ماده واحده - توافقنامه جامع همکاری بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیوی مشتمل بر یک مقدمه و پنج ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
بسم الله الرحمن الرحیم
توافقنامه جامع همکاری بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیوی
مقدمه
جمهوری اسلامی ایران(که از این پس ایران نامیده میشود) و جمهوری بولیوی) که از این پس بولیوی نامیده میشود)؛ با هدف توسعه روابط دوستانه بین دو کشور و دو ملت و ترویج مشترک صلح جهانی و توسعه پایدار و مکمل برای سایر ملل جهان؛ در موارد زیر توافق می نمایند:
ماده 1-
1- دو طرف بر تعهد خود مبنی بر چندجانبه گرایی در چهارچوب رعایت کامل قوانین و اصول حقوق بین الملل و منشور سازمان ملل متحد به ویژه اصول برابری دولتها، پرهیز از توسل به تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی و یا استقلال سیاسی دیگر دولت ها، استقلال، عدم دخالت در مسائل داخلی دیگر کشورها و همچنین به رسمیت شناختن حقوق دیگر ملت ها برای تدوین و تعیین مدل توسعه اجتماعی، اقتصادی و سیاسی خود تاکید می نمایند.
2- در راستای تغییرات و گرایش های مثبتی که در دنیا با روی کار آمدن نظام های سیاسی مخالف نئولیبرالیسم ایجاد شده، دوطرف با هدف ترویج سیاست های اجتماعی، همکاری و همگرایی مبتنی بر دفاع از منافع ملی خود در برابر اهداف برتری طلبی، مساعی مشترک خویش را به کار می بندند.
3- دوطرف به منظور تقویت گفتمان سیاسی، تعمیق و تنوع بخشی به روابط دیپلماتیک میان کشورها و ایجاد مبانی مشترک، تلاش های خود را برای امضا اسناد دوجانبه به کار خواهند بست.
ماده 2-
1- سند حاضر، چهارچوب برنامه ها، طرح ها، پروژه ها و قراردادهای مشخص همکاری های بین دو کشور را به ویژه در زمینه های: هیدروکربنها، معدن، تولید، صنعت، کشاورزی، زیرساخت ها، آب، جنگل کاری، فرهنگی، علوم، فناوری، مدیریت منابع طبیعی، ساختمان و تولیدات مشخص می نماید.
2- کشور بولیوی از طریق وزارت برنامه ریزی و توسعه، پروژه های همکاری را با طرح ملی توسعه تطبیق خواهد داد.
3- با هدف تحقق اهداف این سند و بر اساس قوانین و مقررات جاری جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیوی، همه برنامه ها، طرح ها، پروژه ها، قراردادها و فعالیت ها در راستای همکاری های فی مابین و همچنین کارشناسان، متخصصین و پرسنل اعزامی به کشور مقابل از کلیه مزایا و امتیازهای متداول در بخش همکاری بین المللی برخوردار خواهند شد.
4- وزارتخانه های مربوطه دو کشور برای اجراء توافقنامه ها، تعریف پروژه ها و نیز برنامه های همکاری در ارتباط با فعالیت های خود، کمیته های (کارگروه های) فنی دوجانبه را تشکیل خواهند داد.
5- وزارتخانه های امور خارجه دو کشور، بر اجراء سند جامع، توافقنامه های بین دیگر وزارتخانه ها و سایر اسناد دو جانبه نظارت نموده و آنها را مورد ارزیابی قرار خواهند داد. بدین منظور، از طریق ارسال یادداشت رسمی به ایجاد کمیسیون مشترکی که به صورت دوره ای تشکیل جلسه خواهد داد، اقدام خواهند کرد.
6- وزارتخانه های امور خارجه دو کشور به منظور تجزیه و تحلیل تمام جوانب روابط دوجانبه و تبادل نظر درباره مسائل بین المللی و مورد علاقه دوطرف، از طریق یادداشت رسمی، یک ساز و کار مشاوره سیاسی، ایجاد نموده که به صورت دوره ای تشکیل جلسه خواهند داد.
ماده 3-
هرگونه اختلاف ناشی از تفسیر یا اجراء توافقنامه حاضر با مذاکرات مستقیم از طریق مجاری دیپلماتیک حل
و فصل خواهد شد.
ماده 4- اصلاحات مورد نیاز بر این توافقنامه با مبادله یادداشت رسمی اعمال خواهد گردید.
ماده 5- این توافقنامه از زمان اعلام خاتمه مراحل قانونی تصویب توسط دوطرف، برای مدت زمان نامحدود لازم الاجراء خواهد بود. هریک از طرفین میتوانند با ارسال یادداشت رسمی قصد خود را مبنی بر انقضاء این موافقتنامه، شش ماه پیش از تاریخ مورد نظر، به طرف مقابل اعلام نمایند. پایان این سند تاثیری بر اتمام پروژه ها و برنامه های در دست اجراء نخواهد داشت.
این سند در سه نسخه به ارزش و اعتبار یکسان به زبان های فارسی، اسپانیایی و انگلیسی در تاریخ 5 مهرماه 1386 هجری شمسی برابر با 27 سپتامبر 2007 میلادی در شهر لاپاز امضا گردید.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری بولیوی
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و پنج ماده در جلسه علنی روز چهار شنبه مورخ سیزدهم آذر ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1387/10/4 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی- علی لاریجانی