ماده واحده - دولت مجاز است املاک دولتی ذیل را در هر شهری در صورتی که برای احتیاج دوائر خود لازم نداند با اطلاع وزارتمالیه به بلدیه همان شهر واگذار نماید:
قراولخانها - سربازخانها - میدانها - اراضی دائره و بائره - قلعههای مخروبه - باغات - بیوتات - راهدارخانهها حومه شهر - اراضی حریم -دارالحکومهها - قنوات بائره دولتی که ممکن است مورد استفاده شهرها واقع شود.
بلدیهها هر قدر از محل های مزبور را برای خیابانهای جدید و موسسات بلدی لازمست نگاهداشته و مابقی را با اطلاع وزارت مالیه بمزایده فروخته ووجه حاصله را منحصراً بمصرف تاسیسات عامالمنفعه همان محل خواهند رسانید.
تبصره - خندقها و خاک ریز و حریم و حصار شهرها که مورد استفاده نظامی نیست و تا موقع تصویب این قانون بنائی در آن نشده و در تصرف فعلی اشخاص نیست متعلق به بلدیهها و میتوانند فروخته و بمصرف تاسیسات عامالمنفعه برسانند.
این قانون که مشتمل بر یکماده است در جلسه شانزدهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و هفت شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر