قانون بازسازی کارشناسان رسمی دادگستری

مصوب 1365/03/13 مجلس شورای اسلامی

ماده 1 - ارکان بازسازی کارشناسان رسمی دادگستری عبارتند از:
الف - هیات بازسازی.
ب - دادگاه.

ماده 2 - هیات بازسازی مرکب از 5 نفر عضو اصلی و سه نفر عضو علی‌البدل به انتخاب و با حکم شورای عالی قضایی خواهد بود.

تبصره 1 - از تاریخ تصویب این قانون شورای عالی قضایی ظرف دو ماه اعضای هیات بازسازی را منصوب و با صدور ابلاغ به کانون کارشناسان‌رسمی استان تهران معرفی می‌نماید.

تبصره 2 - حداقل یکی از اعضاء اصلی و یکی از اعضای علی‌البدل از میان حقوقدانان انتخاب خواهد شد.

تبصره 3 - هیات بازسازی دارای یک رئیس و یک نایب رئیس و یک دبیر به انتخاب هیات خواهد بود.

ماده 3 - دادگاه موضوع این قانون یک یا چند شعبه از دادگاه‌های کیفری 2 دادگستری مستقر در تهران است که شورای عالی قضایی به اینکار‌اختصاص میدهد و بدون تشریفات دادرسی و خارج از نوبت و بدون اخذ هزینه دادرسی به پرونده‌های هیات بازسازی رسیدگی خواهد کرد.

ماده 4 - اعضای هیات بازسازی علاوه بر التزام عملی به اسلام و اعتقاد و تعهد به نظام جمهوری اسلامی و ولایت فقیه و حسن شهرت باید دارای‌شرایط زیر باشند:
الف - عدم سوء سابقه.
ب - عدم وابستگی به رژیم گذشته.
ج - تاهل و داشتن حداقل سی سال تمام.

ماده 5 - جلسات هیات با حضور اکثریت اعضاء رسمیت مییابد و در هر حال تصمیمات حداقل با 3 رای معتبر خواهد بود در صورت غیبت اعضاء‌اصلی به جای آنها علی‌البدل شرکت می‌نمایند و در هر حال حضور یکی حقوقدان الزامی است.

ماده 6 - سازمانهای دولتی و غیر دولتی و مرکز اسناد انقلاب اسلامی مکلفند به سوالات کتبی هیات و یا استعلام دادگاه‌های مربوط در اسرع وقت‌و خارج از نوبت پاسخ بدهند.

ماده 7 - هیات بازسازی می‌تواند گروههای بررسی و تحقیق تشکیل دهد که درباره افراد مورد نظر اطلاعات دقیق و قابل اطمینان تحصیل و در‌اختیار هیات بگذارند.

تبصره 1 - اعضاء گروه تحقیق نیز باید از افرادی مومن و متعهد و امین انتخاب شوند و هیچگونه سابقه سوئی نداشته باشند.

تبصره 2 - گروههای تحقیق فقط می‌توانند درباره افرادی که هیات بازسازی تحقیق درباره آنها را لازم دانسته و به آنها ماموریت تحقیق داده است‌اطلاعات جمع‌آوری نمایند. اطلاعات جمع‌آوری شده محرمانه بوده و افشای آن از طرف گروههای تحقیق ممنوع است. در صورت تخلف مشمول مجازات مقرر در قوانین مربوط خواهند بود.

تبصره 3 - گروه تحقیق گزارش بررسیهای خود را باید دقیقاً با ذکر دلایل و مدارک و قرائن تسلیم هیات بازسازی نماید.

ماده 8 (اصلاحی 1400/11/17)- هر کارشناس رسمی دادگستری که مشمول یک یا چند مورد زیر باشد از شغل کارشناسی به طور دائم منفصل خواهد شد.
1 - مخالفت عملی و اقدام علیه نظام جمهوری اسلامی ایران.
2 - تابعیت غیر ایرانی.
3 - اعتیاد به مواد مخدر.
4 - عضویت در ساواک منحله یا همکاری با آن.
5 - فعالیت موثر در تحکیم رژیم گذشته.
7 - عضویت در سازمانهای جاسوسی علیه نظام جمهوری اسلامی و یا ارتباط جاسوسی با دول بیگانه و یا سازمانهای جاسوسی خارجی.
8 - عضویت در تشکیلات فراماسونری.
9 - همکاری با قوای نظامی بیگانه علیه جمهوری اسلامی ایران.
10 - عضویت در گروههای داخلی که فعالیت آنها ممنوع اعلام گردیده یا هواداری گروهکها.
11 - قاچاق اسلحه و مهمات و ارز و مواد مخدر یا همکاری در امر قاچاق.
12 - سوء استفاده مالی یا اخذ هر نوع وجه مالی مستقیم یا غیر مستقیم که قانوناً مجاز به دریافت آن نبوده است.
13 - اشتهار به فساد اخلاق یا تجاهر به فسق و فجور یا اعمال منافی عفت و خلاف اسلام و شوون کارشناسی.
14 - عضویت فرق ضاله که به اجماع مسلمین خارج از اسلام شناخته شده‌اند یا عضویت در سازمانهایی که مرامنامه و اساسنامه آنها بر نفی ادیان‌الهی مبتنی است.

ماده 9 - عدم صلاحیت کارشناسان رسمی دادگستری مذکور در ماده 8 توسط هیات بازسازی بررسی و جهت رسیدگی و صدور حکم به دادگاه‌موضوع این قانون ارسال خواهد شد. رای دادگاه قطعی و لازم‌الاجراء است.

ماده 10 - هیات بازسازی مکلف است حداکثر تا مدت دو سال از تاریخ شروع به کار نسبت به وضع کلیه کارشناسان کشور رسیدگی نماید و دادگاه نیز حداکثر تا چهار سال از تاریخ تصویب این قانون رای قطعی صادر نماید.

تبصره - هیات می‌تواند ضمن ارسال پرونده به دادگاه از دادگاه تقاضای تعلیق کارشناس را تا صدور رای قطعی نماید. صدور قرار مزبور با دادگاه‌است.

ماده 11 - رئیس کانون کارشناسان رسمی دادگستری تهران مسئول اجراء تصمیمات و احکام صادره از دادگاه‌های این قانون میباشد.

ماده 12 - تعیین محل هیات موضوع این قانون با معاونت شورای عالی قضایی و پرداخت حق‌الزحمه و ماموریت زیر نظر رئیس کانون بوده و از‌محل اعتبارات کانون قابل پرداخت میباشد.

ماده 13 - صلاحیت کارشناس باید از نظر قاضی محرز باشد. قاضی میتواند به کارشناس صالح گرچه رسمی نباشد مراجعه نماید.

ماده 14 - مدت اعتبار این قانون از تاریخ تصویب 4 سال است.

قانون فوق مشتمل بر چهارده ماده و هفت تبصره در جلسه روز سه‌شنبه سیزدهم خرداد ماه یکهزار و سیصد و شصت و پنج مجلس شورای اسلامی‌تصویب و در تاریخ 1365/3/24 به تایید شورای نگهبان رسیده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی