در جلسه مورخ 1386/2/25شورای عالی بیمه در اجرای بندهای 3 و 5 ماده 17 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری، آییننامه نحوه نظارت بر امور بیمههای اتکائی موسسات بیمه مستقیم را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده 1- موسسات بیمه مستقیم که در این آییننامه موسسه بیمه نامیده میشوند موظفند عملیات اتکائی خود را با رعایت ضوابط مقرر در این آییننامه انجام دهند.
ماده 2(اصلاحی 1400/10/08)- حداکثر ظرفیت نگهداری مجاز موسسه بیمه از هر بیمه نامه یا هر ریسک معادل بیست درصد مبلغ سرمایه موجود (موضوع بند 10 ماده (1) آییننامه نحوه محاسبه و نظارت بر توانگری مالی موسسات بیمه) پس از کسر ذخیره فنی تکمیلی و خطرات طبیعی کلیه رشته های بیمه ای از بدهی ها میباشد. صدور بیمه نامه برای ریسک هایی که مبلغ آن ها بیش از حد نگهداری موسسه بیمه باشد صرفاً در صورتی مجاز است که موسسه بیمه برای بخش مازاد آن پوشش اتکایی تحصیل نموده باشد.
تبصره 1: در مواردی که موضوع بیمه از نظر فنی قابل تفکیک به چند ریسک مستقل باشد، موسسه بیمه با جلب نظر بیمهگذار و موافقت بیمه مرکزی ایران میتواند نسبت به تفکیک ریسک اقدام نماید. تفکیک ریسک به مفهوم لزوم صدور چند بیمهنامه برای یک موضوع بیمه نیست و می توان کلیه ریسکهای مستقل را به نحوی که در ماده 11 آییننامه شماره 25 مشخص شده است در قالب یک بیمهنامه تحت پوشش بیمه قرارداد که در این صورت مشخصات کامل، ارزش، نرخ و میزان حقبیمه مربوط به هر ریسک میباید به صورت مستقل در بیمهنامه یا ضمائم آن درج شود.
تبصره 2: موسسه بیمه موظف است در مناطق و مواردی که امکان تحقق همزمان خسارت برای چند ریسک وجود داشته باشد، حد نگهداری و پوششهای اتکائی خود را به نحوی تعیین نماید که همواره امکان ایفای تعهدات خود را در مقابل بیمهگذاران و سایر اشخاص ذینفع داشته باشد.
ماده 3- موسسه بیمه موظف است در مواردی که نیاز به اخذ پوشش اتکائی از خارج از کشور باشد، بیمهگر اتکائی راهبر را از بین بیمهگران اتکائی که حداقل رتبه A از موسسه رتبهبندیS & P یا معادل آن از سایر موسسات رتبهبندی معتبر بینالمللی(مانند MOODY’S, FITCH, A.M.BEST) داشته باشد، انتخاب نماید. سایر بیمهگران اتکائی نیز میباید حداقل دارای رتبه BBB از موسسه مذکور و یا معادل آن از سایر موسسات رتبهبندی معتبر بینالمللی باشند.
تبصره- در موارد خاص، واگذاری اتکائی به بیمه گرانی که فاقد حداقل رتبههای تعیین شده در این ماده باشند با اخذ موافقت قبلی بیمه مرکزی ایران مجاز خواهد بود.
ماده 4- موسسه بیمه موظف است کارگزار/ کارگزاران بیمه اتکائی خود را از بین کارگزاران حرفهای و معتبر بینالمللی انتخاب نماید.
ماده 5- موسسه بیمه موظف است در صورت انعقاد هر گونه قرارداد در زمینه بیمههای اتکائی حداکثر ظرف پانزده روز کلیه اطلاعات مربوط از جمله نام کارگزار/کارگزاران اتکائی، نام بیمهگر اتکائی راهبر و سایر بیمهگران اتکائی و سهم اختصاص یافته به آنها را به بیمه مرکزی ایران اعلام و حداکثر ظرف مدت یک ماه پس از آن نسخهای از قراردادهای منعقده را به بیمه مرکزی ایران ارسال نماید.
تبصره- در مواردی که بخشی از بیمهنامه یا ریسک به صورت اختیاری واگذار شود، موسسه بیمه موظف است اطلاعات مذکور را برای ریسکهای بیمه شده طی هر ماه، حداکثر تا پایان ماه بعد به بیمه مرکزی ایران ارسال نماید.
ماده 6- انجام عملیات بیمه اتکائی قبولی توسط موسسههای بیمه دولتی، در چارچوب اساسنامه مصوب آنها و انجام عملیات بیمههای اتکائی قبولی توسط موسسات بیمه غیردولتی، با رعایت بند ج آییننامه شماره 3/40 مصوب شورای عالی بیمه و ضوابط اجرایی آن مجاز میباشد.
تبصره - موسسه بیمه صرفاً در رشتههایی میتواند عملیات بیمه اتکائی قبولی انجام دهد که مجوز فعالیت عملیات بیمه مستقیم در آن رشتهها را داشته باشد.
ماده 7- موسسه بیمه موظف است حسابهای مربوط به عملیات بیمه اتکائی را (اعم از قبولی و واگذاری) به صورت مشخص تفکیک و در صورتهای مالی خود به نحو مناسب منعکس نماید.
ماده 8- بیمه مرکزی ایران مکلف است بر حسن اجرای این آییننامه نظارت نماید و در صورت عدم رعایت مفاد آن از سوی هر یک از موسسات بیمه، موضوع را کتباً به موسسه مزبور تذکر دهد و حسب مورد، مهلت مشخصی را جهت رفع تخلف تعیین نماید. چنانچه ظرف مهلت تعیین شده اقدام لازم از سوی موسسه بیمه ذیربط انجام نپذیرد، بیمه مرکزی ایران باید مراتب را جهت اطلاع و اتخاذ تصمیم مقتضی به شورای عالی بیمه گزارش نماید.