ماده واحده - کلیه پرداختهائی که بر اساس دستورالعمل شماره 43296 مورخ 1359/9/5 نخستوزیری توسط وزارتخانهها، موسسات و سازمانهاو شرکتهای دولتی و شهرداریها به کارکنان کارگاههای مشمول قانون کار به صورت علیالحساب انجام گرفته است به عنوان مزد یا حقوق و مزایایمستمر کارکنان مزبور در ایام تعطیل کارگاه منظور شده و قابل احتساب به هزینه قطعی میباشد.
تبصره 1 - در صورت ازکارافتادگی، فوت یا بازنشسته شدن کارگران در زمان تعطیلی کارگاه، مستمری آنان بر مبنای تمام مزد یا حقوق قبل ازتعطیلی، طبق قانون تامین اجتماعی محاسبه و برقرار خواهد شد.
تبصره 2 - کارفرمایان موضوع این ماده واحده موظفند حق بیمه سهم بیمه شده را نسبت به مبالغ پرداختی بر اساس دستورالعمل فوق کسر و پس ازافزودن سهم خود به نسبت تمام مزد یا حقوق بیمه شده قبل از تعطیلی کارگاه بر آن، به سازمان تامین اجتماعی تادیه نمایند.
تبصره 3 - دستگاههای فوقالذکر مکلفند ظرف مدت سه ماه از تاریخ تصویب این قانون نسبت به تعیین تکلیف قطعی کلیه کارکنان مورد بحث براساس مقررات مربوط (اعم از اشتغال، بازنشستگی یا ازکارافتادگی) اقدام نمایند و پس از انقضاء مهلت مذکور پرداخت علیالحساب به آنها مجازنخواهد بود.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره در جلسه روز سه شنبه دوازدهم آبان ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و یک مجلس شورای اسلامیتصویب و در تاریخ 1371/8/17 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - علیاکبر ناطق نوری