قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی کانتینرهای ایمن مصوب سال 1972 میلادی برابر با سال 1351 هجری شمسی

مصوب 1379/08/01 مجلس شورای اسلامی

ماده واحده - به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به کنوانسیون بین‌المللی کانتینرهای ایمن مصوب سال یکهزار و نهصد و هفتاد و دو میلادی برابر با سال یکهزار و سیصد و پنجاه و یک هجری شمسی، مشتمل بر یک مقدمه و (16) ماده و دو ضمیمه به شرح پیوست، ملحق شود و‌اسناد مربوط را تسلیم نماید.
رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی در بخش ارجاع به داوری الزامی است.

بسم الله الرحمن الرحیم
کنوانسیون بین‌المللی کانتینرهای ایمن
مصوب 1972 میلادی (1351 هجری شمسی)

مقدمه
اعضاء:
با درک نیاز به حفظ ایمنی کامل جان افراد در هنگام کار، رویهم چینی و حمل و نقل کانتینرها،
با توجه به نیاز به تسهیل حمل و نقل بین‌المللی کانتینری،
با تشخیص مزایای رسمی کردن الزامات ایمنی مشترک بین‌المللی در این زمینه،
با توجه به اینکه این مهم با انعقاد یک کنوانسیون به بهترین وجهی حاصل می‌گردد، تصمیم به رسمی نمودن الزامات ساختاری برای تضمین ایمنی در کار، روی هم چینی و حمل و نقل کانتینرها در روند فعالیتهای معمول گرفته و در این راستا به شرح زیر توافق نموده‌اند:

ماده 1 - تعهد کلی به موجب این کنوانسیون:
اعضاء تعهد می‌نمایند مفاد این کنوانسیون و ضمائم آن را که بخش جدائی ناپذیر از این کنوانسیون را تشکیل می‌دهند، اجراء نمایند.

ماده 2 - تعریف:
از نظر این کنوانسیون، مگر اینکه به گونه دیگری تصریح شده باشد:
1 - «‌کانتینر» یعنی رکنی از تجهیزات حمل و نقل که دارای ویژگیهای زیر باشد:
الف - ثابت و پایدار و در نتیجه به اندازه کافی محکم که مناسب کاربرد مداوم باشد؛
ب - دارای طراحی ویژه برای تسهیل حمل و نقل کالا از طریق یک نوع یا انواع حمل و نقل بدون بارگیری مجدد میان راهی باشد؛
پ - دارا بودن طراحی که با پیش‌بینی بستهائی در گوشه‌ها باعث محفوظ و محکم نگاهداشتن و/ یا حمل و نقل آسان می‌گردد؛
ت - دارای اندازه‌ای که فضای محصور به وسیله (4) گوشه پایینی بیرونی به یکی از دو ترتیب زیر باشد:
1 - دست کم (14) متر مربع (150 فوت مربع)؛ یا
2 - دست کم (7) متر مربع (75 فوت مربع) چنانچه بستهای گوشه‌ای بالائی بر روی آن نصب شده باشند.
اصطلاح کانتینر شامل هیچ یک از وسائل نقلیه یا بسته بندی نمی‌گردد، با این وجود زمانی که کانتینرها روی شاسی حمل شوند آنها را شامل می‌شود.
2 - «‌بستهای گوشه‌ای» یعنی آرایش و ترتیبی از روزنه‌ها و سطوح در بالا و/ یا پائین کانتینر جهت حمل و نقل، رویهم چینی و/ یا محکم و محفوط [محفوظ] نگاه داشتن آن.
3 - «دستگاه اجرایی» یعنی دولت یک عضو که تحت اختیار و صلاحیت آن، کانتینرها تایید می‌گردند.
4 - «‌تایید شده» یعنی تایید شده به وسیله دستگاه اجرایی.
5 - «‌تایید» یعنی تصمیم دستگاه اجرایی مبنی بر اینکه نوع طرح یا کانتینر در چارچوب شرایط این کنوانسیون ایمن و بی‌خطر باشد.
6 - «حمل و نقل بین‌المللی» یعنی حمل و نقل میان نقاط مبداء و مقصد که در قلمرو دو کشور که این کنوانسیون در مورد دست کم یکی از آنها اعمال می‌شود، قرار گرفته است.
این کنوانسیون همچنین زمانی که بخشی از عملیات حمل و نقل میان دو کشوری انجام شود که در قلمرو یکی از آنها این کنوانسیون اعمال می‌شود، اجراء می‌گردد.
7 - «‌محموله» یعنی هرگونه کالا، اجناس، مال‌التجاره و اقلامی از هر نوع که در کانتینرها حمل می‌شوند.
8 - «‌کانتینر جدید» به معنای کانتینری است که ساخت آن در تاریخ لازم‌الاجراء شدن این کنوانسیون یا پس از آن آغاز شده باشد.
9 - «‌کانتینر موجود» به معنای کانتینری است که کانتینر جدید نباشد.
10 - «‌مالک» عبارت است از مالک به گونه مقرر در حقوق داخلی عضو یا مستاجر یا امین، چنانچه توافق میان طرفها مقرر نماید که مالک به اعمال مسئولیت خویش برای نگهداری و بازدید و بازرسی کانتینر توسط چنین مستاجر یا امینی بپردازد.
11 - «‌نوع کانتینر» به معنای نوع طرح تاییدی از سوی دستگاه اجرایی می‌باشد.
12 - «‌کانتینر از مجموعه با نوع طرح» به معنای هر گونه کانتینر ساخته شده بر طبق نوع طرح تایید شده می‌باشد.
13 - «‌نمونه اولیه» به معنای کانتینری است که نماینده کانتینرهائی است که در مجموعه نوع طرح ساخته شده یا قرار است ساخته شوند.
14 - «‌حداکثر میزان یا وزن ناخالص مفید و موثر یا R» عبارت است از حداکثر وزن مجاز کانتینر همراه با محموله آن.
15 - «وزن خود کانتینر» به معنای وزن کانتینر خالی همراه با تجهیزات فرعی ثابت شده بر روی آن می‌باشد.
16 - «حداکثر بار مجاز یا P» عبارت است از تفاوت میان حداکثر میزان یا وزن ناخالص مفید و موثر و وزن خود کانتینر.

ماده 3 - کاربرد:
1 - این کنوانسیون در مورد کانتینرهای جدید و موجود مورد استفاده در حمل و نقل بین‌المللی به استثنای کانتینرهائی که برای حمل و نقل هوایی به‌گونه خاصی طراحی شده‌اند، اعمال می‌شود.
2 - هر کانتینر جدید باید طبق مفاد مربوط به آزمایش نوع یا آزمایش خاص و مستقل به گونه‌ای که در ضمیمه (1) درج گردیده، تایید شود.
3 - هر کانتینر موجود باید طبق مفاد مربوط به تایید کانتینرهای موجود که در ضمیمه (1) بیان شده است، ظرف پنج سال پس از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون تایید شود.

ماده 4 - آزمایش، بازرسی، تایید و نگهداری
1 - برای اجرای مفاد ضمیمه (1) هر دستگاه اجرایی باید رویه موثری را برای آزمایش، بازرسی و تایید کانتینرها طبق معیارهای موجود در این کنوانسیون ایجاد نماید. با این توضیح که دستگاه اجرایی می‌تواند انجام چنین آزمایش، بازرسی و تایید را به سازمانهایی که به طور مقتضی از سوی آن‌مجاز شده‌اند، واگذار نماید.
2 - دستگاه اجرایی که آزمایش، بازرسی و تایید را به یک سازمان می‌سپارد باید دبیر کل سازمان مشورتی دریایی یا بین‌المللی (‌که از این پس به آن «سازمان» اطلاق می‌شود) را برای اطلاع دادن به اعضاء آگاه نماید.
3 - درخواست تایید ممکن است به دستگاه اجرایی هر عضوی داده شود.
4 - هر کانتینری باید طبق مفاد ضمیمه (1) در وضعیتی ایمن نگهداشته شود.
5 - چنانچه یک کانتینر تایید شده واقعاً مطابق با الزامات ضمایم (1) و (2) نباشد دستگاه اجرایی ذیربط باید اقدامات ضروری را برای تطبیق کانتینر با چنین الزاماتی اتخاذ نموده یا تایید را پس بگیرد.

ماده 5 - پذیرش تایید
1 - تایید اعطا شده به موجب اختیار یک عضو تحت شرایط این کنوانسیون باید توسط اعضای دیگر برای تمام اهداف موضوع این کنوانسیون پذیرفته شود. اعضای دیگر باید این تایید را همانند تایید صادر شده از جانب خود معتبر و نافذ بدانند.
2 - یک عضو نباید هیچگونه الزامات ایمنی ساختاری یا آزمایشهای دیگری را در مورد کانتینرهای مشمول این کنوانسیون وضع نماید، با این توضیح که هیچ یک از مفاد این کنوانسیون مانع کاربرد مفاد مقررات یا قانون داخلی یا موافقتنامه‌های بین‌المللی نمی‌گردد که برای کانتینرهایی که به طور خاص جهت حمل و نقل کالاهای خطرناک طراحی شده‌اند، یا برای ویژگیهای منحصر به فرد کانتینرهای حامل مایعات فله یا برای کانتینرهایی که به صورت هوایی حمل می‌شوند الزامات ایمنی ساختاری یا آزمایشهای اضافی را تجویز می‌کند.
اصطلاح «‌کالاهای خطرناک» همان معنائی را خواهد داشت که موافقتنامه‌های بین‌المللی برای آن تعیین کرده‌اند.

ماده 6 - کنترل
1 - هر کانتینری که به موجب ماده (3) به تایید رسیده است مشمول کنترل در قلمرو اعضاء به وسیله ماموران آنها که به طور مقتضی مجاز شده‌اند، خواهد شد. این کنترل باید محدود به تشخیص این امر گردد که کانتینر دارای پلاک تایید ایمنی معتبر به گونه‌ای است که به وسیله این کنوانسیون مقرر شده، مگر اینکه ادله واضحی بر این باور موجود باشد که وضعیت کانتینر به گونه‌ای است که تهدید آشکاری برای ایمنی به حساب می‌آید. در چنین موردی، مامور مجری کنترل باید فقط تا جائی که ممکن است ضرورت داشته باشد برای اطمینان از اینکه کانتینر پیش از ادامه سرویس دهی به وضعیت‌ایمن برگشته به انجام کنترل بپردازد.
2 - در صورت ناامن جلوه کردن کانتینر به علت نقصی که ممکن است در هنگام تایید کانتینر در آن وجود داشته، دستگاه اجرایی مسئول تایید باید توسط عضوی که نقص را پیدا کرده است، آگاه گردد.

ماده 7 - امضا تنفیذ، پذیرش، تصویب و الحاق:
1 - این کنوانسیون تا تاریخ 15 ژانویه 1973 میلادی (1351/10/25 هجری شمسی) برای امضا در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو و پس از آن از‌تاریخ 1 فوریه 1973 تا 31 دسامبر 1973 میلادی (‌از 1351/10/12 تا 1352/10/10 هجری شمسی) در مقر سازمان در لندن توسط تمامی کشورهای‌عضو سازمان ملل متحد یا اعضای هر یک از آژانسهای تخصصی یا آژانس بین‌المللی انرژی اتمی یا اعضای اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری و‌توسط هر کشور دیگری که از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد دعوت شده است تا عضو این کنوانسیون شود، باز خواهد ماند.
2 - این کنوانسیون منوط به تنفیذ، پذیرش یا تصویب به وسیله کشورهای امضا کننده آن است.
3 - این کنوانسیون برای الحاق هر کشور موضوع بند (1) باز خواهد ماند.
4 - اسناد تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق باید به دبیر کل سازمان (‌که از این پس «‌دبیر کل» به آن اطلاق می‌شود) سپرده شوند.

ماده 8 - لازم‌الاجراء شدن:
1 - این کنوانسیون دوازده ماه پس از تاریخ سپردن دهمین سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق لازم‌الاجراء خواهد شد.
2 - این کنوانسیون در مورد هر کشوری که پس از سپردن دهمین سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق، این کنوانسیون را تنفیذ، پذیرش یا تصویب می‌کند یا به آن ملحق می‌شود (12) ماه پس از تاریخ سپردن سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق آن کشور، لازم‌الاجراء خواهد شد.
3 - هر کشوری که پس از لازم‌الاجراء شدن یک اصلاحیه، بدون بیان قصد متفاوتی توسط آن کشور عضو این کنوانسیون می‌شود:
الف - به عنوان عضو کنوانسیون اصلاح شده تلقی خواهد شد.
ب - در ارتباط با هر عضو کنوانسیون که متعهد به اصلاحیه نمی‌باشد به عنوان عضو کنوانسیون اصلاح نشده تلقی خواهد شد.

ماده 9 - رویه اصلاح هر بخش یا بخشهای این کنوانسیون:
1 - این کنوانسیون می‌تواند با پیشنهاد یک عضو از طریق هر یک از رویه‌های مشخص شده در این ماده اصلاح شود.
2 - اصلاح پس از رسیدگی در سازمان:
الف - به محض درخواست یک عضو هرگونه اصلاحیه پیشنهادی آن عضو در مورد این کنوانسیون در سازمان رسیدگی خواهد شد. چنانچه اصلاحیه مزبور به تصویب اکثریت دو سوم حاضران و رای دهندگان در کمیته ایمنی دریانوردی سازمان، که از تمامی اعضاء برای حضور و رای دادن در آن دعوت خواهد شد، برسد، دست کم (6) ماه پیش از رسیدگی به آن در مجمع سازمان و کلیه اعضاء به اطلاع تمامی اعضای سازمان خواهد رسید، هر عضوی که سازمان نباشد حق حضور و رای را در هنگام بررسی اصلاحیه توسط مجمع خواهد داشت.
ب - در صورت تصویب اصلاحیه به وسیله اکثریت دو سوم حاضران و رای دهندگان در مجمع و در صورتی که این اکثریت شامل اکثریت دو سوم اعضای حاضر و رای دهنده باشد، اصلاحیه توسط دبیر کل برای پذیرش تمامی اعضاء به آنها اطلاع داده خواهد شد.
پ - چنین اصلاحیه‌ای (12) ماه پس از تاریخ پذیرفته شدن آن توسط دو سوم اعضاء لازم‌الاجراء خواهد گردید. این اصلاحیه در رابطه با تمامی اعضاء لازم‌الاجراء خواهد بود مگر آنهایی که پیش از لازم‌الاجراء شدن اصلاحیه، اعلامیه‌ای را مبنی بر نپذیرفتن اصلاحیه ارائه دهند.
3 - اصلاح به وسیله اجلاس:
به محض درخواست یک عضو که دست کم یک سوم اعضاء با آن موافقت کرده باشند اجلاسی با دعوت از کشورهای موضوع ماده (7) توسط دبیر کل‌تشکیل خواهد گردید.

ماده 10 - رویه ویژه برای اصلاح ضمیمه‌ها:
1 - هرگونه اصلاح ضمیمه‌ها که توسط عضوی پیشنهاد می‌شود در سازمان به درخواست آن عضو رسیدگی خواهد شد.
2 - چنانچه این اصلاحات به تصویب اکثریت دو سوم حاضران و رای دهندگان در کمیته ایمنی دریانوردی سازمان - که از تمامی اعضاء برای حضور و رای گیری در آن دعوت خواهد شد - برسد و اگر این اکثریت شامل اکثریت دو سوم اعضای حاضر و رای دهنده باشد، چنین اصلاحیه‌ای به وسیله دبیر‌کل به تمامی اعضاء جهت پذیرش آنها اطلاع داده خواهد شد.
3 - چنین اصلاحیه‌ای در تاریخ تعیین شده از سوی کمیته ایمنی دریانوردی در زمان تصویب آن، لازم‌الاجراء خواهد شد مگر اینکه تا تاریخ مقدم تر‌تعیین شده توسط کمیته در همان زمان، یک پنجم اعضاء یا پنج عضو، هر کدام که تعداد کمتری داشته باشد، دبیر کل را از مخالفت خویش با اصلاحیه آگاه نمایند. تعیین تاریخهای موضوع این بند توسط کمیته ایمنی دریانوردی به وسیله اکثریت دو سوم حاضران و رای دهندگان که شامل اکثریت دو سوم‌اعضای حاضر و رای دهنده می‌باشد، صورت خواهد گرفت.
4 - هر اصلاحیه در زمان لازم‌الاجراء شدن در مورد تمامی اعضائی که با اصلاحیه مخالفت نکرده‌اند، جایگزین مفاد قبلی که اصلاحیه به آنها اشاره می‌کند شده و مفاد مزبور را لغو خواهد کرد. مخالفت یک عضو برای دیگر اعضاء جهت پذیرش کانتینرهائی که این کنوانسیون در مورد آنها اعمال می‌شود، الزام‌آور نخواهد بود.
5 - دبیر کل تمامی اعضاء و اعضای سازمان را از هر درخواست و مکاتبه به موجب این ماده و تاریخ لازم‌الاجراء شدن هر اصلاحیه‌ای آگاه خواهد کرد.
6 - در صورتی که اصلاحیه پیشنهادی ضمیمه‌ها در کمیته ایمنی دریانوردی مورد بررسی قرار گرفته ولی تصویب نشده باشد هر عضو می‌تواند درخواست برگزاری اجلاسی را نماید که کشورهای موضوع ماده (7) به آن دعوت خواهند شد. اجلاس مزبور به محض دریافت اطلاعیه توافق دست کم‌یک سوم اعضای دیگر توسط دبیر کل برای رسیدگی به اصلاحات ضمیمه‌ها تشکیل خواهد شد.

ماده 11 - انصراف
1 - هر عضو می‌تواند با سپردن سندی به دبیر کل از این کنوانسیون اعلام انصراف نماید. انصراف یک سال پس از تاریخ سپردن سند به دبیر کل نافذ خواهد شد.
2 - عضوی که مخالفت خود را با اصلاحیه ضمیمه‌ها اطلاع داده است، می‌تواند از این کنوانسیون انصراف نماید و انصراف مزبور در تاریخ لازم‌الاجراء شدن چنین اصلاحیه‌ای نافذ خواهد شد.

ماده 12 - فسخ
چنانچه تعداد اعضاء برای هر دوره زمانی (12) ماه پی درپی کمتر از پنج عضو باشد، این کنوانسیون فسخ خواهد شد.

ماده 13 - حل و فصل اختلافات
1 - هرگونه اختلاف میان دو عضو یا بیشتر در ارتباط با تفسیر یا اجرای این کنوانسیون که به وسیله مذاکره یا از راههای دیگر حل اختلاف رفع شدنی نباشد، به درخواست یکی از آنها به دیوان داوری که به شرح زیر تشکیل می‌شود ارجاع خواهد شد. هر طرف دعوا، داوری را انتخاب خواهد کرد و این‌دو داور، داور سومی را انتخاب خواهند کرد که رئیس دیوان خواهد بود. چنانچه سه ماه پس از دریافت درخواست، یکی از طرفها داور را انتخاب نکند‌یا اگر داوران در انتخاب رئیس کوتاهی کنند، هر یک از طرفها می‌توانند از دبیر کل تقاضای انتصاب داور یا رئیس دیوان داوری را بنمایند.
2 - حکم دیوان داوری که به موجب مفاد بند (1) صادر شده است، برای طرفهای دعوا لازم الرعایه خواهد بود.
3 - دیوان داوری قواعد دادرسی خود را تعیین خواهد نمود.
4 - تصمیمات دیوان داوری هم نسبت به رویه‌ها و محل گردهمائی خود و هم نسبت به هرگونه اختلاف مطرح نزد آن با رای اکثریت گرفته خواهد شد.
5 - هرگونه اختلافی که ممکن است میان طرفهای دعوا در زمینه تفسیر و اجرای حکم ایجاد شود، می‌تواند توسط هر یک از طرفها برای قضاوت به دیوان داوری که حکم را صادر نموده است، ارجاع شود.

ماده 14 - حق شرط
1 - حق شرط نسبت به این کنوانسیون مجاز است مگر در مورد مقررات مواد (1) تا (6)، (13)، این ماده و ضمیمه‌ها مشروط بر اینکه این حق شرطها به صورت کتبی اعلام شده باشد و اگر پیش از سپردن سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق اعلام شده در آن سند تایید شده باشد. دبیر کل چنین حق شرطهائی را به اطلاع تمامی کشورهای موضوع ماده (7) خواهد رساند.
2 - هر حق شرط در نظر گرفته شده طبق بند (1):
الف - مفاد این کنوانسیون را که حق شرط به آن مربوط می‌شود در حد حق شرط برای عضوی که حق شرط را در نظر گرفته اصلاح و تعدیل می‌کند.
ب - آن مفاد را در همان حد برای اعضای دیگر در ارتباطات آنها با عضوی که حق شرط را وارد نموده است، اصلاح و تعدیل می‌کند.
3 - هر عضوی که حق شرطی را به موجب بند (1) تدوین نموده است می‌تواند در هر زمان با دادن اطلاعیه‌ای به دبیر کل از آن انصراف نماید.

ماده 15 - علاوه بر اطلاعیه‌ها و مکاتبات پیش‌بینی شده در مواد (9)، (10) و (14)، دبیر کل تمامی کشورهای موضوع ماده (7) را از موارد زیر نیز آگاه‌خواهد نمود:
الف - امضاها، تنفیذها، پذیرشها، تصویبها و الحاقها به موجب ماده (7)؛
ب - تاریخهای لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون طبق ماده (8)؛
پ - تاریخ لازم‌الاجراء شدن اصلاحات این کنوانسیون طبق مواد (9) و (10)؛
ت - انصرافها به موجب ماده (11)؛ و
ث - فسخ این کنوانسیون به موجب ماده (12).

ماده 16 - متون معتبر
نسخه اصلی این کنوانسیون که متن آن به زبانهای چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیائی همگی موثق و معتبرند، به دبیر کل سپرده خواهد شد تا نسخه‌های گواهی شده برابر با اصل را به تمامی کشورهای موضوع ماده (7) ارسال نماید.
در گواهی مراتب فوق، نمایندگان تام‌الاختیار امضا کننده زیر که از جانب دولتهای متبوع خود به نحو مقتضی بدین منظور مجاز شده‌اند این کنوانسیون را امضا کرده‌اند.
تنظیم شده در ژنو، به تاریخ دوم سپتامبر یکهزار و نهصد و هفتاد و دو میلادی (1351/6/11 هجری شمسی).

ضمیمه 1
مقررات آزمایش، بازرسی، تایید و نگهداری کانتینرها

فصل 1 - مقررات مشترک برای تمامی نظامهای تایید

ماده 1 - پلاک تایید ایمنی
1 -
الف - پلاک تایید ایمنی طبق ویژگیهای مقرر در پیوست این ضمیمه باید به طور دائمی به هر کانتینر تایید شده در محل کاملاً در معرض دید، مجاور هر‌گونه پلاک تایید دیگری که برای مقاصد رسمی و اداری صادر گردیده است، در جائی که به راحتی آسیب نبیند، الصاق شود.
ب - روی هر کانتینر، تمامی علامت‌گذاریهای مربوط به حداکثر وزن ناخالص باید طبق اطلاعات مربوط به حداکثر وزن ناخالص بر روی پلاک تایید ایمنی باشد.
پ - مالک کانتینرها باید پلاک تایید ایمنی روز کانتینر را بردارد اگر:
1 - کانتینر به گونه‌ای تغییر داده شده باشد که تایید اولیه و اطلاعات مندرج بر روی پلاک تایید ایمنی را باطل نماید؛ یا
2 - کانتینر از سرویس و ارائه خدمات خارج شده و طبق کنوانسیون نگهداری نشده باشد؛ یا
3 - تایید به وسیله دستگاه اجرایی پس گرفته شده باشد؛
2 -
الف - پلاک باید اطلاعات زیر را دست کم به زبان انگلیسی یا فرانسوی در بر داشته باشد:
«‌تایید ایمنی CSC»
کشور صادر کننده تایید و مرجع تایید،
تاریخ (‌ماه و سال) ساخت،
شماره شناسائی سازنده کانتینر یا در مورد کانتینرهای موجودی که این شماره در مورد آنها ناشناخته است، شماره اختصاص یافته از سوی دستگاه‌اجرایی،
حداکثر وزن ناخالص مفید و موثر (‌کیلوگرم و پاوند)،
وزن مجاز روی هم چینی برای g8/1 (‌کیلوگرم و پاوند)،
مقدار بار مربوط به آزمایش فشار عرضی (‌کیلوگرم و پاوند).
ب - در روی پلاک باید یک جای خالی برای درج مقادیر (‌عوامل) استحکام دیواره انتهائی و/ یا جانبی طبق بند (3) این ماده و ضمیمه (2)، آزمایشهای(6) و (7) درنظر گرفته شود. همچنین یک جای خالی در روز پلاک برای درج تاریخهای (‌ماه و سال) بازدید و بازرسی اول و بعدی مربوط به نگهداری‌باید درنظر گرفته شود.
3 - در صورتی که دستگاه اجرایی، کانتینری را مطابق با الزامات این کنوانسیون در مورد ایمنی بداند و اگر برای چنین کانتینری، مقادیر (‌عوامل) استحکام دیواره انتهائی و/یا جانبی، بیشتر یا کمتر از مقادیر قید شده در ضمیمه (2) در نظر گرفته شده باشد، این مقادیر باید بر روی پلاک تایید ایمنی‌نشان داده شوند.
4 - وجود پلاک تایید ایمنی، ضرورت نمایش برچسبها یا اطلاعات دیگری را که ممکن است سایر مقرراتی که احتمالاً نافذ هستند مقرر کرده باشند از‌میان نمی‌برد.

ماده 2 - نگهداری و بازدید و بازرسی
1 - مالک کانتینر مسئول نگهداری آن در وضعیت ایمن می‌باشد.
2 -
الف - مالک کانتینر تایید شده باید طبق رویه تجویز یا تایید شده توسط عضو ذی‌ربط، در فواصل زمانی مناسب با شرایط کاری، کانتینر را بازدید و‌بازرسی نماید یا اقدام به این کار کند.
ب - تاریخی (‌ماه و سال) که قبل از آن باید کانتینر جدید تحت اولین بازدید و بازرسی قرار بگیرد باید روی پلاک تایید ایمنی ثبت شود.
پ - تاریخی (‌ماه و سال) که قبل از آن کانتینر باید بازدید و بازرسی مجدد گردد باید به وضوح روی کانتینر در روی پلاک تایید ایمنی یا حتی‌الامکان نزدیک به آن ثبت شود و به گونه‌ای قابل قبول برای آن عضوی که رویه خاص بازدید و بازرسی را مقرر یا تایید نموده است، باشد.
ت - فاصله زمانی میان تاریخ ساخت تا تاریخ اولین بازدید و بازرسی نباید بیش از پنج سال باشد. بازدید و بازرسی بعدی کانتینرهای جدید و بازدید و‌بازرسی دوباره کانتینرهای موجود نباید در فواصل زمانی بیش از (30) ماده باشد. تمامی بازدیدها و بازرسیها باید معین نمایند که آیا کانتینر نقصی که باعث به مخاطره افکندن جان اشخاص شود، داراست یا خیر.
3 -
الف - به عنوان شق دیگری از بند دو، عضو ذی‌ربط می‌تواند برنامه بازدید و بازرسی دائمی را در صورتی که طبق ادله ارائه شده از سوی مالک، قانع شود که چنین برنامه‌ای استاندارد ایمنی پائین‌تری را نسبت به استاندارد تعیین شده در بند (2) بالا فراهم نمی‌کند، تایید کند.
ب - برای نشان دادن اینکه کانتینر تحت برنامه تایید شده بازدید و بازرسی دائمی عمل می‌کند، علامتی با حروف ACEP و مشخصه عضو اعطاء‌کننده تایید برنامه باید روی کانتینر در روی پلاک تایید ایمنی یا حتی‌الامکان نزدیک به آن نشان داده شود.
پ - تمامی بازدیدها و بازرسیهای انجام شده به موجب این برنامه باید معین کنند که آیا کانتینر دارای نقایصی است که می‌تواند جان اشخاص را به خطر‌بیاندازد یا خیر، بازدیدها و بازرسیها باید در ارتباط با تعمیر اساسی، نوسازی یا تبدیل کانتینرها از وضعیت خارج از سرویس به وضعیت سرویس انجام‌شوند و به هیچوجه کمتر از هر (30) ماه یکبار نباشند.
4 - از نظر این ماده، عضو ذی‌ربط، عضوی است که مالک در قلمرو آن اقامت دائمی یا دفتر اصلی دارد. با این حال، در صورتی که مالک اقامت دائمی یا دفتر اصلی در کشوری داشته باشد که دولت آن هنوز ترتیباتی را برای مقرر یا تایید نمودن برنامه بازدید و بازرسی ایجاد نکرده است و تا زمان ایجاد ترتیبات، مالک می‌تواند رویه مقرر یا تایید شده به وسیله دستگاه اجرایی عضوی را که آماده عمل کردن به عنوان عضو ذی‌ربط می‌باشد، به کار بگیرد.‌مالک باید شرایط استفاده از چنین رویه‌هائی را که به وسیله دستگاه اجرایی مورد نظر مقرر شده، رعایت نماید.

فصل 2 - مقررات تایید کانتینرهای جدید از نظر نوع طرح

ماده 3 - تایید کانتینرهای جدید:
تمامی کانتینرهای جدید جهت واجد شرایط شدن برای گرفتن تایید از نظر ایمنی به موجب این کنوانسیون، باید الزامات مقرر در ضمیمه (2) را رعایت کنند.

ماده 4 - تایید نوع طرح:
در مورد کانتینرهائی که درخواست تایید برای آنها ارائه شده است، دستگاه اجرایی به بازدید و بازرسی طرحها پرداخته و شاهد آزمایش نمونه اول کانتینر خواهد بود تا اطمینان حاصل نماید که کانتینرها مطابق با الزامات مقرر در ضمیمه (2) می‌باشند. دستگاه اجرایی پس از متقاعد شدن باید متقاضی را به طور کتبی آگاه نماید که کانتینر الزامات این کنوانسیون را رعایت می‌نماید و این اطلاعیه به سازنده حق الصاق پلاک تایید ایمنی را بر روی هر‌کانتینری از مجموعه نوع طرح می‌دهد.

ماده 5 - مفادی برای تایید از نظر نوع طرح:
1 - چنانچه قرار باشد کانتینرها طبق مجموعه نوع طرح ساخته شوند، درخواست ارائه شده به دستگاه اجرایی برای تایید از نظر نوع طرح باید منضم به طراحیها، خصوصیت طراحی نوع کانتینری که باید تایید شود و اطلاعات دیگری از این دست باشد که ممکن است مورد نیاز دستگاه اجرایی باشد.
2 - متقاضی باید نمادهای شناسائی را که سازنده در مورد نوع کانتینری که درخواست تایید مربوط به آن می‌شود، اختصاص خواهد داد بیان نماید.
3 - درخواست باید همچنین همراه با تضمینی از سوی سازنده مبنی بر موارد زیر باشد که وی:
الف - چنین کانتینرهائی را با نوع طرح مربوط در صورت درخواست دستگاه اجرایی برای بازدید و بازرسی به دستگاه اجرایی تحویل خواهد داد؛
ب - دستگاه اجرایی را از هرگونه تغییر در طرح یا خصوصیت آن آگاه نموده و منتظر تایید آن پیش از الصاق پلاک تایید ایمنی به کانتینر خواهد ماند؛
پ - پلاک تایید ایمنی را به هر کانتینری از همان مجموعه نوع طرح الصاق خواهد نمود و نه کانتینرهای دیگر؛
ت - سوابق کانتینرهای ساخته شده طبق نوع طرح تایید شده را نگاه خواهد داشت. این سوابق باید دست کم حاوی شماره‌های شناسائی سازنده، تاریخهای تحویل، نامها و نشانیهای مشتریان تحویل گیرنده کانتینرها باشد.
4 - دستگاه اجرایی می‌تواند کانتینرهای ساخته شده به عنوان نمونه‌های اصلاحی نوع تایید شده طرح را در صورتی که متقاعد شود که این اصلاحات و تغییرات بر اعتبار و ارزش آزمایشهای انجام گرفته در جریان تایید نوع طرح تاثیری نمی‌گذارد، تایید نماید.
5 - دستگاه اجرایی اختیار الصاق پلاکهای تایید ایمنی را بر پایه تایید نوع طرح به سازنده نخواهد داد مگر اینکه متقاعد شود سازنده مشخصه‌های داخلی تولید - کنترل را ایجاد نموده است تا اطمینان حاصل شود که کانتینرهای تولیدی با نمونه اولیه تایید شده مطابقت خواهند داشت.

ماده 6 - بازدید و بازرسی حین تولید:
به منظور اطمینان از اینکه کانتینرهای همان مجموعه نوع طرح طبق طرح تایید شده ساخته می‌شوند، دستگاه اجرایی باید هر تعداد کانتینری را که لازم می‌بیند در هر مرحله از تولید مجموعه نوع طرح مورد بازدید و بازرسی یا آزمایش قرار دهد.

ماده 7 - اطلاع به دستگاه اجرایی:
سازنده باید دستگاه اجرایی را پیش از آغاز تولید هر مجموعه جدید کانتینرهائی که قرار است طبق یک نوع طرح تایید شده ساخته شوند، آگاه نماید.

فصل 3 - مقررات تایید کانتینرهای جدید از طریق تایید تک به تک

ماده 8 - تایید کانتینرها به صورت تک به تک:
دستگاه اجرایی می‌تواند در صورتی که پس از بازدید و بازرسی و مشاهده آزمایشها، متقاعد گردید که کانتینر الزامات این کنوانسیون را رعایت می‌کند، تایید کانتینرها را به صورت تک به تک اعطاء نماید. دستگاه اجرایی پس از متقاعد شدن باید متقاضی را کتباً از تایید آگاه نموده و این اطلاعیه حق‌الصاق پلاک تایید ایمنی را بر روی چنین کانتینری به وی می‌دهد.

فصل 4 - مقررات تایید کانتینرهای موجود و کانتینرهای جدید تایید نشده در زمان ساخت

ماده 9 - تایید کانتینرهای موجود:
1- چنانچه در ظرف پنج سال پس از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون، مالک کانتینر موجود اطلاعات زیر را به دستگاه اجرایی ارائه دهد:
الف - تاریخ و محل ساخت؛
ب - شماره شناسایی سازنده کانتینر در صورت دسترسی به آن؛
پ - توان و قابلیت حداکثر وزن ناخالص موثر و مفید؛
ت -
1- مدرکی دال بر اینکه کانتینری از این نوع به طور بی‌خطر برای دوره‌ای دست کم به مدت دو سال در حمل و نقل دریایی و/ یا زمینی فعال بوده است،‌یا
2- مدرکی دال بر رضایت دستگاه اجرایی از اینکه کانتینر از نوع طرحی ساخته شده است که قبلاً آزمایش شده و مطابق با شرایط مقرر در ضمیمه (2) تشخیص داده شده به استثنای آن دسته از شرایط فنی که مربوط به آزمایشهای استحکام دیواره انتهایی و جانبی می‌باشند، یا
3- مدرکی دال بر اینکه کانتینر طبق استانداردهایی ساخته شده که به نظر دستگاه اجرایی همانند شرایط فنی مقرر در ضمیمه (2) هستند، به جزآن دسته از شرایط فنی که مربوط به آزمایشهای استحکام دیواره انتهایی و جانبی می‌باشند؛
ث - وزن مجاز روی هم چینی برایg 8/1 (‌کیلوگرم و پاوند)؛ و
ج - اطلاعات دیگری از این دست که برای پلاک تایید ایمنی مورد لزوم است.
در این صورت دستگاه اجرایی، پس از تحقیق و بررسی، باید مالک را کتباً از اعطای تایید آگاه نماید و در صورت انجام این کار این اطلاعیه حق الصاق پلاک تایید ایمنی را به مالک پس از انجام بازدید و بازرسی بر روی کانتینر مربوط طبق ماده (2) می‌دهد. بازدید و بازرسی کانتینر مربوط و الصاق پلاک تایید ایمنی باید حداکثر تا اول ژانویه 1985 میلادی (1364/10/11 هجری شمسی) انجام شوند.
2- کانتینرهای موجودی را که واجد شرایط تایید به موجب بند (1) این ماده نیستند می‌توان برای تایید به موجب مفاد فصل (2) یا فصل (3) این ضمیمه معرفی نمود. برای چنین کانتینرهایی الزامات ضمیمه (2) که مربوط به آزمایشهای استحکام دیواره انتهایی و جانبی است اعمال نمی‌شود. دستگاه اجرایی می‌تواند در صورتی که متقاعد شود که کانتینرهای مورد بحث مورد استفاده بوده‌اند، از چنین الزاماتی در ارتباط با ارائه طراحی‌ها و‌آزمایش، به جزآزمایشهای استحکام بلند کردن و کف کانتینر در صورت اقتضا صرفنظر نماید.

ماده 10 - تایید کانتینرهای جدید تایید نشده در زمان ساخت
چنانچه در تاریخ ششم سپتامبر 1982 میلادی (1361/6/15 هجری شمسی) یا قبل از آن، مالک کانتینر جدیدی که در زمان ساخت تایید نشده است اطلاعات زیر را به دستگاه اجرایی ارائه نماید:
الف - تاریخ و محل ساخت؛
ب - شماره شناسائی سازنده کانتینر، در صورت دسترسی به آن؛
پ - توان و قابلیت حداکثر وزن ناخالص مفید و موثر؛
ت - مدرکی دال بر رضایت دستگاه اجرایی از اینکه کانتینر طبق نوع طرحی که آزمایش شده و مطابق با شرایط فنی مقرر در ضمیمه(2) تشخیص داده شده، ساخته شده است؛
ث - وزن مجاز روی هم چینی برای g 8/1 (‌کیلوگرم و پاوند)؛ و
ج - اطلاعات دیگری از این دست که برای پلاک تایید ایمنی مورد لزوم است.
دستگاه اجرایی می‌تواند پس از تحقیق و بررسی، علی‌رغم مفاد فصل (2) کانتینر را تایید نماید. در صورت اعطای تایید، مراتب باید کتباً به مالک اطلاع داده شود و این اطلاعیه حق الصاق پلاک تایید ایمنی را پس از انجام بازدید و بازرسی کانتینر مربوط طبق ماده (2) به مالک می‌دهد. بازدید و بازرسی‌کانتینر مربوط و الصاق پلاک تایید ایمنی باید حداکثر تا اول ژانویه 1985 میلادی (1364/10/11 هجری شمسی) انجام شوند.

فصل 5 - مقررات تایید کانتینرهای اصلاح شده

ماده 11 - تایید کانتینرهای تغییر داده و اصلاح شده
مالک کانتینر تایید شده که به گونه‌ای در آن تغییر ایجاد گردیده که منجر به تغییرات ساختاری شده است باید دستگاه اجرایی یا سازمان تایید شده‌ای که به‌طور مقتضی از طرف آن مجاز شده را از این تغییرات آگاه نماید. دستگاه اجرایی یا سازمان مجاز می‌تواند خواستار آزمایش دوباره کانتینر تغییر داده، در‌صورت اقتضاء پیش از تایید و تصدیق مجدد، شود.

پیوست
پلاک تایید ایمنی، مطابق با نمونه ارائه شده در زیر، باید به شکل مستطیلی ثابت و دائمی ضد زنگ، ضد آتش در اندازه دست کم 100 میلی متر x200‌میلی متر باشد. کلمات CSC SAFETY APPROVAL با حداقل بلندی حروف به اندازه 8 میلی متر و کلمات و شماره‌های دیگر با حداقل بلندی 5 میلی متر باید در سطح پلاک مهر شده، برجسته حک شوند یا به طریقی دیگر به صورت دائمی و خوانا نشان داده شوند.
CSC SAFETY APPROVAL
1-……(GBL/749/2/7/75)………
2- ……Date Manufactured ……..
3- …… Indentification no ………
4- …… Maximum Gross Weight ……….. kg ………. Ib
5- …… Allowable Stacking Weight …….. for 1.8g …….. Ib
6- …… Racking test load Value …….. kg …….. Ib
7-……
8-……
9-……
200 mm
1 - کشور محل تایید و مرجع تایید همان طوری که در مثال در سطر اول آمده است (‌کشور محل تایید باید از طریق علامت مشخصه برای استفاده در نشان دادن کشور محل ثبت وسائط نقلیه موتوری در حمل و نقل جاده‌ای بین‌المللی نشان داده شود).
2 - تاریخ (‌ماه و سال) ساخت.
3 - شماره شناسائی سازنده کانتینر یا در مورد کانتینرهای موجودی که این شماره در مورد آنها ناشناخته است، شماره اختصاص یافته از سوی دستگاه‌اجرایی.
4 - حداکثر وزن مفید و موثر ناخالص (‌کیلوگرم و پاوند).
5 - وزن مجاز روی هم چینی برای g8/1 (‌کیلوگرم و پاوند).
6 - مقدار بار مورد استفاده در آزمایش فشار عرضی (‌کیلوگرم و پاوند).
7 - استحکام دیواره انتهائی روی پلاک نشان داده شود فقط وقتی که دیواره‌های انتهائی برای تحمل باری به اندازه 4/0 برابر کمتر یا بیشتر از حداکثر بار‌مجاز، یعنی P4/0 طراحی شده باشد باید روی پلاک نشان داده شود.
8 - استحکام دیواره جانبی فقط وقتی که دیواره‌های جانبی برای تحمل باری به اندازه P6/0 طراحی شده باشند باید روی پلاک نشان داده شود.
9 - تاریخ اولین بازدید و بازرسی نگهداری (‌ماه و سال) برای کانتینرهای جدید و تاریخهای بازدید و بازرسی بعدی نگهداری (‌ماه و سال) چنانچه پلاک برای این منظور استفاده شود.

ضمیمه 2
آزمایشها و الزامات ایمنی ساختاری

مقدمه
در تنظیم الزامات این ضمیمه روشن است که در تمامی مراحل کارکرد کانتینرها، نیروهای حاصل از حرکت، جای گیری، رویهم چینی و وزن کانتینر پر‌و نیروهای بیرونی بیشتر از استحکام طرح کانتینر نمی‌گردند. به ویژه، فرضیات زیر در نظر گرفته شده‌اند:
الف - کانتینر به گونه‌ای نگهداری خواهد شد که در معرض نیروهائی بیش از نیروهای پیش‌بینی شده در طراحی قرار نمی‌گیرد.
ب - محموله کانتینر طبق رویه‌های توصیه شده تجارت به گونه‌ای چیده می‌شود که نیروهائی بیش از نیروهای پیش‌بینی شده در طراحی بر کانتینر وارد نمی‌کند.

ساخت
1 - کانتینر ساخته شده از هرگونه ماده مناسبی که آزمایشهای زیر را به طور مطلوب و بدون هیچگونه تغییر شکل یا از شکل خارج شدن دائمی و در‌نتیجه نامناسب گشتن برای استفاده به منظوری که طراحی شده است، بتوان با آن انجام داد، باید بی‌خطر و سالم درنظر گرفت.
2 - ابعاد- چگونگی وضعیت و مقاومت بستهای گوشه‌ای در ارتباط با سیستمهای بالا برنده و حفاظتی که در آنها کاربرد دارند باید نظارت و بررسی گردند.

بارگیریهای آزمایشی و رویه‌های آزمایش
بارگیریهای آزمایشی و رویه‌های آزمایش زیر در صورتی که با طرح کانتینر تناسب داشته باشد باید در مورد تمامی کانتینرهای تحت آزمایش اعمال‌گردند.

1 - بلند کردن
کانتینری که دارای بار داخلی تجویز شده است، باید به گونه‌ای بالا برده شود که هیچگونه نیروهای شتاب قابل توجهی بر آن وارد نشود. پس از بالا بردن، کانتینر باید برای پنج دقیقه معلق مانده و سپس به زمین گذاشته شود.
‌الف - بلند کردن از محل بستهای گوشه‌ای
بارگیریهای آزمایشی و نیروهای وارده
بارگیری داخلی:
بار به گونه‌ای توزیع می‌شود که وزن کانتینر و بار آزمایشی با هم برابر 2R باشد. در مورد کانتینر مخزن دار، اگر وزن آزمایشی بار داخلی به اضافه وزن خود کانتینر کمتر از 2R باشد، باید یک بار تکمیلی که در طول مخزن پخش شده است به کانتینر وارد شود.
نیروهای وارده خارجی:
مانند لند کردن وزن ترکیبی 2R به گونه ای که تجویز شده است(تحت عنوان رویه های آزمایش).
رویه های آزمایش
(1) بلند کردن از بستهای گوشه بالا:
برای بلندکردن کانتینرهای با طول اسمی بزرگتر از 3.000 میلیمتر(10)فوت نیروهای بلند کننده باید به صورت عمودی بر هر (4) بست بالایی وارد شوند.
برای بلند کردن کانتینرهایی با طول اسمی3.000 میلیمتر (10‌فوت) یا کمتر، نیروهای بلند کننده باید بر چهار بست گوشه بالا اعمال شوند، به گونه ای که زاویه میان هر وسیله بالا برنده و نیروی عمودی 30 درجه باشد.
(2) بلند کردن از بستهای گوشه‌های پائینی:
برای بلند کردن کانتینرها، نیروهای بلند کننده باید به‌گونه‌ای باشد که وسایل بالا برنده فقط بر بستهای گوشه‌های پایینی‌ها تاثیر داشته باشد. نیروهای بلندکننده باید در زوایایی با افق زیر وارد گردند:
(30)‌درجه برای کانتینرهایی با طول اسمی 000/12 میلی‌متر (40‌فوت) یا بیشتر، (37) درجه برای کانتینرهایی با طول اسمی 000/9 میلیمتر (30 فوت) و تا 000/12 میلیمتر(40 فوت)(‌اسمی) اما نه خود 000/12 میلی‌متر.
(45) درجه برای کانتینرهایی با طول اسمی000/6 میلی‌متر(20‌فوت) و تا 000/9 میلیمتر (30 فوت) اما نه خود 000/9 میلیمتر، (60) درجه برای کانتینرهایی با طول اسمی کمتر از 000/6 میلیمتر (20 فوت).
1- بلند کردن
(ب) بلند کردن به وسیله روشهای دیگر
بارگیریهای آزمایشی و نیروهای وارده
بارگیری داخلی:
بار به گونه‌ای توزیع می‌شود که وزن کانتینر بار آزمایشی باهم برابر R25/1 باشند.‌در مورد کانتینر مخزن‌دار، وقتی وزن خود کانتینر کمتر از R25/1 باشد یک بار تکمیلی که در طول مخزن پخش شده است باید به کانتینر وارد شود.
نیروهای وارده خارجی:
مانند بلند کردن وزن ترکیبی R25/1 به گونه‌ای که تجویز شده است (‌تحت‌عنوان رویه‌های آزمایش).
رویه های آزمایش
(1) بلند کردن از محل روزنه‌های دیواره‌های جانبی کانتینری که و شاخکهای بالابر جهت بلند کردن کانتینر داخل آنها می‌رود:
کانتینر باید روی میله‌هایی در همان صفحه افقی قرار داده شود، در داخل هر روزنه یک میله قرارداده می‌شود که برای بلند کردن کانتینر پر استفاده می‌شود.
میله‌ها باید پهنایی برابر با شاخکهایی داشته باشند که قرار است در جابه جایی کانتینر استفاده شوند و تا 75% طول روزنه داخل آن گردند.
(2)‌بلند کردن از محل بازوهای قلابدار:
کانتینر باید روی بالشتکهایی در همان صفحه افقی قرار گیرد که هر بالشتک زیر یک بازوی قلابدار می‌باشد. این بالشتکها، باید هم اندازه فضای بلند کردن به وسیله بازوهای قلابداری باشد که از آنها استفاده می‌شود.
(3) دیگر روشها:
چنانچه کانتینرها برای حمل در وضعیت پر با هر روش دیگری که در قسمت (‌الف) یا بندهای (1) و (2) قسمت (ب) ذکر نشده است طراحی شده باشند باید همراه با بارگیری داخلی و نیروهای خارجی وارده که نمونه شرایط شتاب مناسب برابر آن روش هستند نیز آزمایش شوند.

2- رویهم چینی
1- به دلیل شرایط حمل و نقل بین‌المللی در صورتی که حداکثر نیروهای عمودی شتاب به نحو قابل ملاحظه‌ای متفاوت از g8/1 باشند و زمانی که کانتینر به طور مطمئن و موثری محدود به چنین شرایطی باشد، جرم رویهم چینی ممکن است به نسبت مناسبی از نیروهای شتاب تغییر‌کند.
2- در تکمیل موفقیت آمیز این آزمایش، می‌تواند کانتینر را از نظر وزن مجاز رویهم چینی ساکت فوقانی که باید روی پلاک تایید ایمنی در‌مقابل عنوان وزن مجاز روی هم چینی برای g8/1 (‌کیلوگرم و پاوند) نشان داده شود، اندازه‌گیری نمود.
‌بارگیریهای آزمایشی و نیروهای وارده
بارگیری داخلی:
بار به گونه‌ای توزیع می‌شود که وزن کانتینر و بار آزمایشی با هم برابر با g8/1 گردد. کانتینرهای مخزن‌دار را می‌توان در وضعیت کاملاً خالی آزمایش نمود.
نیروهای وارده خارجی:
مانند اینکه هریک از چهاربست گوشه‌های بالا را در معرض یک نیروی عمودی رو به پائین برابر با 8/1x25/0x وزن مجاز رویهم چینی ساکن فوقانی قرار داد.
‌رویه‌های آزمایش
کانتینری که دارای بارگیری داخلی تجویز شده است باید روی چهار بالشتک مسطح قرار گیرد که آنها نیز به نوبه خود بر روی یک سطح افقی محکم که هر یک زیر یک بست پائینی گوشه یا سازه مشابه در گوشه می‌باشند، نگاهداری می‌شوند. بالشتکها باید زیر بستها متمرکز گردیده و تقریباً همان ابعاد در طرح را مانند بستها داشته باشند.
هر نیروی وارده خارجی باید از طریق یک بست گوشه‌ای مشابه در آزمایش یا بالشتکی با همان ابعاد در طرح بر هرکدام از بستهای گوشه وارد شود. بست گوشه یا بالشتک آزمایش باید نسبت به بست گوشه بالایی کانتینر برابر 25 میلی‌متر (1 اینچ) در عرض و 38 میلیمتر (5/1 اینچ) در طول باشد.

3- بارهای متمرکز
بارگیریهای آزمایشی و نیروهای وارده
الف- روی سقف
بارگیری داخلی:
هیچ
نیروهای وارده خارجی:
بار متمرکز برابر با 300 کیلوگرم(660‌پاوند) که به طور یکنواخت در محدوده‌ای به مساحت 300 میلی متر x 600 میلی متر (12 اینچ x24 اینچ) پخش شده است.
‌رویه‌های آزمایش
نیروهای وارده خارجی به طور‌عمودی به سمت پایین سطح بیرونی ضعیفترین قسمت سقف کانتینر وارد می‌آیند.
ب- روی کف
بارگیری داخلی:
دو بار متمرکز هریک به وزن 2730 کیلوگرم (6000 پاوند) که هریک روی کف کانتینر در منطقه تماسی به مساحت 142 سانتی متر مربع (22 اینچ مربع) وارد می‌شوند.
نیرهای وارده خارجی:
هیچ
‌رویه‌های آزمایش
آزمایش باید با قرار دادن کانتینر روی چهارپایه تراز زیر چهارگوشه زیرین آن صورت گیرد به شیوه‌ای که ساختار اصلی آن برای کج شدن آزاد باشد.
اسباب و وسایل آزمایش با وزن 5460 کیلوگرم (12000 پاوند) یعنی (2730) کیلوگرم (6000 پاوند) در هریک از دو سطح با دارابودن مجموع سطح تماس 284 سانتیمتر مربع (44 اینچ مربع)، هنگام بارگیری، یعنی 142 سانتیمتر مربع (22 اینچ مربع) در هر سطح با پهنای سطح 180 میلی‌متر (7 اینچ) با فاصله 760 میلی‌متر(30 اینچ) از یکدیگر، مرکز به مرکز، باید در تمامی سطح کف کانتینر حرکت داده شوند.

4- فشار عرضی
بارگیریهای آزمایشی و نیروهای وارده
بارگیری داخلی:
هیچ
نیروهای وارده خارجی:
وارد آوردن فشار به ساختارهای انتهایی پهلوها و قسمتهای جانبی کانتینر، نیروها باید برابر با نیروهایی باشد که کانتینر برای آنها طراحی شده است.
رویه های آزمایش
کانتینر در وضعیت خالی، باید روی چهار عدد پایه تراز به صورت یکی در زیر هر گوشه زیرین قرارداده شود و در مقابل تکانهای عمودی و افقی به وسیله اسباب و آلات لنگر حفظ گردد. اسباب مزبور باید به گونه‌ای قرار گیرند که فشار افقی تنها در گوشه های زیرین و به طور مورب در مقابل آن قسمتهایی که این نیروها بر آنها وارد می‌گردد در نظر گرفته شود.
نیروهای وارده خارجی جداگانه یا همزمان با هریک از بستهای گوشه‌ای بالا، روی یک سمت کانتینر در خطوطی به موازات هر دو ساختار زیرین و سطوح قسمتهای انتهایی کانتینر اعمال می‌گردند نیروها باید ابتدا به سوی و سپس به سمت خارج از بستهای گوشه‌ای بالا وارد آیند. در مورد کانتینرهایی که هریک از قسمتهای انتهایی آن حول خط مرکزی عمودی خود دارای قرینه است، تنها یک قسمت مورد آزمایش قرار می‌گیرد لیکن دو سمت کانتینرهایی با قسمتهای انتهایی فاقد قرینه باید مورد آزمایش قرار گیرند.

5- تحمل فشار طولی (‌آزمایش سکون)
هنگام طراحی و ساخت کانتینرها باید به خاطر داشت که کانتینرها ممکن است هنگام حمل به طرق زمینی شتابهای g2 را که به طور افقی در‌جهت طولی وارد می‌شوند، متحمل گردند.
‌بارگیریهای آزمایشی و نیروهای وارده
بارگیری داخلی:
بار توزیع شده به طور یکنواخت به گونه‌ای که وزن ترکیبی کانتینر و بار آزمایش برابر با حداکثر میزان یا وزن مفید ناخالص یاR گردد. در خصوص کانتینرهای مخزن‌دار هنگامی که وزن بار داخلی به اضافه وزن خود کانتینر کمتر از حداکثر میزان یا وزن مفید ناخالص یا R باشد، بار تکمیلی باید به کانتینر وارد گردد.
کانتینری که دارای بارگیری داخلی تجویز شده است باید به طور طولی با محکم کردن دو بست گوشه‌ای زیرین یا ساختارهای گوشه‌ای معادل در یک انتها به نقاط مناسبی از لنگر مورد فشار قرار گیرد. نیروهای وارده خارجی ابتدا باید به سوی و سپس به خارج از نقاط لنگر وارد شوند. کلیه قسمتهای جانبی کانتینر باید مورد آزمایش قرار گیرند.

نیروهای وارده خارجی:
مانند اینکه هریک از پهلوهای کانتینر را در معرض نیروهای کشش و تراکم طولی مقدار R قرار دهند، یعنی نیروی ترکیبی R2 یکجا روی ساختار زیرین کانتینر.

6- دیواره‌های انتهایی
دیواره‌های انتهایی باید قدرت تحمل باری که حداقل 4/0 برابر حداکثر بار مجاز می‌باشد را داشته باشد. با این حال در صورتی که دیواره‌های انتهایی با هدف تحمل باری کمتر یا بیشتر از 4/0 برابر حداکثر بار مجاز طراحی شده باشند این عامل مقاومت باید طبق ماده (1) ضمیمه (1) روی پلاک تایید ایمنی درج گردد.
‌بار گیریهای آزمایشی و نیروهای وارده
بارگیری داخلی:
مانند اینکه بخش داخلی یک دیواره انتهایی را در معرض p4/0 بار توزیع شده به صورت یکنواخت یا بار دیگری از این قبیل که امکان دارد کانتینر برای آن طراحی شده باشد قرار می‌دهد.
نیروهای وارده خارجی:
هیچ
رویه های آزمایشی
بارگیری داخلی تجویز شده باید به شرح زیر اعمال گردد:
هر دو انتهای کانتینر باید مورد آزمایش قرار گیرند مگر هنگامی که قسمت انتهایی یکسان باشند که در این صورت تنها یکی از آنها باید آزمایش شود. دیواره‌های انتهایی کانتینر که دارای قسمتهای جانبی باز یا درهای جانبی هستند را می‌توان به طور جداگانه یا همزمان مورد آزمایش قرارداد. دیواره‌های انتهایی کانتینرها که دارای قسمتهای جانبی باز یا درهای جانبی هستند باید جداگانه مورد آزمایش قرار گیرند.
هنگامی که قسمتهای انتهایی جداگانه تحت آزمایش قرار می‌گیرند واکنشها در برابر نیروهای وارده به دیوار انتهایی باید به ساختار زیرین کانتینر محدود گردند.

7- دیواره‌های جانبی
دیواره‌های جانبی باید قدرت تحمل باری که حداقل 6/0 برابر حداکثر بار مجاز می‌باشد را داشته باشد. با این حال در صورتی که دیواره‌های جانبی با هدف تحمل وزنی کمتر یا بیشتر از 6/0 برابر حداکثر بار مجاز طراحی شده باشند این عامل مقاومت باید طبق ماده (1) ضمیمه (1) روی پلاک تایید ایمنی درج گردد.
‌بار گیریهای آزمایشی و نیروهای وارده
بارگیری داخلی:
مانند اینکه بخش درونی دیواره جانبی را در معرض p6/0 بار توزیع شده به صورت یکنواخت یا نیروی دیگری از این قبیل که امکان دارد کانتینر برای آن طراحی شده باشد آزمایش قرار می‌دهد.
نیروهای وارده خارجی:
هیچ
رویه های آزمایش
بارگیری داخلی تجویز شده باید به شرح زیر اعمال گردد:
هر دو پهلوی کانتینر باید مورد آزمایش قرار گیرد مگر هنگامی که پهلوها یکسان باشد که درا ین صورت تنها یک پهلو باید آزمایش شود. دیواره‌های جانبی باید جداگانه آزمایش شوند و واکنشها نسبت به نیروی بارگیری داخلی باید به بستهای گوشه‌ای یا ساختارهای گوشه‌ای معادل محدود گردند. کانتینرهایی با قسمتهای فوقانی باز باید در وضعیتی آزمایش گردند که با هدف کاربرد آنها در آن وضعیت طراحی شده‌اند، به عنوان مثال با قرار داشتن بخشهای فوقانی متحرک در جای خود.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و شانزده ماده و دو ضمیمه آن در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ یکم آبان ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1379/8/11 به تایید شورای نگهبان رسیده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی - مهدی کروبی

دریافت فایل پی‌دی‌اف