آیین‌نامه اجرایی قانون اجازه تاسیس مطب

مصوب 1362/11/26 هیات وزیران

هیات وزیران در جلسه مورخ 1362/11/26 آیین‌نامه اجرایی "‌قانون اجازه تاسیس مطب مصوب 18/5/62 مجلس شورای اسلامی" را در 8 ماده و 4 تبصره به‌شرح زیر تصویب نمودند.

فصل اول - تعاریف

ماده 1 - مطب - به محلی اطلاق میگردد که پزشک به طورخصوصی (‌غیر دولتی) و انتفاعی مستمراً بیماران خود را پذیرفته، معاینه، مداوا و یا دستورات بهداشتی صادر میکند.

تبصره 1 - تشخیص عنوان مطب، مستمر و انتفاعی بودن آن به عهده وزارت بهداری است.

تبصره 2 - منظور از کلمه پزشک در این آیین‌نامه، پزشکان، دندانپزشکان و متخصصین رشته‌های مختلف پزشکی و دندانپزشکی است.

ماده 2 - شهر محل طبابت - عبارت از محدوده‌ای است که براساس تقسیمات کشوری بدین عنوان شناخته شده و یا میشود.

فصل دوم - مقررات اجرایی

ماده 3 - کلیه پزشکانی که در حال حاضر در نقاط مختلف کشورمشغول طبابت آزاد هستند و قبل از تاریخ 1362/5/18 با رعایت قوانین مقررات مربوطه مطب داشته‌اند، باید ظرف مدت 3 ماده از تاریخ تصویب این آیین‌نامه برای صدور پروانه مطب در همان محل پرسشنامه مربوطه را تکمیل و همراه با مدارک زیر به وزارت بهداری ارسال دارند تا در مورد صدور پروانه مطب برای همان محل اقدام گردد.
الف - فرم تکمیل شده درخواست مربوطه
ب - فتوکپی مصدق دانشنامه دکترای پزشکی یا دندانپزشکی
ج - فتوکپی مصدق مدرک تخصصی و فوق تخصصی
(در مورد فارغ‌التحصیلان سالهای اخیر گواهینامه موقت و یا هرگونه مدرک معتبر دیگر.
د - چهار قطعه عکس 4 × 3 که در همان سال گرفته شده باشد.
ه‌- - فتوکپی مصدق پروانه دائم و یا موقت پزشکی
و - فتوکپی گواهی انجام خدمت موضوع لایحه قانونی مصوب 24/9/58 شورای انقلاب برای مشمولین قانون مذکور.
ز - تکمیل فرم مربوطه به داشتن مطب تا تاریخ تصویب قانون اجازه تاسیس مطب مصوب 18/5/62 به تایید نظام پزشکی محل و یا سازمان منطقه‌ای بهداری استان مربوطه در محلهائی که نظام پزشکی وجود ندارد.
ح - فتوکپی مصدق صفحه اول شناسنامه (‌وسایرصفحات در صورت وجود تغییراتی در مندرجات شناسنامه).
ط - فتوکپی مصدق اجازه نامه و یا سند رسمی محل طبابت و یا قرارداد با موسسه درمانی خصوصی انتفاعی و یا غیرانتفاعی.

ماده 4 - برای کسانی که قبل از شروع جنگ تحمیلی در مناطق جنگی و یا سایر استانها مطب داشته‌اند و بعد از 1359/7/1 به تهران آمده و مطب دایر کرده‌اند پروانه موقت صادر خواهد شد که اعتبار آن فقط تا پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران خواهد بود.

ماده 5 - کلیه پزشکانی که پس از تاریخ 1362/5/18 بخواهند در هر نقطه از کشور مطب تاسیس نمایند باید مدارک مذکور در ماده 3 را همراه با درخواست خود به وزارت بهداری ارسال و پس از اخذ پروانه اقدام به تاسیس مطب نمایند.

تبصره 1 - ضوابط صدور پروانه تاسیس مطب با درنظر گرفتن تعداد پزشکان موجود در هر محل و با توجه به جمعیت و نوع تخصص و امکانات بهداشتی و‌درمانی موجود در آن محل و تعداد کل پزشکان کشور توسط وزارت بهداری تهیه و تدوین و اعلام میگردد.

تبصره 2 - وزارت بهداری برای پزشکان عضو هیات علمی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور با معرفی وزارت فرهنگ و آموزش عالی و یا وزارت بهداری مادامیکه در این مراکز خدمت می‌نمایند خارج از ضوابط فوق پروانه تاسیس مطب صادر خواهد کرد.

ماده 6 - برای هیچ پزشکی بیش از یک پروانه مطب در یک زمان صادر نخواهد شد و پروانه صادره فقط در محدوده شهر یا دهستان مربوطه معتبر است.

ماده 7 - تغییر محل مطب به شهرهائی که تراکم پزشک کمتر است ضمن حفظ حق تاسیس مطب در محل قبلی با موافقت وزارت بهداری مجاز خواهد بود.

ماده 8 - پزشکانی که به طورتمام وقت در استخدام سازمانهای دولتی بوده‌اند و به همین علت تا تاریخ تصویب قانون اجاره تاسیس مطب مصوب1362/5/18 مجلس شورای اسلامی حق تاسیس مطب نداشته‌اند پس از بازنشستگی و یا در صورت عدم امکان ادامه برنامه‌های تمام وقت مصوب بدون‌داشتن حق مطب (‌موضوع لایحه قانونی مصوب 12/10/58[1358] و تصویب‌نامه قانونی مصوب 8/6/58[1358] شورای انقلاب)، اجازه تاسیس مطب را در شهر محل خدمت بدون رعایت ضوابط فوق خواهند داشت.

میرحسین موسوی - نخست‌وزیر