در خصوص واخواهی آقای م.ن نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 25/5/91 منعکس در پرونده شماره 910534 شعبه --- جزایی ملارد که به موجب آن نام برده به اتهام تغییر کاربری اراضی و باغ ها راجع به 50/40 متر مربع بنا به پرداخت عوارض و راجع به سرایداری به مساحت 45 متر مربع و سرویس بهداشتی به مساحت 28/6 متر مربع و فضای نگهداری حیوانات به مساحت 50/85 متر مربع و محوطه سازی به مساحت 243 متر مربع و سرایداری به مساحت 16 متر مربع به قلع و قمع بنا و اعاده وضع به سابق و بابت کل تغییر کاربری به پرداخت جزای نقدی محکوم گردید، نظر به اینکه مساحت 50/85 متر مربع فضای نگهداری حیوانات بوده است و مستناد از تبصره 4 ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها بهینه کردن تولید بخش کشاورزی تلقی میگردد راجع به مساحت مذکور اعتراض نام برده وارد تشخیص و ضمن نقض حکم صادره به استناد تبصره 4 از ماده یک از قانون مذکور و بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم به برائت نام برده صادر و اعلام میگردد و در مورد سایر موارد به لحاظ اینکه نام برده دلیلی که خدشه ای به دادنامه مذکور وارد نماید ارائه ننموده به استناد ماده 218 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن رد واخواهی، حکم صادره در دادنامه مذکور تایید میگردد. رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی ملارد - روشن روز
در خصوص تجدیدنظرخواهی مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان م. نسبت به آن قسمت از دادنامه شماره --- مورخ 24/8/91 صادره از شعبه یکصد و دو محاکم عمومی آن شهرستان که متضمن صدور حکم بر برائت آقای م.ن فرزند م.ح.، از اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی از طریق 50/85 متر مربع فضای نگهداری حیوانات اصدار یافته است با نگرش در مجموعه اوراق و محتویات پرونده نظر به اینکه احداث دامداری و مرغداری و محل پرورش ماهی و... وفق تبصره 4 الحاقی به ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی، بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی بوده تغییر کاربری محسوب نمی گردد و عدم جلب موافقت سازمان جهاد کشاورزی تخلفی اداری است که خدشه و خللی به اصل موضوع وارد نخواهد نمود. بنا به مراتب و با اوصاف و کیفیات مرقوم، دادگاه وقوع بزه تغییر کاربری اراضی زراعی را در این رابطه احراز ننموده لذا تجدیدنظرخواهی عنوان شده را غیر وارد تشخیص و با رد آن، این قسمت از رای صادره را با استناد به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری تایید و استوار مینماید و اما در خصوص اعتراض آقای م.ن. فرزند م.ح.، نسبت به آن قسمت از دادنامه فوق الذکر که در مقام واخواهی در تایید و ابرام از دادنامه شماره --- مورخ 25/5/91 آن دادگاه اصدار یافته و متضمن محکومیت تجدیدنظرخواه علاوه بر قلع و قمع بنای سرایداری به مساحت 45 متر مربع و سرویس بهداشتی به مساحت 28/6 متر مربع و محوطه سازی به مساحت 243 متر مربع و سرایداری دوم به مساحت 16 متر مربع به علاوه پرداخت مبلغ سه میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت از حیث اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی است اولا اعتراض تجدیدنظرخواه نسبت به آن قسمت از دادنامه که متضمن محکومیت مشارٌالیه به قلع و قمع سرویس بهداشتی به مساحت 28/6 متر مربع و اتاق سرایداری به مساحت 16 متر مربع است نظر به اینکه فعالیت های مندرج در تبصره 4 الحاقی به ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی و باغ ها تولیدات بخش کشاورزی بوده و تغییر کاربری تلقی نمی گردد لذا انجام اقدامات تکمیلی که لازمه و مکمل زیرساخت ها و تاسیسات مورد نیاز تولیدات کشاورزی است من جمله سرویس بهداشتی و اتاق سرایداری مشمول مقررات تبصره مرقوم بوده و تغییر کاربری تلقی نمی گردد. بنا به مراتب دادگاه، تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه را در این رابطه وارد و موجه تشخیص و مستندا به مقررات بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی انقلاب در امور کیفری این قسمت از رای صادره را نقض و حکم بر برائت تجدیدنظرخواه صادر و اعلام مینماید و اما اعتراض تجدیدنظرخواه نسبت به قسمت دیگر دادنامه را که متضمن محکومیت مشارٌالیه به قلع و قمع 243 متر مربع محوطه سازی و 45 متر مربع بنای سرایداری (که عرفا نمی توان چنین بنایی را با مساحت اعلامی، بنای سرایداری تلقی نمود) و پرداخت مبلغ سه میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت است غیر وارد تشخیص و با رد آن این قسمت از دادنامه معترضٌ عنه را با استناد به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری تایید و استوار مینماید. رای صادره قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
دادگرنیا - صادقی