شماره: 32092ه-/ب
تاریخ: 1390/5/22
352
جناب آقای دکتر احمدینژاد
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
بازگشت به رونوشت تصویبنامه هیات محترم وزیران به شماره 104548/ت39213ک مورخ 1388/5/24، موضوع «آییننامه اجرایی کنوانسیون تغییر آب و هوا و پروتکل کیوتو»، متعاقب بررسیها و اعلام نظر مقدماتی «هیات بررسی و تطبیق مصوّبات دولت با قوانین» و مستنداً به صدر ماده واحده و تبصره (4) الحاقی به «قانون نحوه اجراء اصول هشتاد و پنجم (85) و یکصد و سی و هشتم (138) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اصلاحات بعدی» و ماده (10) آییننامه اجرایی آن، مراتب متضمّن اعلام نظر قطعی جهت اقدام لازم در مهلت مقرّر قانونی و اعلام نتیجه به این جانب ابلاغ میگردد. بدیهی است پس از انقضای یک هفته مهلت مقرّر در قانون، آن بخش از مصوّبه که مورد ایراد قرار گرفته است، ملغیالاثر خواهد بود.
«1- ماده (7) قانون محاسبات عمومی کشور مصوّب 1366 ناظر بر تعریف اعتبار، مقرّر میدارد: «اعتبار عبارت از مبلغی است که برای مصرف یا مصارف معیّن... به تصویب مجلس... میرسد.»، علیهذا، عبارت «تامین اصل هزینه برنامههای اجرایی... بر عهده دستگاههای ذیربط بوده و... » مندرج در تبصره ماده (5) آییننامه، چون از حیث اطلاق، متضمّن امکان استفاده از آن بخش از اعتبارات دستگاههای اجرایی میگردد که دارای محلّ یا محلّهای مصرف یا مصارف معیّن میباشد، مغایر با قانون است.
2- ماده (7) آییننامه از حیث مکلّفشدن معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی رئیسجمهور به تعیین و تامین اعتبارات، چون، فاقد محلّ مشخص برای تامین اعتبارات لازم و مورد نیاز دستگاههای اجرایی ذیربط میباشد، علاوه بر مغایر بودن با ماده (7) قانون محاسبات عمومی کشور، مغایر با بند (55) قانون بودجه سال 1388 کلّکشور نیز میباشد که قبل از طرح، تصویب و اجراء، بر ضرورت محاسبه قبلی و تامین اعتبار مصوّبات متضمّن بار مالی، تاکید مینماید.
3- از آنجا که بر اساس مواد (11 و 39) قانون محاسبات عمومی لازم است تمامی درآمدها به حسابهای خزانه واریز شود و اعتبارات نیز بر اساس مواد (18 و 52) قانون یادشده باید به موجب قانون و پس از طی مراحل قانونی هزینه شود، علیهذا، حکم مقرّر در قسمت (1) جزء «ت» بند (3) ماده (8) آییننامه مبنی بر هزینه مستقیم درآمد ناشی از صدور مجوّز حفر چاه و نیز حکم مقرّر در جزء «ب» بند (7) ماده (8) آییننامه مبنی بر ارائه تسهیلات از محلّ وجوه حاصل از عوارض، بدون حکم به واریز آن به خزانه و هزینهکرد از محلّ اعتبارات مصوّب، مغایر قانون میباشد.
4- نظر به بند «الف» ماده (49) قانون برنامه پنجساله چهارم توسعه که در بند «ب» ماده (20) قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه نیز تکرار شده است، مبنی بر مستثنیبودن «دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و پژوهشی دولتی و همچنین فرهنگستانهای تخصّصی از شمول قوانین عمومی حاکم بر دستگاههای دولتی و ضرورت اداره آنها صرفاً در چارچوب مصوّبات و آییننامههای مالی، معاملاتی و... مصوّب هیات امناء»، علیهذا، الزام نهادهای مذکور به هزینهکرد پنج درصد (5%) از اعتبارات پژوهشی در زمینه موضوعات مرتبط با تغییر آب و هوا مقرّر در جزء «الف» بند (6) ماده (8) آییننامه، مغایر با قانون میباشد.
5 - ازآنجاکه ماده (148) قانون مالیاتهای مستقیم در مقام بیان هزینههای قابلقبول مالیاتی است و نه معافیّتهای مالیاتی، و این دو امر با یکدیگر متفاوت میباشند، لذا جزء «پ» بند (6) ماده (8) آییننامه مبنی بر تلقی نمودن فعالیّتهای پژوهشی واحدهای صنعتی به عنوان معافیّتهای مالیاتی موضوع بند (8) ماده (148) قانون مالیاتهای مستقیم، مغایر قانون است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - علی لاریجانی