تاریخ دادنامه قطعی: 1392/07/07
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: ایراد ضرب و جرح عمدی ساده، فاقد جنبه عمومی است.
در مورد اتهام خانم ز.الف. فرزند ح. و آقای الف.س. فرزند ع. به هویت پرونده اولی توهین و دومی ایراد ضرب و جرح عمدی و توهین موضوع کیفرخواست مورخه 27/1/92 صادره از دادسرای عمومی ناحیه 6 تهران، دادگاه با بررسی اوراق پرونده ملاحظه میگردد که حسب شکایت مطروحه تحقیقات و گزارشات معموله از ناحیه مراجع ذی ربط ماحصل ماجرا بدین نحو میباشد که طرفین با هم همسایه در یک ساختمان مسکونی و در آن راستا فیمابین اختلاف و منتهی به درگیری شده و در ازای آن متهم ردیف اول حضور نیافته و متهم ردیف دوم بیان داشت عامل درگیری رفتار غیر متعارف شاکی بوده که با هم درگیر شدند و هر دو طرف گواهی پزشکی دارند. دادگاه بنا به مراتب و با توجه به مودای گواهی گواهان که موید ادعای شاکی میباشد و گواهی پزشکی ارائه شده از ناحیه شاکی که حکایت از مصدومیت وی را دارد و اقاریر تلویحی متهم در مراحل تحقیق مجرمیت مشارالیه به نظر دادگاه محرز و مستندا به مواد 269 - 367 - 480 - 608 قانون مجازات اسلامی النهایه هر یک از متهمان فوق التوصیفین به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی مربوط به توهین و علاوه متهم ردیف دوم به پرداخت یک صدم دیه کامله بابت حارصه صورت و هشت صدم درصد دیه کامله مربوط به ارش موضوع گواهی پزشکی مورخه 22/1/91 در ظرف یک سال از تاریخ وقوع بزه در حق شاکی و هکذا با رعایت بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین نامبرده (متهم ردیف دوم) به پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال جزای نقدی مربوط به جنبه عمومی بزه و بیم تجری و تکرار آن در حق دولت جمهوری اسلامی ایران محکوم میگردد. ولیکن نسبت به سایر اتهام متهم ردیف دوم مبنی بر تهدید، افترا و موارد دیگر ایراد ضرب و جرح عمدی نظر به مفاد اظهارات شاکی به شرح صورتجلسه فوق و از اینکه دلیل و مدرک دیگری که حاکی از توجه اتهام به نامبرده باشد در پرونده امر مشهود و ملحوظ نیست. مجرمیت مشارالیه برای دادگاه احراز نگردیده بدان معنا به ملاک اصل برائت و فقدان ادله اثباتی حکم بر برائت متهم موصوف نسبت به موارد مذکور صادر و اعلام میگردد و رای صادره نسبت به دیه قطعی است و نسبت به سایر موارد ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض به مرجع تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - الوندی
در خصوص تجدیدنظرخواهی 1 - خانم ز.الف. فرزند ح. و آقای الف.س. فرزند ع. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/02/30 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن تجدیدنظرخواه ردیف اول به اتهام توهین به پرداخت مبلغ یک میلیون ریال به عنوان جزای نقدی به نفع دولت و تجدیدنظرخواه ردیف دوم به اتهام توهین به پرداخت مبلغ یک میلیون ریال به عنوان جزای نقدی و به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی به پرداخت دیه و پرداخت بیست میلیون ریال به عنوان جزای نقدی به نفع دولت محکوم گردیده اند، با بررسی جمیع اوراق و محتویات پرونده و با در نظر گرفتن مفاد لایحه اعتراضیه تجدیدنظرخواهان اولا در خصوص محکومیت نامبردگان به پرداخت یک میلیون ریال به عنوان جزای نقدی به نفع دولت اعتراض موثری که موجبات نقض و بی اعتباری دادنامه تجدیدنظرخواسته را فراهم نموده و اساس آن را مخدوش سازد و منطبق با شقوق مختلف ماده 240 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری باشد به عمل نیامده است و از حیث رعایت تشریفات دادرسی نیز دادنامه مذکور اشکال موثری ندارد. بنابراین در این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواهان مستندا به بند الف ماده 257 قانون مرقوم تایید و استوار میگردد. ثانیا در خصوص تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه ردیف دوم به پرداخت دیه همانطور که دادگاه محترم بدوی در ذیل دادنامه قید نموده است رای صادره در این قسمت قطعی است. بنابراین در این قسمت از دادنامه مستندا به مفهوم مخالف از بند د ماده 232 قانون مذکور قرار رد درخواست تجدیدنظرخواهی صادر میگردد. ثانیا در خصوص محکومیت تجدیدنظرخواه ردیف دوم به پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال به عنوان جزای نقدی از حیث جنبه عمومی اتهام ایراد صدمه عمدی بدنی نظر به اینکه وفق ماده 12 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392/02/01 حکم به مجازات یا اقدام تامینی و تربیتی و اجرای آنها باید از طریق دادگاه صالح، به موجب قانون و با رعایت شرایط و کیفیات مقرر در آن باشد و با عنایت به اینکه وفق ماده 10 قانون مرقوم چنانچه پس از وقوع جرم قانونی مبنی بر تخفیف یا عدم اجرای مجازات یا اقدام تامینی و تربیتی یا از جهاتی مساعدتر به حال مرتکب وضع شود نسبت به جرایم سابق بر وضع آن قانون تا صدور حکم قطعی موثر است و از توجه به اینکه وفق ماده 728 قانون مذکور کلیه قوانین و مقررات مغایر با این قانون از جمله قانون مجازات اسلامی مصوب 1370/05/08 نسخ گردیده است و همچنین نظر به اینکه مطابق ماده 477 قانون پیش گفته در مورد جنبه عمومی فقط مواد 612 و 614 و تبصره آن از کتاب پنجم (تعزیرات) مجازات تعیین شده است، بنابراین به استناد مواد مرقوم و بند 1 از شق ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن نقض این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته به لحاظ فقد عنصر قانونی و با در نظر گرفتن اصل 37 قانون اساسی حکم بر برائت تجدیدنظرخواه در مورد جنبه عمومی اتهام ایراد صدمه بدنی صادر میگردد. این رای قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
صلاحی - نبوی لاریمی