ماده واحده مواد 1 و 4 قانون افزایش اعتبارات کشاورزی مصوبه 29 - 12 - 36 به شرح زیر اصلاح میگردد:
ماده 1 - بانکملی ایران مکلف است از محل وجوه حاصله از ارزیابی پشتوانه اسکناس موضوع قانون مصوب تیر ماه 1333 و قانون راجع باصلاح قانون تثبیت پشتوانه اسکناس مصوب اردی بهشت 1336 مبلغ سه هزار و پانصد میلیون ریال به تدریج که مورد احتیاج بانک کشاورزی میگردد در اختیار بانک مزبور بگذارد که بمصرف وام در امور کشاورزی برسد.
تبصره 1 - بانک کشاورزی مکلف است لااقل صدی هشتاد از وجوه فوق را بمصرف وام های کشاورزی شهرستانهای کشور اختصاص دهد.
تبصره 2 - حداکثر بهره وام های کشاورزی بهیچ عنوان از شش درصد نباید تجاوز کند بانک کشاورزی بصندوق های روستائی و شرکت های تعاونی کشاورزی بیش از سه درصد بهره برای وام منظور نخواهد داشت.
تبصره 3 - بانک کشاورزی بهیچ وجه مجاز نیست که وجوه این اعتبار را بمصرف خرید اثاثیه و اتومبیل و امور ساختمانی خود و یا پاداش و اضافه کار ماموران بانک کشاورزی برساند.
تبصره 4 - حداقل هفتصد میلیون ریال از وجوه فوق منحصرا جهت وام به وسیله صندوق های روستائی و شرکت های تعاونی که تحت نظر بانک کشاورزی اداره میشوند تخصیص داده خواهد شد.
تبصره 5 - اسناد ذمه که از طرف گیرند گان وام بشعب و نمایندگی های بانک کشاورزی داده شده و همچنین اسناد ذمه مربوط بصندوق های روستائیو شرکت های تعاونی که تحت نظر بانک اداره میشود تا میزان بیست هزار ریال در حکم اسناد رسمی است که لازمالاجراء خواهد بود.
ماده 4) وزارتخانههای دارائی - کشاورزی - دادگستری مسئول اجرای این قانون میباشند.
قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده متضمن دو ماده اصلاح شده و پنج تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه یکشنبه بیست و ششم دیماه یکهزار و سیصد و سی و هشت به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه 1338/9/24 به تصویب مجلس سنا رسیده است.