ماده 1- کلیه پزشکان عمومی و متخصص و دندانپزشکان و داروسازان و صاحبان حرف وابسته پزشکی به تفصیل آییننامه اجرایی وزارت بهداری که از تاریخ تصویب این قانون در مراکز آموزشی مربوطه داخل و خارج کشور فارغ التحصیل میشوند (به استثنای کادرهای ثابت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی) ملزم به انجام خدمت خارج از مرکز به مدت 5 سال در هر نقطه از کشور بغیر از تهران و شهرهائیکه دارای دانشکده های پزشکی و دندانپزشکی و داروسازی است میباشند.
تبصره 1 (اصلاحی 1363/02/18)- پزشکان و دندانپزشکان و داروسازانی که دارای پروانه دائم پزشکی میباشند از شمول این قانون مستثنی میباشند.
تبصره 2 (الحاقی 1363/02/18)- منظور از شهرهائی که دارای دانشکدههای پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی میباشند شهرهائی است که حسب مورد راجع به پزشکان وحرف وابسته پزشکی دانشکده پزشکی، دندانپزشکان، دانشکده دندانپزشکی و داروسازان دانشکده داروسازی آن شهرها چهار دوره فارغالتحصیل دادهباشند.
ماده 2 - شهرستانهای کرج، شمیران، لواسانات، رودبار قصران شهرری، ورامین، رودهن، آبعلی، دماوند، شهریار و توابع هر یک از شهرستانها و بخشهای مذکور و همچنین شهرستان قزوین از لحاظ خدمت پزشکی و دندان پزشکی و داروسازی خارج از تهران محسوب نمیشود.
ماده 3(اصلاحی 1363/02/18)- در موارد استثنائی جهت تامین کادر آموزش مورد نیاز مراکز آموزشی مراکز مذکور میتوانند حداکثر ده درصد از فارغ التحصیلان واجد صلاحیت هر یک از رشته های گروه پزشکی و صاحبان حرف وابسته پزشکی را که دارای نمرات بالاتری هستند، استخدام نمایند.
هر دو سال کار تمام وقت در موسسه آموزشی برای اینگونه افراد معادل یک سال خدمت خارج از مرکز و خدمت نیروی انسانی درمانی و بهداشتی محسوب میشود.
تبصره 1 (اصلاحی 1361/11/07)- خدمت در حومه شهرهائیکه دارای دانشکده های پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی میباشد جزء خدمت خارج از مرکز محسوب نمیشود.
تبصره 2 (اصلاحی 1363/02/18)- در موارد استثنائی جهت استخدام بعضی محققین و مدرسین مورد نیاز مراکز آموزشی کشور از میان فارغ التحصیلان متخصص داخل یا خارج از کشور که خدمت موضوع این قانون را انجام نداده اند، با تصویب کمیسیون مشترک بهداری و آموزش عالی مجلس شورای اسلامی مجوز استخدام تحصیل خواهد شد.
تبصره 3(اصلاحی 1363/02/18)- در هر سال حداکثر ده درصد از فارغ التحصیلان هر یک از رشته های گروه پزشکی که در امتحانات دوره دستیاری پذیرفته میشوند، بر اساس آییننامه ای که توسط وزارتین فرهنگ و آموزش عالی و بهداری تهیه خواهد شد مجاز خواهند بود قبل از انجام خدمت وظیفه عمومی، خدمت نیروی انسانی، درمانی و بهداشتی و خدمت خارج از مرکز به تحصیلات خود در یکی از رشته های تخصصی ادامه دهند.
تبصره 4 (الحاقی 1363/02/18)- متخصصین ایرانی در رشته های گروه پزشکی مقیم خارج از کشور که برای مدت حداکثر دو ماه جهت ارائه خدمات بهداشتی درمانی و آموزش پزشکی به دعوت وزارت بهداری یا فرهنگ و آموزش عالی و یا دانشگاهها (پس از کسب مجوز از وزارتخانه مربوطه) وارد کشور میشوند. در این مدت مشمول خدمات مذکور در لایحه خدمات نیروی انسانی و خارج از مرکز و یک ماهه نیستند و خروج نامبردگان از کشور از این لحاظ بلامانع است.
ماده 4 - دستیاران در مدتی که بخدمت حین تحصیل اشتغال دارند کماکان مشمول تبصره ماده 4 قانون تربیت پزشک مصوب سال 1338 خواهد بود و برای آنان پروانه موقت فقط به منظور خدمت در مراکز درمانی که در آن بخدمت دستیاری اشتغال دارند صادر و حق دایر کردن مطب و اشتغال در بخش خصوصی را ندارند.
ماده 5 - پزشکان و دندانپزشکان و داروسازانیکه در روستاها و بخشهای مناطق محروم (به تفصیل آییننامه الحاقی وزارت بهداری) خدمت نمایند سه سال خدمت در مناطق فوق معادل پنج سال محسوب میگردد.
تبصره - 4 سال خدمت در شهرهای مناطق محروم معادل پنج سال خدمت خارج از مرکز خواهد بود.
ماده 6 - خدمت زیر پرچم پزشکان و دندانپزشکان و داروسازان به شرط آنکه در حرف پزشکی و با توجه به مواد 2 و 5 این قانون انجام پذیرد جزء مدت خارج از مرکز موضوع ماده 1 محسوب خواهد شد.
تبصره (اصلاحی 1370/05/13)- نظر به اینکه طبق قانون الغاء خدمات اجتماعی زنان مصوب 1357/12/15 زنان از خدمت زیر پرچم معاف میباشند لذا خدمت خارج از مرکز در مورد زنان پزشک و دندانپزشک و داروساز و صاحبان حرف وابسته پزشکی به مدت حداکثر 5 سال با توجه به ماده 2 و 5 این قانون خواهد بود.
ماده 7 - مشمولان این قانون قبل از انجام خدمت مذکور مجاز بخروج از کشور نمیباشند (به استثنای بیماری و حج) و تحویل مدارک تحصیلی یا تاییدیه آن به وسیله موسسات آموزشی و مقامات صالحه دیگر موکول بانجام خدمت موضوع این قانون خواهد بود.
تبصره 1 (الحاقی 1363/01/28)- اعزام مشمولین این قانون به خارج از کشور برای تامین کادر هیات علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی قبل از انجام خدمت خارج از مرکز و سربازی با تصویب وزیر فرهنگ و آموزش عالی و وزیر بهداری مجاز خواهد بود.
تبصره 2 (الحاقی 1363/01/28)- مشمولان تبصره یک این ماده مکلفند در قبال اخذ مدارک تحصیلی یا تاییدیه و به منظور انجام تعهدات موضوع این قانون و اصلاحیه های آن با تشخیص و تایید وزارت فرهنگ و آموزش عالی، تضمین کافی به وزارتخانه مذکور بسپارند.
ماده 8 - قانون خدمت نیروی انسانی بهداشتی و درمانی کشور مصوب 1358/9/24 شورای انقلاب بقوت خود باقی است و جزء خدمت خارج از مرکز محسوب خواهد شد.
تبصره - کلیه کسانی که قبل از تصویب لایحه قانونی موضوع ماده 8 همین طرح خدمت وظیفه و خارج از مرکز خود را به مدت 3 سال در نقاط محروم و نیازمند انجام داده اند از شمول قانون مذکور مستثنی خواهند بود.
ماده 9 (منسوخ 1399/08/05)- از تاریخ تصویب این قانون صدور پروانه (موقت و دائم) برای اشتغال به حرف پزشکی و وابسته به پزشکی به عهده وزارت بهداری میباشد.
ماده 10 - با تصویب این قانون کلیه قوانین مغایر ملغی الاثر خواهد بود.
ماده 11- وزارت بهداری مکلف است ظرف مدت سه ماه از تاریخ تصویب این قانون آییننامه های اجرایی لازم را تهیه و به موقع اجراء گذارد.
قانون فوق مشتمل بر 11 ماده و 5 تبصره در جلسه روز دوشنبه چهارم خرداد ماه یکهزار و سیصد و شصت شمسی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده و شورای محترم نگهبان آن را تایید نموده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی