رابطه پرداخت عوارض شهرداری و تصرف در ملک

تاریخ دادنامه قطعی: 1394/01/23
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: پرداخت عوارض شهرداری ملازمه با تصرف ملک ندارد؛ بنابراین دعوای مطالبه اجرت المثل ایام تصرف که براین اساس طرح شده است، محکوم به رد است.

در خصوص دعوی 1 - ژ. ب. 2 - ف. پ. 3 - ر. 4 - ع.ر. 5 - م. 6 - ت. 7 - ش. همگی ب. به وکالت ر. پ. و ن. پ. به طرفیت ح. ف.ز. به خواسته تقاضای الزام خوانده به پرداخت اجرت‌المثل ایام تصرف ششدانگ حیاط و راهرو جزء پلاک ثبتی --- بخش --- تهران از تاریخ 1377/01/01 تا تاریخ 1391/12/30 مقوم به 51000000 ریال به انضمام خسارات دادرسی به استناد سند مالکیت و قبوض پرداختی شهرداری به شماره... و اجاره‌نامه شماره... مورخ 1349/03/19 دفترخانه... تهران و گواهی حصر وراثت شماره... مورخ 1372/05/16 و... مورخ 1393/03/03 و وکالتنامه شماره... مورخ 1392/11/23 و... مورخ 1381/05/17 و... مورخ 1393/04/31 و وکالتنامه وکیل با توجه به اینکه در دعوی اجرت‌المثل بایستی علیه فرد یا افراد غاصب عدوان طرح شود. فلذا طرح دعوی علیه غیر متصرف مقبول و درخور پذیرش نیست. زیرا در دعوی اجرت‌المثل وجود دو جزء باید احراز و اثبات شود. اول اینکه مالکیت خواهان بر مال مورد دعوی محرز باشد. و دوم آنکه اثبات ید خوانده بر مال خواهان بلاجواز یا استیلای خوانده بر حق خواهان به نحو عدوان باشد. و در مانحن فیه خواهان مدعی است حسب تصاویر، اسناد مالکیت ملک متعلق به آن‌هاست. اما در زمان تقدیم دادخواست خوانده بر رقبه و اعیانی ادعائی خواهان استیلای ید نداشته است. بنا بر مراتب یاد شده و اینکه اصولا در روابط اجتماعی اعمال و تعهدات و قراردادها و معاملات مردم متکی و ناشی از قواعد و رسوم متداول عرفی و مبین اجتماعی است و اعمال و اطلاق مقررات ماده 308 و 320 قانون مدنی که رکن اساسی و مادی عدوان شرط لازم و اصولی این امر است مصداق و اطلاق نداشته و به دور از قواعد عرفی و نصفت قضایی است. و اینکه اساسا شرط استماع دعوی اجرت‌المثل اثبات ید و احراز تصرفات غیرمجاز غاصب و بهره‌برداری از آن در ایام مورد ادعا به نحو عدوان می‌باشد. و در موضوع مانحن فیه به شرح مذکور در زمان تقدیم دادخواست از ناحیه خواهان، خوانده مذکور متصرف محل متنازع‌فیه نبوده که به اعتبار وجود آن ملزم به اجرت‌المثل باشد. و با توجه به اظهارات وکیل خواهان ید خوانده به نحوی منتزع شده است و صرف پرداخت عوارض شهرداری عرفا و قانونا عنوان بقای ید و استیلای آن بر این محل اطلاق نمی‌شود که مورد حکم واقع شود. و خوانده نیز منکر تصرفات خویش شده، است. فلذا دادگاه به لحاظ عدم احراز تصرفات غیرمجاز خوانده دعوی را غیر وارد تشخیص و مستندا به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 308 و 311 و 339 و 367 الی 389 قانون مدنی حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - سعدی نیک بخش

0 در خصوص تجدیدنظرخواهی 1 - خانم ش. ب. 2 - آقای ت. ب. 3 - آقای م. ب. با وکالت آقای ن. پ. به طرفیت آقای ح. ف.ز. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/07/09 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن در مورد دعوای تجدیدنظرخواهان‌ها با خواسته الزام تجدیدنظر خوانده به پرداخت اجرت‌المثل ایام تصرف شش‌دانگ حیاط و راهرو جزء پلاک ثبتی... بخش --- تهران از تاریخ 1377/01/11 تا تاریخ 1391/12/30 به لحاظ عدم احراز تصرفات غیرمجاز تجدیدنظر خوانده دعوا را غیر ثابت تشخیص و حکم به بطلان آن صادر گردیده است. دادگاه با بررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی از ناحیه طرفین، نظر به اینکه از ناحیه تجدیدنظرخواهان‌ها دلیلی که نشان دهد تجدیدنظر خوانده ملک مورد ترافع را در تاریخ مذکور در تصرف داشته ارایه نداده‌اند نظر به اینکه پرداخت عوارض شهرداری ملازمه با تصرف ملک ندارد. نظر به اینکه دادنامه یاد شده از حیث مبانی استدلال و استنباط قضایی و رعایت اصول و قواعد دادرسی مغایرتی با مقررات قانونی ندارد از این رو تجدیدنظرخواهی غیروارد تشخیص داده می‌شود و به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته تایید می‌گردد. این رای قطعی است.

رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران

مجتبی نورزاد - سید صادق نبوی لاریمی