بسمه تعالی
“باصلوات برمحمد و آل محمد“
وزارت راه و ترابری
وزیران عضو کمیسیون امور زیربنایی، صنعت و محیط زیست در جلسه مورخ 1386/12/19 بنا به پیشنهاد شماره 10726/11 مورخ 1386/6/24 وزارت راه و ترابری و در اجرای ماده (2) آییننامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافق های بین المللی - مصوب 1371 - و با رعایت جزء «ح» بند (1) تصویبنامه شماره 158823/ت38859ه- مورخ 1386/10/1 تصویب نمودند:
وزارت راه و ترابری مجاز است نسبت به امضای موقت موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مسافر و کالا از طریق جاده بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری صربستان در چارچوب متن پیوست اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری کند.
این تصویبنامه در تاریخ 1387/1/5 به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
پرویز داودی - معاون اول رئیس جمهور
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه حمل و نقل بین المللی جاده ای مسافر و کالا
بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری صربستان
مقدمه
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری صربستان که از این پس طرف های متعاهد نامیده میشوند با تمایل به تسهیل حمل و نقل بین المللی جاده ای کالا و مسافر بین دو کشور و به صورت گذری از طریق قلمرو خود به شرح زیر توافق نمودند:
مقررات مقدماتی
ماده 1
تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
1- اصطلاح «متصدی حمل و نقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی که در جمهوری اسلامی ایران یا جمهوری صربستان مجاز میباشد طبق قوانین و مقررات ملی مربوط، نسبت به انجام عملیات حمل و نقل بین المللی جاده ای کالا یا مسافر اقدام نماید.
2- اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه موتوری واحد یا ترکیبی از وسیله نقلیه به همراه یدک یا نیمه یدک که:
الف) برای حمل بیش از (9) نفر شامل راننده (وسیله نقلیه مسافربری) یا برای حمل کالا (وسیله نقلیه باربری) ساخته شده باشد؛
ب) در قلمرو هر یک از طرف های متعاهد به ثبت رسیده باشد (در خصوص وسیله نقلیه مفصل دار، ثبت کشنده ضروری است).
ماده 2
حیطه شمول
مفاد این موافقتنامه به متصدیان حمل و نقل اجازه حمل جاده ای مسافر یا کالا بین قلمرو طرف های متعاهد یا به صورت گذری از قلمرو آنها یا از کشورهای ثالث و بالعکس را می دهد.
ماده 3
حمل و نقل مسافر
1- انجام حمل و نقل مسافر تحت شرایط زیر از اخذ مجوز معاف میباشد:
الف) حمل و نقل مسافر با وسیله نقلیه معین در طول تمام مسافرتی که در آن نقاط مبدا و مقصد در قلمروی طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در انجام به ثبت رسیده است، قراردادو در طول مسیر یا به هنگام توقف در خارج از کشور مذکور، هیچ مسافری به وسیله نقلیه سوار یا از آن پیاده نشود (مسافرت دربست).
ب) حمل یک گروه از مسافران از نقطه ای در کشور محل ثبت وسیله نقلیه به نقطه ای دیگر در قلمروی طرف متعاهد دیگر به شرط اینکه وسیله نقلیه مزبور قلمروی طرف متعاهد اخیر را بدون مسافر ترک نماید.
پ) مسافرت دربست به صورت گذری از طریق قلمروی طرف متعاهد دیگر.
2- در جهت اجرای عملیات حمل و نقل مندرج در بند (1) فوق، وسیله نقلیه باید دارای صورت مشخصات سفر باشد تا در صورت درخواست مقام های صلاحیت دار به آنان ارایه گردد.
مقام های صلاحیت دار طرف های متعاهد یا کارگروه مشترک که طبق ماده (12) این موافقتنامه تشکیل میشود، در مورد محتوی و شکل صورت مشخصات سفر توافق خواهند کرد.
3-کلیه انواع دیگر عملیات حمل و نقل مسافر به استثنای موارد مندرج در. بند (1) فوق، منوط به مجوزی است که پس از هماهنگی مقام های صلاحیت دار طرف های متعاهد صادر خواهد شد.
ماده 4
حمل و نقل کالا
عملیات حمل و نقل کالای مشروح زیر توسط وسایل نقلیه اعم از خالی یا با بار منوط به صدور مجوز از طرف مقام های صلاحیت دار هر یک از طرف های متعاهد خواهد بود:
الف) بین هر نقطه توافق شده واقع در قلمروی یکی از طرف های متعاهد و هر نقطه توافق شده واقع در قلمروی طرف متعاهد دیگر،
ب) به صورت گذری از طریق قلمرو طرف متعاهد دیگر،
پ) از کشورهای ثالث یا بالعکس.
کارگروه مشترک مندرج در ماده (12) این موافقتنامه در خصوص اعتبار و نوع مجوزها تصمیم گیری خواهد نمود.
کارگروه مشترک مندرج در ماده (12) این موافقتنامه در خصوص اعتبار و نوع مجوزها تصمیم گیری خواهد نمود.
مجوزها به صورت سالیانه و به درخواست مقام های صلاحیت دار طرف های متعاهد بدون هر گونه محدودیت و سهمیه بندی مبادله میگردد.
چنین مجوزی برای استفاده یک وسیله نقلیه یا وسایل نقلیه ترکیبی و برای یک سفر معتبر میباشد.
مقررات کلی
ماده 5
وزن و ابعاد وسایل نقلیه
1- هر یک از طرف های متعاهد تعهد مینماید که در خصوص وزن و ابعاد و همچنین فشار محوری وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو طرف متعاهد دیگر، شرایط محدودکننده تری را نسبت به وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو خود، اعمال ننماید.
2- در صورتی که وزن یا ابعاد وسایل نقلیه از حداکثر حدود مجاز در قلمرو هر یک از طرف های متعاهد تجاوز نماید، لازم است جهت وسیله نقلیه، مجوز ویژه ای از مقام صلاحیت دار طرف متعاهد مربوط اخذ شود.
چنانچه مجوز یاد شده مسیر خاصی را جهت تردد وسیله نقلیه معین نماید، حمل و نقل تنها در آن مسیر مجاز خواهد بود.
ماده 6
ممنوعیت حمل و نقل داخلی
مقررات این موافقتنامه به متصدیان حمل و نقل هر یک از طرف های متعاهد اجازه حمل و نقل مسافر یا کالا از نقطه ای به نقطه دیگر در قلمروی طرف متعاهد دیگر را نمی دهد.
ماده 7
مالیات ها و عوارض
1- وسیله نقلیه موتوری ثبت شده در قلمروی یک طرف متعاهد که به طور موقت وارد قلمروی طرف متعاهد دیگر میشود با اخذ مجوزها، از پرداخت کلیه مالیات ها، حق الزحمه ها و سایر عوارض مربوط به تردد یا تملک وسایل نقلیه در آن قلمرو معاف میباشد.
2- معافیت موضوع بند (1) فوق، در مورد مالیات ها یا عوارض مربوط به مصرف سوخت، عوارض مخصوص استفاده از پل های ویژه، تونل ها و هزینه استفاده از خدمات اعمال نخواهد شد.
3- هیچ گونه مالیات و عوارض دیگری به استثناء موارد مندرج در بندهای (1) و (2) فوق از متصدیان حمل و نقل طرف های متعاهد در قلمروی طرف متعاهد دیگر اخذ نمی شود.
ماده 8
تشریفات گمرکی
1- وسایل نقلیه ای که به طور موقت وارد قلمروی طرف دیگر متعاهد میشوند از پرداخت عوارض و مالیات ورودی معاف هستند و مشمول ممنوعیت ها و محدودیت های وارداتی مقرر در قوانین و مقررات کشور طرف متعاهد مربوط نخواهند شد.
2- مواد سوختی در مخازن استاندارد وسیله نقلیه یکی از طرف های متعاهد که به طور موقت وارد قلمروی طرف متعاهد دیگر میشود از پرداخت مالیات و عوارض ورود معاف خواهد بود و مشمول ممنوعیت و محدودیت های وارداتی نخواهد شد، مشروط بر آنکه مخازن مزبور مخازنی باشند که از ابتدا توسط سازنده وسیله نقلیه بر روی آن نصب شده باشد.
3- قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر یک وسیله نقلیه معین که قبلاً به موجب شرایط بند (1) این ماده وارد گردیده، به صورت موقت بدون ممنوعیت و محدودیت وارداتی از پرداخت مالیات ها و عوارض ورودی معاف خواهد بود.
قطعات یدکی تعویض شده تحت نظارت مقامات گمرکی مربوط طبق قوانین و مقررات داخلی کشوری اینگونه قطعات وارد آن گردیده است، ترخیص یا مرجوع خواهند شد.
4- خدمه وسایل نقلیه جاده ای مجاز خواهند بود لوازم شخصی و وسایل و ابزار تعمیر را که عرفاً در وسیله نقلیه با خود دارند و در طول سفر مورد نیاز میباشد، را به طور موقت با خود حمل نمایند.
ماده 9
اجرای قوانین ملی
متصدیان حمل و نقل و رانندگان وسایل نقلیه یک طرف متعاهد موظفند در مورد کلیه موضوعاتی که در این موافقتنامه یا سایر موافقتنامه های بین المللی که دو کشور در آن عضویت دارند مورد حکم قرار نگرفته است، قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر را رعایت نمایند.
ماده 10
تخلفات
1- مقام های صلاحیت دار طرف های متعاهد بر رعایت مفاد این موافقتنامه توسط متصدیان حمل و نقل، نظارت خواهند کرد.
2- مقام های طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است بنا بر درخواست مقام های صلاحیت دار طرف متعاهد دیگر، در مورد متصدیان حمل و نقل یا رانندگان وسایل نقلیهای که در قلمرو طرف متعاهد اخیرالذکر از مقررات این موافقتنامه و قوانین و مقررات لازم الاجرای مربوط به عبور و مرور و حمل و نقل در آن قلمرو تخطی نموده اند، اقدامات زیر را اتخاذ خواهند کرد:
الف) اخطار
ب) سلب اجازه حمل و نقل به طور موقت، جزیی یا کلی در قلمروی طرف متعاهدی که تخلف در آنجا وقوع یافته است با هماهنگی مقام های صلاحیت دار طرف های متعاهد.
3- مقام های صلاحیت دار طرف متعاهد نخست، مقام های صلاحیت دار طرف متعاهد اخیر را از تدابیر اتخاذ شده مندرج در. بند (2) این ماده آگاه خواهند نمود.
4- این ماده بدون هیچ گونه لطمه ای به اقدامات مقتضی پیش بینی شده در قانون که ممکن است توسط دادگاه ها یا مقام های اجرایی طرف متعاهدی اتخاذ شود که تخلف در آن سرزمین صورت گرفته است، اعمال خواهد شد.
ماده 11
مقام های صلاحیت دار
مقام های صلاحیت دار تعیین شده برای اجرای این موافقتنامه به شرح زیر خواهند بود:
از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران: وزارت راه و ترابری؛
از طرف دولت جمهوری صربستان: وزارت سرمایه گذاری
ماده 12
کارگروه مشترک
1- به منظور نظارت بر اجرای این موافقتنامه و حل و فصل موضوعات مورد بحث، طرف های متعاهد کارگروه مشترکی را تشکیل خواهند داد. وظایف کارگروه مشترک به شرح زیر میباشد:
الف) بررسی تمامی موضوعات مربوط دیگر در حیطه این موافقتنامه و ارایه توصیه هایی جهت حل و فصل آنها،
ب) رسیدگی به سایر موضوعات دیگر مربوط به حمل و نقل جاده ای.
کارگروه مشترک میتواند اصلاح هر یک از مواد این موافقتنامه را توصیه و آن را جهت تصویب مقام های صلاحیت دار ارسال دارد. طرف های متعاهد ملزم به اجرای تصمیمات متخذه از سوی کارگروه مشترک میباشند.
2- کارگروه مشترک بنا به درخواست مقام های صلاحیت دار به طور متناوب در قلمروی هر یک از طرف های متعاهد تشکیل خواهد شد.
ماده 13
لازم الاجرا شدن و مدت اعتبار
1- طرف های متعاهد، یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک از انجام کلیه شرایط مندرج قوانین ملی خود درباره لازم الاجرا شدن این موافقتنامه مطلع خواهند نمود. این موافقتنامه سی روز پس از دریافت آخرین اطلاعیه به اجرا گذارده خواهد شد.
2- این موافقتنامه پس از لازم الاجرا شدن برای یک دروه سه ساله معتبر خواهد بود و پس از آن به طور خودکار تمدید خواهد شد مگر اینکه هر یک از طرف های متعاهد با ارسال یک پیش آگهی کتبی شش ماهه از طریق مجاری دیپلماتیک آن را فسخ نماید.
به محض لازم الاجرا شدن این موافقتنامه، اعتبار موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و شورای اجرایی فدرال مجمع جمهوری سوسیالیستی فدرال یوگسلاوی که در تاریخ 1366/4/9 برابر با 1987/6/30 در تهران به امضا رسید در مورد جمهوری اسلامی ایران و جمهوری صربستان پایان می یابد.
این موافقتنامه در. ............................. در تاریخ. .......................... هجری شمسی برابر با. ........................... میلادی در یک مقدمه و (13) ماده در دو نسخه اصلی به زبان های فارسی، صربی و انگلیسی تنظیم گردید و کلیه متون دارای اعتبار یکسان میباشند و در صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری صربستان