تاثیر نشوز زوجه در تحقق شروط ضمن عقد نکاح

رای دادگاه بدوی

بسمه تعالی

پرونده کلاسه *تصمیم نهایی شماره *

خواهان: اقای م. ت. پ. فرزند ن. به نشانی *

خوانده: خانم س. ز. ح. فرزند س. با وکالت اقای ح. ذ. ا. پ. فرزند و. ا. به نشانی *

خواسته: صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج

دادگاه با بررسی محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام و به شرح ذیل مبادرت به صدور رای می نماید.:

رای دادگاه

در خصوص دعوی اقای م. ت. پ. فرزند ن. به طرفیت خانم س. ز. ح. فرزند س. ا. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق، نظر به محتویات پرونده، تصویر رونوشت سند نکاحیه شماره 1728مورخ 1381/07/12 رابطه زوجیت محرز و مسلم است. تلاش دادگاه و داوران جهت اصلاح ذات البین موثر واقع نشده است. زوجین از سال 1394 تا بحال جدا از همدیگر زندگی می کنند و علت جدایی نیز ترک منزل از سوی زوجه بوده که با وصف طرح دعوی تمکین و محکومیت زوجه به موجب دادنامه پیوست توفیقی در جهت ادامه زندگی حاصل نشده است. زوجین یک فرزند مشترک پسر دارند به نام م. که متولد 1383/04/29 بوده و در نزد پدر به سر می برد. قبلا در خصوص مهریه رای صادر و تقسیط گردیده است. جهیزیه قبلا مسترد گردیده و وکیل خوانده مدعی گردیده که بعضی از اقلام جهیزیه (به شرح بند 5 لایحه تقدیمی مورخ 1401/09/08) در اختیار خواهان می‌باشد. اما خواهان منکر ادعای مذکور بوده و خواهان جهت اثبات موضوع دلیلی ارائه ننموده و النهایه درخواست اتیان سوگند خواهان به عمل امده است.که خواهان نیز در جهت رد ادعای خوانده سوگند یاد نموده اند، لذا دادگاه ادعای خواهان در خصوص اقلام مورد ادعای جهیزیه را مردود می داند. چون زوجه ناشزه بوده لذا نفقه منتفی می‌باشد. و ادعای وکیل خوانده مبنی بر پرداخت نفقه از تاریخ طرح دعوی طلاق نیز با اصول حقوقی سازگار نبوده و مردود اعلام می‌گردد. در خصوص ادعای تنصیف دارایی نیز صرف نظر از اینکه ایا زوج در زمان شروع زندگی مشترک مالی کسب کرده اند یا خیر، اما در ما نحن فیه به علت ناشزه بودن زوجه تنصیف دارایی مصداق ندارد. و نیز شرط تنصیف زمانی محقق می‌گردد. که زوج بدون عذر موجه در خواست طلاق را مطرح نماید. حال انکه در این پرونده چنین شرایطی وجود ندارد. بلکه زوج علیرغم محکومیت زوجه به تمکین در سال 1394 حدود 7 سال صبر نموده و چون امکان بازگشت زوجه به زندگی مشترک وجود نداشته است.دعوی طلاق را مطرح نموده است.که عذر وی موجه و قانونی است. در خصوص فرزند مشترک با توجه به سن و سال وی موضوع ملاقات نیز منتفی است.و در خصوص اجرت المثل ایام زندگی مشترک قرار کارشناسی صادر گردید.که النهایه هیات سه نفره کارشناسان میزان اجرت المثل زوجه را به مبلغ 123٫548٫000 ریال براورد نموده‌اند که نظریه مذکور با وصف ابلاغ مصون از تعرض باقی مانده است. بنا به جهات مذکور دادگاه دعوی مطروحه را وارد دانسته و مستندا به مواد 24، 26، 29، 31 و 34 قانون حمایت خانواده و مواد 1133، 1143، 1145، 1146 و 1148 قانون مدنی مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش زوجین جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی نوبت اول را صادر و اعلام می نماید. و در زمان اجرای صیغه طلاق زوج باید اجرت المثل به شرح مذکور در فوق را نقدا پرداخت نموده و سپس صیغه طلاق جاری شود. سر دفتر مربوطه باید در زمان اجرای صیغه طلاق گواهی پزشک ذیصلاح را در خصوص وجود جنین یا عدم ان اخذ نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر *می باشد. اعتبار رای صادره جهت تسلیم به دفترخانه ازدواج و طلاق به مدت سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعیت دادنامه می‌باشد./.

رئیس شعبه *م. گ. ب. شیرتبار