ماده اول - مدت ماموریت کلیه مامورین سیاسی و قونسولی دولت علیه ایران در ممالک خارجه باستثناء مامورین افتخاری نباید از پنجسال تجاوز نماید و در انقضاء این مدت ماموریت مجدد آنها بخارجه منوط است به اینکه لااقل یک سال در ایران توقف کنند.
ماده دوم - کلیه مامورین دولت ایران که در تاریخ وضع این قانون بیش از پنج سال در خارجه ماموریت و اقامت داشتهاند مشمول ماده اول خواهندبود.
ماده سوم - وزیر امور خارجه مامور است از تاریخ وضع این قانون مفاد دو ماده فوق را نسبت بسفراء و وزرای مختار و مقیم و ژنرال قونسولهایدولت علیه در ظرف سه ماه و نسبت به سایر مامورین منتهی در ظرف یک سال به موقع اجرا گذارد.