تاریخ دادنامه قطعی: 1391/09/28
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: ترک محل حادثه و رها کردن مصدوم در تصادف رانندگی، مانع از تخفیف مجازات نیست.
در خصوص اتهام آقای ح.، فرزند الف.، متولد 1373/03/02 ، به شماره ی ملی... دایر به بی احتیاطی در امر رانندگی بدون گواهینامه با خودرو... سواری ریو منجر به ایراد صدمه ی بدنی غیر عمدی نسبت به صغیر، الف.، شش ساله، فرزند م. با فرار از صحنه ی تصادف در تاریخ 1391/02/01 ، دادگاه با عنایت به شکایت آقای م.ع. به ولایت از بزه دیده مبحوث و نظر پزشکی قانونی به شرح صفحات 3 و 7 پرونده و کروکی و نظر کارشناس تصادفات به شرح صفحات 15 تا 17 پرونده و اظهارات متهم نزد دادیار شعبه سیزدهم دادسرای ناحیه ی 14 تهران به شرح صفحه ی 23 پرونده و تحقیقات مقدماتی به عمل آمده در دادسرای موصوف و مفاد قرار مجرمیت و مدلول کیفرخواست اصداری از شعبه و دادسرای مرقوم به شرح صفحات 40 و 41 پرونده و ابلاغ به شرکت ب.ایران به شرح صفحات 53 و ظهر صفحه ی 54 پرونده و ارسال مدارک لازم برای شرکت مذکور و اظهارات طرفین و اقرار متهم در جلسه ی دادگاه، بزهکاری مرتکب، محرز است. بنابراین دادگاه به استناد مواد 302 و 367 و 480 و 481 و 495 و 496 و 717 و 718 و 719 قانون مجازات اسلامی، ح.ب. را به پرداخت ده و نیم درصد کل دیه انسان به عنوان دیه و یک درصد به عنوان ارش در حق مجنی علیه، الف.ع. و بابت حیثیت عمومی و به جهات مرقوم و ترک محل حادثه و رها کردن صغیر مصدوم، به چهار ماه و نیم حبس، محکوم مینماید و اعلام میدارد که رای اصداری، حضوری بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - خجسته نیا
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ح. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1391/03/31 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که ضمن آن نام برده ایراد صدمه بدنی غیرعمدی ناشی از بی احتیاطی در حین رانندگی وسیله نقلیه با ترک صحنه تصادف از حیث جنبه خصوصی جرم با توجه به مندرجات رای و صورت مجلس مورخ 1391/08/15 در مقام رفع ابهام به پرداخت دیات تعیین شده در رای محکوم شده است. دادگاه با توجه به میزان دیات تعیین شده در رای که بیش از خمس دیه کامله یک مرد مسلمان نیست و طبق مدلول ماده 232 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری و مدلول بند «د»; آن چنین احکامی قطعی و در نتیجه قابل طرح و رسیدگی در این مرحله نیست؛ لذا دادگاه به جهات مذکوره قرار رد درخواست تجدیدنظر در این مورد صادر میگردد و اما تجدیدنظرخواهی نام برده نسبت به آن قسمت از رای مذکور که از حیث جنبه عمومی جرم با توجه به ترک محل حادثه مرتکب و رها کردن صغیر مصدوم به تحمل چهار ماه و نیم حبس تعزیری وارد نیست زیرا با توجه به محتویات پرونده و اوضاع و احوال منعکسه در آن از جمله دلایل و مبانی صدور رای و مفاد تحقیقات معموله صدور رای در این قسمت مغایر مقررات مربوطه به نظر نمی رسد. النهایه با توجه به وضع خاص متهم از جمله این که محتویات پرونده حکایتی از داشتن سابقه محکومیت کیفری قطعی موثر نام برده ندارد مستحق تخفیف مجازات تشخیص میگردد و به استناد مدلول تبصره دوم ذیل ماده 22 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری و مدلول بندهای سوم و پنجم ماده 22 قانون مجازات اسلامی محکومیت به تحمل چهار ماه و نیم حبس تعزیری نام برده به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت تبدیل میگردد و نظر به این که از ناحیه تجدیدنظرخواه دلیلی که نقض رای تجدیدنظرخواسته را ایجاب نماید اقامه نشده است لذا به جهات مذکوره مستندا به مدلول بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری رای تجدیدنظرخواسته را تایید مینماید. این رای قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
میراحمدی - کریمی یزدی