نظر به اینکه ماده 401 منشور ملل متحد مقرر میدارد که سازمان در سرزمین هر یک از دول عضو از اهلیت حقوقی که برای انجام وظائف و نیل بمقاصد خود ضروری باشد، برخوردار خواهد گردید - و نظر به اینکه ماده 105 منشور ملل متحد مقرر میدارد که سازمان در سرزمین هر یک از دول عضو از مزایا و مصونیتهایی که برای وصول به هدفهای خود ضروری باشد برخوردار خواهد گردید و نیز نمایندگان دول عضو ملل متحد و کارمندان سازمان از مزایا و مصونیتهایی که در اجرای بالاستقلال وظائف مربوط به سازمان برای آنان ضروری میباشد بهرهمند خواهد گردید.
لذا مجمع عمومی - به موجب قطعنامه مورخ 13 فوریه 1946 کنوانسیون ذیل را تصویب و آن را برای الحاق به هر یک از اعضای سازمان ملل متحدپیشنهاد نمود.