ماده 1 - به دولت اجازه داده میشود تا میزان سیصد میلیون ریال مسکوکات نیکل را که در داخله کشور رواج قانونی خواهند داشت طبق مشخصات ذیل ضرب و بجریان بگذارد.
الف - مسکوک نیکل یکریالی بقطر 5 /18 میلیمتر و به وزن دو گرم.
ب - مسکوک نیکل دو ریالی بقطر 5 /22 میلیمتر و به وزن چهار گرم.
ج - مسکوک نیکل پنجریالی بقطر 26 میلیمتر و بوزن هفت گرم.
ماده 2 - ترکیب مسکوکات فوق عبارت خواهد بود از 25 درصد نیکل و 75 درصد مس.
ماده 3 - مسکوکات مزبور مدور و دور آن زنجیره دار و یک طرف آن شیر و خورشید با برگ بلوط و زیتون و قیمت قانونی بحروف و در طرف دیگر نام شاهنشاه ایران و سال ضرب با برگ بلوط و زیتون و عدد مشخص قیمت قانونی خواهد بود.
ماده 4 - حد ترخیص قانونی مسکوکات فوق الذکر از حیث عیار سی در هزار و از حیث وزن 20 در هزار خواهد بود.
ماده 5 - بانکملی ایران مقدار هر یک از اقساط مسکوک سه گانه فوق را که از لحاظ گردش پول لازم خواهد بود معین خواهد کرد.
ماده 6 - ضرب مسکوکات موضوع این قانون منحصر به دولت است و باید منحصراً در ضرابخانه دولتی ضرب شود.
ماده 7 - معادل صد درصد ارزش اسمی مسکوکاتی که به موجباین قانون بجریان گذاشته میشود پس از وضع هزینه ضرب در بانک ملی ایران در حساب مخصوصی بامانت سپرده خواهد شد.
ماده 8 - اقداماتیکه به استناد لایحه ضرب ریال نیکلی به عمل آمده و بااین قانون تطبیق مینماید مورد تایید است.
ماده 9 - وزارت دارائی مامور اجرایاین قانون است.
قانون فوق که مشتمل بر 9 ماده است در جلسه سه شنبه بیست و پنجم دیماه یکهزار و سیصد و سی و پنج به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه 1334/12/16 به تصویب مجلس سنا رسیده است.