ماده واحده - وزارت بهداری مکلف است به کسانی که تا تاریخ تصویب این قانون حداقل سی سال سن و ده سال سابقه دندانسازی مستقل داشته باشند در صورت دارا بودن گواهینامه یا کارنامه سوم دبیرستان به شرط موفقیت در امتحانات نظری و عملی و در صورت دارا بودن گواهینامه ششم ابتدائی به شرط توفیق در امتحانات نظری و عملی و امتحانات قوهای در حدود سوم دبیرستان پروانه کار به عنوان کمک دندانپزشک تجربی برای اشتغال به کار در روستاها و شهرهائیکه در تاریخ تصویب این قانون جمعیت آنها کمتر از ده هزار نفر باشد بدهد.
از تاریخ تصویب این قانون امتحانات مقرر در ماده واحده حداکثر ظرف یک سال در دو نوبت به عمل خواهد آمد و پروانه لازم منحصراً از طرف وزارت بهداری به مشمولین قانون داده خواهد شد، پس از صدور پروانه برای مشمولین این قانون بهیچوجه پروانهای به عنوان کمک دندانپزشک تجربی و کمک تکنیسین دندانسازی براساس مقررات این قانون صادر نخواهد شد.
تبصره 1 - افرادیکه بر طبق این ماده به اخذ پروانه کمک دندانپزشکی تجربی نایل میشوند و بیش از 40 سال سن و 20 سال سابقه کار داشته باشند میتوانند در محل اقامت فعلی خود به امور کمک دندانپزشکی تجربی بپردازند.
تبصره 2 - کسانی که تا تاریخ تصویب این قانون به کار دندانسازی اشتغال دارند ولی واجد شرایط مذکور در این قانون نباشند و یا در امتحانات فوق توفیق نیابند به شرط داشتن حداقل 5 سال سابقه کار مکلفند ظرف سه ماه از تاریخ اعلام نتیجه امتحانات مذکور وسیله وزارت بهداری پروانه کمک تکنیسین دندانسازی از وزارت بهداری اخذ نمایند.
تبصره 3 - حدود وظایف فنی کمک دندانپزشکان تجربی و کمک تکنیسینهای دندانسازی و شرایط تاسیس کارگاههای دندانسازی به موجب آییننامههائی خواهد بود که توسط وزارت بهداری با نظر سازمان نظام پزشکی مرکز تهیه خواهد شد.
تبصره 4 - کسانی که از وظایف مقرر در این قانون و آییننامههای مربوط تخلف نمایند عمل آنان دخالت غیر مجاز در امور پزشکی تلقی خواهد شد.
تبصره 5 - آییننامهها و برنامهها و نحوه برگزاری و مواد امتحانات قوهای و نظری و عملی از طرف وزارت بهداری با نظر نظام پزشکی مرکز تهیه و پس از تصویب وزیر بهداری بمورد اجراء گذارده خواهد شد.
تبصره 6 - گواهی سابقه کار پس از ارائه اسناد لازم که به تایید بهداری محل رسیده باشد صادر خواهد شد.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و شش تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز سهشنبه 22 بهمن ماه 1353 در جلسه روز دوشنبه هشتم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و چهار شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی