وزیران عضو کمیسیون امور اجتماعی و دولت الکترونیک درجلسه مورخ 1387/10/1 بنا به پیشنهاد شماره 38989 مورخ 1387/4/17 وزارت کار و امور اجتماعی و به استناد تبصره (4) ماده واحده قانون مجازات اشتغال به حرفه کاریابی و مشاوره شغلی بدون داشتن پروانه کار- مصوب 1380 - و با رعایت تصویبنامه شماره 164082 /ت373ه- مورخ 1386/10/10 آییننامه اجرایی قانون یاد شده را به شرح زیر تصویب نمودند:
فصل اول - کلیات و تعاریف
ماده 1 - در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
الف - موسسه کاریابی: موسسات مشاوره شغلی و کاریابی غیردولتی (خصوصی و تعاونی) که توسط اشخاص صالح برای راهنمایی و مشاوره شغلی به جویندگان کار و کارفرمایان، شناسایی فرصت های شغلی در داخل و خارج از کشور و انجام خدمات مورد نیاز تحکیم کننده روابط سه جانبه کارگر، کارفرما و دولت تاسیس شده و یا خواهند شد و به دو دسته عمومی و تخصصی تقسیم میشوند.
ب - موسسه کاریابی عمومی: موسساتی که حوزه فعالیتشان به تامین نیرو و ارایه خدمات مشاوره عمومی برای کارجویان و کارفرمایان اختصاص می یابد.
پ - موسسه کاریابی تخصصی: موسساتی که حوزه فعالیتشان به یکی از بخش های تخصصی کشاورزی، صنعت و معدن و ساختمان و جز اینها مربوط میشود که در صورت افزایش تقاضای نیروی کار متخصص و دارای مهارت به سایر بخش های تخصصی قابل تسری است.
ت - مشاور: فردی که مسئولیت ارایه مشاوره شغلی بر اساس فنون علمی مشاوره به جویندگان کار و کارفرمایان را با توجه به وضعیت بازار کار و حوزه فعالیت موسسه بر عهده دارد.
ث - کاریاب: فردی که انجام امور مربوط به شناسایی فرصت های شغلی، کارفرمایان موجود در حوزه جغرافیایی و نوع فعالیت ها را به منظور جذب فرصت های شغلی برعهده دارد.
ج - کارفرما: فردی که برای انجام فعالیت های شغلی خود حداقل یک نفر مزدبگیر و یا حقوق بگیر در استخدام داشته باشد.
چ - کارجو: فردی که آمادگی برای کار داشته و اقدامات مشخصی را به منظور جستجوی اشتغال مزدبگیری یا خود اشتغالی به عمل آورده باشد.
ح- دفتر کاریابی مرکزی: محل معینی که از طرف مدیر موسسه کاریابی به عنوان مرکز اصلی فعالیت کاریابی در نظر گرفته میشود و فعالیت کاریابی در آن به صورت متمرکز و مستقل انجام میگیرد و میتواند با رعایت ضوابط مندرج در ماده (12) این آییننامه نسبت به ایجاد شعبه یا نمایندگی در داخل یا خارج از کشور اقدام نماید.
خ - شبکه ملی بازار کار: سامانه واحد الکترونیکی که وزارت با هدف به هنگام سازی ثبت اطلاعات بازار کار در ارتباط با کارجویان و کارفرمایان و نیز ایجاد نظام مبادله اطلاعات بین دستگاه های اجرایی و بخش غیردولتی در زمینه فرصت های شغلی و نیروی کار راه اندازی نماید.
د - انجمن: انجمن صنفی کارفرمایی موسسات کاریابی و مشاوره شغلی غیردولتی که بر اساس ضوابط و مقررات این آییننامه و ماده (131) قانون کار تشکیل میگردد.
ذ - کانون: متشکل از انجمن های صنفی موسسات کاریابی غیردولتی سراسر کشور که در اداره کل تشکل های کارگری و کارفرمایی وزارت به ثبت رسیده است.
ر - وزارت: وزارت کار و اموراجتماعی
ز - اداره کل استان: اداره کل کار و اموراجتماعی استان مربوط
ژ - قانون: قانون مجازات اشتغال به حرفه کاریابی و مشاوره شغلی بدون داشتن پروانه کار - مصوب 1380 -
س - هیات مرکزی: هیات موضوع ماده (7) این آییننامه
ش - هیات استانی: هیات موضوع ماده (9) این آییننامه
ش - خدمات مشاور عمومی: راهنمایی و مشاوره شغلی به جویندگان کار و تامین نیروی کار کارفرمایان در مشاغل عمومی
ص - خدمات مشاوره تخصصی: راهنمایی و مشاوره شغلی به جویندگان کار و تامین نیروی کار کارفرمایان در رشته های شغلی
ض - خدمات مشاوره حقوقی: ارایه مشاوره به جویندگان کار و کارفرمایان در زمینه حقوق کار مانند روابط کار، بازرسی کار و طبقه بندی مشاغل
ماده 2 - هرگونه فعالیت در امور کاریابی بدون اخذ مجوز از وزارت ممنوع است.
ماده 3- سازمان ها، دستگاه ها و نهادهای دولتی وغیردولتی در زمینه اعزام نیروی کار به خارج از کشور مکلف به رعایت دستورالعمل تدوین شده توسط وزارت و هماهنگی با آن خواهند بود.
ماده 4- رسانه های گروهی اعم از نشریات، جراید و صدا و سیما در انتشار تقاضای کارجویان و کارفرمایان (به استثنای آگهی موسسات دولتی و نهادهای عمومی برای استخدام کارکنان) برای تامین نیروی کار صرفاً در چارچوب دستورالعمل ابلاغی وزارت مجاز به انتشار تقاضاها میباشند.
ماده 5 - مجوز فعالیت موسسه کاریابی داخلی پس از تایید صلاحیت فردی و حرفه ای متقاضیان در هیات استانی، توسط اداره کل استان مربوط و مجوز موسسه کاریابی خارجی توسط وزارت صادر میگردد.
ماده 6 - انتقال مجوز موسسه کاریابی ناشی از فوت، از کارافتادگی و نظیر آن تنها در چارچوب ضوابط ابلاغی هیات مرکزی مجاز میباشد.
ماده 7 - هیات مرکزی مرکب از افراد زیر است که به منظور انجام وظایف مندرج در ماده (8) این آییننامه در محل وزارت تشکیل میشود:
الف - مدیرکل دفتر هدایت نیروی کار و کاریابی های وزارت (رئیس)
ب - معاون فنی و آموزشی سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور
پ - نماینده کانون
ت - مدیرکل تنظیم روابط کار وزارت
ث - مدیرکل فعالیت های اقتصادی وزارت امور خارجه (ویژه کاریابی های خارجی)
ج - نماینده بنیاد شهید وامور ایثارگران
چ - مدیرکل وزارتخانه ها و سازمان های مستقل مرکزی حسب مورد
تبصره 1 - رئیس هیات مرکزی میتواند دو نفر از صاحبه نظران را بنا به مورد (بدون حق رای) به جلسه دعوت نماید.
تبصره 2 - احکام اعضا توسط وزیر کار و اموراجتماعی صادر میگردد.
تبصره 3 - جلسات با حضور دو سوم اعضاء، رسمی و رای اکثریت حاضرین ملاک است.
ماده 8 - وظایف هیات مرکزی به شرح زیر است:
الف - تهیه برنامه های سالانه و پنجساله توسعه کمی وکیفی موسسات کاریابیها
ب - تهیه شاخصهای ارزیابی عملکرد موسسات کاریابی
پ - بررسی سایر امور قابل واگذاری به موسسات کاریابی
ت - تعیین ضوابط و شرایط مربوط به مکان، امکانات و تجهیزات و کارکنان مورد نیاز موسسات کاریابی
ث - نظارت بر عملکرد هیات های استانی
ج - تجدیدنظر در آراء صادره از سوی هیات های استانی
چ - تایید نهایی در خواست متقاضیان ایجاد موسسات کاریابی خارجی
ماده 9 - هیات استانی مرکب از افراد زیر میباشد:
الف - مدیرکل کار و امور اجتماعی استان (رئیس)
ت - مدیرکل آموزش فنی و حرفه ای استان
ث - نماینده انجمن
ج - مدیرکل صنایع و معادن استان
چ - مدیرکل هماهنگی امور اقتصادی معاونت برنامه ریزی استانداری
تبصره 1 - در صورت عدم تاسیس انجمن استانی، مدیرکل کار و امور اجتماعی استان یک نفر نماینده از بین کاریابی های فعال استان معرفی خواهد نمود.
تبصره 2 - رئیس هیات میتواند از نمایندگان دستگاه های ذی ربط (حسب مورد) به منظور بررسی درخواست اشخاص متقاضی ایجاد کاریابی تخصصی بدون حق رای دعوت به عمل آورد.
تبصره 3 - احکام اعضا توسط مدیرکل استان و حکم رئیس هیات توسط معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت صادر میگردد.
تبصره 4 - جلسات با حضور دوسوم اعضاء، رسمی و رای اکثریت حاضرین ملاک است.
ماده 10 - وظایف هیات استانی به شرح زیر است:
الف - بررسی و تایید صلاحیت فردی و حرفه ای اشخاص متقاضی ایجاد موسسه کاریابی داخلی درچارچوب این آییننامه و ضوابط و شرایط ابلاغی هیات مرکزی
ب - رسیدگی به موارد تخلف موسسات کاریابی
پ - ارزیابی عملکرد موسسات کاریابی در چارچوب این آییننامه و ضوابط ابلاغی هیات مرکزی
ث - اعلام نظر در مورد درخواست ایجاد دفتر نمایندگی کاریابی
ج - تعیین شاخص های ظرفیت ایجاد موسسات کاریابی در هر شهرستان در چارچوب دستورالعمل ابلاغی هیات مرکزی
چ- تعیین گرایش های تخصصی و رتبه موسسات کاریابی در چهارچوب ضوابط و شرایط ابلاغی هیات مرکزی
ماده 11 - وظایف اداره کل استان در اجرای این آییننامه به شرح زیر است:
الف - اخذ اطلاعات و آمار عملکرد ماهانه موسسات کاریابی و ارسال به مرکز آمار و اطلاعات بازار کار وزارت
ب - نظارت بر درج آگهی نیازمندی های بازار کار در جراید، رسانه های جمعی و سایت های اینترنتی
پ - انجام نظارت و بازرسی های مستمر از موسسات کاریابی.
ت - ارسال منظم گزارش وضعیت کاریابی ها به دفتر هدایت نیروی کار و کاریابیها
ث - اخذ درخواست متقاضیان ایجاد موسسه کاریابی و بررسی اولیه صلاحیت فردی و حرفه ای آنان جهت ارایه به هیات استانی
ج - شناسایی موسسات کاریابی غیرمجاز و اعلام جرم علیه ایشان در مراجع ذی صلاح و پیگیری آن به منظور جلوگیری از ادامه فعالیت آنان مطابق قانون
چ - تعیین تکلیف کارجویان ثبت نام شده در موسسات کاریابی که مجوز آنها لغو گردیده و یا تمدید نشده است.
ح - برگزاری دوره آموزشی توجیهی (کوتاه مدت) برای مدیر و کارکنان موسسه کاریابی قبل از شروع فعالیت
ماده 12 - حوزه فعالیت موسسات کاریابی داخلی محدود به شهرستان محل استقرار دفتر موسسه کاریابی میباشد. ایجاد دفتر نمایندگی در استان و یا سایر استان ها منوط به احراز شرایط زیر است:
الف - موافقت مدیرکل کار و امور اجتماعی استان مقصد پس از اخذ نظر هیات استانی
ب - اتصال به شبکه ملی بازار کار بین دفتر نمایندگی و دفتر مرکزی کاریابی
پ - معرفی افراد واجد شرایط نمایندگی
تبصره - هرگونه تغییر و تحول در مکان و مشخصات کاریابی با هماهنگی اداره کل استان خواهد بود.
ماده 13 - حوزه فعالیت موسسات کاریابی خارجی محدود به کشور هدف بوده و در صورت ایجاد دفتر نمایندگی در کشور مذکور و یا هرگونه تغییر و تحول آن در دفتر، موسسه کاریابی موظف است مراتب را به اطلاع هیات مرکزی برساند.
تبصره 1 - وزارت میتواند در صورت توانایی موسسات کاریابی، تعداد کشورهای هدف اختصاصی به موسسات کاریابی را افزایش دهد.
تبصره 2 - در صورت عقد تفاهم نامه توسط دولت جمهوری اسلامی ایران با کشور هدف، موسسات کاریابی بنا به تشخیص وزارت میتوانند نسبت به اعزام نیروی کار به خارج از کشور اقدام نمایند.
فصل دوم - ضوابط تشکیل موسسات کاریابی
ماده 14 - شرایط متقاضیان ایجاد موسسات کاریابی (اعم از عمومی و تخصصی) به شرح زیر تعیین میشود:
الف - تابعیت جمهوری اسلامی ایران و تدین به یکی از ادیان رسمی کشور
ب - داشتن حداقل سن (30) سال تمام
پ - نداشتن سابقه کیفری موثر به تایید مراجع ذی صلاح
ت - دارا بودن مدرک تحصیلی حداقل کارشناسی ترجیحاً در یکی از رشته های مدیریت، علوم اجتماعی، علوم تربیتی، حقوق، علوم اقتصادی و روانشناسی
تبصره - متقاضیان ایجاد موسسه کاریابی تخصصی، علاوه بر داشتن مدرک تحصیلی حداقل کارشناسی در رشته های مرتبط با حوزه فعالیت لازم است با قوانین و مقررات حوزه تخصصی آشنا باشند.
ث - دارا بودن کارت پایان خدمت یا معافیت دایم (برای آقایان)
ج - ارایه گواهی طی دوره آموزش آشنایی با قوانین و مقررات مربوط به بازار کار و کاریابی از موسسات آموزشی معتبر
چ - داشتن سابقه و تجربه کاری در زمینه فعالیت کسب و کار حداقل به مدت پنج سال
ح - اشخاص حقوقی متقاضی فعالیت در چهار چوب این آییننامه باید موضوع فعالیت را در اساسنامه خود ثبت نمایند.
خ - داشتن تسلط به یکی از زبان های خارجی معتبر دنیا متناسب با زبان های کشورهای هدف برای کاریابی های خارجی
ماده 15 - متقاضیان ایجاد موسسات کاریابی عمومی که با درخواست آنان موافقت شده است موظف به استخدام حداقل یک نفر مشاور کاریابی مرد و یک نفر مشاور کاریابی زن میباشند و موظفند ظرف دو ماه نسبت به تهیه و معرفی مکان مناسب و تامین امکانات مربوط اقدام نمایند. در غیر این صورت تقاضای آنان لغو میشود.
تبصره - متقاضیان ایجاد موسسه کاریابی داخلی تخصصی علاوه بر داشتن کارکنان مورد اشاره در ماده (15) موظف به استخدام حداقل یک نفر کارشناس جهت انجام مشاوره تخصصی به کارجویان و کارفرمایان در حوزه مربوط میباشند.
ماده 16 - ایثارگران متقاضی تاسیس موسسه کاریابی در شرایط مساوی دارای اولویت میباشند.
ماده 17 - کاریابی فعالیتی مستقل محسوب میشود و تجمیع آن با سایر مشاغل ممنوع است و در صورت مبادرت به چنین اقدامی مجوز موسسه کاریابی توسط هیات استانی لغو خواهد شد.
ماده 18 - مدت اعتبار مجوز موسسه کاریابی از تاریخ صدور پنج سال است و تمدید آن منوط به ارزیابی و تایید عملکرد موسسه کاریابی توسط هیات استانی میباشد.
فصل سوم - حدود اختیارات و وظایف موسسات کاریابی
ماده 19 - وظایف موسسات کاریابی عبارت است از:
الف - شناخت بازار کار داخلی (ویژه موسسات کاریابی داخلی) و شناخت بازار کار خارجی (ویژه موسسات کاریابی خارجی)
ب - ثبت نام از کارجو
پ - شناسایی فرصت های شغلی داخل در محدوده استقرار فعالیت موسسه کاریابی
ت - ارایه خدمات مشاوره و راهنمایی شغلی به جویندگان کار و کارفرمایان
ث - معرفی و بکارگماری کارجویان واجد شرایط در واحدهای پذیرنده
ج - تهیه گزارش های تخصصی دوره ای مربوط به بازار کار محدوده فعالیت موسسه کاریابی و ارایه آن به مراجع ذی ربط
چ - راهنمایی و معرفی جویندگان کار فاقد مهارت به مراکز آموزش فنی و حرفه ای به منظور فراگرفتن مهارت های مورد نیاز بازار کار با هماهنگی اداره کل استان
ح - ورود اطلاعات بازار کار به شبکه ملی بازار کار به صورت به هنگام و بهره برداری از اطلاعات آن
خ - ارسال به موقع اطلاعات و آمار عملکرد ماهانه به اداره کل استان بر اساس ضوابط وزارت
د - حفظ و نگهداری اطلاعات شغلی و هویتی جویندگان
ذ - استفاده از شبکه ملی سراسری بازار کار
ر - هماهنگی با سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور به منظور توسعه دوره های آموزشی مهارت متناسب با نیازهای داخلی و خارجی
ژ - مبادله اطلاعات با سایر موسسات کاریابی به منظور تامین نیروی کار مناسب کارفرمایان
س - ارسال نسخه ای از قرارداد منعقده با کارجو و کارفرمای خارجی به اداره کل استان
ماده 20 - موسسات کاریابی میتوانند با هماهنگی و تایید اداره کل اشتغال اتباع خارجی وزارت، نسبت به بکارگماری نیروی کار خارجی در چارچوب دستورالعمل ابلاغی اقدام نمایند.
ماده 21 - هر یک از موسسات کاریابی در چارچوب شرایط و ضوابط اعلامی از سوی هیات مرکزی مجاز به تامین نیروی انسانی مورد نیاز کارفرمایان جهت بهره مندی از معافیت های قانونی میباشند
ماده 22 - موسسات کاریابی مجاز به انجام فعالیت های پیمانکاری در قالب شرکت های خدمات پشتیبانی نیروی انسانی نمیباشند، لیکن میتوانند نسبت به معرفی پیمانکاران به متقاضیان مربوط در چارچوب ضوابط اعلامی وزارت اقدام نمایند.
ماده 23 - ایجاد بانک اطلاعاتی از فرصت های شغلی و جویندگان کار توسط اشخاص حقیقی و حقوقی صرفاً با مجوز وزارت امکان پذیرخواهد بود.
ماده 24 - موسسات کاریابی در صورت ارایه خدمات مشاوره ای موضوع بندهای ش، ص و ض ماده (1) این آییننامه به عنوان کاریابی رتبه یک و در صورت ارایه خدمات مشاوره ای موضوع بندهای (ص) و (ض) ماده (1) به عنوان کاریابی رتبه دو و در صورت ارایه خدمات موضوع بند ش ماده (1) به عنوان کاریابی رتبه سه محسوب میشوند.
ماده 25 - تعرفه حق الزحمه مشاوره و ثبت نام حضوری کارجو در موسسه کاریابی هر سال توسط هیات مرکزی و تایید وزارت (حداکثر تا نیمه اسفندماه سال قبل) تعیین و ابلاغ خواهد شد.
تبصره 1 - در صورت عدم تعیین حق الزحمه موضوع این ماده در موعد مقرر در این ماده، ملاک همان حق الزحمه سال قبل خواهد بود.
تبصره 2 - موسسات کاریابی مجاز به دریافت وجه ثبت نام از کارجویانی که خود راساً اقدام به ثبت نام در شبکه ملی بازار کار نمایند نمیباشند. در صورت بکارگماری این قبیل کارجویان حق ثبت نام توسط وزارت به موسسات کاریابی پرداخت خواهد شد.
ماده 26 - تعرفه حق الزحمه موسسه کاریابی بابت بکارگماری کارجویان در داخل کشور براساس مدت انتظار کارجو (فاصله زمانی ثبت نام تا بکارگماری وی) و نیز مدت اشتغال وی که مورد درخواست کارفرما است در فرصت شغلی معرفی شده توسط هیات مرکزی تعیین و ابلاغ خواهد شد.
ماده 27 - تعرفه حق الزحمه بکارگماری کارجو در خارج از کشور برای قرارداد کار یک ساله و بیشتر، معادل حداقل حقوق پایه مورد تایید سفارت ایران در کشور هدف و برای قرارداد کار کمتر از یک سال به صورت تناسبی محاسبه و توسط وزارت به موسسات کاریابی ابلاغ میشود.
ماده 28 - موسسات کاریابی حق دریافت هیچ گونه وجهی به غیراز تعرفه های موضوع این آییننامه را از کارجویان نخواهند داشت.
تبصره 1 - درصورت انصرا ف کارجو بعد از ثبت نام، وجه دریافت شده بابت ثبت نام مسترد نمی گردد.
تبصره 2 - در صورت تمایل کارجو به استفاده از خدمات رفاهی در کشور هدف، نظیر اسکان، ایاب و ذهاب و غیره، هزینه ها طی قرارداد جداگانه ای بر اساس توافق دو طرف محاسبه و از سوی کارجو به موسسه کاریابی پرداخت میگردد.
تبصره 3 - در صورت انصراف کارجو از زمان تشکیل پرونده تا زمان صدور روادید، مشروط به اینکه انصراف ناشی از تعلل موسسه کاریابی در انجام وظایف محوله نباشد کارجو موظف است ده درصد (10 %) و در صورت انصراف پس از دریافت روادید، یک سوم از حداقل حقوق دریافتی در کشور هدف را به موسسه کاریابی بپردازد.
ماده 29- موسسه کاریابی میتواند به منظور وصول حق الزحمه خود در زمان معرفی به کار از کارجو تضمین و تامین لازم را در قالب سفته اخذ نماید.
تبصره - میزان تضمین اخذ شده از کارجو نباید بیشتر از یک برابر حداقل حقوق اعلام شده از سوی شورای عالی کار و برای موسسه کاریابی خارجی بر اساس حداقل حقوق تعیین شده توسط کشور هدف باشد.
فصل چهارم - نظام نظارتی و کنترلی
ماده 30 - رسیدگی به موارد تخلف هر یک از موسسات کاریابی بر اساس این آییننامه با دعوت از مدیر موسسه کاریابی در هیات استانی انجام میشود.
تبصره - عدم حضور مدیر موسسه کاریابی مانع از رسیدگی نخواهد شد.
ماده 31 - موارد قابل رسیدگی موضوع ماده (30) این آییننامه به شرح زیر است:
الف - افشای هرگونه اطلاعات مربوط به کارجو به غیراز نام و نام خانوادگی، سن، جنس، سوابق تحصیلی، مهارتی و شغلی
ب - انتشار و تبلیغ هرگونه آگهی اغواکننده با هدف سوءاستفاده از جویندگان کار
پ - ارایه هرگونه اطلاعات و آمار غیرواقعی به مراجع ذی ربط
ت - فقدان عملکرد و غیرفعال بودن موسسه کاریابی
ث - عدم رعایت تعرفه های اعلام شده در خصوص دریافت حق الزحمه
ج - اخذ تضمین غیر از موارد احصاء شده در ماده (29) این آییننامه
چ - اعمال تبعیض در معرفی جویندگان کار واجد شرایط با تخصص و سوابق مشابه به واحدهای پذیرنده نیروی کار
ح - اشتغال به فعالیت دیگری به غیر از امر کاریابی در محل موسسه کاریابی
خ - عدم ارایه راهنمایی و مشاوره شغلی به جویندگان کار و کارفرمایان
د - عدم نصب تابلو، مجوز و منشور راهنمای استفاده از خدمات کاریابی در موسسه کاریابی
ذ - عدم ارایه به موقع آمار و اطلاعات درخواستی به مراجع ذی صلاح
ر - عدم رعایت قوانین کار و تامین اجتماعی
ز - هرگونه محکومیت کیفری موثر که منجر به محرومیت از حقوق اجتماعی گردد.
ژ - معرفی کارجو به کارفرمایان بدون توجه به شرایط اعلام شده از سوی طرفین
ماده 32 - تخطی موسسات کاریابی از مفاد این آییننامه و سایر ضوابط مربوط به قانون کار تخلف محسوب شده و برابر مجازاتهای تعیین شده در آییننامه انضباطی که توسط وزارت تهیه خواهد شد با متخلفان برخورد خواهد گردید و در صورت لزوم، موارد از طریق مراجع ذی ربط و محاکم قضایی تحت پیگیرد قرار میگیرد.
تبصره - اداره کل استان موظف است موضوع لغو مجوز موسسه کاریابی متخلف را به طور مشروح به کلیه استان ها اعلام نماید تا در سایر استانها از قبول درخواست مجدد آن خودداری شود. موضوع لغو مجوز موسسه کاریابی توسط اداره کل استان مربوط، از طریق جراید و یا به طرق مقتضی جهت آگاهی عمومی اعلام میشود.
فصل پنجم - ضوابط انتخاب و معرفی موسسات کاریابی نمونه
ماده 33- موسسات کاریابی نمونه پس از بررسی عملکرد سالانه آنها بر اساس شاخص های مصوب هیات مرکزی و ابلاغ آن به سازمان استان انتخاب میشوند.
ماده 34 - در صورت پیش بینی اعتبار برای کمک و تجهیز کاریابی ها در قانون بودجه کل کشور بر اساس ضوابط تعیین شده توسط وزارت، از طریق اداره کل استان به موسسات کاریابی که مطابق این آییننامه فعالیت نموده باشند، با رعایت قوانین و مقررات مربوط کمک و یارانه پرداخت میشود.
ماده 35 - به منظور هماهنگی سیاست ها و برنامه ریزی، هدایت و نظارت بر روند اعزام نیروی کار به خارج از کشور و تعیین کشورهای هدف، کارگروهی متشکل از نمایندگان تام الاختیار وزارتخانه های امور خارجه، کشور، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، سازمان تامین اجتماعی، انجمن صنفی دفاتر مشاوره شغلی و کاریابی های خارجی به ریاست معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت تشکیل میگردد.
ماده 36 - نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور، نیازهای بازار کار و طرح های اشتغالزا را در کشور هدف هر سال به وزارت اعلام می نمایند.
ماده 37 - وزارت موظف است نسبت به اجرای موافقتنامه ها و یادداشت های تفاهم منعقده با همتایان خود در کشورهای مختلف در زمینه اعزام نیروی کار به خارج از کشور و آموزش های غیردولتی فعال در زمینه مشاوره شغلی و کاریابی های خارجی اقدام لازم را به عمل آورد.
ماده 38 - این آییننامه جایگزین آییننامه اجرایی قانون مجازات اشتغال به حرفه کاریابی و مشاوره شغلی بدون داشتن پروانه کار، موضوع تصویبنامه شماره 25489 /ت30079ه- مورخ 1383/5/14 میشود.
این تصویبنامه در تاریخ 1387/12/7 به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
معاون اول رئیس جمهور - پرویز داودی