‌قانون حقوق و مزایای مستمر، پس‌انداز ثابت، حق بیمه و بیمه درمانی مشمولین قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران

ماده 1 (اصلاحی 1370/06/13)- عوامل تشکیل دهنده حقوق ماهانه مشمولین قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 7/ 7/ 1366 (‌موضوع مواد 131 و 138 قانون مزبور) به شرح زیر تعیین می‌گردد:
الف - حداقل حقوقی 300 واحد
ب - واحد حق کارآئی 2
ج - واحد حق ارتقاء 12
د - واحد حق پایه 18

تبصره 1 - ضریب ریالی واحدهای تعیین شده در این ماده همواره معادل ضریب ریالی حقوق مشمولین قانون استخدام کشوری می‌باشد.

تبصره 2 - در کلیه مواردی که نظام پرداخت و یا اعداد حقوقی مشمولین قانون استخدامی کشوری تغییر نماید، با توجه به ضوابط ماده 136 قانون ارتش عوامل حقوقی مندرج در این ماده نیز به همان نسبت و به طور همزمان تغییر خواهد نمود. کلیه مقررات تغییردهنده حقوق مشمولین قانون استخدام کشوری باید حاوی تغییر عوامل مندرج در این ماده نیز باشد.

تبصره 3 - مقامات مندرج در ماده 78 قانون ارتش می‌توانند در نیرو و یا سازمان مربوطه همه ساله به نسبت یک درصد آمار پرسنل جمعی که‌حداقل 25 سال تمام سابقه خدمت داشته باشند به متخصصین زبده و شایسته آنان برای یکبار به میزان حداکثر یک ارتقاء حقوقی تشویقی اعطاء نمایند. ارتقاء مزبور صرفاً در محاسبه حقوق طول خدمت موثر بوده و پس از خاتمه خدمت حذف می‌گردد. دستورالعمل اجرای همآهنگ این تبصره‌توسط ستاد مشترک با هماهنگی نیروها و سازمانهای ذیربط تهیه و به تصویب فرماندهی کل نیروهای مسلح خواهد رسید.

ماده 2 - به محصلینی که قبل از نیل به درجه یا رتبه در بدو استخدام دوره های آموزشی را طی می نمایند ماهانه مبلغی به میزان یک دوم حقوق حاصله از عوامل مذکور در ماده یک و بر اساس رتبه حقوقی مدرک تحصیلی اساس استخدام و سنوات قابل قبول آموزشی آنان تعیین و پرداخت می‌گردد.

تبصره - به محصلینی که در رشته های پروازی، دریانوردی، تکاوری و هوابرد آموزش می بینند طبق ضوابط مذکور در آییننامه اجرایی ماده 139 قانون ارتش حسب مورد مبالغی تا 50 درصد مزایای شغلی که در آن کارآموزی می نمایند به عنوان مزایای ویژه آموزشی در طول مدت آموزش عملی پرداخت خواهد شد.

ماده 3 - اولین رتبه حقوقی با توجه به ماده 131 قانون ارتش برای پرسنلی که بر اساس تحصیلات پائین تر از پایان دوره ابتدائی استخدام شده یا می‌شوند یک و با مدارک تحصیلی مورد نیاز قابل قبول بالاتر که اساس استخدام بوده اند به شرح زیر تعیین می‌گردد:
الف - پایان دوره ابتدائی (‌جدیم و قدیم) 3
ب - پایان دوره راهنمائی یا سیکل اول متوسطه 6
ج - قبولی چهارم متوسط (‌سابق) 7
د - قبولی پنجم متوسطه (‌سابق) 8
ه- - پایان دوره دبیرستان 9
و - پایان دوره های فوق دیپلم و آموزشگاههای افسری و همافری سابق و دوره اول دانشکده علوم نظامی و یا سایر دوره های آموزشی همطراز 11
ز - پایان دوره های لیسانس و دانشکده های افسری و خلبانی سابق و دوره دوم دانشکده های علوم نظامی و یا سایر دوره های آموزشی همطراز 13
ح - پایان دوره های فوق لیسانس و همچنین دکترای رشته های درمانی به جزپزشکی عمومی 15
ط - دکترای پزشکی عمومی و دکترای سایر رشته های علوم 16

تبصره 1 - به اولین رتبه حقوقی دارندگان مدرک تحصیلی دکترا در کلیه رشته ها که دوره های تخصصی و یا فوق تخصصی مورد نیاز سازمان را طی نموده باشند حسب مورد 3 و 4 واحد اضافه می‌گردد.

تبصره 2 - در مواردی که وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح طول دوره های تحصیلی مذکور در تبصره 1 و بندهای «ح» و «ط» را به موجب مدارک مورد تایید یکی از وزارتین فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بیش از سنوات مورد محاسبه در بندهای مزبور احراز نمایند بر اساس ماده 131 قانون ارتش رتبه حقوقی مربوطه را محاسبه و تعیین خواهد نمود.

تبصره 3 - سنوات تحصیلی بالاتر از پایان دوره دبیرستان، برای تعیین درجه یا رتبه بر اساس مواد 69، 70 و 73 قانون ارتش برای دارندگان مدرک تحصیلی بالاتر از پایان دوره دبیرستان برابر است با تفاضل اولین رتبه حقوقی آنان و اولین رتبه حقوقی مدرک پایان دوره دبیرستان.

تبصره 4 - مدارک تحصیلی که حسب مورد به موجب ارزیابی وزارتخانه های آموزش و پرورش، فرهنگ و آموزش عالی، بهداشت، درمان و‌آموزش پزشکی معادل یکی از مقاطع مذکور در این ماده شناخته شوند دارای ارزش برابر خواهد بود.

تبصره 5 - سنوات آموزشی بدو استخدام کارمندان رسمی طبقات سه گانه سابق همانند نظامیان در تعیین اولین رتبه حقوقی آنان محاسبه خواهد گردید، مشروط بر اینکه آموزش مزبور منجر به اخذ مدرک در مقاطع تحصیلی نشده باشد. سنوات مذکور نباید از مدت آموزش برابر اساسنامه آموزشهای مشابه نظامیان تجاوز نماید.

تبصره 6 - در مورد پرسنلی که تغییر طبقه یا وضعیت داده اند (‌موضوع ماده 188 قانون ارتش) ملاک احتساب اولین رتبه حقوقی آنان با رعایت مفاد‌این ماده، آخرین طبقه، مدرک تحصیلی و آموزش نظامی که مبنای آخرین تغییر وضعیت گردیده، می‌باشد.

تبصره 7 - پرسنلی که به علت داشتن مدرک هنری یا ورزشی و یا تخصصی به موجب مقررات استخدامی سابق نیروهای مسلح و یا مقررات سازمان امور اداری و استخدامی کشور از نظر استخدامی معادل هر یک از مقاطع تحصیلی فوق الذکر طبقه بندی شده یا شوند در محاسبه حقوق آنان، اولین رتبه حقوقی همان مدرک تحصیلی ملاک عمل خواهد بود.

تبصره 8 - مدارک تحصیلی پایان دوره دبیرستان و مقاطع پائین تر استخدامی قانون ارتش در هر وضعیت مورد نیاز و قابل قبول سازمان تلقی‌گردیده و چنانچه اولین رتبه حقوقی این مدرک از اولین رتبه حقوقی قبلی بیشتر باشد، در مورد مدرک پایان دوره دبیرستان بر اساس ماده 7 این قانون و‌در سایر رتبه حقوقی بالاتر ملاک قرار خواهد گرفت.

ماده 4 - اولین رتبه و اولین رتبه حقوقی کارمندان فنی و کارمندان موضوع بند ب ماده 31 قانون ارتش با توجه به مواد 74، 131، و 186 قانون مذکور به شرح زیر تعیین می‌گردد:
الف - کارمندان فنی طبقه 5 یا رده 1 گروه 1 1
ب - کارمندان فنی طبقه 4 یا رده 1 گروه 2 و رده 2 گروه 1 3
ج - کارمندان فنی طبقه 3 یا رده 1 گروه 3 و رده 2 گروه 2 و رده 3 گروه 1 5
د - کارمندان فنی طبقه 2 یا رده 2 گروه 3 و رده 3 گروه 2 6
ه- - کارمندان فنی طبقه 1 یا رده 3 گروه 3 8

تبصره - چنانچه اولین رتبه مدرک تحصیلی کارمندان مذکور از اولین رتبه با احتساب ارتقاء ناشی از مدرک تحصیلی موضوع تبصره 1 ماده 74 و یا تبصره ماده 186 قانون ارتش بالاتر باشد پرسنل بدون برخورداری از ارشدیت های مزبور از اولین رتبه مدرک تحصیلی برخوردار می گردند.

ماده 5 - با پرسنل مشروحه زیر چنانچه با وجود دارا بودن شایستگی و کارآئی لازم امکان اعطاء درجه یا رتبه بالاتر به آنان وجود نداشته باشد، با رعایت حداکثر تعداد ارتقاء مندرج در ماده 6 این قانون، به ترتیب مذکور در ماده 133 قانون ارتش رفتار خواهد شد.
الف - آن گروه از نظامیان تطبیق شده با قانون ارتش که به علت نداشتن مدرک تحصیلی پایان کلاس دوم متوسطه و یا پایان دوره راهنمائی، درجه نهایی آنان ستوان سومی می‌باشد برای سنوات خدمتی مازاد بر چهار سال در درجه ستوان سومی.
ب - پرسنل استخدام شده قبل از اجرای فصل تطبیق قانون ارتش (1367/7/7) که به علت داشتن مدرک تحصیلی مورد نیاز و قابل قبول بالاتر و‌یا آموزش های بدو استخدام بیشتر، با درجه یا رتبه بالاتر از پرسنل مشابه خود آغاز به خدمت نموده اند، در ارتباط با سنوات خدمتی مازاد بر چهار سال پس از نیل به درجه یا رتبه نهایی مربوطه.
ج - پرسنلی که پس از سی سال خدمت در اجرای تبصره 1 ماده 110 و یا ماده 111 قانون ارتش حداقل به مدت یک سال مشغول خدمت بوده یا می‌باشند، برای سنوات خدمتی مازاد بر چهار سال در آخرین درجه یا رتبه.

تبصره 1 - آن گروه از نظامیان تطبیق شده با قانون ارتش به استثنای پرسنل مذکور در این ماده در صورتی که به وجود داشتن شایستگی و کارآئی لازم و داشتن چهار سال قدمت خدمت در درجه ستوان یکمی امکان اعطاء درجه سروانی به آنان وجود نداشته باشد، در خاتمه بیست و نهمین سال خدمت از ارتقاء حقوقی نیل به درجه مزبور برخوردار می گردند.

تبصره 2 - فارغ التحصیلان آموزشگاههای افسری و همافری سابق و دوره اول دانشکده علوم نظامی، باستثناء پرسنل مذکور در این ماده و پرسنلی که در طول خدمت تغییر وضعیت یا تغییر مدرک تحصیلی داده اند، در صورتی که با وجود داشتن شایستگی و کارآرائی لازم و نداشتن عقب افتادگیهای ناشی از تنبیهات موثر در ترفیع امکان اعطاء هفتمین ارتقاء حقوقی به آنان وجود نداشته باشد در خاتمه بیست و نهمین سال خدمت از ارتقاء حقوقی‌هفتم برخوردار می گردند.

تبصره 3 - کلیه پرسنل مشمول این ماده و تبصره های فوق در صورتی که بهر علت به ارتقاء درجه یا رتبه بعدی نائل گردند از همان تاریخ به همان میزان به جای ارتقاء حقوقی فوق از ارتقاء حقوقی مربوط به درجه یا رتبه جدید برخوردار خواهند شد.

ماده 6 - به استثنای پرسنلی که به درجات سرتیپی و بالاتر نائل شده و یا می‌شوند و پرسنلی که پس از تصویب قانون ارتش به درجات یا رتبه های تشویقی و یا موقت و یا ارتقاء حقوقی تشویقی نائل گردیده و یا می گردند حداکثر تعداد ارتقاء از هفت ارتقاء تجاوز نخواهد نمود.

تبصره 1 - تعداد ارتقاء تطبیقی پرسنل نظامی که در زمان اجرای تطبیق بر اساس سنوات خدمتی تطبیق گردیده اند پس از کسر قدمت خدمت در‌درجه تطبیقی و سنوات مندرج در ستون سابقه خدمت وضعیت مربوط جدول تطبیقی قانون ارتش (‌ردیف اول ستون دوم) از سنوات خدمتی قابل قبول در ترفیعات آنان بر اساس هر چهار سال خدمت در وضعیت مذکور تا دو رقم اعشار محاسبه و منظور می‌گردد.

تبصره 2 - پرسنلی که در زمان اجرای تطبیق در شمول تبصره ماده 188 قانون ارتش قرار گرفته اند، در محاسبه حق ارتقاء آنان در تاریخ اجرای تطبیق، تعداد ارتقاء حالتی که منجر به تعیین درجه یا رتبه آنان گردیده است، با رعایت حداکثر ارتقاء مندرج در این ماده، منظور خواهد شد.

ماده 7 - پرسنلی که مدارک تحصیلی مورد نیاز بالاتر از مدرک پذیرفته شده قبلی خود ارائه نمایند تعداد ارتقاء آنان برای تعیین حق کارآئی و حق ارتقاء به شرح زیر محاسبه می‌گردد:
الف - ارتقاء های جدید عددی برابر حاصلضرب جمع جبری ارتقاء های قبلی در کسری معادل اولین رتبه حقوقی مدرک قبلی به اولین رتبه حقوقی مدرک جدید خواهد بود.
ب - چنانچه مدرک تحصیلی در فاصله دو درجه یا رتبه ارائه شود جمع جبری ارتقاء های قبلی به کسری معادل مدت خدمت قابل قبول پرسنل در‌آخرین درجه یا رتبه با مدرک قدم به ماه بر حداقل مدت توافق لازم برای نیل به درجه یا رتبه بعدی به ماه اضافه شده و در صورتی که ارائه مدرک قدیم به ماه بر حداقل مدت توقف لازم برای نیل به درجه یا رتبه بعدی به ماه اضافه شده و در صورتی که ارائه مدرک جدید منجر به درجه یا رتبه نگردد از تاریخ ارتقاء بعدی به میزان همان کسر از مجموع ارتقاء های جدید کسر می‌گردد.

تبصره 1 - مجموع جبری ارتقاء تا دو رقم اعشار و کسر مذکور در بند ب این ماده حداکثر تا 98 % قابل محاسبه بوده و حقوق ماهانه حاصله بدون در نظر گرفتن ارقام اعشاری قابل پرداخت می‌باشد.

تبصره 2 - پرسنلی که قبل از اجرای تطبیق مدارک تحصیلی بالاتر مورد نیاز و قبول سازمان ارائه نموده‌اند در صورتی که در اثر ارائه مدارک تحصیلی مزبور مشمول ماده 188 قانون ارتش نشده باشند نیز با توجه به درجه یا رتبه و قدمت و ارتقاء تطبیقی زمان ارائه مدارک تحصیلی مشمول این ماده می‌باشند.

ماده 8 - پرسنلی که با اجرای این قانون حقوق آنان در مقایسه با مجموع حقوق و فوق العاده شغل مستمر قبل از اجرای این قانون از اعمال کسورات مربوطه کاهش یابد تفاوت مبلغ مزبور را تا رفع کاهش به عنوان مابه التفاوت تطبیق فوق العاده شغل مستمر قبلی دریافت می نمایند. این تفاوت با هر‌گونه افزایش بعدی حقوق به همان میزان کاهش خواهد یافت.

تبصره - هرگونه رشد حقوقی انجام شده پس از تاریخ اجرای تطبیق (1367/7/7) قانون ارتش با استناد به تبصره های 2 مواد 32 و 34 آییننامه استخدام کارمندان غیرنظامی در ارتش در تعیین مجموع حقوق و فوق العاده شغل مستمر قبل از اجرای این قانون منظور نمی گردد.

ماده 9 - حقوق ماهانه و درجات تطبیقی پرسنلی که به موجب مقررات استخدامی قبل از قانون ارتش با عناوین سرباز یا ناوی داوطلب، ژاندارم، پاسبان درجه 3 و سرجوخه یا سرناوی به صورت کادر ثابت و یا پیمانی استخدام گردیده و مشمول مقررات تبصره 6 ماده 204 قانون ارتش نمی‌باشند، در درجات مصرحه به شرح زیر بر مبنای عوامل مذکور در ماده یک این قانون و درجه و رتبه حقوقی مربوط تعیین می‌گردد.

تبصره 1 - رتبه حقوقی پرسنل ردیف 4 جدول بالا در صورت شهادت یا جانباز شدن 5 می‌باشد.

تبصره 2 - مفاد این ماده فقط برای پرسنل استخدامی قبل از تصویب قانون ارتش قابل اجراء بوده و استخدام جدید در مقاطع مذکور به صورت کادر‌ثابت یا پیمانی ممنوع می‌باشد.

تبصره 3 - حداقل توقف برای نیل به درجه بعدی پرسنل ردیفهای 1 و 2 شش ماه و برای ردیف 3 یک سال و برای نیل به درجات بعدی چهار سال خواهد بود (‌حداکثر لغایت درجه گروهبانیکمی).

تبصره 4 - رتبه حقوقی پرسنلی که با عناوین مندرج در جدول بالا خدمت خود را شروع نموده و به درجات گروهبانسومی و یا مهناوی سومی و یا سرپاسبان سومی و بالاتر ارتقاء یافته اند و یا دارای مدرک تحصیلی پایان دوره ابتدائی و یا بالاتر می‌باشند مشمول مقررات این ماده نخواهد بود.

ماده 10 - کارمندانی که برابر مقررات، قبل از تصویب قانون ارتش و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به دریافت پایه تشویق نائل گردیده اند به ازاء هر پایه تشویقی یک واحد حق پایه به حقوق آنان افزوده می‌گردد.

تبصره - چنانچه پایه تشویقی کارمندان در موارد مذکور در دستورالعملهای صادره در ارتباط با ارشدیت اعم از زمان صلح یا جنگ اعطاء گردیده است مدت مذکور مشابه ارشدیت نظامیان تلقی خواهد شد.

ماده 11 - در محاسبه حق پایه پرسنل سنوات آموزشی بدو استخدام و همچنین سنوات خدمتی مازاد بر سی سال منظور خواهد شد لیکن سنوات خدمت مذکور در ماده 154 قانون ارتش حداکثر سی سال محاسبه می‌گردد.

تبصره - در مورد پرسنلی که خدمت آنان از سی سال تجاوز می‌نماید بابت سالهای مازاد بر سی، فقط از افزایش حقوق آنان در طول خدمت مذکور‌حق بازنشستگی کسر خواهد شد.

ماده 12 - حقوق ماهانه پرسنل مشمول این قانون در سال تصویب از سرجمع اعتبارات ماده 1 و ماده 2 به میزان فوق العاده شغل مستمر قبلی بودجه های مصوب سازمانهای ذیربط و اعتبارات پیش بینی شده بدین منظور تامین و پرداخت خواهد شد.

ماده 13 - عوامل تشکیل دهنده حقوق و بازنشستگی، وظیفه و مستمری کسانی که قبل از تاریخ 1366/7/7 خدمت آنان پایان پذیرفته بر اساس مقررات قانون ارتش به شرح زیر تعیین می‌گردد:

الف - اولین رتبه حقوقی آنان با توجه به آخرین مدرک تحصیلی دوران خدمت در مقاطع مختلف استخدامی به شرح ذیل می‌باشد:
1 - فاقد مدرک پایان دوره ابتدائی 1
2 - پایان دوره ابتدائی 3
3 - پایان دوره راهنمائی و سیکل اول متوسطه 6
4 - بالاتر از سیکل اول متوسطه و پائین تر از پایان دوره دبیرستان (‌فقط در صورتی که بر اساس استخدام باشد) 8
5 - پایان دوره دبیرستان 9
6 - فوق دیپلم 11
7 - لیسانس 13
8 - فوق لیسانس 15
9 - دکترای پیوسته به جزپزشکان عمومی 15
10 - دکترای پزشکی عمومی و دکترای غیرپیوسته 16
11 - دکترا با مدارک تخصصی و بالاتر 17

تبصره 1 - مدارک تحصیلی بالاتر از پایان دوره دبیرستان در صورتی که مورد نیاز و قبول سازمان شناخته شده باشد، پذیرفته خواهد شد.

تبصره 2 - کارمندان فنی و پرسنل همطراز آنان همچنین پرسنلی که فاقد مدرک تحصیلی باشد اولین رتبه حقوقی آنان به شرح ذیل می‌باشد:
1 - کارمندان فنی طبقات پنجگانه و پرسنل همطراز آنان بر اساس مفاد ماده 4 این قانون.
2 - درجه داران 2
3 - افسران (که دارای مدرک تحصیلی پائین تر از پایان دوره راهنمائی باشند) 6

تبصره 3 - نظامیان مذکور در این ماده در صورتی که آموزشهای نظامی مشروحه زیر را طی نموده باشند، اعداد زیر به اولین رتبه حقوقی مدرک تحصیلی آنان اضافه می‌گردد.
1 - افراد، درجه داران و افسریارانی که آموزشگاه های سرجوخگی و یا درجه داری و یا افسریاری و یا آموزش همطراز را طی کرده و آخرین مدرک تحصیلی آنان پائین تر از پایان دره دبیرستان باشد یک واحد.
2 - افسرانی که آموزشگاه افسری و یا آموزش همطراز آن را در مدت یک سال طی نموده‌اند و آخرین مدرک تحصیلی آنان بالاتر از پایان دوره دبیرستان نباشد یک واحد.
3 - همافران و همچنین افسرانی که آموزشگاه افسری و یا آموزش همطراز آن را دوساله طی نموده‌اند و آخرین مدرک تحصیلی آنان بالاتر از پایان دوره دبیرستان نباشد دو واحد.
4 - افسرانی که دانشکده افسری و یا آموزش همطراز آن را طی نموده‌اند و آخرین مدرک تحصیلی آنان پائین تر از لیسانس باشد سه واحد. برای دارندگان مدرک فوق دیپلم نیز اولین رتبه حقوقی مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان منظور می‌گردد.

ب - سنوات خدمت قابل قبول در وضعیت های قبلی پرسنلی که تغییر وضعیت داشته اند و همچنین کارمندانی که تغییر مدرک تحصیلی داشته اند، به استثنای تغییر طبقات کارمندان فنی، به شرح زیر به سنوات خدمت آخرین وضعیت آنان اضافه می‌گردد.
1 - به ازاء هر سال خدمت قبلی با مدرک تحصیلی پائین تر از پایان دوره دبیرستان 4 ماه
2 - به ازاء هر سال خدمت قبلی با مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان و فوق دیپلم 6 ماه
3 - به ازاء هر سال خدمت قبلی با مدرک تحصیلی لیسانس و فوق لیسانس 8 ماه
4 - به ازاء هر سال خدمت قبلی با مدرک تحصیلی دکترا 12 ماه

ج - تعداد ارتقاء پرسنل مشمول این ماده با توجه به سنوات خدمت قابل احتساب (‌بدون سنوات افزایش یافته و ارفاقی) در آخرین وضعیت تا دو رقم اعشار به ازاء هر 5 سال یک ارتقاء و حداکثر شش ارتقاء محاسبه می‌گردد. سنوات آموزشی بدو استخدام در محاسبه تعداد ارتقاء منظور نخواهد گردید.

تبصره - در صورتی که رتبه حقوقی پرسنل مذکور در بند ب نسبت به وضعیت قبلی کاهش یابد رتبه حقوقی و تعداد ارتقاء با وضعیت یا مدرک تحصیلی قبلی تا حداکثر شش ارتقاء محاسبه خواهد گردید.

د - در محاسبه حق پایه پرسنل مذکور در این ماده حداکثر سنوات خدمت قابل قبول در کلیه وضعیتها تا سی سال ملاک محاسبه خواهد بود.

ه- - کلیه نظامیان بالاتر از درجه سرهنگی که از تاریخ 1358/1/15 به بعد در خدمت ارتش نبوده اند و یا پس از تاریخ مزبور در خدمت بوده لیکن احکام خاصی در مورد میزان حقوق آنان صادر گردیده است، از نظر حقوق مندرج در این قانون به میزان مبالغ دریافتی قبل از این قانون برخوردار‌خواهند گردید. در مواردی که در احکام بعدی مبالغ جدیدی برای آنان مقرر گردد از مبالغ مزبور برخوردار خواهند شد.

و - نظامیان مذکور در بند ه- که از تاریخ 1358/1/15 حداکثر تا تاریخ تصویب قانون ارتش در خدمت بوده و احکام خاصی در مورد میزان حقوق آنان صادر نگردیده است بابت هر یک از درجات سرتیپی و بالاتر یک واحد به حق ارتقاء و یک واحد به رتبه حقوقی آنان اضافه می‌گردد.

ز - حقوق پرسنل نظامی در وضعیت افرادی که فاقد مدرک تحصلی پایان دوره ابتدائی باشند از مفاد این ماده مستثنی بوده و با توجه به آخرین درجه آنان بر اساس ماده 9 این قانون و با رعایت بند «‌د» این ماده محاسبه می‌گردد.

تبصره 1 - کسانی که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران شهید و یا جانباز شناخته شده اند مانند پرسنل موجود، تطبیق و از حقوق و مزایای متعلقه برخوردار می گردند.

تبصره 2 - پرداخت حقوق ماهیانه مستمری بگیران شهداء و مفقودین این ماده طبق قانون به عهده بنیاد شهید انقلاب اسلامی می‌باشد.

تبصره 3 - حقوق مستمری بگیران پرسنلی که به علت قیود خدمتی فوت نموده‌اند بر اساس این ماده و مفاد ماده 159 قانون ارتش محاسبه می‌گردد.

تبصره 4 - در احتساب حقوق مذکور در این ماده سنوات ارفاقی که به موجب مقررات قبل از قانون ارتش اعمال گردیده به همان میزان منظور می‌گردد.

14(اصلاحی 1388/09/18)-به عائله تحت تکفل آن گروه از کارکنان نیروهای مسلح که پس از سال 1368 با داشتن حداقل پانزده سال تمام سابقه خدمت براساس نظر مراجع قضایی و هیاتهای مربوط به رسیدگی به تخلفات نیروهای مسلح اخراج شده‌اند براساس نظر هیاتهای یاد شده، ماهانه وجوهی معادل سه پنجم حقوق بازنشستگی آنان پرداخت می‌شود.

تبصره 1 - پرسنلی که قبل از تصویب قانون ارتش از خدمت اخراج شده و به عائله تحت تکفل آنان وجوهی پرداخت می گردیده نیز از مبلغی معادل سه پنجم حقوق مندرج در ماده 154 قانون مذکور استفاده خواهند نمود.

تبصره 2 - به پرسنل موضوع این ماده وجوه مذکور در ماده 169 قانون ارتش بابت مرخصی های استفاده نشده مازاد بر چهار ماه قبل از تصویب قانون ارتش پرداخت نخواهد شد.

تبصره 3 - کسانی که به موجب احکام قضایی که صلاحیت تعیین حقوق بازنشستگی مستمری وی یا وظیفه را دارا می‌باشند برای آنان مبالغ مشخصی تحت عناوین مذکور مقرر گردیده و در مواردی که به موجب احکام بعدی مبالغ جدیدی برای آنان مقرر گردد از مبالغ جدید برخوردار خواهند شد. بهر حال مبالغ فوق از میزان استحقاقی مندرج در این ماده تجاوز نخواهد کرد.

ماده 15 - کمک هزینه عائله مندی عائله تحت تکفل پرسنل شاغل، بازنشسته، جانباز و معلول مشمول قانون ارتش به شرح زیر تعیین و پرداخت می‌گردد:
الف - بابت هر فرزند تحت تکفل ماهانه 2000 ریال حداکثر تا سه اولاد.
ب - بابت همسر و یا سایر افراد تحت تکفل ماهانه جمعاً 5000 ریال.

تبصره 1 - کسانی که از خانه های سازمانی استفاده نمایند از کمک‌هزینه عائله مندی برخوردار نخواهند شد.

تبصره 2 (منسوخ 1371/03/05)- کسانی که همسر آنان از وزارتخانه‌ها و موسسات و شرکتهای دولتی و بانکها و شهرداریها و موسساتی که شمول قانون نسبت به آنها مستلزم ذکر نام است و نهادهای انقلاب اسلامی و سایر موسسات وابسته به دولت که به نحوی از بودجه عمومی یا کمک دولت استفاده می‌کنند حقوق، دستمزد، اجرت و یا حقوق بازنشستگی یا وظیفه یا مستمری دریافت می‌نمایند و از وجوه بند ب این ماده برخوردار نخواهند شد.

تبصره 3 (منسوخ 1370/06/13)- بازنشستگان با رعایت تبصره‌های فوق از 50% کمک‌هزینه عائله‌مندی برخوردار می‌گردند.

تبصره 4 - مستمری بگیران شهداء نیز از کمک هزینه عائله مندی موضوع این ماده استفاده نموده و وجوه متعلقه بر اساس ضوابط بنیاد شهید انقلاب اسلامی پرداخت می‌گردد.

تبصره 5 - عائله تحت تکفل مشمولین این ماده بر اساس ضوابط مندرج در مواد 164 و 165 قانون ارتش تعیین می‌گردد.

ماده 16 (اصلاحی 1375/12/08)- میزان کمک هزینه مسکن پرسنل شاغل که از خانه های سازمانی استفاده نمی نمایند با توجه به عائله تحت تکفل آنان مبلغی معادل حاصلضرب یک سیصدم حداقل حقوق مندرج در ماده 1 این قانون در متراژ زیربنای مسکن متناسب با عائله، به شرح زیر تعیین و محاسبه می‌گردد:

تبصره (اصلاحی 1375/12/08)- ضریب منطقه‌ای متناسب با شاخص گرانی مسکن در هر منطقه که حداقل آن برابر یک است، توسط وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با‌همکاری ستاد کل نیروهای مسلح و ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران تهیه و به تصویب هیات وزیران می‌رسد.

ماده 17 (منسوخ 1373/08/03)- به منظور تقویت صندوقهای بازنشستگی از کلیه پرسنل شاغل، بازنشسته، وظیفه‌بگیر و مستمری‌بگیران مشمول این قانون از زمان پرداخت اولین حقوق بازنشستگی یا وظیفه یا مستمری، وجوهی معادل حاصلضرب 10% اولین افزایش حقوق پرداختی به موجب این قانون، نسبت‌به مبالغی که بابت آن کسور بازنشستگی پرداخت می‌نموده‌اند در ماههای خدمت قابل احتساب در محاسبه حقوق بازنشستگی وظیفه و مستمری قبل از‌اجرای این قانون حداکثر تا 360 ماه به شرح زیر ظرف مدت ده سال کسر می‌گردد:
الف - سال یکم و دوم هر سال پنج سی‌ام بدهی اولیه
ب - سال سوم و چهارم هر سال چهار سی‌ام بدهی اولیه
ج - سال پنجم و ششم هر سال سه سی‌ام بدهی اولیه
د - سال هفتم و هشتم هر سال دو سی‌ام بدهی اولیه
ه- - سال نهم و دهم هر سال یک سی‌ام بدهی اولیه

ماده 18 - هزینه خدمات درمانی مشمولین بند ک ماده 8 قانون ارتش به شرح زیر به سازمان تامین خدمات درمانی پرداخت می‌گردد:
الف - معادل 5 /2 برابر ضریب ریالی حقوق، به ازاء هر نفر که از خدمات درمانی برخوردار می‌گردد.
ب - معادل 2 % حقوق ماهانه از بودجه سازمانهای ذیربط.
ج - معادل یک دوم وجوه بند الف از محل صندوق بیمه حوادث در مورد مشترکین این صندوق.

ماده 19 - پرسنل پیمانی، مشمول قانون بیمه افراد کادر ثابت ارتش خواهند بود و سهم پرداخت به صندوق بیمه افراد کادر ثابت از بودجه سازمانهای ذیربط به 2 % حقوق ماهانه پرسنل اصلاح می‌گردد.

ماده 20 - درآمد صندوقهای پس انداز ثابت پرسنل کادر ثابت مشمول این قانون به شرح زیر تعیین می‌گردد: الف - از حقوق ماهانه کلیه پرسنل کادر ثابت عضو.

ماده 21 (منسوخ 1375/05/07)- حقوق پرسنل وظیفه در دوران خدمت ضرورت برابر است با حاصلضرب ضریب ریال مذکور در تبصره 1 ماده 1 این قانون در اعداد حقوقی درجه مربوط به شرح جدول زیر:

تبصره 1 - پرسنل وظیفه بر اساس نیاز نیرو یا سازمان و وجوه محل سازمانی پس از طی دوره آموزش حسب مورد به درجات مصرحه جدول بالا، به شرح زیر نائل میگردند:
الف - پرسنل وظیفه فاقد مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان به یکی از درجات ردیفهای 1 لغایت 5
ب - دارندگان مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان به درجات ردیفهای 6 یا 7
ج - دارندگان مدرک تحصیلی فوق دیپلم به درجات ردیفهای 8 یا 9
د - دارندگان مدرک تحصیلی لیسانس به درجه ردیف 10
ه- - دارندگان مدرک تحصیلی فوق لیسانس و دکترای غیر پزشکی به درجه ردیف 11 و پزشکان به درجه ردیف 12

تبصره 2 - پرسنل وظیفه چنانچه صلاحیتهای لازم جهت نیل به درجات مصرحه بالا را فاقد باشند و یا به علت عدم نیاز به درجات مناسب پائین‌تر تا درجه سربازی نائل خواهند شد.

تبصره 3 (منسوخ 1375/05/07)- حقوق پرسنل وظیفه در طول دوره آموزشی قبل از نیل به درجه با اعداد حقوقی زیر محاسبه می‌گردد:
الف - پرسنل وظیفه ردیفهای 1، 2، 3 و 4 عدد حقوقی 15
ب - پرسنل وظیفه ردیفهای 5، 6، 7 و 8 عدد حقوقی 20
ج - پرسنل وظیفه ردیفهای 9 و 10 عدد حقوقی 25
د - پرسنل وظیفه ردیفهای 11 و 12 عدد حقوقی 40

تبصره 4 - میزان حقوق وظیفه پرسنل مذکور و مستمری بگیران آنان بر اساس آخرین مدرک تحصیلی در مقاطع فوق و مواد مربوط در فصل هشتم قانون ارتش، محاسبه می‌گردد.

تبصره 5 - پرسنل وظیفه که قبل از اجرای این قانون با مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان و بالاتر به درجه گروهبانسومی نایل گردیده‌اند تا خاتمه‌خدمت از حقوق دریافتی قبل از اجرای این قانون استفاده خواهند نمود.

ماده 22 - حقوق ثابت و فوق‌العاده شغل پرسنلی که از تاریخ 7/7/67 تا تاریخ استحقاق دریافت حقوق این قانون، با داشتن حداقل مدت توقف در درجه یا مرتبه، استحقاق ترفیع به موجب مقررات قبل از قانون ارتش را داشته‌اند از تاریخ استحقاق بدون رعایت سایر تشریفات ترفیعاتی بر مبنای واحد حقوقی درجه یا مرتبه مزبور قابل پرداخت می‌باشد.

تبصره 1 - مقررات این ماده صرفاً در واحد حقوقی استحقاقی در مدت فوق موثر بوده و هیچگونه تغییری در درجه یا رتبه خدمتی و عوامل حقوقی این قانون را موجب نخواهد گردید.

تبصره 2 - تغییرات حقوق ثابت و فوق العاده شغل مذکور در این ماده در احتساب سایر مزایای پرسنل در طول مدت مذکور موثر نخواهد بود.

ماده 23 - مشمولین این قانون از تاریخ 1368/1/1 فقط استحقاق دریافت حقوق و مزایای مذکور در این قانون را دارند.

ماده 24 - از تاریخ تصویب این قانون پرداخت حقوق و مزایا و مستمری ارتش و نیروهای انتظامی فقط تابع این قانون خواهد بود و هر قانون دیگری قابل عمل نخواهد بود.

قانون فوق مشتمل بر 24 ماده و 51 تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و هفتم دی ماه یکهزار و سیصد و شصت و هشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1368/11/11 به تایید شورای نگهبان رسیده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی - مهدی کروبی

دریافت فایل پی‌دی‌اف