تهدید در حین منازعه

تاریخ دادنامه قطعی: 1393/10/22
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: تهدید در حین بزه شرکت در منازعه جزئی از رکن مادی منازعه بوده و مجازات مستقل ندارد؛ زیرا در منازعه آنچه مورد تهدید است واقع می‌شود و بزه تهدید جزئی از شرکت در منازعه است.

در این پرونده آقایان: 1 - ع.ر.- 48 ساله، آزاد با قرار قبولی وثیقه، با وکالت آقای س.ح. الف. 2 - م.ر.- 36 ساله، آزاد با قرار قبولی وثیقه، با وکالت آقای م.ن. و خانم ه.ل. و ت. م.ف. 3 - م.ر.- 23 ساله، آزاد با قرار قبولی وثیقه، با وکالت آقای م.ن. و خانم ه.ل. 4 - ر.ر.- 52 ساله، آزاد با قرار قبولی وثیقه، با وکالت آقای م.ن. و خانم ه.ل. 5 - م.ر. - 20 ساله، آزاد با قرار قبولی وثیقه 6 - ص.ر.، 43 ساله، آزاد با قرار قبولی وثیقه، با وکالت آقای س.ح. الف.، متهم هستند به ردیف اول دائر بر مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ضرب وجرح عمدی نسبت به آقایان م. و م. ر. و توهین و تهدید و ردیف دوم دائر بر مشارکت در نزاع دسته جمعی و توهین و تهدید و ردیف سوم دائر بر مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ایراد ضرب وجرح عمدی نسبت به آقای ع.ر. و ردیف چهارم دائر بر مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ایراد ضرب وجرح عمدی نسبت به خانم ص.ر. و توهین و تهدید و ردیف پنجم دائر بر مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ایراد ضرب وجرح عمدی خانم ص.ر. و توهین و ردیف ششم دائر بر مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ایراد ضرب وجرح عمدی نسبت به آقایان م.ر. و م. و م.ر. و خانم ر.ر. و توهین و تهدید و قذف نسبت به خانم ر.ر.، دادگاه با عنایت به: الف - گواهی گواهان تعرفه شده در مراحل تحقیق و ایضا جلسه دادگاه (ب) نظریات پزشکی قانونی ارائه شده از سوی متهمان (پ) گزارش مرجع انتظامی (ت) اقاریر ضمنی متهمان در کلیه مراحل تحقیقات مقدماتی و مضافا جلسه دادگاه نسبت به وقوع درگیری و با رد دفاعیات بلا وجه و غیر موثرشان به لحاظ عدم اتکا به دلیل و اتیان سوگند متهمین در جلسه دادگاه به جز خانم م. ر. (ث) کیفرخواست مورخه 1393/03/27 نماینده محترم دادستان مستقر در دادسرای ناحیه 16 تهران و سایر قراین و امارات موجود در پرونده بزه های انتسابی متهمین را محرز و مسلم دانسته و مستندا به مواد 19 و 27 و 125 و 134 و 245 و 250 و 448 و 449 و 462 و بند (الف) ماده 488 و ماده 710 ناظر به بندهای (الف) و (پ) ماده 709 و بندهای (الف) و (ب) ماده 714 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 و مواد 608 و بند 3 ماده 615 و ماده 669 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 ، هر یک از متهمان ردیف اول لغایت ششم را از بابت بزه های مشارکت در نزاع دسته جمعی به تحمل یک سال حبس تعزیری درجه 6 و از بابت بزه توهین به تادیه یک میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت و متهمین ردیف اول لغایت ششم به جزء متهم ردیف پنجم خانم م.ر.، را به تادیه هفتادوچهار ضربه شلاق تعزیری درجه 6 از بابت بزه تهدید با احتساب ایام بازداشت سابق متهمین ردیف اول لغایت چهارم و ششم در مرجع انتظامی و ندامتگاه و متهم ردیف ششم را از بابت بزه قذف به تحمل هشتاد ضربه شلاق حدی (تازیانه) و ایضا متهم ردیف اول را از بابت کبودی بازوی راست به تادیه یک و نیم دینار (یک و نیم هزارم) دیه کامل مرد مسلمان نسبت به آقای م.ر. و یک درصد (یک صدم) دیه کامل مرد مسلمان نسبت به آقای م.ر. از بابت جراحت حارصه زیر ابروی راست و متهم ردیف سوم را به تادیه یک و نیم درصد دیه کامل مرد مسلمان نسبت به جراحت متلاحمه قدام مچ دست راست و تادیه دو درصد دیه کامل مرد مسلمان نسبت به ارش آسیب رباطی و مختصر محدودیت حرکتی ایجاد شد در حق آقای ع.ر. و متهم ردیف چهارم و پنجم را مشترکا و به نحو تساوی به تادیه سه درصد دیه کامل مرد مسلمان نسبت به ارش آسیب نسج نرم نواحی گردن و شانه راست در حق خانم ص.ر. و متهم ردیف ششم را به تادیه چهار درصد (چهارصدم) دیه کامل مرد مسلمان نسبت به جراحات حارصه قسمت خارجی پلک فوقانی چشم چپ و دو عدد سمت چپ صورت و لب فوقانی و تادیه سه دهم درصد ( 3 /.%) دیه کامل مرد مسلمان نسبت به ارش خونریزی زیر ملتحمه چشم چپ و تادیه سه دینار (سه هزارم) دیه کامل مرد مسلمان نسبت به کبودی کوچک روی بینی در حق خانم ر.ر. و تادیه هفت و نیم دینار (هفت و نیم هزارم) دیه کامل مرد مسلمان نسبت کبودی های سمت راست و چپ صورت و قدام گردن در حق آقای م.ر. و تادیه سه دینار (سه هزارم) دیه کامل مرد مسلمان نسبت به کبودی های قفسه صدری چپ و خلف دست چپ در حق آقای م.ر. و تادیه نیم درصد (نیم صدم) دیه کامل مرد مسلمان نسبت به ارش حارصه قدام قفسه صدری (زیر گردن) در حق آقای م.ر. ظرف یک سال از تاریخ وقوع درگیری ( 1392/10/27 ) محکوم می‌نماید، اما در خصوص شکایت آقای ع. ر. و خانم ص. ر. با وکالت آقای س.ح. الف. علیه آقای م.ر. دائر بر مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به جرح و فحاشی و تهدید، نظر به اینکه متهم در کلیه مراحل تحقیقات مقدماتی و مضافا جلسه دادگاه بزه های انتسابی را انکار نموده و با عنایت به ملاحظه گواهی گواهان تعرفه شده شکات که به اصابت ضربه به صورت شاکی آقای ع.ر. اشاره داشته در صورتی که در نظریه پزشکی قانونی صدمه به صورت وجود نداشته که این امر موید عدم اطلاع گواهان از وقوع درگیری داشته علی هذا به لحاظ فقدان ادله اثباتی و عدم اقناع وجدان قضایی و مستندا به بند (الف) ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری و رعایت اصل سی و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حکم بر برائت نامبرده صادر و اعلام می‌گردد، و اما در خصوص کیفرخواست نماینده محترم دادستان و مضافا شکایت آقایان م. و م. و م. و خانم ر.ر. با وکالت آقای م.ن. و خانم ه.ل. و ت.م.ف. علیه خانم ص.ر. با وکالت آقای س.ح. الف. دائر بر افترا، صرف نظر از دفاعیات متهم و با توجه به تعیین مجازات بزه های توهین و قذف، دادگاه متهم را مستحق مجازات مستقلی ندانسته و مستندا به بند (الف) ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری و رعایت اصل سی و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حکم بر برائت مشارالیها صادر و اعلام می‌نماید، مضافا دادگاه با توجه به فقدان سابقه کیفری متهمین و مستندا به بند (ث) ماده 38 و رعایت تبصره 3 ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 ، مجازات یک سال حبس تعزیری متهمین ردیف اول لغایت ششم را به تحمل هشت ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت سابق در مرجع انتظامی و ندامتگاه تقلیل می دهد، آرای صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است، رای صادره نسبت به دیه با توجه به اینکه اقل از خمس دیه کامل بوده قطعی است.

رئیس شعبه --- محاکم عمومی کیفری تهران- خادمی

به موجب دادنامه شماره --- - مورخ 1393/08/24 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران 1 - آقای ع.ر. به اتهام مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ضرب وجرح عمدی نسبت به آقایان م. و م. ر. و توهین و تهدید آقای م. ر. به اتهام مشارکت در نزاع دسته جمعی و توهین و تهدید 3 - آقای م.ر. به اتهام مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ایراد ضرب وجرح عمدی نسبت به آقای ع.ر. 4 - خانم ر.ر. به اتهام مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ایراد ضرب وجرح عمدی نسبت به خانم ص. ر. و توهین و تهدید 5 - خانم م. ر. به اتهام مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ایراد ضرب وجرح عمدی خانم ص.ر. و توهین 6 - خانم ص. ر. به اتهام مشارکت در نزاع دسته جمعی منتهی به ایراد ضرب وجرح عمدی نسبت به آقایان م.، م. و م.ر. و خانم ر.ر. و توهین و تهدید و قذف نسبت به خانم ر. ر. همگی به تحمل مجازات و مرتکبین ایراد ضرب وجرح به پرداخت دیه نیز محکوم شده اند آقای س.ح. الف. به وکالت از آقای ع.ر. و خانم ص.ر. خانم ت. ب. به وکالت از آقای م.ر. و آقای م.ن. به وکالت از خانم ها م.ر. و ح.ر. و آقایان م. و م.ر. از دادنامه مذکور در فرجه قانونی تجدیدنظرخواهی نموده‌اند دادگاه با دقت در محتویات پرونده گواهی گواهان اوراق و گواهی های پزشکی قانونی و نحوه گزارشات واصله و مدافعات طرفین در مراحل مختلف دادرسی اولا محکومیت تجدیدنظرخواهان بابت ارتکاب بزه تهدید را موجه و قانونی نمی داند زیرا در منازعه آنچه مورد تهدید باشد واقع می‌شود و ارتکاب بزه دیگری متصور نیست و درواقع بزه تهدید جزئی از شرکت در منازعه به شمارمی آید بنابراین مستندا به تبصره یک ماده 22 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب این قسمت از دادنامه نقض و با استعانت از اصل 37 قانون اساسی تجدیدنظرخواهان از ارتکاب بزه تهدید تبرئه می گردند. ثانیا ارتکاب بزه قذف توسط خانم ص.ر. با توجه به انکار وی وعدم وجود دلیل یقین آور که مثبت حد باشد ثابت نشده است و به مجرد احتمال و گمان نمی توان افراد را مستحق مجازات حد دانست لذا مستندا به تبصره یک ماده 22 قانون مذکور این قسمت از دادنامه نیز نقض و محکوم علیها با استعانت از اصل 37 قانون اساسی تبرئه می‌شود. ثالثا خانم م.ر. در ابتدای تشکیل پرونده مورد شکایت آقای ع.ر. و خانم ص.ر. نبوده و دلیلی بر حضور وی در منازعه و ارتکاب بزه توهین توسط وی ملاحظه نمی گردد لذا این قسمت از دادنامه که ایشان را مستحق مجازات می داند مستندا به تبصره یک ماده 22 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب نقض و با استعانت از اصل 37 قانون اساسی رای بر برائت ایشان صادر می‌گردد. رابعا با توجه به قرابت نسبی و فقد سابقه تجدیدنظرخواهان و جوان بودن برخی از آنان مجازات حبس را مناسب ندانسته و محکومیت هرکدام از آنان به تحمل هشت ماه حبس را به پرداخت هرکدام سه میلیون تومان جزای نقدی تبدیل می‌نماید و با تخفیف مذکور مستندا به تبصره 2 ماده 22 قانون تشکیل این قسمت از دادنامه تایید می‌گردد. خامسا در مورد محکومیت تجدیدنظرخواهان به جهت ارتکاب بزه توهین غیر از خانم م.ر. که تبرئه شده است ایرادی وارد نیست و دادنامه در این قسمت صحیحا اصدار یافته و خللی در آن مشاهده نمی شود لذا دادنامه معترض عنه در این قسمت مستندا به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب تایید می‌گردد. سادسا در مورد محکومیت به دیه نظر اینکه مقدار دیه محکوم به کمتر از میزان خمس دیه است مستندا به مفهوم مخالف بند د ماده 233 قانون مذکور قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر می‌گردد این رای قطعی است.

شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار ‌

مجید ناصری نژاد - احمد فاتحی