ماده 1 - از تاریخ تصویب این قانون کشت خشخاش و تهیه ورود مواد افیونی (تریاک و شیره و سایر مشتقات آن) و استفاده از اماکن عمومی برایاستعمال مواد مزبوره و ساختن و وارد کردن آلات و ادوات مربوطه بآن در سراسر کشور ایران ممنوع خواهد بود.
ماده 2 - از تاریخ تصویب این قانون تا شش ماه مهلت داده میشود که معتادین به مواد افیونی خود را بمراکزی که وزارت بهداری آگهی خواهد کردمعرفی نمایند تا وسائل معالجه در دسترس آنان گذاشته شود.
تبصره (منسوخ 1337/03/27)- دولت مکلف است به وسیله بانک کشاورزی و سایر بنگاههای وابسته بخود کمکهای اعتباری به صورت وامهای طویلالمدهْْ و همچنینکمکهای فنی لازم به منظور تسهیل تبدیل زراعت خشخاش بزراعتهای دیگر در حدود مقدورات و توانائی خود بکشاورزان که فاقد استطاعت مالیباشند به عمل آورد و نیز دولت ملزم است اعتبار کافی برای اجرای مقررات ماده3 در اختیار وزارت بهداری بگذارد.
ماده 3 - پس از انقضای مدت شش ماه مذکور در ماده قبل استعمال مواد افیونی و نگاهداری و خرید و فروش آن ممنوع خواهد بود.
ماده 4 - دولت مکلف است منتهی تا یک ماه از تاریخ تصویب این قانون آییننامه اجرایی و جریمه لازم و همچنین طرز مجازات متخلفین ازمقررات این قانون را تنظیم و پس از تصویب کمیسیونهای مربوطه مجلسین که مشترکاً تشکیل میشود به موقع اجرا گذارد.
ماده 5 - وزارتخانههای بهداری و کشور و دارائی و کشاورزی و دادگستری مامور اجرای این قانون میباشند.
این قانون که مشتمل بر پنج ماده و یک تبصره است در جلسه سهشنبه یازدهم مهر ماه یکهزار و سیصد و سی و چهار به تصویب مجلس شورای ملیرسیده و پس از اعاده آن از طرف مجلس سنا در تاریخ هفتم آبانماه یکهزار و سیصد و سی و چهار ابلاغ آن به دولت از طرف مجلس شورای ملی تاییدگردید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه دوشنبه 1 آبان ماه 1334 به تصویب مجلس سنا رسیده است.