بیان مطالب و نظرات انتقادی در خصوص نظام

تاریخ دادنامه قطعی: 1394/05/12
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: بیان مطالب و نظرات انتقادی در خصوص نظام، لزوما به معنای تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران نیست

شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ه. به اتهام آقای پ. م. دایر بر توهین به مقام معظم رهبری و امام خمینی ره و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی رسیدگی و به شرح استدلال منعکسه در دادنامه شماره --- - 1393/12/14 مجرمیت وی احراز و به استناد مواد 731 و 745 قانون مجازات اسلامی به تحمل یک سال حبس از حیث تبلیغ علیه نظام و دو سال حبس از حیث اهانت محکوم و رای مرقوم به موجب دادنامه شماره --- - 1394/02/22 صادره از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان ه. با رد اعتراض و تذکر به ماده 134 قانون مصوب 1392 در نحوه اجرای دادنامه، مورد تایید قرار گرفته و قطعیت آن اعلام شده است. محکوم علیه به شرح لایحه ای که به دفتر دیوان عالی تسلیم داشته نسبت به دادنامه قطعی یاد شده درخواست تجویز اعاده دادرسی نموده و رسیدگی پس از وصول و ثبت به کلاسه فوق به این شعبه محول شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای محمد رضا صابر عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای جعفرزاده دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر با توجه به محتویات پرونده نهایتا عقیده به نقض محکومیت و فعلا پذیرش اعاده دادرسی دارم. زیرا بیان مطالبی درباره اعضاء محترم دفتر حضرت آقا (مقام معظم رهبری) توهین به رهبر تلقی نمی‌شود و به نظرم توهین به حضرت امام نیز نداشته است، مشاوره نموده چنین رای می‌دهد:

متعاقب درخواست آقای پ. م. مبنی بر تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه قطعی شماره 94000467 - 1394/02/22 صادره از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان ه. پرونده محاکماتی مطالبه و پس از وصول مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت؛ مستفاد از جامع اوراق پرونده، هرچند کلام، مواضع و ادبیات مستدعی اعاده دادرسی که در فضای مجازی و یا لوایح وی متجلی است؛ تند و گزنده و از حدود اختیارات و وظایف فردی و اجتماعی وی خارج به نظر می‌رسد، در عین حال، مطالب ابرازی از سوی وی هیچکدام دلالت واضح و روشنی بر اهانت به مقام والا و قدسی حضرت امام رضوان الله تعالی علیه و مقام عظمای ولایت امر دام ظله العالی ندارد، همچنانکه اهانت به دفتر یا اعضای دفتر مقام معظم رهبری، لزوما به مفهوم توهین به آن مقام شامخ نیست و نباید تلقی شود و یا بیان مطالب و نظرات انتقادی لزوما به معنای تبلیغ علیه نظام نبوده و تلقی آن مطالب به عنوان اهانت و یا تبلیغ علیه نظام اسلامی نوعی استنباط شخصی است که حجیّت شرعی و قانونی ندارد، و در حقیقت استنباط محاکم اعم از بدوی و تجدیدنظر به نوعی تفسیر موسع علیه متهم بوده که طبق قواعد حقوقی مذموم و معارض حاکمیت اصل برائت می‌باشد؛ از این رو براساس واقعیت‌های مضبوط در پرونده هر سه عنوان اتهامی علیه متهم (متقاضی فعلی) انطباقی با احکام مقنن در مواد 500 و 514 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب 1375 ندارد و با انطباق تقاضای محکوم علیه با فقره «ج» و «چ» ماده 474 و رعایت مواد 476 و 478 از قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی، ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادر کننده رای قطعی ارجاع می‌گردد.

رئیس و مستشار و مستشار شعبه --- دیوانعالی کشور

محمد رضا صابر - محمد حسین راضی- غلامرضا خلف رضایی