راهبردهای گسترش فرهنگ عفاف

شورای عالی انقلاب فرهنگی در جلسه 566 مورخ 1384/5/4 در چارچوب اصول و مبانی روشهای اجرایی گسترش فرهنگ عفاف (مصوب جلسه 413 مورخ 1376/11/14) راهبردهای گسترش فرهنگ عفاف را به شرح ذیل تصویب نمود:

1- توسعه فرهنگ کنکاش و تفکر در مفاهیم دینی توسط جوانان به منظور پذیرش درونی و قلبی و عمل به آنها ؛

2- تبیین دائمی جایگاه والا و پر اعتبار زن در اسلام و مقایسه آن با سایر مکاتب به منظور احساس برتری شخصیت زن مسلمان نسبت به زنان سایر مکاتب و پرهیز از روی آوردن به جاذبه ها و شخصیت های کاذب؛

3- تقویت بنیه اعتقادی، اخلاقی و اصول و مبانی تربیت برای والدین، خصوصاً مادران نسبت به امر عفاف و حجاب و ایجاد حساسیت در آنها نسبت به آسیب های ناشی از عدم رعایت آن برای خود، خانواده و فرزندان؛

4- اتخاذ تدابیر مناسب جهت جذب، تربیت و به کارگیری نیروی انسانی شایسته نظیر مدیران، معلمین و اساتید معتقد و عامل به رعایت حجاب و عفاف در کلیه مراکز اداری و آموزشی؛

5- تبیین آموزه های دینی در خصوص ضرورت رعایت اصول حیا و عفت متناسب با قابلیت ها و ویژگی های زنان و مردان و ایجاد تعادل در روابط اجتماعی آنها؛

6- احیاء و ترویج سنت حسنه امر به معروف و نهی از منکر؛

7- ارتقاء سطح آگاهی جوانان در خصوص ارتباطات صحیح انسانی و اخلاقی بین آنها و حفظ حدود عفاف و حجاب در جامعه و خانواده؛

8- تبیین فلسفه و پیامدهای مثبت فرهنگی اجتماعی، روانی و اخلاقی عفاف و حجاب درعرصه های مختلف زندگی و اثرات منفی عدم رعایت آن در سست کردن بنیانهای اخلاقی خانواده و جامعه؛

9- تبیین دیدگاه اسلام در خصوص عفاف، پوشش، حجاب و ضرورت بیان، فلسفه، احکام و دستاوردهای مثبت رعایت آن در جامعه متناسب با شرایط سنی جوانان و نوجوانان با شیوه های جذاب؛

10- توجه دادن به رعایت و نیز باور پوشش نه به عنوان یک اجبار اجتماعی بلکه به عنوان یک ارزش انسانی، دینی و معنوی و یک باور قلبی جهت مصونیت از زشتی ها و آسیب های اجتماعی؛

11- افزایش آگاهی والدین نسبت به رعایت حجاب و عفاف خصوصاً در خانواده و نقش الگویی آنان در این امر؛

12- اهتمام جدی نهاد خانواده نسبت به تامین نیازهای عاطفی و شخصیتی فرزندان به ویژه دختران و تاثیر آن در شکل گیری هویت دینی و اجتماعی آنها؛

13- تبیین نقش عفاف و حجاب در تقویت هویت ملی و فرهنگی جوانان و تاثیر آن بر استقلال فرهنگی و سیاسی کشور؛

14- تقویت روحیه تعادل در جوانان در رویکرد آنان به مدگرایی و بیان مستدل و منطقی اثرات و پیامدهای مدگرایی افراطی و پرهیز از تقلید کورکورانه از مد های غربی و تقویت مدگرایی ملی؛

15- تبیین ریشه های تاریخی و فرهنگی و نشانه های روشن از وجود حجاب و پوشش در ادیان الهی و جوامع دارای سابقه تاریخی و تمدن فرهنگی؛

16- زمینه سازی اجتماعی مناسب برای دختران و پسران جهت کشف، هدایت و بروز قابلیت ها و توانمندیها و تامین مطالبات خود به منظور جلوگیری از بروز جلوه گری های نامناسب در حیطه فرهنگ عفاف و حجاب؛

17- اختصاص بخشی از موضوعات تحقیقاتی به بررسی «زمینه، علل و موانع گسترش فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه» و بررسی تاثیرات محصولات فرهنگی کشور بر این موضوع؛

18- تشویق و ترغیب خانواده ها و جوانان به ازدواج آسان و آشنا نمودن آنان با معیارهای شرعی انتخاب همسر، حقوق و وظایف یکدیگر، تقویت روحیه ساده زیستی و قناعت پیشگی در زندگی؛

19- تقویت هماهنگی بین دستگاه های ذیربط در برنامه ریزی و تامین امکانات لازم جهت رفع مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی موجود بر سر راه ازدواج جوانان؛

20- توسعه فعالیت های بنیادهای ازدواج به منظور جلب مساعدت دولت و خیّرین در امر ازدواج جوانان؛

21- ارتقای مهارتهای فنی و حرفه ای و توانمندیهای جوانان جهت توسعه طرح های خود اشتغالی و آشنایی با بازار کار و زمینه های مختلف فعالیت به عنوان زمینه ساز ازدواج، تشکیل خانواده و نهایتاً توسعه فرهنگ عفاف؛

22- اهتمام جدی مراکز فرهنگی و کلیه رسانه های کشور نسبت به ارائه الگوی مطلوب از عفاف و حجاب در محصولات فرهنگی خود (فیلم، سریال، تئاتر و…) و پرهیز از ایجاد تضاد و تناقض برای جوانان در این امر؛

23- جذب، تربیت و بکارگیری نیروی انسانی آگاه و عامل به مبانی دینی عفاف و حجاب در برنامه های فرهنگی و تبلیغی؛

24- جهت دهی و تقویت امر عفاف و حجاب با استفاده از قابلیت ها و ظرفیت سازمان ها، احزاب، تشکل های غیردولتی و هیات های مذهبی در کشور؛

25- هدایت تبلیغات تجاری به سوی استقلال فرهنگی و اقتصادی؛

26- سازماندهی مبلغان آشنا به اصول و مبانی فرهنگ عفاف و حجاب به روش های صحیح تبلیغ و استفاده بهینه از آنها در مجامع دینی و خودجوش مردمی؛

27- نظارت دقیق و همه جانبه در امر تولید و نشر کتاب، مطبوعات و مجلات سینمایی در خصوص رعایت حریم عفاف و حجاب از نظر محتوایی و شکلی؛

28- تبیین ضرورت رعایت حجاب و عفاف توسط زنان و مردان در برنامه های فرهنگی، تبلیغی و هنری و پرهیز از یک سونگری؛

29- الگوسازی و ایجاد گرایشات عمیق و پایدار نسبت به امر حجاب و عفاف از طریق معرفی سیره عملی معصومین (ع)، بزرگان علمی و ادبی و فرهنگی، منطبق با مقتضیات زمان و مکان و شرایط سنی جوانان.

30- تبیین عدم مغایرت پوشیدگی، حجاب و عفاف با حضور و فعالیت های اجتماعی زنان و رفع شبهه تعارض بین آن دو؛

31- توسعه ارتباطات و تبادل اطلاعات بین دستگاه های مختلف آموزشی، فرهنگی و تبلیغی در جهت تبیین و تعیین حدود و ضوابط هماهنگ در رعایت عفاف و حجاب در ارائه برنامه ها و کالاهای فرهنگی؛

32- تربیت و توسعه نیروی انسانی مومن، کارآمد و آشنا به مسائل فرهنگی - تبلیغی در امر عفاف و حجاب و پرهیز ازبرخورد های خشن، فیزیکی و تحقیر آمیز با متخلفین؛

33- هماهنگی و وحدت رویه مستمر و پایدار در برخورد با ناهنجار ی های فرهنگی توسط دستگاه های مختلف در چارچوب قانون؛

34- ارتقای سطح آگاهی وایجاد حساسیت در مدیران نسبت به توسعه فرهنگ عفاف و حاکمیت ارزش های اخلاقی در مجموعه های تحت مسئولیت آنها؛

35- طراحی و اجرای فعالیت های فرهنگی در مراکز تبلیغی، آموزشی و فرهنگی در راستای توسعه امر عفاف و حجاب؛

36- ترغیب مسئولین و مدیران نسبت به مناسب سازی فیزیکی و فرهنگی محیط کار در ادرات، بانک ها، مدارس، دانشگاه ها، شرکت های خصوصی برای شاغلین و مراجعین؛

37- توسعه و تنوع بخشی به الگو های مناسب حجاب و تبلیغ آن توسط رسانه ها به منظور اقناع روحیه تنوع طلبی و حس زیبا شناختی جوانان ضمن ترویج و تشویق چادر به عنوان حجاب برتر و پرهیز از تحمیل و اجباری کردن یک الگوی ثابت از حجاب؛

38- توجه دستگاه ها و نهاد های فرهنگساز به مد به عنوان مولفه ای نوین و تاثیر گذار در جهت دهی به نوع پوشش و آراستگی جوانان؛

39- تشویق وترغیب و تبلیغ نماد ها و الگو های لباس ایرانی و بومی مناطق مختلف کشور و ممانعت از تبلیغ الگو های مغایر با فرهنگ ایرانی - اسلامی؛

40- اتخاذ تدابیر لازم جهت تولید و توزیع اقلام مورد نیاز جامعه در رعایت حجاب؛

41- ایجاد زمینه های دسترسی عمومی به پارچه و لباس منطبق با الگو های ایرانی - اسلامی و حمایت از طراحان و تولید کنندگان آن؛

42- ایجاد زمینه تبادل فرهنگی ملل اسلامی از طریق ارائه الگو ها ونماد های پارچه و لباس ایرانی - اسلامی؛

43- فراهم ساختن زمینه های امکان رقابت برای تولید کنندگان داخلی و حمایت مالی از آنها؛

44- تقویت فرهنگ استفاده از پارچه و لباس های منطبق با الگو های ایرانی - اسلامی؛

45- تهیه مقررات لازم برای جلوگیری از واردات پارچه و لباس غیر متناسب با فرهنگ عفاف و حجاب؛

46- به منظور ایجاد هماهنگی بین دستگاه های اجرایی و سایر اشخاص حقیقی و حقوقی فعال در امر ترویج و گسترش فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه کمیته ترویج و گسترش فرهنگ عفاف با ترکیب ذیل در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل خواهد شد و گزارش عملکرد آن هر شش ماه یکبار به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه خواهد گردید.

1- وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (رئیس کمیته)

2- رئیس سازمان تبلیغات اسلامی (نائب رئیس کمیته)

3- دبیر شورای فرهنگ عمومی (دبیر کمیته)

4- نماینده سازمان ملی جوانان

5- نماینده وزارت اطلاعات

6- نماینده نیروی انتظامی

7 - نماینده وزارت کشور

8- نماینده کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی

9- نماینده وزارت آموزش وپرورش

10- نماینده وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری

11- نماینده وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

12- نماینده سازمان صدا و سیما

13(اصلاحی 1390/04/08)- نماینده وزارت صنعت، معدن و تجارت.

14- نماینده ستاد امر به معروف و نهی از منکر

15- نماینده شورای فرهنگی اجتماعی زنان

16- نماینده سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران

17- نماینده وزارت مسکن وشهرسازی

18- نماینده وزارت اقتصاد و دارایی

19- نماینده وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات

20- نماینده گمرگ جمهوری اسلامی ایران

21- نماینده سازمان تربیت بدنی

22- نماینده مرکز امور مشارکت زنان

47- کمیته ترویج و گسترش فرهنگ عفاف موظف است حداکثر ظرف مدت دو ماه راهکار ها، آیین‌نامه ها و دستورالعمل های اجرایی و نقش دستگاه های ذیربط در این خصوص را تهیه و تصویب نموده و به اطلاع شورای عالی انقلاب فرهنگی برساند

رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی

دریافت فایل پی‌دی‌اف