هیات وزیران در جلسه سوم اردی بهشت ماه 1328 بنا به پیشنهاد شماره 130 /ب مورخ /8 /1 /28 وزارت دادگستری و موافقت وزارتین بهداری و اقتصاد ملی به منظور جلوگیری از تقلبات در اجناس داروئی و غذائی و آرایشی و تامین بهداشت همگانی و حمایت مصرف کنندگان آیین نامه نصب و ثبت اجباری علائم صنعتی بر روی بعضی از اجناس داروئی و خوراکی و آرایشی را در 8 ماده به شرح پیوست تصویب نمودند.
آییننامه نصب و ثبت اجباری علائم صنعتی برروی بعضی از اجناس داروئی و خوراکی و آرایشی
به موجب تبصره ماده1 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب اول تیرماه 1310 و بند ب ماده249 قانون مجازات عمومی اصلاحشده 22 تیرماه 1310 از نظر تسهیل نظارت مبداء و ساخت اجناسی که برای مصرف و استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار میرود و برای جلوگیری از تقلب و تقلید هیات وزیران بر حسب پیشنهاد وزارت دادگستری با موافقت وزارت اقتصاد ملی و وزارت بهداری مواد زیر را مقرر میدارد:
ماده 1- تمام اجناس داروئی و طبی و موادغذائی مشروحه در زیر اعم از آنکه در داخله ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده میشود بمعرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده بوده و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود:
الف - اسم تجارتی و نشانی سازنده جنس با قید کشور مبداء.
ب - شماره ثبت علامت در ایران.
تبصره - از هر مرقع که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه وزارت بهداری برای ساختن و یا بمعرض فروش گذاشتن جنس در ایران.
ماده 2- علامت و مشخصات بالا باید قبل از بمعرض فروش قراردادن جنس روی اجناسی که از خارجه وارد شده قید گردد.
ماده 3- علامتی که شامل کلمه یا عبارت تفننی (فانتزی) بوده و برای اجناس ساخت ایران انتخاب شده باشد باید بحروف فارسی نوشته شود. استعمال علامت بحروف خارجی به شرطی مجاز است که کوچکتر نوشته شود و به آن کلماتیکه حاکی از ساختهشدن در ایران باشد اضافه شود.
ماده 4- برای اجرای مواد1 و 2 و 3 آزمایشگاهها و کارخانههای داخلی یا خارجی مقیم ایران شعبات یا نمایندگان تجارتخانهها و تولیدکنندگان و واردکنندگان به طورعموم موظفند قبل از آنکه جنس از انبار آنها خارج شود بر روی ظروف و یا لفاف اجناس مندرجه در ماده50 به طور واضحی برچسبی که شامل تمام مشخصات مذکور در ماده اول باشد نصب نمایند از شش ماه بعد از تاریخ انتشار این آییننامه از فروش و اعلان اجناسی که نسبت به آن رعایت مقررات این آییننامه نشده باشد جلوگیری به عمل خواهد آمد.
ماده 5 - اجناسی که مشمول این آییننامه میشوند عبارتند از:
الف - داروهای اختصاصی (اسپسیالیته) مورد استعمال طبی یا بیطاری که با نسخه پزشک یا بدون آن مصرف میشود.
ب - موادغذائی که در لفاف و یا ظروف و باسم مشخصی باشد مانند کنسرو و موادغذائی آردهای مخصوص - چایهای مختلف - کاکائو - شکلا -آبنبات پنیر - شیر - ترشی - کره و روغنهای مختلف - و غیره.....
ج - مشروبات الکلی یا غیرالکلی - آبهای معدنی یا گازدار - شربت - آبجو - آبهای میوه و یا الکلی که برای ساختن مشروبات دیگری به کار میرود و در تحت اسم و ظروف مشخصی بمعرض فروش گذارده میشود.
د - لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم برروی بدن انسان به کار میرود مانند صابون - خمیر - پودر - محلول عطریات و ادوکلن و پماد.
تبصره - داروهای اختصاصی (اسپسیالیته) عبارت است از تمام اجناس داروئی یا طبی که برای استعمال داخلی یا خارجی انسان یا حیوانات اهلی به کار میرود. نام و ترکیب تعریف آنها غیر از چیزی است که اسم معمولی این اجناس در کودکسها یا در اصطلاحات داروئی بتصدیق وزارت بهداری باشد یا فرمول حقیقی آن در روی برچسب نوشته نشده باشد و در بسته با پاکت یا جعبه یا بطری بفروش برسد.
ماده 6 - در موارد زیر اجناس نامبرده در ماده5 در صورتی که مستقیماً از خارجه به وسیله آزآزمایشگاه یا کارخانه یا فروشنده اختصاصی آنان وارد شود از اجرای ثبت علامت در ایران و الصاق برچسب نامبرده معاف میباشد.
الف - نمونههائیکه عبارت (نمونه) روی آن قیدشده و فروش آن ممنوع باشد.
ب - اجناسیکه مستقیما برای مصارف خصوصی که زیادتر از مصرف شخصی نباشد بایران وارد میشود.
ماده 7- برچسب مقرره در ماده 1باید طوری الصاق شود که نتوان آن را از روی لفاف یا ظرفیکه در آن جنس بمعرض فروش گذاشته میشود بسهولت پرداخت و تنظیم آن باید به طریقی باشد که نام کشور مبداء و نام و نشانی سازنده علامت و شماره ثبت و از زمانی که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه فروش در ایران خوانا باشد. تمام این نوشتجات برروی برچسب الصاقشده باجناس خارجه ممکن است بزبان بیگانه باشد استعمال زبان فارسی نیز اختیاری خواهد بود.
ماده 8 - وزارت دادگستری و وزارت اقتصاد ملی و وزارت بهداری هرکدام در حدود وظایف خود مکلف باجرای مفاد این آییننامه میباشند.