صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1398/05/23
برگزار شده توسط: استان البرز/ شهر ماهدشت
موضوع
قرار امتناع از رسیدگی در موضوع افترا
پرسش
آقای الف شکایتی علیه آقای ب مطرح نموده و پرونده به شعبه اول بازپرسی ارجاع میگردد، پس از انجام تحقیقات پرونده منتهی به قرار منع تعقیب شده و قرار قطعی میشود. متعاقبا آقای ب علیه اقای الف شکایت افترا مطرح مینماید و پرونده به شعبه اول بازپرسی ارجاع میشود.
آیا بازپرس شعبه اول صلاحیت رسیدگی به موضوع افترا را دارد یا موضوع از موارد امتناع از رسیدگی میباشد؟
نظر هیئت عالی
مورد از موارد امتناع رسیدگی محسوب نمیشود زیرا دو موضوع متفاوت میباشد، نتیجتاً نظریه اکثریت مورد تایید است.
نظر اکثریت
با توجه به اینکه اصل بر رسیدگی است و امتناع از رسیدگی محتاج دلیل و قانون است، و با توجه به اینکه بازپرس سابقا نسبت به موضوع افترا اظهارنظر ماهوی نکرده است لذا رسیدگی بلا مانع بوده و وجهی جهت صدور قرار امتناع از رسیدگی وجود ندارد.
هرچند بهتر است مقام ارجاع موضوع افترا را به بازپرس شعبه اول ارجاع ندهد تا ایجاد شبهه جانبداری به وجود نیاید لکن در صورت ارجاع مانعی از رسیدگی وجود نخواهد داشت.
نظر ابرازی
با توجه به اینکه بازپرس هر نظری نسبت به پرونده اول داشته باشد میبایست در پرونده افترا نیز در همان مسیر اظهارنظر کند زیرا منطقی نیست دو نظر مختلف بدهد کما اینکه اگر بازپرس در پروندهای به استناد اظهارات شهود رای صادر نمود نمیتواند به شکایت شهادت کذب نسبت به همان شهود رسیدگی کند زیرا که قبلا شهادت آنها را صحیح تلقی کرده و خلاف آن نمیتواند اظهارنظر جدید بنماید و از این حیث آزادی نظر نخواهد داشت. ماده 421 آیین دادرسی کیفری نیز بیان داشته دادرسی در آن «امر کیفری» اظهارنظر کرده باشد. امر کیفری نیز عامتر از موضوع پرونده است و شامل هر دو پرونده مطرح در سوال میشود. همچنین در قوانین شکلی تفسیر موسع مخالفی ندارد و این تفسیر موسع به نفع طرفین پرونده و موجب آزادی در رای بوده و مصونیت از اتهام و شبهه را نیز در پی خواهد داشت.