قانون دریافت عوارض خروج از کشور

مصوب 1364/04/30 مجلس شورای اسلامی

ماده واحده - دولت مکلف است از هر مسافری که با گذرنامه دولت جمهوری اسلامی ایران به خارج از کشور مسافرت مینماید برای بار اول در هر سال مبلغ پنجاه هزار (000 /50) ریال و برای بار دوم و بیشتر در همان سال برای هر نوبت مبلغ یکصد هزار (100/000) ریال تحت عنوان عوارض خروج از کشور اخذ و به حساب درآمد عمومی کشور منظور نماید.

تبصره 1- از افراد خانواده که با یک گذرنامه مسافرت مینمایند علاوه بر مبلغ مذکور که از دارنده گذرنامه اخذ میشود برای هر عضو دیگر خانواده مبلغ بیست هزار (20/000) ریال اخذ میشود.

تبصره 2 - به زائرین عتبات عالیات و حجاج تخفیفی به میزان 50% مبالغ مذکور در ماده واحده و تبصره (1) آن داده میشود.

تبصره 3 - به بیمارانی که با تایید و معرفی وزارت بهداری و بر طبق ضوابطی که وزارت مذکور معین مینماید ضرورتاً میبایست جهت ادامه معالجه به خارج از کشور مسافرت نمایند و همچنین همراه بیمار (‌حداکثر یک نفر) به ترتیب به میزان60% و 40% مبالغ مذکور در ماده واحده و تبصره (1) آن تخفیف داده میشود.

تبصره 4 - صدور گذرنامه جداگانه توسط نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور برای کسانی که به عنوان همراه از کشور خارج شده و یا میشوند، موکول به پرداخت مابه التفاوت عوارض خروجی که از بابت آنها طبق مقررات مربوط به همراه پرداخت شده تا ماخذ مقرر در این قانون خواهد بود.

تبصره 5 - مسافران زیر از پرداخت عوارض خروج از کشور موضوع این قانون معاف میباشند:

1 - اطفال تا سن هفت سالگی تمام.

2 - ایرانیانی که اقامتگاه آنان طبق مقررات قانون مدنی در خارج از کشور باشد به گواهی نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در محل فقط برای بار اول خروج از کشور در هر سال.

3 - ایرانیانی که با رعایت ضوابط مقرر از طرف وزارت فرهنگ و آموزش عالی جهت ادامه تحصیل به خارج از کشور میروند و برابر مقررات از مزایای ارز دولتی بهره مند میشوند با معرفی وزارت مذکور و همچنین سایر دانشجویانی که اشتغال به تحصیل آنان در خارج از کشور بر طبق ضوابط وزارت فرهنگ و آموزش عالی مورد گواهی نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در محل قرار گیرد.

4 - آن تعداد از دانشجویان موضوع قسمت اخیر بند (3) مذکور که در تاریخ تصویب این قانون در خارج از کشور به تحصیل اشتغال داشته اند و لکن وضعیت تحصیلی آنان منطبق با ضوابط وزارت فرهنگ و آموزش عالی نیست نیز مشمول معافیت موضوع بند مذکور میباشند.

5 - در محلهائی که نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نباشد گواهی موارد مذکور در بندهای (2) و (3) و (4) مذکور به عهده وزارت امور خارجه خواهد بود.

6 - ایرانیانی که به طور ترانزیت وارد کشور شده و سپس به خارج از کشور عزیمت مینمایند مشروط بر اینکه توقف آنها در داخل کشور بیش از هفت روز نباشد.

7 - کارمندان ایرانی سازمان ملل متحد و سازمان های تابعه مشمول قسمت (17) ماده (9) کنوانسیون مربوط به مزایا و مصونیت های ملل متحد و همچنین کارشناسان سازمان مزبور و سازمانهای تابعه موضوع قسمت (22) ماده (6) کنوانسیون مذکور.

8 (اصلاحی 1390/04/08)- ایرانیانی که برای اشتغال به کار یا کارآموزی حرفه‌ای به خارج از کشور مسافرت نمایند با تایید وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و وزارت امور‌خارجه، مستخدمین وزارتخانه ها و موسسات و شرکتهای دولتی و وابسته به دولت و شهرداریها مشمول مقررات این بند نخواهند بود.

9 - رانندگان ایرانی نمایندگی های دیپلماتیک و کنسولی کشورهای خارجه مقیم ایران که با اتومبیل نمایندگی در معیت ماموران دیپلماتیک و کنسولی از ایران خارج میشوند و همچنین رانندگان ایرانی نمایندگیهای دیپلماتیک و کنسولی ممالک مجاور که با اتومبیل نمایندگی برای انجام امور اداری به کشور فرستنده نمایندگی اعزام میشوند در صورت رفتار متقابل و با تایید وزارت امور خارجه.

10 (اصلاحی 1377/06/29)- خلبانان و خدمه هواپیماها و ناخدایان و ملوانان و خدمه کشتی ها و رانندگان وسایط نقلیه کرایه ای و رانندگان و کمک رانندگان بارکشها و اتوبوسها (‌برای هر دستگاه یکنفر راننده و یکنفر کمک راننده) و یک نفر مهماندار برای هر دستگاه اتوبوس در حین ماموریت و یا انجام وظایف شغلی به معرفی موسسات مربوط و با تایید شهربانی جمهوری اسلامی ایران.

11 - نمایندگان و کارکنان شرکتهای کشتیرانی که صد درصد سرمایه آنها متعلق به جمهوری اسلامی ایران است و برای انجام امور کشتیرانی به خارج از کشور مامور میشوند با تایید سازمان مربوط.

12 - راهنمایان مخصوص اتوبوسهای شرکتهای مسافربری جهانگردی که به اقتضای شغل خود در مرزهای قانونی کشور تردد مینمایند با تایید وزارت ارشاد اسلامی.

13 - مامورین شرکت سهامی گوشت کشور که بنا به معرفی شرکت مزبور برای تحویل دامهای خریداری شده ناگزیر از رفت و آمد و عبور از مرزهای مجاز کشور میباشند با تایید وزارت بازرگانی.

14 - مامورین قطارهای مسافربری و باربری بین المللی و کارکنان راه آهن جمهوری اسلامی ایران که به منظور مبادله قطارها و سایر امور مربوط به حمل و نقل بین المللی و بررسی حوادث و سوانح احتمالی و سایر مشکلات فنی به ایستگاه های مبادله شرکت واقع در خاک کشورهای مجاور رفت و آمد می نمایند به معرفی راه آهن جمهوری اسلامی.

15 - مرزنشینان و ایرانیان مقیم سواحل و جزایر خلیج فارس که با پروانه گذر رفت و آمد می نمایند.

16 - جانبازان انقلاب اسلامی که از طرف بنیاد شهید برای معالجه به کشورهای دیگر اعزام میگردند.

17 (الحاقی 1366/09/01)- همسران ایرانیانی که با رعایت ضوابط مقرر از طرف وزارت فرهنگ و آموزش عالی جهت ادامه تحصیل به خارج از کشور میروند و برابر مقررات از مزایای ارز دولتی بهره مند میشوند، با معرفی وزارتخانه مذکور

18 (الحاقی 1373/08/04)- مسافرین ایرانی که قصد خروج از کشور را از طریق بنادر و مناطق مجاز محروم کشور داشته باشند.
این بنادر و مناطق بنا به پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیات وزیران تعیین خواهد شد.

19 (الحاقی 1373/08/04)- مسافرین ایرانی که قصد دارند از طریق بنادر حاشیه دریای خزر با کشتی های مسافری دارای پرچم دولت جمهوری اسلامی ایران از کشور خارج شوند.

تبصره 6 - از تاریخ تصویب این قانون قانون اصلاح قانون تامین اعتبارات عمرانی و عمومی مصوب 1356/12/25 و نیز سایر قوانین و مقررات مغایر لغو میشود.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و شش تبصره در جلسه روز یکشنبه سی ام تیر ماه یکهزار و سیصد و شصت و چهار مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1364/05/01 به تایید شورای نگهبان رسیده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی

دریافت فایل پی‌دی‌اف