آیین‌نامه ارزیابی وضع فرهنگی و علمی کشور

مصوب 1378/12/24 شورای عالی انقلاب فرهنگی

مقدمه
براساس بند 6 وظایف شورای عالی انقلاب فرهنگی (شماره 3603/دش مورخ 76/09/02) و به منظور ارائه تصویری روشن از روند تحولات فرهنگی و علمی کشور، در این آیین‌نامه ضمن تعیین اهداف و گستره ارزیابی های مورد نظر، اصول و روشهای لازم برای دستیابی به ارزیابی واقع گرایانه از وضعیت فرهنگی و علمی کشور ارائه می‌گردد.

ماده 1 - هدف های ارزیابی

1-1- نیل به تصویر واقعی از وضعیت فرهنگی و علمی کشور در قالب گزارش های سالانه به منظور اطلاع مردم و مسئولان از موقعیت و روند فرهنگی و علمی کشور در عرصه داخلی و بین اللملی.

2-1- تشویق و ترغیب دست اندرکاران فرهنگی و علمی جمهوری اسلامی ایران و ایجاد رقابت مثبت و سازنده در انجام وظایف.

3-1- پیشنهاد راه کارهای مناسب به شورای عالی انقلاب فرهنگی برای رفع مشکلات و ارتقای معیارهای فرهنگی و علمی در کشور.

4-1- ایجاد نظام هماهنگ ارزیابی فرهنگی و علمی با استفاده از همه تجارب و امکانات موجود کشور.

ماده 2- گستره ارزیابی
ارزیابی وضع فرهنگی و علمی کشور شامل فعالیت های دولتی و غیردولتی در عرصه فرهنگی و علمی به مفهوم وسیع است و در بخش های زیر انجام می‌شود:

1-2- تعلیم و تربیت شامل آموزش قبل از دانشگاه و آموزش عالی.

2-2- علم و فن آوری.

3-2- فرهنگ و هنر و ارتباطات شامل کتاب و کتابخانه ها، نشریات و روزنامه ها، فیلم و سینما، موسیقی و هنرهای نمایشی، صدا و سیما، ارتباطات رایانه ای و میراث فرهنگی.

4-2- موضوعات خاص که حسب مورد به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی می‌رسد.

ماده 3- نکات لازم در ارزیابی
ارزیابی وضع فرهنگی و علمی کشور با رعایت نکات زیر انجام می‌شود:

1-3- اتکاء به شاخص های تعریف شده علمی.

2-3- استناد به کمیت های معنی دار و قابل سنجش و شمارش.

3-3- پرهیز از مداخله در حیطه مسئولیتهای مجریان.

4-3- صراحت و وضوع و پرهیز از نتیجه گیریهای مبهم.

5-3- جامع نگری و پرهیز از نتیجه گیری موضعی وجزیی.

6-3- ایجاد رغبت و اشتیاق در مجریان دستگاههای فرهنگی و علمی و جلب همکاری آنها در امر ارزیابی.

7-3- انجام ارزیابی توسط شخصیت های عالم و با تجربه.

8-3- نگرش منصفانه بر جنبه های مثبت و منفی.

ماده 4- سطوح ارزیابی
ارزیابی هر یک از بخش ها در دو سطح و به شرح زیر انجام می‌شود:

1-4- ارزیابی کلان - در این سطح وضع فرهنگی و علمی کشور در مقیاس ملی ارزیابی می‌شود و وضعیت هر یک از بخش ها (تعلیم و تربیت، علم و فن آوری، فرهنگ و ارتباطات) به صورت کلی و فراتر از دستگاهها و سازمانهای مربوط به آن بخش مورد بررسی قرار می‌گیرد. این ارزیابی باید روند عمومی بخش های فرهنگی و علمی کشور و موقعیت نسبی هر یک را در عرصه بین المللی معین کند.

2-4- ارزیابی خرد - در این سطح وضعیت دستگاهها و سازمانهای مربوط به هر بخش و در مقایسه با هم ارزیابی می‌شود این ارزیابی باید در نهایت به رتبه بندی دستگاهها و سازمانهای مشابه منجر گردد.

ماده 5- نتایج و آثار ارزیابی

1-5- نتایج ارزیابی در هر بخش در قالب گزارش سالانه تدوین و به شورای عالی انقلاب فرهنگی تقدیم می‌شود.

2-5- گزارش های سالانه باید شامل آسیب شناسی وضع فرهنگی و علمی کشور و ارائه پیشنهادهای مشخص برای بهبود وضع در سطح کلان باشد.

3-5- نتایج ارزیابی در سطح خرد در تخصیص بودجه و اعتبارات و اعطای امتیازات به دستگاهها و سازمانهای فرهنگی و علمی مدنظر قرار می‌گیرد. سازمان برنامه و بودجه و دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی موظف هستند ظرف سه ماه مشترکا آیین‌نامه اجرایی این امر را به شورای عالی انقلاب فرهنگی پیشنهاد نمایند.

4-5- گزارش های ارزیابی پس از تایید شورای عالی انقلاب فرهنگی می‌تواند برای اطلاع عموم منتشر شود.

5-5- گزارش های ارزیابی یا گزیده آنها به عنوان گزارش های رسمی جمهوری اسلامی ایران برای استفاده در اختیار سازمان های فرهنگی و علمی و ملی و بین اللملی قرار می‌گیرد.

ماده 6- شاخص های ارزیابی
شاخص های کلان و خرد ارزیابی به تفکیک حوزه های زیر معین می‌شود.

1-6- پیش دانشگاهی.

2-6- آموزش عالی.

3-6- تحقیقات.

4-6- فرهنگ و ارتباطات (مراکز هنری، دینی، مساجد و ….)

رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی