ماده واحده - آن عده از بیمه شدگان مشمول مقررات قانون تامین اجتماعی مصوب تیرماه 1354 که به علت همکاری با نیروهای مسلح و شرکت درعملیات جنگی از کارافتاده کلی شده یا بدرجه شهادت نائل شده یا میشوند از لحاظ برقراری مستمری از کارافتادگی کلی و مستمری فوت تابع احکام مقرر در این قانون خواهند بود.
تبصره 1 - منظور از بیمه شدگان مندرج در فوق منحصراً آن عده از مشمولین قانون تامین اجتماعی هستند که تا تاریخ احضار بخدمت و با معرفی خود به مراجع ارتشی مربوطه، در کارگاههای مشمول مقررات قانون تامین اجتماعی شاغل بوده و طبق موازین مقرر از حقوق و مزد آنان حق بیمه کسر میگردد.
تبصره 2 - پرداخت حقوق وظیفه آن عده از بیمه شدگان داوطلب یا احضار شده که پرداخت حقوق و مزایای دوران خدمت آنان بر عهده وزارت دفاع ملی است، در صورت شهادت یا معلول شدن، کماکان برعهده وزارت مزبور خواهد بود.
تبصره 3 - میزان مستمری از کارافتادگی کلی و مجموع مستمری بازماندگان مشمولین این قانون برابر است با یک بیست و چهارم جمع حقوق و مزایای ماخذ کسر حق بیمه ظرف آخرین دو سال پرداخت حق بیمه و در مواردی که سابقه پرداخت حق بیمه مشمولین این قانون قبل از تاریخ شهادت یا معلول شدن کمتر از دو سال باشد، میزان مستمری قابل پرداخت عبارت است از جمع مزد یا حقوق و مزایای دریافتی ماخذ کسر حق بیمه تقسیم بر روزهای کار ضربدر سی.
تبصره 4 - تشخیص وقوع شهادت و معلول شدن مشمولین این قانون به علت شرکت یا همکاری در عملیات جنگی با شورای عالی موارد درگذشت خواهد بود که در وزارت دفاع ملی تشکیل میگردد.
تبصره 5 - تعیین درجه و میزان از کارافتادگی مشمولین این قانون برعهده کمیسیونهای پزشکی مقرر در ماده 91 قانون تامین اجتماعی است.
تبصره 6 - در مواردی که بر اساس مفاد تبصره 2 فوق الذکر حقوق وظیفه مشمولین این قانون از طرف وزارت دفاع ملی تعیین و پرداخت میگردد، وزارت مذکور مکلف است میزان حقوق وظیفه و مشخصات کامل فرد معلول یا شهید و بازماندگان آنان را به سازمان تامین اجتماعی اعلام نماید.
سازمان تامین اجتماعی موظف است مستمری هر یک از افراد مورد بحث را بر اساس ضوابط این قانون محاسبه و چنانچه مبلغ تعیین شده از طرف وزارت دفاع ملی کمتر از آن باشد ما به التفاوت را مادام که معلول یا بازماندگان فرد شهید حائز شرایط دریافت هستند به نسبت سهم متعلقه مستقیماً یا ازطریق وزارت دفاع ملی به آنان پرداخت نماید.
تبصره 7 - بیمه شدگانیکه توسط کارفرمای مربوطه یا سایر مراجع ذیربط به عنوان مامور یا داوطلب جهت همکاری با نیروهای مسلح به مناطق جنگی اعزام شده یا بشوند در صورتی مشمول مقررات این قانون خواهند بود که واجد شرایط زیر باشند:
الف - قبلا از طرف کارگاه مربوطه کتباً معرفی شده باشند.
ب - مراجع اعزام کننده صلاحیت اعزام را داشته باشد.
ج - شهادت یا معلول شدن بیمه شده مورد تایید شورای عالی موارد درگذشت منعکس در تبصره 4، مطابق ضوابطی که وجود دارد قرار گیرد.
تبصره 8 - کارفرمایان و سایر مسئولین مربوط موظفند مشخصات کامل بیمه شدگانی را که به نحو مقرر در این قانون به مناطق جنگی اعزام میشوند حداکثر ظرف پنج روز و مشخصات افرادیکه قبل از تصویب این قانون اعزام شدهاند حداکثر ظرف پانزده روز از تاریخ اجرای این قانون به واحد تامین اجتماعی دریافت کننده لیست و حق بیمه مربوط اعلام نمایند.
چنانچه کارفرمائی از انجام این تکلیف در موعد مقرر خودداری نماید مسئول جبران هرگونه خسارات وارده ناشی از تاخیر به بیمه شده خواهد بود مرجع رسیدگی به خسارت فوق هیات های حل اختلاف مقرر در قانون کار بوده که بر اساس شکایت بیمه شده یا بازماندگان وی به موضوع رسیدگی و تصمیم لازم اتخاذ خواهد نمود رای صادره ظرف مدت ده روز پس از ابلاغ قابل شکایت در دادگاه عمومی دادگستری خواهد بود.
تبصره 9 - مشمولین این قانون از نظر افزایش میزان مستمری فوت و از کارافتادگی کلی و سایر شرایط استفاده از مستمری تابع ضوابط کلی قانون تامین اجتماعی مصوب تیرماه 1354 و اصلاحات و تغییرات بعدی آن خواهند بود.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و نه تبصره در جلسه روز یکشنبه هیجدهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و شصت مجلس شورای اسلامی تصویب و به تایید شورای محترم نگهبان رسیده است.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و نه تبصره در جلسه روز یکشنبه هیجدهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و شصت مجلس شورای اسلامی تصویب و به تایید شورای محترم نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی