ماده 1- منظور از تاسیس دانشسراهای روستایی تربیت دختران روستایی برای آموزگاری در کلاسهای اول تا پنجم دبستانهای روستاها میباشد.
ماده 2- مدت تحصیل در این دانشسراها یک سال تحصیلی است.
ماده 3- داوطلبان انحصاراً باید از روستاها انتخاب شده باشند و پس از فراغت از تحصیل نیز منحصراً در دهات مشغول شوند.
ماده 4- دانشسراهای روستایی شبانه روزی و مجانی است.
ماده 5- داوطلبانی در دانشسرای روستایی پذیرفته میشوند که حائز شرایط ذیل باشند:
الف - حداقل سن داوطلبان در تاریخ ثبت نام در دانشسرای روستایی 17 سال تمام و حداکثر 23 سال باشد.
ب - حداقل داشتن گواهینامه قبولی دوره اول متوسطه با گذراندن امتحانی معادل آن
ج - دارای سلامت کامل بوده و نقض عضوی نداشته باشند.
د - تبعه ایران و متدین به دین اسلام باشند.
ه- - از آخرین مدرسه ای که در آن تحصیل می کرده اند گواهی حسن رفتار داشته باشند.
و - به شغل آموزگاری و سکونت در روستاها تمایل و علاقه مندی داشته باشند.
تبصره - داوطلبان واجد شرط دانشسرای روستایی پس از شرکت و توفیق در امتحانات ورودی برحسب تربیت و تقدم در امتحان انتخاب خواهند شد.
ماده 6- دانش آموزان به ضمانت اولیاء خود باید تعهد بسپارند که پس از فراغت از تحصیل مدت پنج سال به شغل آموزگاری در دبستانهای روستاها اشتغال ورزند و در صورت عدم انجام تعهد باید مخرج یک سال تحصیلی در دانشسرای روستایی و اقامت در شبانه روزی را بپردازند.
ماده 7- چنانچه رفتار دانش آموزی در دانشسرای روستایی رضایت بخش نباشد و یا مخالف شئون معلمی باشد رئیس دانشسرا میتواند در هر موقع از سال با تصویب شورای دبیران وی را از دانشسرا اخراج و گزارش جریان امر را با اداره آموزش و پرورش منطقه ارسال دارد.
تبصره - چنانچه دانش آموزی قبل از پایان سال تحصیلی از ادامه تحصیل منصرف یا اخراج گردد متعهد است کلیه مخارج تحصیلی شبانه روزی را بپردازد.
ماده 8- انتقال این قبیل آموزگاران به دبستانهای مناطق شهری ممنوع است.