ماده 1 - به سازمان هواپیمایی کشوری اجازه داده میشود اماکن و محلهائی نظیر دفتر کار شرکتها و موسسات محل رستوران - تریا - فروشگاه - غرفه - کیوسک - زمین و غیره را در فرودگاههای کشور با احراز ارتباط با فعالیتها و نیازمندیهای هواپیمایی کشوری حسب ضرورت به تشخیص خود، باشخاص حقیقی یا حقوقی واجد شرایط باجاره واگذار نماید.
تبصره - ترتیب، نحوه و شرایط واگذاری به موجب آییننامه ای خواهد بود که ظرف یکماه از تاریخ تصویب این قانون وسیله سازمان هواپیمایی کشوری تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 2 - واگذاری مکان و محل و تاسیسات در فرودگاهها، مشمول قانون روابط موجر و مستاجر مصوب مرداد 56 و قانون محاسبات عمومی و آییننامه های مربوط نبوده و از نظر تخلیه و تغییرات، در طی و انقضای مدت قرارداد یا لزوم تخلیه و هر گونه تغییر به تشخیص و تقاضای سازمان هواپیمایی کشوری، دادستان شهرستان محل یا جانشین او دستور تخلیه و یا انجام تغییر را صادر مینماید.
تبصره - سازمان هواپیمایی کشوری ضرورت تخلیه را به منظور بررسی، در یک هیات سه نفری که اعضای آن از طرف وزیر راه تعیین میگردد با ذکر جهت و علت، مطرح و در صورت تایید هیئت، تخلیه تقاضا خواهد شد. نظر هیات به اکثریت مناط اعتبار است.
ماده 3 - این قانون نسبت به کلیه اماکن و محلهائی که قبلا در فرودگاههای کشور واگذار گردیده یا در تصرف و اختیار اشخاص قرار دارد اعم از اینکه به موجب قرارداد باشد یا بصور دیگری نیز تسری داده میشود و کلیه قراردادهای مربوط ملغی اعلام و استفاده کنندگان از محلها و اماکن فرودگاهها مکلفند حسب مورد محل را تخلیه و یا آندسته که ابقاء و ادامه استفاده آنان ضروری تشخیص داده شود برطبق این قانون و آییننامه مربوط ظرف دو ماه با سازمان هواپیمایی کشوری قرارداد جدید امضا نمایند.
نخست وزیر