 17 - اعضایی که بعد از لازمالاجرا شدن به پروتکل میپیوندند
طبق ماده 5 هر دولت یا سازمان یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای که بعد از تاریخ مجری شدن پروتکل عضو آن میگردد، باید فیالفور کلیه تعهداتموضوع ماده 2 و نیز ماده 4 را، که در آن تاریخ شامل حال آن دولتها و سازمانهای یکپارچهسازی اقتصادی منطقهای را شامل میگردد که در تاریخلازمالاجرا شدن پروتکل عضو آن میشوند، ایفا نمایند.
ماده 18 - شروط
هیچ شرطی در این پروتکل پیشبینی نشده است.
ماده 19 - رجوع
به منظور اجرای این پروتکل، مقررات ماده 19 کنوانسیون مربوط به رجوع، جز در مورد اعضاء مذکور در بند1، ماده 5، قابل اجراء است. چنین عضویمیتواند با اعلام کتبی به مرجع امانتدار، در هر زمان پس از چهار سال از تاریخ قبول تعهدات مشخص شده در بندهای 1 تا 4 ماده 2، از الحاق خود بهپروتکل رجوع نماید. چنین رجوعی بعد از انقضای یک سال از تاریخ وصول آن توسط مرجع امانتدار، یا هر تاریخ بعدی که در اعلامیه رجوع مشخصشده باشد، موثر خواهد بود.
ماده 20 - متون معتبر
اصل این پروتکل که به زبانهای عربی، چینی، انگلیسی، فرانسه، روسی و اسپانیایی تهیه گردیده و کلیه آنها از اعتبار واحدی برخوردارند میبایستی نزددبیر کل سازمان ملل متحد ایداع شود.
در تصدیق و تسجیل مراتب فوق، اینجانب امضاءکننده ذیل، که دارای اختیار لازم در این مورد هستم، این پروتکل را امضا نمودم.
منعقد در مونرآل در تاریخ 7 سپتامبر 1987
پیوست الف
گروه الف
----------------------------------------------------
گروه جسم پتانسیل کاهش اوزون *
----------------------------------------------------
گروه 1
1.0 (CFC - 11) CFCL3
1.0 (CFC - 12) CF2CL2
0.8 (CFC - 113) C2F3CL3
1.0 (CFC - 114) C2F4CL2
0.6 (CFC - 115) C2F5CL
گروه 2
3.0 (halon-1211) CF2BrCL
10.0 (halon-1301) CF3Br
(halon-2402) C2F4Br2 (در این زمینه)
1 - هیاتهای نمایندگی استرالیا، اتریش، بلژیک، کانادا، شیلی، دانمارک، فنلاند، فرانسه، جمهوری فدرال آلمان، ایتالیا، هلند، زلاند نو، نروژ، سوئد،سوئیس، و انگلستان مراتب تاسف خود را از فقدان هر گونه مقرراتی در کنوانسیون وین برای حفاظت لایه اوزون جهت حل و فصل اجباری اختلافاتتوسط اشخاص ثالث، به درخواست یکی از اعضاء اعلام میدارند. هیاتهای مزبور در تایید حمایت قبلی خود از برقراری چنین رویهای از کلیه اعضایکنوانسیون تقاضا دارند که به موجب بند 3 ماده 11 کنوانسیون از امکان صدور اعلامیهای در این رابطه استفاده ننمایند.
2 - هیات نمایندگی مصر بر اهمیتی که دولتش برای مساعی ملی و بینالمللی در جهت حفاظت از محیط زیست از جمله حفاظت لایه اوزون قائلاست تاکید مینماید و بدین جهت از آغاز در کارهای مقدماتی کنفرانس نمایندگان تامالاختیار، درباره حفظ لایه اوزون در تصویب کنوانسیون وقطعنامههای مربوط شرکت جسته است.
هیات نمایندگی مصر در عین حال که با اتفاق نظر شرکتکنندگان بر ماده یک کنوانسیون موافق است، بر این نظر است که آن ماده نسبت به همهسازمانهای منطقهای از جمله سازمان اتحاد افریقا و پیمان دولتهای عرب قابل اجراء میباشد. مشروط به این که سازمانهای مزبور واجد شرایط مندرج درآن ماده بوده باشند، بدین معنی که دارای صلاحیت لازم نسبت به امور موضوع کنوانسیون حاضر بوده و رسماً طبق نظامنامههای داخلی خود از طرفدولتهای متبوع کسب اختیار کرده باشند. و نیز ضمن موافقت با اتفاق نظر بر ماده 2 کنوانسیون، هیات نمایندگی مصر چنین اظهار میدارد که نخستینجمله بند 2 ماده مزبور باید در پرتو سومین بند مقدمه تعبیر و تفسیر شود. با توافق بر اتفاق نظر بر قطعنامه شماره 1 درباره ترتیبات سازمانی و مالی،هیات نمایندگی مصر اعلام میدارد که طبق سومین بند مقدمه و قطعنامه لطمهای به موضع آن نمایندگی درباره روش سرشکن کردن سهمیهها بینکشورهای عضو، با توجه خاص به شق 2، که آن هیات طی مباحثات مربوط به سند مقدماتی 94.13 enep/wg مورد حمایت قرار داده بود، و طبق آن80% هزینهها توسط کشورهای صنعتی تامین و 20% باقیمانده بر اساس جدول ارزیابی سازمان ملل بین کشورهای عضو سرشکن میگردید، واردنخواهد بود.
3 - در خصوص قطعنامه شماره 2 درباره "پروتکل مربوط به کلوروفلواورو کاربنها" هیات نمایندگی ژاپس بر این عقیده است که تصمیم درباره ایناست که آیا کار مربوط به یک پروتکل را باید ادامه داد یا خیر، باید موکول به روشن شدن نتایج کار "کمیته هماهنگی درباره لایه اوزون" باشد. ثانیاً درمورد بند 6 قطعنامه فوقالذکر، هیات نمایندگی ژاپن معتقد است که هر کشور باید راساً تصمیم بگیرد که چگونه پخش کلوروفلواورو کاربنها را کنترلنماید.
4 - هیات نمایندگی اسپانیا اعلام میدارد که بر اساس مفاد بیانات مورخ 21 مارس 1985 رئیس کنفرانس، برداشت دولت متبوعش از بند 6 قطعنامه درباره یک پروتکل مربوط به کلوروفلواورو کاربنها این است که مخاطب بند مزبور انحصاراً خود کشورهایی هستند که لازم است حدود تولید یا استعمالخود را کنترل کنند و نه کشورهای ثالث یا سازمانهای منطقهای مربوط به آن کشورها.
5 - هیات نمایندگی دولت ایالات متحده آمریکا اعلام میدارد که برداشت آن هیات از ماده 15 کنوانسیون بدین گونه است که سازمانهای منطقهاییکپارچهسازی اقتصادی که هیچ یک از دولتهای عضو آن طرف این کنوانسیون یا پروتکلهای مربوط نیستند، هر یک فقط دارای یک رای میباشند.همچنین این هیات بر این عقیده است که ماده 15 اجازه رای دادن مضاعف توسط سازمانهای منطقهای یکپارچهسازی اقتصادی دولتهای عضو آنها راتجویز ننموده بدین معنی که سازمانهای مزبور نباید هیچگاه علاوه بر کشورهای عضو خود که طرف کنوانسیون یا پروتکل مربوط میباشند، رای بدهندو یا برعکس.
----------------------------------------------------
*>>پاورقی: این پتانسیلهای کاهش دهنده اوزون برآوردهای مبتنی بر دانش موجود میباشند و به طور ادواری مورد بررسی و تجدید نظر قرارخواهند گرفت.<<
اظهارات انجام شده در زمان تصویب مصوبه نهایی کنفرانس نمایندگان تامالاختیار درباره لایه اوزون *
*>>پاورقی: کنفرانس موافقت نمود که اظهارات مشروح در بندهای 1 تا 3، انجام شده در 21 مارس 1985 و اظهارات مندرج در بندهای 4 و 5، طرحشده در 22 مارس 1985 باید به مصوبه نهایی منضم گردد.<<
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده به انضمام متن کنوانسیون شامل بر مقدمه و 21 ماده و 2 الحاقیه و یک پروتکل در جلسه علنی روز سهشنبه مورخهفتم آذر ماه یک هزار و سیصد و شصت و هشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1368.9.15 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - مهدی کروبی